பிராணாயாம வகைகள்: மரபுவழி மூச்சுப் பயிற்சிகள்

By யோக குடில்

ஹத யோக பிரதீபிகை என்ற நூல் கூறும் எட்டு மூச்சுப் பயிற்சிகளே மரபுவழிப் பிராணாயாம வகைகள்: சூர்ய பேதனம், உஜ்ஜாயி, சீத்காரி, சீதளி, பஸ்திரிகா, பிராமரி, மூர்ச்சா, பிளாவினி. இவற்றுடன் பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் இன்னும் இரண்டைச் சேர்க்கிறார்கள்: மற்ற எல்லாப் பயிற்சிகளுக்கும் தயார்படுத்தும் மாற்று நாசி மூச்சான நாடி சோதனம், பழைய நூல்கள் சுத்திகரிப்புப் பயிற்சியாக வகைப்படுத்தும் கபாலபாதி. இந்தக் கட்டுரை ஒவ்வொன்றையும் சுருக்கமாக விளக்குகிறது. இவற்றால் மக்கள் பெறும் பயன்கள் பிராணாயாமத்தின் பயன்கள் என்ற கட்டுரையில் தனியாகப் பேசப்படுகின்றன.

பிராணாயாமம் என்றால் என்ன?

இந்தச் சொல் இரண்டு சொற்களின் சேர்க்கை: பிராணன், அதாவது மூச்சு அல்லது உயிர்ச்சக்தி; ஆயாமம், அதாவது நீட்டுதல் அல்லது ஒழுங்குபடுத்துதல். பதஞ்சலி வகுத்த யோகத்தின் எட்டு அங்கங்களில் பிராணாயாமம் நான்காவது. உறுதியான இருக்கை அமைந்த பிறகு, உள்மூச்சு வெளிமூச்சின் ஓட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதே பிராணாயாமம் என்று அவர் விளக்குகிறார். பெரிய யோக அமைப்பில் இதன் இடம் யோகம் என்றால் என்ன என்ற கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒவ்வொரு பயிற்சியும் மூன்று பகுதிகளால் ஆனது: பூரகம், மூச்சை உள்ளிழுத்தல்; ரேசகம், மூச்சை வெளிவிடுதல்; கும்பகம், மூச்சை நிறுத்தி வைத்தல். ஹத நூல்கள் கும்பகத்தையே பயிற்சியின் இதயமாகக் கருதுகின்றன. அதனால்தான் ஹத யோக பிரதீபிகை தன் எட்டுப் பயிற்சிகளையும் எட்டு கும்பகங்கள் என்று அழைக்கிறது.

நாடி சோதனம்: தொடக்கப் புள்ளி

நாடி சோதனம் என்றால் நாடிகளைச் சுத்தம் செய்தல். இதற்கு அனுலோம விலோமம் என்றும் பெயர். இடது நாசி வழியாக மூச்சை இழுத்து, வலது நாசி வழியாக விட்டு, பிறகு வலது நாசி வழியாக இழுத்து இடது நாசி வழியாக விட வேண்டும். வலது கை விரல்களால் ஒவ்வொரு நாசியையும் மாறி மாறி மூடிக்கொள்ள வேண்டும். ஹத யோக பிரதீபிகை இந்த மாற்று மூச்சையே முதலில் விவரிக்கிறது; மற்ற பயிற்சிகளைத் தொடங்கும் முன் இதன் மூலம் நாடிகள் தூய்மையாக வேண்டும் என்கிறது. மூச்சை நிறுத்தாமல் மென்மையாகச் செய்யப்படும் இந்த வடிவமே தொடக்கநிலையாளர்களுக்குப் பெரும்பாலும் கற்றுத்தரப்படுகிறது.

மரபுவழி எட்டு கும்பகங்கள்

  1. சூர்ய பேதனம், “சூரியனைத் துளைத்தல்”: வலது நாசி வழியாக இழுத்து, நிறுத்தி, இடது நாசி வழியாக விடுதல். இது உடலைச் சூடாக்குவதாகக் கருதப்படுகிறது.
  2. உஜ்ஜாயி, “வெற்றி பெற்றது”: தொண்டையைச் சற்றுக் குறுக்கி, மூச்சு மென்மையான, சீரான ஒலி எழுப்பும்படி சுவாசித்தல்.
  3. சீத்காரி: பற்களின் இடையே ‘ஸ்ஸ்’ என்ற ஒலியுடன் மூச்சை இழுத்து, மூக்கு வழியாக விடுதல். இது குளிர்ச்சி தருவதாகக் கருதப்படுகிறது.
  4. சீதளி: நாக்கைக் குழாய் போல் மடித்து அதன் வழியாக மூச்சை இழுத்து, மூக்கு வழியாக விடுதல். இதுவும் குளிர்ச்சி தருவது.
  5. பஸ்திரிகா, “துருத்தி”: கொல்லனின் துருத்தி போல வேகமாகவும் வலுவாகவும் மூச்சை இழுத்து விட்டு, பிறகு நிறுத்துதல்.
  6. பிராமரி, “வண்டு”: வண்டின் ரீங்காரம் போன்ற ஒலியுடன் மெதுவாக மூச்சை விடுதல். இந்தத் தொகுப்பிலேயே இதுதான் மிகவும் அமைதி தருவது என்று பலர் உணர்கிறார்கள்.
  7. மூர்ச்சா, “மயக்கம்”: மயக்கத்தின் விளிம்பு வரை நீளும் நீண்ட கும்பகம்.
  8. பிளாவினி, “மிதத்தல்”: காற்றை விழுங்கும் ஒரு பயிற்சி; இது யோகியை நீரில் மிதக்கச் செய்யும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

