சித்தர் என்பவர் யார்? தமிழ்ச் சித்தர்கள் ஓர் அறிமுகம்
தமிழ் மரபில் சித்தர் என்பவர் யோகத்தின் மூலமும் உள் ஒழுக்கத்தின் மூலமும் நிறைநிலையை அடைந்தவர்: உடல், மூச்சு, மனம் மூன்றையும் ஆண்டு, தனக்குள்ளே இறைவனை உணர்ந்தவர். இச்சொல் “நிறைவேறிய”, “முழுமை அடைந்த” என்று பொருள்படும் சமஸ்கிருத சித்த என்பதிலிருந்து வருகிறது; அடைவு எனப் பொருள்படும் சித்தி என்பதுடன் தொடர்புடையது. பல தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இதை மனம் அல்லது உணர்வு எனப் பொருள்படும் சித்தம் என்பதுடனும் இணைக்கிறார்கள்; அப்படியானால் சித்தர் என்பவர் மனத்தை வென்றவர்.
நடைமுறையில் இச்சொல், பல நூற்றாண்டுகளாகத் தமிழ்நாட்டில் பாடப்பட்டு வரும் பாடல்களைத் தந்த தமிழ் யோகிகள், கவிஞர்கள், மருத்துவர்கள், ரசவாதிகள் ஆகியோரின் தளர்வான ஒரு குடும்பத்தைக் குறிக்கிறது.
தமிழ்ச் சித்தர்கள் யார்?
ஒரே நிறுவுநர், ஒரே மடம், ஒரே மறைநூல் கொண்ட ஒழுங்கமைந்த பிரிவாகச் சித்தர்கள் இருந்ததில்லை. அவர்கள் தனிமனிதர்கள்; அவர்கள் பெயரைத் தாங்கிய பாடல்கள் வழியாகவும், அவர்களைச் சுற்றி வளர்ந்த கதைகள் வழியாகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். மரபு பதினெண் சித்தர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது; ஆனால் அப்பட்டியலில் உள்ள பெயர்கள் நூலுக்கு நூல் மாறுகின்றன, பதினெட்டுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
அவர்களின் வாழ்க்கை ஏறக்குறைய முழுவதும் கதைகள் வழியாகவே அறியப்படுகிறது. மரபு அவர்களில் சிலருக்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் ஆயுள் தந்து, மிகத் தொலைவான கடந்த காலத்தில் வைக்கிறது. பாடல்களின் மொழியை வைத்து ஆராயும் வரலாற்றாசிரியர்கள், இன்று கிடைக்கும் சித்தர் இலக்கியத்தின் பெரும்பகுதியை இடைக்காலத்திலும் அதற்குப் பிந்திய நூற்றாண்டுகளிலும் வைக்கிறார்கள்; திருமந்திரத்தின் ஆசிரியரான திருமூலரை மிகத் தொன்மையானவராகவும் ஊற்றுக்கண்ணாகவும் கருதுகிறார்கள். இவ்விரு பார்வைகளும் ஒத்துப்போவதில்லை; நேர்மையான விவரணம் இரண்டையும் கண்முன் வைத்திருக்க வேண்டும்.
இதே போன்ற உருவங்கள் இந்தியா முழுவதும் காணப்படுகின்றன என்பதையும் அறிந்திருப்பது நல்லது. வடக்கின் நாத யோகிகளும் பௌத்த மகாசித்தர்களும் சித்தர்கள் என்றே அழைக்கப்படுகிறார்கள்; தமிழில் கோரக்கர் என அறியப்படும் கோரக்நாதர் போன்ற சில பெயர்கள் மரபுகளுக்கிடையே பொதுவானவை.
சித்தர்கள் என்ன கற்பித்தார்கள்?
ஒரே சித்தர் கோட்பாடு என்று எதுவும் இல்லை; ஆனால் அவர்களின் பாடல்களில் சில கருப்பொருள்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன.
முதலாவது, இறைவனை உள்ளே காண வேண்டும் என்பது. சித்தர்கள் உடலைக் கோயிலாகவும் மூச்சை வழியாகவும் பேசுகிறார்கள். வெளி வழிபாட்டைவிட யோகத்தை, குறிப்பாக மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டையும், உடலில் மேலெழுவதாக அவர்கள் விவரிக்கும் ஆற்றலின் விழிப்பையும் மதித்தார்கள்.
