7 சக்கரங்களின் பெயர்கள்

இடம், பொருள், பூதம், பீஜ ஒலி

முதுகுத்தண்டின் அடியிலிருந்து உச்சந்தலை வரை உள்ள ஏழு சக்கரங்களின் பெயர்கள்: மூலாதாரம், சுவாதிட்டானம், மணிபூரகம், அநாகதம், விசுத்தி, ஆக்ஞை, சகஸ்ராரம். இவை சமஸ்கிருதச் சொற்கள்; ஒவ்வொரு பெயரும் தான் குறிக்கும் மையத்தைப் பற்றி ஏதோ ஒன்றைச் சொல்கிறது: வேர் ஆதாரம், தன் இருப்பிடம், மணிகளின் நகரம், தாக்கப்படாதது, தூய்மையானது, கட்டளை, ஆயிரம் இதழ் கொண்டது. யோக, தந்திர நூல்கள் இம்மையங்களை நுண்ணுடலின் நடு நாடியின் நெடுகிலும் வைக்கின்றன. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஓர் இடம், குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை இதழ்கள் கொண்ட ஒரு தாமரை, ஒரு பூதம், ஒரு பீஜ ஒலி உண்டு.

இந்தப் பக்கம் பெயர்களுக்கும் அவற்றின் பொருளுக்குமான ஒரு கையேடு. மையங்களின் மீது தியானிக்கும் எளிய முறைக்கு சக்கர தியானம் என்ற கட்டுரையைப் பாருங்கள்.

ஏழு சக்கரங்களின் பெயர்கள் என்ன?

கீழே உள்ள அட்டவணை, பதினாறாம் நூற்றாண்டுச் சமஸ்கிருத நூலான ஷட்சக்கர நிரூபணத்தைப் பின்பற்றுகிறது. சக்கரங்கள் பற்றி ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டவற்றில் பெரும்பகுதி, சர் ஜான் உட்ராஃப் 1919-இல் The Serpent Power என்ற பெயரில் வெளியிட்ட அதன் மொழிபெயர்ப்பின் வழியாக, இந்த நூலிலிருந்தே வருகிறது.

# பெயர் பொருள் இடம் இதழ்கள் பூதம் பீஜ ஒலி
1 மூலாதாரம் வேர் ஆதாரம் முதுகுத்தண்டின் அடி, எருவாய்க்கும் கருவாய்க்கும் இடையே 4 நிலம் லம்
2 சுவாதிட்டானம் தன் இருப்பிடம் பிறப்புறுப்பின் அடி 6 நீர் வம்
3 மணிபூரகம் மணிகளின் நகரம் தொப்புள் 10 நெருப்பு ரம்
4 அநாகதம் தாக்கப்படாதது இதயம் 12 காற்று யம்
5 விசுத்தி தூய்மையானது தொண்டை 16 ஆகாயம் ஹம்
6 ஆக்ஞை கட்டளை புருவ மத்தி 2 மனம் ஓம்
7 சகஸ்ராரம் ஆயிரம் இதழ் கொண்டது உச்சந்தலை 1000 பூதங்களுக்கு அப்பால் இல்லை

முதல் ஆறு தாமரைகளின் இதழ்களைக் கூட்டினால் ஐம்பது வருகிறது. ஒவ்வோர் இதழிலும் சமஸ்கிருத எழுத்து ஒன்றை அந்த நூல் எழுதுகிறது. இவ்வாறு, இந்த மரபில் எல்லா மந்திரங்களுக்கும் மூலமான முழு எழுத்துவரிசையும் உடல் முழுவதும் பரவியிருக்கிறது. பீஜ ஒலிகள் 7 சக்கர மந்திரம் என்ற கட்டுரையில் விரிவாக உள்ளன.

சக்கரங்கள் ஆறா, ஏழா?

சரியாகச் சொன்னால், பழைய நூல்கள் ஆறு என்றே பேசுகின்றன. ஷட்சக்கர நிரூபணம் என்ற பெயரே “ஆறு மையங்களின் விவரிப்பு” என்று பொருள்படும். உச்சியில் உள்ள சகஸ்ராரம் அவற்றுக்கு மேலே நிற்பதாக விவரிக்கப்படுகிறது: சிவன் உறையும் இடம், எழுகின்ற குண்டலினி இறுதியில் சென்று சேரும் இடம். மற்றவற்றுடன் சேர்த்து அடிக்கடி தியானிக்கப்படுவதால் அது ஏழாவதாக எண்ணப்படுகிறது; ஆனால் அதே பொருளில் அது ஒரு சக்கரம் அல்ல.

தமிழ் மரபும் ஆறு ஆதாரங்கள் என்றே பேசுகிறது. திருமந்திரம் அவற்றைக் குறிப்பிடுகிறது; மேலே உள்ள உச்சியை இலக்காகக் கொள்கிறது. வேறு சில இந்து நூல்கள் எட்டு, ஒன்பது அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட மையங்களைச் சொல்கின்றன; பௌத்த தந்திரம் பெரும்பாலும் நான்கு அல்லது ஐந்து மையங்களுடன் செயல்படுகிறது. ஏழு என்ற பட்டியல் மிகப் பிரபலமானது; ஆனால் அது ஒன்று மட்டுமே அல்ல.

ஒவ்வொரு சக்கரப் பெயரின் பொருள் என்ன?

மூலாதாரம்: மூலம் (வேர்) + ஆதாரம் (தாங்குவது). இது அடித்தளம்; குண்டலினி சுருண்டு கிடப்பதாகச் சொல்லப்படும் இடம்.