கடைசி இரண்டும் இன்று அரிதாகவே கற்றுத்தரப்படுகின்றன. பொதுவான மாணவர்களுக்கு இவை பொருந்தாதவை என்றே பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் கருதுகிறார்கள். கேரண்ட சம்ஹிதை போன்ற வேறு நூல்கள் சற்று மாறுபட்ட பட்டியல்களைத் தருகின்றன.

கபாலபாதி பிராணாயாமமா?

கபாலபாதி, “ஒளிரும் மண்டை”, என்பது வயிற்றின் உந்துதலால் செய்யப்படும் குறுகிய, கூர்மையான வெளிமூச்சுகளும், அவற்றின் இடையே தானாக நிகழும் உள்மூச்சுகளும் கொண்டது. இது பரவலாகப் பிராணாயாமமாகக் கற்றுத்தரப்படுகிறது. ஆனால் ஹத யோக பிரதீபிகை இதைக் கும்பகங்களில் சேர்க்காமல், ஆறு சுத்திகரிப்புச் செயல்களான ஷட்கர்மங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகிறது. இது வேகமான பயிற்சி. கர்ப்பிணிகள், உயர் இரத்த அழுத்தம், இதய நோய் அல்லது குடலிறக்கம் உள்ளவர்கள் இதையும் பஸ்திரிகாவையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்றும், முதலில் மருத்துவரைக் கேட்க வேண்டும் என்றும் ஆசிரியர்கள் வழக்கமாக அறிவுறுத்துகிறார்கள்.

தமிழ் மரபில் பிராணாயாமம்

தமிழ் யோக நூல்கள் மூன்று நிலைகளுக்கும் பூரகம், கும்பகம், ரேசகம் என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம் தன் அட்டாங்க யோகப் பகுதியில் மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டை விரிவாகப் பேசுகிறது. நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு பாடல், சாரமாகச் சொன்னால், உள்ளிழுக்கப் பதினாறு, நிறுத்த அறுபத்து நான்கு, வெளிவிட முப்பத்திரண்டு என்ற அளவைத் தருகிறது. அது பயிற்சி பெற்ற யோகிகளுக்கான அளவு; யாருக்கும் தொடக்கப் புள்ளி அல்ல. சித்தர்கள் தங்கள் மூச்சுப் பயிற்சியை வாசி யோகம் என்கிறார்கள்; மூச்சை வசப்படுத்துவதே மனதை வசப்படுத்துவதற்கான திறவுகோல் என்று விவரிக்கிறார்கள்.

தொடக்கநிலையாளர் எங்கிருந்து தொடங்கலாம்?

மூச்சை நிறுத்தாத எளிய நாடி சோதனம், பிராமரி, மென்மையான உஜ்ஜாயி ஆகியவற்றிலிருந்து தொடங்குங்கள். வெறும் வயிற்றில், நிமிர்ந்து அமர்ந்து, ஐந்து முதல் பத்து நிமிடங்கள் செய்யுங்கள். மூச்சு சீராக இருக்க வேண்டும்; மூச்சுத் திணறலோ தலைச்சுற்றலோ ஒருபோதும் வரக்கூடாது. அப்படி வந்தால், நிறுத்திவிட்டு இயல்பாக மூச்சு விடுங்கள்.

மூச்சை நிறுத்தும் பயிற்சிகளையும் வேகமான பயிற்சிகளையும் தகுதியுள்ள ஆசிரியரிடம் நேரடியாகவே கற்க வேண்டும். காட்டு விலங்கைப் பழக்குவது போல மூச்சையும் மெதுவாகவே வசப்படுத்த வேண்டும், தவறாகச் செய்யும் பயிற்சி பயிற்சியாளருக்கே தீங்கு செய்யும் என்று ஹத யோக பிரதீபிகையே சாரமாக எச்சரிக்கிறது.