சித்த மருத்துவம்: தோற்றம், அடிப்படைகள், நடைமுறை
சித்த மருத்துவம் இந்தியாவின் தமிழ் பேசும் தென்பகுதியில் வளர்ந்த, தமிழில் எழுதப்பட்ட நூல்களைக் கொண்ட ஒரு மரபு மருத்துவ முறை. அதன் அறிவு யாரிடமிருந்து வந்ததாகக் கொள்ளப்படுகிறதோ, அந்த யோக ஞானிகளான சித்தர்களிடமிருந்து அது பெயர் பெறுகிறது. இன்று ஆயுஷ் அமைச்சகத்தின் கீழ் இந்திய அரசால் அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மரபு மருத்துவ முறைகளில் இதுவும் ஒன்று; முக்கியமாகத் தமிழ்நாட்டிலும் பிற இடங்களில் உள்ள தமிழ்ச் சமூகங்களிடையேயும் இது கற்பிக்கப்பட்டு நடைமுறையில் உள்ளது.
சித்த மருத்துவம் எங்கிருந்து வருகிறது?
இந்த முறை சிவனால் பார்வதிக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டு, நந்திக்கும் பின்னர் சித்தர்களுக்கும் வழங்கப்பட்டது என்று மரபு கூறுகிறது. மிகப் பெரிய அளவிலான தமிழ் மருத்துவப் பாடல்கள் போகர், தேரையர், யூகிமுனி முதலானோருக்கு உரியவை என்று சொல்லப்படுகின்றன. திருமந்திரம் மருத்துவ நூல் அல்ல என்றாலும், இதன் பின்னணிப் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது: உடல் ஒரு கோயில், ஞானத்தை அடைய வேண்டுமானால் அதைப் பேண வேண்டும்.
வரலாற்றாசிரியர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக வளர்ந்த ஒரு மருத்துவ மரபைக் காண்கிறார்கள். இன்று கிடைக்கும் சித்த மருத்துவ நூல்களில் பெரும்பாலானவற்றை, மரபு சித்தர்களை வைக்கும் காலங்களுக்கு மிகவும் பிற்பட்ட, இடைக்காலத்துக்கும் அதற்குப் பிந்தைய காலத்துக்கும் உரியவை என்று அவர்கள் பொதுவாகக் கணிக்கிறார்கள். இம்முறை ஆயுர்வேதத்துடன் நிறையப் பகிர்ந்துகொள்கிறது; தனக்கே உரிய சிறப்புகளும் இதற்கு உண்டு, குறிப்பாகத் தமிழ் மொழியின் பயன்பாடு, நாடி பார்த்தலுக்கான முக்கியத்துவம், கனிமங்களையும் உலோகங்களையும் விரிவாகப் பயன்படுத்துதல்.
அடிப்படைக் கொள்கைகள் என்ன?
மனித உடல், பிரபஞ்சத்தைப் போலவே நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் என்ற அதே ஐம்பூதங்களால் ஆனது என்று சித்தச் சிந்தனை கருதுகிறது. மரபில் பரவலாக வழங்கும் ஒரு சொல் இதை “அண்டத்தில் உள்ளதே பிண்டத்தில்” என்று சொல்கிறது.
உடல்நலம் வாதம், பித்தம், கபம் என்ற மூன்று தோஷங்களின் (முக்குற்றங்களின்) அடிப்படையில் விவரிக்கப்படுகிறது. இம்மூன்றும் சரியான விகிதத்தில் இருக்கும்போது ஒருவர் நலமாக இருக்கிறார்; உணவு, பழக்கங்கள், பருவம், மனநிலை அல்லது வேறு காரணங்களால் அச்சமநிலை குலைவதே நோய் என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. அச்சமநிலையை மீட்பதே சிகிச்சையின் நோக்கம். உணவுக்குப் பெரும் முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது; உணவே மருந்து என்ற நன்கு அறியப்பட்ட சொல்லும் மரபில் உண்டு.
இவை ஒரு மரபு முறையின் கருத்துகள். நவீன உயிர் மருத்துவத்தின் வகைப்பாடுகளுடன் இவை ஒத்துப்போவதில்லை; அதனால் விளக்கப்படுவதுமில்லை.
சித்த மருத்துவர் நோயை எப்படி அறிகிறார்?
