ஓம் தியானம்: பொருள், முறை, ஜபிக்கும் விதம்

By யோக குடில்

ஓம் தியானம் என்பது, ஓம் என்ற எழுத்தையே கவனத்தின் ஒரே பொருளாகக் கொள்ளும் பயிற்சி: உரக்க ஜபித்தோ, மனதுக்குள் சொல்லியோ, அல்லது உள்ளே வெறுமனே கேட்டுக்கொண்டோ. அசையாமல் அமர்ந்து, ஒவ்வொரு வெளிமூச்சிலும் ஓம் என்று மெதுவாக ஒலித்து, அந்த ஒலியிலும் அதைத் தொடரும் மௌனத்திலும் மனம் ஓய்வெடுக்க விடுகிறீர்கள். இந்தியாவில் பதிவாகியுள்ள மிகப் பழைய தியான முறைகளில் இதுவும் ஒன்று; தொடங்குவதற்கு மிக எளிய முறைகளிலும் ஒன்று.

ஓம் என்றால் என்ன?

அ-உ-ம் என்றும் எழுதப்படும் ஓம், பிரணவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. உபநிடதங்கள் அதை இறுதி மெய்ம்மையான பிரம்மத்தின் ஒலிக்குறியீடாகக் கருதுகின்றன. சிறிய மாண்டூக்ய உபநிடதம் முழுக்க முழுக்க அதற்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. அது இந்த எழுத்தை அ, உ, ம என்ற மூன்று ஒலிகளாகப் பிரித்து, ஒவ்வொருவரும் கடந்து செல்லும் மூன்று நிலைகளுடன் பொருத்துகிறது: விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த உறக்கம். ஒலிக்குப் பின் வரும் மௌனம், அது “நான்காவது” (துரீயம்) என்று அழைப்பதைக் குறிக்கிறது: மூன்று நிலைகளிலும் இருந்துகொண்டே அவற்றால் தீண்டப்படாத உணர்வு.

பதஞ்சலியின் யோக சூத்திரங்கள் ஓமுக்குப் பயிற்சியில் இடம் தருகின்றன. ஈசுவரனை, அதாவது இறைவனைக் குறிக்கும் சொல் பிரணவம் (1.27) என்றும், அதன் பொருளைச் சிந்தித்தபடி அதை ஜபிக்க வேண்டும் (1.28) என்றும் நூல் சொல்கிறது. ஆக, செவ்வியல் வடிவில் ஓம் தியானம் வெறும் ஒலி அல்ல. ஒலியுடன், அந்த ஒலி சுட்டும் பொருளை நினைவுகூர்வதும் சேர்ந்ததே.

தமிழ்ச் சைவ மரபிலும் பிரணவம் இதே போலப் போற்றப்படுகிறது. சுவாமிமலைக் கோயிலுடன் தொடர்புடைய நன்கறியப்பட்ட ஒரு புராணக் கதை, குழந்தை முருகன் தன் தந்தை சிவனுக்கு ஓமின் பொருளை விளக்கியதைச் சொல்கிறது. ஓம் நமசிவாய என்பதன் பொருள் என்ற எங்கள் கட்டுரை விவாதிக்கும் மந்திரம் உட்படப் பல மந்திரங்களும் ஓம் என்றே தொடங்குகின்றன. பௌத்த, சமண, சீக்கிய மரபுகளிலும் ஓம் புனிதமானது; ஆனால் ஒவ்வொன்றும் அதைத் தன் சொந்த முறையில் விளக்குகிறது.

ஓம் தியானம் பயில்வது எப்படி?

முதுகுத்தண்டை நேராக வைத்து வசதியாக அமர்ந்து, கண்களை மூடுங்கள். சில இயல்பான மூச்சுகள் விடுங்கள்.

மூக்கு வழியாக மெதுவாக மூச்சை உள்ளிழுங்கள். மூச்சை வெளிவிடும்போது, தாழ்ந்த, நிலையான குரலில் ஓம் என்று ஒலியுங்கள். நெஞ்சிலிருந்தும் தொண்டையிலிருந்தும் திறந்த “ஓ” ஆகத் தொடங்கி, உதடுகளில் ரீங்கரிக்கும் “ம்” ஆக மூடட்டும். “ம்”-க்கு உயிரெழுத்து அளவுக்கோ அதற்கு மேலோ நேரம் கொடுக்கும்படி பல ஆசிரியர்கள் பரிந்துரைக்கிறார்கள். ஒலியை நீட்டுவதற்காக மூச்சைத் தள்ளாதீர்கள். எந்தச் சிரமமும் தெரியும் முன்பே அது முடிந்துவிட வேண்டும்.