இரண்டாவது, வெற்றுச் சடங்கின் மீதும் சாதியின் மீதும் கூர்மையான விமர்சனம். சிவவாக்கியர் போன்ற கவிஞர்கள், இறைவன் உனக்குள்ளேயே வாழும்போது ஒரு கல்லைச் சுற்றி வந்து மந்திரம் முணுமுணுப்பதால் என்ன பயன் என்று, நேரடியாகவும் பெரும்பாலும் நகைச்சுவையுடனும் கேட்கிறார்கள். இது சித்தர்களை வைதீகர்களுக்கு இடைஞ்சலான துணையாக்கியது; நெடுங்காலம் அவர்களின் பாடல்கள் முறையான தொகுப்புகளைவிடச் சாதாரண மக்களின் நாவிலேயே அதிகம் வாழ்ந்தன.
மூன்றாவது, உடலின் நிலையாமையும் செல்வத்தின் நிலையாமையும். உடல் அழியும், எதுவும் கூட வராது என்பதைப் பல சித்தர் பாடல்கள் மென்மைப்படுத்தாமல் கேட்பவருக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
பெரும்பாலான சித்தர்கள் சைவப் பார்வை கொண்டவர்கள்; உயர்ந்த மெய்ம்மையைச் சிவம் என்று அழைக்கிறார்கள். ஆனால் அச்சொல்லை உருவமுள்ள ஒரு தெய்வத்துக்கு என்பதைவிட, உருவமற்ற மெய்ம்மைக்கே அவர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
அவர்களின் பாடல்கள் ஏன் புரிந்துகொள்ளக் கடினமானவை?
சித்தர் கவிதை எளிய பேச்சுத் தமிழில் எழுதப்பட்டது; ஆனாலும் பெரும்பாலும் வேண்டுமென்றே மறைபொருளாக உள்ளது. ஒரு பாடல் பாம்பு, ஆடும் பெண், பானை, தோட்டம் என்று பேசி, உள் ஆற்றலையோ மனத்தையோ உடலையோ யோகத்தின் படிநிலைகளையோ குறிக்கலாம். யோக, ரசவாத அறிவுரைகள் தகுதியற்றவர்களால் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் காக்கும் வழியாக இந்த மறைபொருள் நடை பொதுவாக விளக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாகப் பல பாடல்களை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வகைகளில் படிக்கலாம்; ஆகவே ஒற்றை விளக்கங்களை உறுதியாகச் சொல்பவற்றை ஓரளவு எச்சரிக்கையுடனே ஏற்க வேண்டும்.
சித்தர்கள், சித்திகள், மருத்துவம்
மிக நுண்ணியதாகவோ மிகப் பெரியதாகவோ விரும்பியபடி ஆவது போன்ற, யோக மரபின் அஷ்டமா சித்திகள் எனும் அசாதாரண ஆற்றல்களைச் சித்தர்கள் கொண்டிருந்ததாகக் கதைகள் சொல்கின்றன. ஆனால் அத்தகைய ஆற்றல்கள் முக்திக்குத் தடையாகத் திசைதிருப்புபவை, அதன் இலக்கு அல்ல என்று சித்தர்களே அடிக்கடி எச்சரிக்கிறார்கள்.
அவர்கள் மருத்துவர்களாகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். தமிழின் மரபு மருத்துவ முறையான சித்த மருத்துவம் அவர்களிடமிருந்தே பெயர் பெறுகிறது; அதன் நூல்களைப் போகர் போன்றவர்களிடம் கொண்டுசேர்க்கிறது. மூலிகைகளுடன், கனிமங்கள், உலோகங்கள், நீண்ட யோகப் பயிற்சிக்காக உடலை வலுப்படுத்தும் முறைகள் ஆகியவற்றையும் இந்நூல்கள் பேசுகின்றன.
இன்று சித்தர்களை எப்படிப் படிக்க வேண்டும்?
சித்தர்களே விரும்பியதாகத் தோன்றும் வழியில் படிப்பதே ஒருவேளை சிறந்தது: வழிபாட்டுப் பொருளாகவோ அற்புதங்களின் ஊற்றாகவோ அல்ல, கேட்பவரை மீண்டும் மீண்டும் உள்நோக்கித் திருப்பும் வெளிப்படையான குரல்களாக. அவர்களின் பாடல்கள் கேட்பது இன்னும் கடினமான ஒன்று: உண்மையைத் தன் சொந்த அனுபவத்தில் தேடுவது, வெளி வடிவங்களிலேயே நின்றுவிடாமல் இருப்பது.