சுவாதிட்டானம்: ஸ்வ (தன்னுடைய) + அதிஷ்டானம் (இருப்பிடம்) என்று வழக்கமாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.

மணிபூரகம்: மணி (இரத்தினம்) + பூரம் (நகரம்), மணிகளின் நகரம். அது ஒரு இரத்தினம் போல் ஒளிர்வதாக நூல் கூறுகிறது.

அநாகதம்: தாக்கப்படாதது. இரண்டு பொருள்கள் மோதாமலேயே யோகிகள் கேட்பதாகச் சொல்லப்படும் உள் ஒலியான அநாகத நாதத்தை இது குறிக்கிறது.

விசுத்தி: மிகத் தூய்மையானது, தூய்மைப்படுத்தும் இடம்.

ஆக்ஞை: கட்டளை, அதிகாரம். குருவின் கட்டளை இங்கே பெறப்படுவதாக நூல்கள் சொல்கின்றன.

சகஸ்ராரம்: ஆயிரம் கொண்டது; இங்கே ஆயிரம் இதழ்கள்.

பழைய நூல்களில் தெய்வங்களும் குறியீடுகளும்

ஷட்சக்கர நிரூபணத்தில் ஒவ்வொரு தாமரையும் உருவங்களால் ஆன ஒரு சிறு உலகம். மூலாதாரத்தில் நிலத்தின் அடையாளமான மஞ்சள் சதுரம், ஐராவதம் என்ற யானை, பிரம்மா, டாகினி தேவி. சுவாதிட்டானத்தில் வெண்பிறை, விஷ்ணு, ராகினி. மணிபூரகத்தில் நெருப்பின் சிவந்த முக்கோணம், ருத்திரன், லாகினி. அநாகதத்தில் புகை நிற அறுகோண உருவம், ஈசன், காகினி. விசுத்தியில் வெண்ணிலா வட்டம், சதாசிவன், சாகினி. ஆக்ஞையில் சிவனும் ஆறு முகங்கள் கொண்ட ஹாகினியும். இவை தியானத்தில் மனக்கண்ணில் காண்பதற்கானவை; மனப்பாடம் செய்வதற்கான பட்டியல் அல்ல.

சக்கரங்களின் நிறங்கள் எங்கிருந்து வந்தன?

அடியில் சிவப்பில் தொடங்கி ஆரஞ்சு, மஞ்சள், பச்சை, நீலம், கருநீலம் வழியாக உச்சியில் ஊதா வரை செல்லும் வானவில் வரிசை ஒரு நவீன மேலைநாட்டு வழக்கம். இருபதாம் நூற்றாண்டில் பிரபலமான இது பழைய நூல்களில் இல்லை. ஷட்சக்கர நிரூபணம் வேறு நிறங்களைத் தருகிறது: மூலாதாரத்துக்குச் செந்நிற இதழ்கள், சுவாதிட்டானத்துக்குக் குங்கும நிறம், மணிபூரகத்துக்கு மழை மேகத்தின் கருநீலம், அநாகதத்துக்கு அடர் சிவப்பு, விசுத்திக்குப் புகை கலந்த ஊதா, ஆக்ஞைக்கு வெண்மை.

இன்றைய அட்டவணைகள் சக்கரங்களுடன் இணைக்கும் வேறு பலவற்றுக்கும் இதுவே பொருந்தும். நாளமில்லாச் சுரப்பிகள், இரத்தினக் கற்கள், படிகங்கள், நறுமண எண்ணெய்கள் ஆகியவற்றுடனான இணைப்புகளும், ஒரு சக்கரம் “அடைபட்டிருப்பதைக்” காட்டுவதாகச் சொல்லப்படும் அறிகுறிப் பட்டியல்களும் சமீபத்திய சேர்க்கைகள். சிலருக்கு அவை நினைவில் வைக்க உதவலாம்; ஆனால் அவை மரபுப் போதனை அல்ல, நிறுவப்பட்ட மருத்துவ அறிவும் அல்ல.

சக்கரங்கள் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன?

மரபில், சக்கரங்கள் உள் பயணத்தின் நிலையங்கள். ஒவ்வொரு மையத்தையும் அதன் பீஜ ஒலி, பூதம், உருவம் ஆகியவற்றுடன் தியானிப்பது மனத்தை நிலைப்படுத்தும் வழி; தந்திர மொழியில், குண்டலினி விழிப்புக்கு வழியைத் தயார் செய்யும் வழி. இன்று பெரும்பாலோர் இவற்றை இன்னும் எளிமையாக, கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்துவதற்கான புள்ளிகளின் வரிசையாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். மேலும் செல்ல விரும்பினால், மரபுப் பயிற்சிகளையும் அவற்றின் வரம்புகளையும் நேர்மையாக விவரிக்கும் சக்கரங்களை எவ்வாறு செயல்படுத்துவது என்ற கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை, இந்தப் பொருள் பற்றிப் பொதுவாக நிலவும் கருத்தை மரபு நூல்களிலிருந்தும் பரவலான புரிதலிலிருந்தும் தொகுத்துத் தருகிறது. இது சிவயோகி அவர்களின் போதனை அல்ல. இவை பற்றிய அவரது போதனை இதிலிருந்து வேறுபடலாம், சில நேரங்களில் பெரிதும். அவரது சொந்தச் சொற்களில் கேட்க, அவரது உரைகளைப் படியுங்கள்.