தியானம் சரியாகச் செய்வது எப்படி: தொடக்கநிலையாளருக்கான வழிகாட்டி

By யோக குடில்

தியானத்தைச் சரியாகச் செய்வது எப்படி என்பதற்குச் சுருக்கமான விடை இதுதான்: முதுகை நேராக வைத்து வசதியாக அமருங்கள், மனம் ஓய்வெடுக்க ஓர் எளிய பொருளைக் கொடுங்கள், பொதுவாக மூச்சு. மனம் அலைந்து செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும், உங்களைக் கடிந்துகொள்ளாமல் அதைத் திரும்பக் கொண்டு வாருங்கள். வாரம் ஒருமுறை ஒரு மணி நேரம் செய்வதை விட, ஒவ்வொரு நாளும் பத்து நிமிடம் செய்வது அதிகப் பயன் தரும். கீழே உள்ளவை எல்லாம் இந்த எளிய செயலைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்பதை எளிதாக்கும் விவரங்களே.

அமரும் நிலை: நிலையானதும் வசதியானதும்

பதஞ்சலியின் யோக சூத்திரங்கள் இருக்கையை மூன்று சொற்களில் சுருக்குகின்றன: “ஸ்திர சுகம் ஆசனம்”, ஆசனம் நிலையானதாகவும் வசதியானதாகவும் இருக்க வேண்டும் (சூத்திரம் 2.46). இதை விடக் கடினமான உடல் வித்தை எதுவும் தேவையில்லை. தரையில் சம்மணமிட்டு அமருங்கள்; முழங்கால்கள் இடுப்பை விடத் தாழ்வாக இருக்கும்படி இடுப்பின் கீழ் மடித்த போர்வையோ தலையணையோ வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அல்லது இரு பாதங்களும் தரையில் பதிய ஒரு நாற்காலியில் அமருங்கள். முதுகை நேராக, ஆனால் விறைப்பில்லாமல் வைத்து, தாடையை நேர்மட்டத்தில் வைத்து, கைகளை முழங்கால்கள் மேலோ மடியிலோ ஓய்வாக வையுங்கள். கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள், அல்லது பாதி திறந்து, உங்களுக்குச் சற்று முன்னால் தரையில் பார்வையைப் படிய விடுங்கள்.

பகவத் கீதையின் ஆறாம் அத்தியாயமும் ஏறத்தாழ இதே அறிவுரையைத் தருகிறது: தூய்மையான இடத்தில் உறுதியான இருக்கை; உடல், தலை, கழுத்து ஒரே நேர்கோட்டில். படுத்துக்கொண்டு செய்வது தவறல்ல; ஆனால் பெரும்பாலான தொடக்கநிலையாளர்களுக்கு அது தூக்கத்தில் முடிகிறது.

எப்போது, எவ்வளவு நேரம் தியானிக்க வேண்டும்?

மரபு அதிகாலையைப் பரிந்துரைக்கிறது. சூரிய உதயத்துக்கு முந்தைய பிரம்ம முகூர்த்தம் எனப்படும் நேரத்தில் வீடு அமைதியாக இருக்கும்; மனம் அன்றைய நாளின் சுமையை இன்னும் ஏற்றிக்கொண்டிருக்காது. காலை நேரம் முடியவே முடியாது என்றால், உண்மையாகவே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய எந்த நேரத்தையும் தேர்ந்தெடுங்கள். மிகச் சரியான நேரத்தை விட, ஒவ்வொரு நாளும் அதே நேரம், அதே மூலை அதிகம் உதவும். கனமான உணவுக்குப் பின் உடனே அமர்வதைத் தவிருங்கள்.

பத்து நிமிடங்களில் தொடங்குங்கள்; கடிகாரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்காமல் இருக்க ஒரு டைமரைப் பயன்படுத்துங்கள். சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, இயல்பாகத் தோன்றினால், பதினைந்து அல்லது இருபது நிமிடங்களுக்கு நீட்டுங்கள். நேர அளவை விட ஒழுங்கே மிக முக்கியம்.