செவ்வியல் சித்த மருத்துவம் எண்வகைத் தேர்வை விவரிக்கிறது: நாடி, தொடுகை, நா, நிறம், மொழி (பேச்சு), விழி, மலம், மூத்திரம். இவற்றில் நாடி பார்த்தலே மிக முக்கியமான திறனாகக் கருதப்படுகிறது; அதற்கு ஆசிரியரின் கீழ் பல ஆண்டுப் பயிற்சி தேவை என்று சொல்லப்படுகிறது. நோயாளியின் சிறுநீரின் மேற்பரப்பில் ஒரு துளி எண்ணெய் எப்படிப் பரவுகிறது என்று கவனிப்பது, இம்மரபுக்கே உரிய தனித்துவமான ஒரு சோதனை.
எத்தகைய சிகிச்சைகளைப் பயன்படுத்துகிறது?
சித்த மருந்துகள் மூன்று வகைப் பொருள்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன: தாவரங்கள், கனிமங்களும் உலோகங்களும், விலங்குகளிடமிருந்து பெறப்படும் பொருள்கள். சூரணம், கஷாயம் (குடிநீர்), தைலம் போன்ற மூலிகைத் தயாரிப்புகளே மிகப் பரவலாகப் பயன்படுகின்றன. மூலப்பொருள்களைச் சுத்திசெய்யும் நோக்கில், நீண்ட, கடினமான முறைகளால் செய்யப்படும் பஸ்பம் போன்ற கனிம, உலோகத் தயாரிப்புகளுக்கும் இம்முறை அறியப்படுகிறது.
மருந்துகளுக்கு அப்பால், எண்ணெய் தேய்த்தல், தடவுதல் போன்ற வெளிச் சிகிச்சைகள், உடலின் உயிர்நிலைப் புள்ளிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட வர்மம், உணவு நெறிகள், யோகப் பயிற்சிகள் ஆகியவையும் சித்த முறையில் அடங்கும். உடலின் உயிராற்றலைப் பேணும் நோக்குடைய காயகல்பம் பற்றியும் அதன் நூல்கள் பேசுகின்றன; இம்முறை தோன்றிய சித்தர் மரபின் யோக இலக்குகளை இது பிரதிபலிக்கிறது.
சித்த மருத்துவம் பாதுகாப்பானதா, பலன் தருவதா?
இதற்குக் கவனமான பதில் தேவை. மருத்துவர்களும் பல நோயாளிகளும், குறிப்பாக நீண்டகால நோய்களுக்கு, சித்த சிகிச்சையில் நீண்ட அனுபவம் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். சித்த மருத்துவத்துக்கான மத்திய ஆராய்ச்சிக் குழுமம், சென்னையில் உள்ள தேசிய சித்த மருத்துவ நிறுவனம் உள்ளிட்ட அரசு நிறுவனங்கள் ஆய்வு மேற்கொள்கின்றன. ஆயினும் பெரும்பாலான சித்த சிகிச்சைகளுக்கு, நவீன மருத்துவம் கோரும் வகையிலான பெரிய, முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட மருத்துவ ஆய்வுகளின் சான்றுகள் இன்னும் குறைவாகவே உள்ளன.
உண்மையான பாதுகாப்புக் கவலைகளும் உள்ளன. சில மரபுத் தயாரிப்புகளில் பாதரசம், ஆர்சனிக், ஈயம் அல்லது வேறு நச்சுப் பொருள்கள் உள்ளன; முறையாகத் தயாரிக்கப்படாத, அல்லது மேற்பார்வையின்றி உட்கொள்ளப்படும் மருந்துகள் கடுமையான தீங்கு விளைவிக்கலாம். “இயற்கையானது” அல்லது “மரபானது” என்றால் தீங்கற்றது என்று பொருள் அல்ல.
இதிலிருந்து சில நியாயமான நெறிகள் பிறக்கின்றன. பதிவுபெற்ற மருத்துவரை மட்டுமே அணுகுங்கள்; இந்தியாவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தகுதி BSMS பட்டம். உரிமம் பெற்ற உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து மட்டுமே மருந்துகளை வாங்குங்கள்; கனிம, உலோக மருந்துகளை நீங்களே தயாரிக்காதீர்கள். நீங்கள் எடுக்கும் சித்த மருந்துகள் பற்றி உங்கள் வழக்கமான மருத்துவரிடம் தெரிவியுங்கள். தீவிரமான, திடீரென்று வரும், அல்லது மோசமாகிக்கொண்டே போகும் எந்த உடல்நலப் பிரச்சினைக்கும் மருத்துவரைப் பாருங்கள்; பரிந்துரைக்கப்பட்ட சிகிச்சையை நீங்களாக நிறுத்தாதீர்கள்.