ஒலி முடிந்ததும், அடுத்ததற்கு அவசரப்படாதீர்கள். ஒரு கணம் அந்த அமைதியில் இருந்து, மூச்சை உள்ளிழுத்து, மீண்டும் தொடங்குங்கள். அந்த இடைவெளியும் ஜபத்தைப் போலவே பயிற்சியின் பகுதி.

பத்து அல்லது பதினைந்து சுற்றுகளுக்குப் பிறகு, ஜபம் மென்மையாகி, பின் கிசுகிசுப்பாகி, பின் முழுக்க மனதுக்குள் மட்டுமே நிகழட்டும். உரத்த ஜபத்தை விட மௌன ஜபம் நுட்பமானது என்று மரபு கருதுகிறது; ஆனால் சிதறிய மனத்தைத் திரட்டத் தொடக்கநிலையாளருக்கு உரத்த ஜபமே எளிதான தொடக்கம். இறுதியில் சில நிமிடங்கள் மௌனமாக அமர்ந்திருங்கள். மொத்தம் பத்து முதல் பதினைந்து நிமிடங்கள் நல்ல தொடக்கம். இருக்கை, நேரம் பற்றிய பொது வழிகாட்டுதல் தியானம் சரியாகச் செய்வது எப்படி என்ற கட்டுரையில் உள்ளது.

ஜபிக்கும்போது எதை நினைக்க வேண்டும்?

தொடக்கத்தில் ஒலியை மட்டும்: நெஞ்சிலும் தொண்டையிலும் தலையிலும் அதன் அதிர்வு, அது மெல்லத் தேய்ந்து மறையும் விதம். மனம் அலையும்போது, அது நிச்சயம் அலையும், அடுத்த ஓம் அதைத் திரும்பக் கொண்டு வருகிறது. மூச்சைக் கவனிப்பதை விட மந்திரத்துக்கு உள்ள சிறப்பு இதுதான். கவனம் பற்றிக்கொள்ள ஒலி சற்று உரத்த ஒன்றைத் தருகிறது.

பயிற்சி நிலைபெறும்போது, பொருளையும் கொண்டு வரலாம். ஒரு பக்தர் ஓமை இறைவனின் நாமமாக உணரலாம். வேதாந்த மாணவர் ஒலிக்குப் பின் வரும் மௌனத்தை, மாண்டூக்யம் பேசும் சாட்சியாகக் கவனிக்கலாம். இரண்டுமே மரபு சார்ந்தவை.

யார் வேண்டுமானாலும் ஓம் ஜபிக்கலாமா?

இன்றைய நடைமுறையில், ஆம். வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் யோகா வகுப்புகளிலும் எல்லாப் பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்களும் ஓமைத் தாராளமாக ஜபிக்கிறார்கள். குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை எதுவும் இல்லை; ஆயினும் 21 அல்லது 108 சுற்றுகள் வழக்கம். ஓமை மட்டும் தனியாகத் தொடர்ந்து ஜபிப்பது முக்கியமாகத் துறவிகளுக்கானது என்று சில வைதீக மரபுகள் கருதுகின்றன; இல்லறத்தார் அதை ஒரு நீண்ட மந்திரத்தின் பகுதியாக ஜபிக்கும்படி பரிந்துரைக்கின்றன. நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பரம்பரையைப் பின்பற்றுபவர் என்றால், உங்கள் சொந்த ஆசிரியரிடம் கேட்பது நியாயமானது.

தொடர்ந்து ஜபிப்பவர்கள், அது தங்களை அதிக அமைதியாகவும் ஒருமுகமாகவும் ஆக்குவதாக அடிக்கடி சொல்கிறார்கள். அதை ஓர் உத்தரவாதமாக அல்லாமல் அவர்களுடைய அனுபவமாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; ஜபத்தை எந்த நோய்க்கும் மருந்தாகக் கருதாதீர்கள். ஓம் பிற பயிற்சிகளுக்கும் இயல்பான துணை. சக்கர தியானத்தில் புருவ மத்தி மையத்துக்குரிய ஒலி அதுவே; எந்த அமர்வையும் தொடங்கவும் முடிக்கவும் அது ஒரு பொதுவான வழி.