படிப்படியாக என்ன செய்வது

  1. அமர்ந்து, டைமரை அமைத்து, மனம் அமைதியடைய மூன்று நான்கு மெதுவான மூச்சுகள் விடுங்கள்.
  2. மூச்சு தன் இயல்பான தாளத்துக்குத் திரும்ப விடுங்கள். அதைக் கட்டுப்படுத்தாதீர்கள். நாசித் துவாரங்களிலோ வயிற்றின் ஏற்ற இறக்கத்திலோ அதை உணருங்கள்.
  3. உதவியாக இருந்தால், ஒவ்வொரு வெளிமூச்சையும் ஒன்று முதல் பத்து வரை எண்ணி, மீண்டும் ஒன்றிலிருந்து தொடங்குங்கள். சிலர் இதற்குப் பதிலாக மனதுக்குள் சொல்லும் ஒரு மந்திரத்தில் ஓய்வெடுக்க விரும்புகிறார்கள்; ஓம் தியானம் அப்படிப்பட்ட ஒன்று.
  4. விரைவிலோ சற்றுத் தாமதமாகவோ, நீங்கள் வேறு எதையோ பற்றி நினைத்துக்கொண்டிருந்தது தெரியவரும். அதைக் கவனியுங்கள், மூச்சுக்குத் திரும்புங்கள்.
  5. டைமர் ஒலித்ததும், எழுந்திருக்கும் முன் இன்னும் சில கணங்கள் அமைதியாக அமர்ந்திருங்கள்.

நான்காம் படி ஒரே அமர்வில் பல டஜன் முறை நிகழும்; அதுவே உண்மையான பயிற்சி.

எண்ணங்களை என்ன செய்வது?

தியானம் என்றால் வெறுமையான மனம் என்று தொடக்கநிலையாளர்கள் அடிக்கடி நம்புகிறார்கள்; எண்ணங்கள் வந்துகொண்டே இருக்கும்போது தாங்கள் தோற்றுவிட்டதாக முடிவு செய்கிறார்கள். நுரையீரல் மூச்சை உண்டாக்குவது போல மனம் எண்ணங்களை உண்டாக்குகிறது. அவற்றை நிறுத்தும்படி உங்களிடம் கேட்கப்படவில்லை. அவற்றைப் பின்தொடர வேண்டாம் என்பதே கேட்கப்படுகிறது. ஓர் எண்ணம் தோன்றும்போது, அதைத் தள்ளவும் வேண்டாம், அதன் கதையைத் தொடரவும் வேண்டாம். அது இருப்பதைப் பாருங்கள், மூச்சுக்குத் திரும்புங்கள்.

ஒவ்வொரு திரும்புதலும் ஓர் உடற்பயிற்சியின் ஒரு சுற்று போன்றது. அலைதலும் திரும்புதலும் நிறைந்த ஓர் அமர்வு பயனுள்ள அமர்வே. ஒரே கவலைகளைச் சுற்றிச் சுற்றி வரும் மனம்தான் உங்கள் தனிப்பட்ட சிரமம் என்றால், அதிகம் யோசிப்பதற்கான தியானம் என்ற கட்டுரையின் அணுகுமுறை உங்களுக்குப் பொருந்தலாம். மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது எப்படி என்ற எங்கள் கட்டுரை இதே சிக்கலை அன்றாட வாழ்வின் பக்கத்திலிருந்து பார்க்கிறது.

பொதுவான தவறுகள்

மிகப் பொதுவான தவறு, விரைவான பலனை எதிர்பார்த்து ஒவ்வொரு அமர்வையும் நல்லது அல்லது மோசமானது என்று மதிப்பிடுவது. சில நாட்களில் மனம் அமைதியாக இருக்கும், சில நாட்களில் இருக்காது; இரண்டுமே பயிற்சியின் பகுதிதான். இரண்டாவது, வலுக்கட்டாயப்படுத்துதல்: ஏதோ சிறப்பு முறையில் மூச்சு விடுவது, முகத்தை இறுக்குவது, அல்லது முழங்காலிலோ முதுகிலோ கூர்மையான வலியைப் பொறுத்துக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பது. தேவைப்படும்போது அமரும் நிலையைச் சரிசெய்துகொள்ளுங்கள். அசௌகரியம் முன்னேற்றத்தின் அடையாளம் அல்ல.

சிலர் ஒவ்வொரு வாரமும் உத்தியை மாற்றுகிறார்கள். ஒரு எளிய முறை உங்களுக்குப் பயன்படுகிறதா என்று முடிவு செய்யும் முன், சில மாதங்கள் அதிலேயே நிலைத்திருங்கள். அனுபவங்களைத் துரத்தாதீர்கள். ஒளிகள், நிறங்கள், இனிய உணர்வுகள் வந்து போகலாம்; பெரும்பாலான மரபுகளின் ஆசிரியர்கள் அவற்றை மற்ற எந்த எண்ணத்தையும் போலவே கையாளும்படி அறிவுறுத்துகிறார்கள்.

புத்தகங்களால் திருத்த முடியாத சிறு பிழைகளைத் தகுதியான ஆசிரியர் திருத்த முடியும். தியானம் மருத்துவ சிகிச்சைக்கு மாற்றும் அல்ல: தொடர்ந்து அமர்வது கடுமையான மன உளைச்சலைக் கிளப்பினால், பயிற்சியை நிறுத்தி வைத்து மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்.