குண்டலினி: யோகத்திலும் தந்திரத்திலும் அதன் பொருள்
முதுகுத்தண்டின் அடியில் உறங்கிக் கிடப்பதாகச் சொல்லப்படும் ஓர் ஆன்மீக ஆற்றலுக்கு யோக, தந்திர நூல்கள் தரும் பெயர் குண்டலினி. இது சமஸ்கிருதச் சொல்; சுருள் அல்லது வளையம் என்று பொருள்படும் “குண்டலம்” என்பதிலிருந்து வருகிறது. எனவே குண்டலினி என்றால் “சுருண்டிருப்பவள்”. நூல்கள் அவளை உறங்கும் ஒரு பாம்பாகச் சித்தரிக்கின்றன; பெரும்பாலும் மூன்றரைச் சுற்று சுருண்டிருப்பதாகச் சொல்கின்றன. ஒவ்வொரு மனித உடலிலும் உள்ள தெய்வீக ஆற்றலான சக்தியின் ஒரு வடிவமாக அவளைக் கருதுகின்றன.
இந்தப் பக்கம் அந்தக் கருத்தையே விளக்குகிறது. அவள் எழுவது பற்றி மரபு என்ன சொல்கிறது என்பது குண்டலினி விழிப்பு என்ற கட்டுரையில் உள்ளது.
இந்தக் கருத்து எங்கிருந்து வருகிறது?
பதஞ்சலியின் யோக சூத்திரங்களில் குண்டலினி இடம்பெறவில்லை; மிகப் பழைய உபநிடதங்களும் இச்சொல்லைப் பயன்படுத்துவதில்லை. அறிஞர்கள் பொதுவாக இதை, கி.பி. முதல் ஆயிரமாண்டின் பிற்பகுதியைச் சேர்ந்த சைவ, சாக்த தந்திர மரபுகளுக்குத் தடம் காண்கிறார்கள். அங்கிருந்து அது ஹடயோக நூல்களுக்குள் சென்றது. வழக்கமாக ஏறத்தாழ பதினைந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கணிக்கப்படும் ஹடயோக பிரதீபிகை, குண்டலினியை எல்லா யோகப் பயிற்சிகளுக்கும் ஆதாரம் என்கிறது; முத்திரைகள் பற்றிய அதன் போதனையின் பெரும்பகுதியை அவளை எழுப்புவதற்கே அர்ப்பணிக்கிறது.
இன்றைய வாசகர்கள் அறிந்த மிக விரிவான விவரிப்பு, ஆறு மையங்கள் பற்றிய பதினாறாம் நூற்றாண்டுச் சமஸ்கிருத நூலான ஷட்சக்கர நிரூபணம். சர் ஜான் உட்ராஃப், ஆர்தர் அவலான் என்ற புனைபெயரில், 1919-இல் The Serpent Power என்ற நூலின் ஒரு பகுதியாக அதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். இன்று ஆங்கிலத்தில் குண்டலினி பற்றி எழுதப்படுவதில் பெரும்பகுதி, நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ அந்த நூலிலிருந்தே வருகிறது.
நுண்ணுடல்: நாடிகளும் சக்கரங்களும்
குண்டலினியைப் புரிந்துகொள்ள, அவள் வைக்கப்படும் வரைபடம் தேவை. உயிராற்றலான பிராணன் பாயும் நாடிகள் எனப்படும் வழிகளால் ஆன ஒரு நுண்ணுடலை யோக நூல்கள் விவரிக்கின்றன. மூன்று நாடிகள் மிக முக்கியமானவை. இடை இடப்புறமும் பிங்கலை வலப்புறமும் ஓடுகின்றன; அவை குளிர்ந்த சந்திரனுடனும் வெப்பமான சூரியனுடனும் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன. இவற்றுக்கு இடையில், முதுகுத்தண்டின் கோட்டில், நடு நாடியான சுழுமுனை ஓடுகிறது.
சுழுமுனையின் நெடுகிலும் நூல்கள் சக்கரங்களை வைக்கின்றன. இவை பொதுவாக ஆறு என்று கணக்கிடப்படுகின்றன: அடியில் மூலாதாரம் முதல் புருவ மத்தியில் ஆக்ஞை வரை; அவற்றுக்கு மேலே உச்சந்தலையில் ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட சகஸ்ராரம். குண்டலினி மூலாதாரத்தில் நடு நாடியின் நுழைவாயிலை அடைத்தபடி ஓய்வெடுப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. சாதாரண வாழ்வில் பிராணன் இடை, பிங்கலை வழியாக மட்டுமே இயங்குகிறது என்கின்றன நூல்கள். அதைச் சுழுமுனைக்குள் கொண்டுவருவதே யோகியின் நோக்கம். மையங்கள் சக்கர தியானம் என்ற எங்கள் கட்டுரையில் விவரிக்கப்படுகின்றன.
சிவனும் சக்தியும்
தந்திரப் பார்வையில், உடல் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு சிறிய நகல். தூய உணர்வான சிவன் உச்சந்தலையில் வைக்கப்படுகிறார். எல்லாவற்றையும் படைத்து இயக்கும் ஆற்றலான சக்தி, அடியில் குண்டலினியாகச் சுருண்டு கிடக்கிறாள். இவ்விருவரும் பிரிந்திருக்கும் வரை, ஒருவர் தன்னை ஒரு வரம்புக்குட்பட்ட தனிமனிதனாக அனுபவிக்கிறார். இந்த மொழியில், யோகம் என்பது சக்தி சிவனிடம் திரும்புவதே.
இது குறியீட்டு, அனுபவ ரீதியான ஒரு வரைபடம், உடற்கூறியல் அல்ல. உடலைப் பிரித்துப் பார்த்து எந்தச் சக்கரத்தையோ நாடியையோ கண்டுபிடிக்க முடியாது; மரபு ஆசிரியர்களும் அப்படிக் கூறுவதில்லை. சில நவீன எழுத்தாளர்கள் சக்கரங்களை நரம்பு மண்டலத் தொகுதிகளுடனோ சுரப்பிகளுடனோ இணைக்கிறார்கள்; ஆனால் இவை பிற்கால விளக்கங்கள், பழைய நூல்களின் பகுதி அல்ல.
தமிழ் மரபில் குண்டலினி
தமிழ் யோக இலக்கியம் இதே போதனையை நன்கு அறிந்திருக்கிறது. திருமூலரின் திருமந்திரம் அடியில் உள்ள உள் நெருப்பையும், ஆறு ஆதாரங்களையும் (சக்கரங்களுக்கான தமிழ்ச் சொல்), நடு நாடியையும் பற்றிப் பேசுகிறது. ஔவையார் இயற்றியதாகக் கருதப்படும் பக்திப் பாடலான விநாயகர் அகவல், விநாயகர் மீதான ஒரு துதிக்குள் அமைந்த, குண்டலினி யோகத்தின் சுருக்கமான விவரிப்பாகப் பரவலாக வாசிக்கப்படுகிறது.
சித்தர்கள் பெரும்பாலும் இதைப் புதிர் மொழியில் பேசுகிறார்கள். ஒவ்வொன்றும் பாம்பை ஆடும்படி அழைப்பதுடன் முடியும் பாம்பாட்டிச் சித்தரின் பாடல்கள், உண்மையான பாம்பை அல்லாமல் இந்த உள் சர்ப்ப ஆற்றலை நோக்கியவை என்று பொதுவாகப் பொருள் கொள்ளப்படுகின்றன. ஆயினும் அந்த வாசிப்பு ஒரு விளக்கம் மட்டுமே; அந்தப் பாடல்களைப் பல நிலைகளில் ரசிக்கலாம்.
எல்லா மரபுகளும் குண்டலினியை ஏற்கின்றனவா?
இல்லை. இந்தக் கருத்து தந்திரத்துக்கும் ஹடயோகத்துக்கும், அவற்றின் தாக்கம் பெற்ற மரபுகளுக்கும் உரியது. செவ்வியல் அத்வைத வேதாந்தம் விடுதலைக்கான வழியாக ஆற்றலைப் பற்றி அல்லாமல் ஞானத்தைப் பற்றியே பேசுகிறது; ஞான, பக்தி ஆசிரியர்கள் பலர், தேடுபவர் குண்டலினியைப் பற்றி நினைக்கவே தேவையில்லை என்று கருதுகிறார்கள். பௌத்த தந்திரத்துக்கு உள் வெப்பம் பற்றிய தொடர்புடைய தனிப் போதனை உண்டு; அதன் நாடிகள், மையங்களின் வரைபடம் வேறானது. இந்து நூல்களுக்குள்ளேயே கூட சக்கரங்களின் எண்ணிக்கையும் விவரங்களும் மாறுபடுகின்றன.
ஆக, குண்டலினியை அக மாற்றத்துக்கான ஒரு மரபின் மொழியாகப் புரிந்துகொள்வதே சிறந்தது. அதைப் பயன்படுத்துபவர்கள் அதை மிகத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; பிற பாதைகளில் நடப்பவர்களுக்கு அது கட்டாயமல்ல.