யோகம் என்றால் என்ன? பொருள், தோற்றம், முக்கியப் பாதைகள்

By யோக குடில்

யோகம் என்றால் என்ன? அதன் மூலப் பொருளில், யோகம் என்பது ஒருவர் தன் ஆழ்ந்த இயல்பை அறியும்படி மனத்தை அமைதிப்படுத்தும் ஓர் ஒழுக்கம். இந்தச் சமஸ்கிருதச் சொல் “யுஜ்”, அதாவது பூட்டுதல் அல்லது இணைத்தல் என்ற வேரிலிருந்து வருகிறது. பொதுவாக அது இணைதல் என்று விளக்கப்படுகிறது: சிதறிய மனம் தன்னுடன் இணைதல், அல்லது தனிமனிதன் தெய்வீகத்துடன் இணைதல். இன்று பெரும்பாலானோர் யோகா என்று அழைக்கும் ஆசனங்கள் இந்த ஒழுக்கத்தின் ஒரு சிறிய பகுதி; அதுவும் ஒப்பீட்டளவில் பிற்காலத்தில் வந்த பகுதி.

யோகம் என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

மிகப் பரவலாக அறியப்பட்ட வரையறை பதஞ்சலியின் யோக சூத்திரங்களில் உள்ளது: “யோகஸ் சித்த விருத்தி நிரோதஹ” (சூத்திரம் 1.2), மனத்தின் அசைவுகளை அடக்குவதே யோகம். மனம் அடங்கும்போது, காண்பவன் தன் சொந்த இயல்பில் நிலைகொள்கிறான் என்று நூல் தொடர்கிறது.

பகவத் கீதை இச்சொல்லை இன்னும் பரந்த பொருளில் பயன்படுத்துகிறது. மனச் சமநிலையையே அது யோகம் என்கிறது (2.48); செயலில் திறமையே யோகம் என்றும் விவரிக்கிறது (2.50). ஆக, பழைய நூல்களிலேயே யோகம் ஒரே ஒரு பொருள் அல்ல. அது ஒரு பொது நோக்கம் கொண்ட ஒழுக்கங்களின் குடும்பம்; அந்த நோக்கம், சாதாரண மனத்தின் அமைதியின்மையிலிருந்தும் குழப்பத்திலிருந்தும் விடுதலை.

பதஞ்சலியின் எட்டு உறுப்புகள்

அறிஞர்கள் கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டுக்கும் கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் எங்கோ வைக்கும் பதஞ்சலி, எட்டு உறுப்புகள் கொண்ட ஒரு பாதையை, அஷ்டாங்க யோகத்தை வகுத்தார்:

  1. இயமம்: அகிம்சை, வாய்மை போன்ற கட்டுப்பாடுகள்
  2. நியமம்: தூய்மை, மனநிறைவு, கல்வி போன்ற கடைப்பிடிப்புகள்
  3. ஆசனம்: நிலையான இருக்கை
  4. பிராணாயாமம்: மூச்சை ஒழுங்குபடுத்துதல்
  5. பிரத்தியாகாரம்: புலன்களை உள்ளிழுத்தல்
  6. தாரணை: ஒருமுகப்படுத்துதல்
  7. தியானம்
  8. சமாதி: ஒன்றுதல்

இந்தப் பட்டியலில் இரண்டு விஷயங்கள் தனித்துத் தெரிகின்றன. எந்த உத்திக்கும் முன்னால், அறம் முதலில் வருகிறது. ஆசனம் எட்டில் ஒரு உறுப்பு மட்டுமே; சூத்திரங்களில் அது நிலையானதும் வசதியானதுமான ஓர் இருக்கை என்று மட்டுமே விவரிக்கப்படுகிறது. ஆசனங்களின் பெரும் பட்டியல், ஏறத்தாழ பதினைந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஹடயோக பிரதீபிகை போன்ற பிற்கால ஹடயோக நூல்களிலிருந்து வருகிறது; இன்றைய யோகா வகுப்பின் வடிவத்தில் பெரும்பகுதி இருபதாம் நூற்றாண்டில்தான் உருவானது. கடைசி உறுப்பு சமாதி என்றால் என்ன என்ற எங்கள் கட்டுரையிலும், நான்காவது உறுப்பு பிராணாயாமத்தின் வகைகள் என்ற கட்டுரையிலும் மேலும் விளக்கப்படுகின்றன.

நான்கு பாதைகள்

வெவ்வேறு இயல்புகளுக்குப் பொருந்தும் பல யோகங்களைப் பற்றியும் இந்திய மரபு பேசுகிறது. கர்ம யோகம், பலன்களில் பற்றில்லாமல் செய்யும் செயலின் பாதை. பக்தி யோகம், இறைவன் மீதான அன்பின், ஈடுபாட்டின் பாதை. ஞான யோகம், அறிவின், ஆன்ம விசாரணையின் பாதை. ராஜ யோகம், தியானத்தின் பாதை; பொதுவாக இது பதஞ்சலியின் முறையுடன் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. கீதை முதல் மூன்றையும் அருகருகே போதிக்கிறது; உண்மையான பயிற்சி இவற்றைக் கலந்ததாகவே இருக்கும் என்று பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் சொல்கிறார்கள்.

தமிழ் மரபில் யோகம்

தமிழ் நிலத்துக்கு யோகத்தின் ஆழமான தனி ஓட்டம் ஒன்று உண்டு. சைவத் திருமுறைகளின் ஒரு பகுதியாக அமையும், மூவாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்கள் கொண்ட திருமூலரின் திருமந்திரம், தன் மூன்றாம் தந்திரத்தை அஷ்டாங்க யோகத்துக்கு அர்ப்பணிக்கிறது; அதே எட்டு உறுப்புகளையும் தமிழ்ப் பாடல்களில் விவரிக்கிறது. அறிஞர்கள் இந்நூலின் காலத்தைப் பலவாறு கணிக்கிறார்கள்; பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் கணிப்பதை விட மிக முன்னதாக மரபு அதை வைக்கிறது.

திருமூலர், தமிழ் மரபின் யோகி-கவிஞர்களான சித்தர்களில் ஒருவராகக் கணக்கிடப்படுகிறார். அவர்களுடைய யோகம் மூச்சுக்கும், உடலுக்கும், முதுகுத்தண்டின் வழியாக எழுவதாக அவர்கள் விவரிக்கும் உள் ஆற்றலுக்கும் பெரும் முக்கியத்துவம் தருகிறது; உடலை வெறுக்க வேண்டிய தடையாக அல்லாமல், பேணிக் காக்க வேண்டிய கோயிலாகக் கருதுகிறது. அதே நேரத்தில், சித்தர்கள் வெளிப்பகட்டைக் கூர்மையாக விமர்சிப்பவர்கள். அவர்களுக்கு, அக மாற்றம் இல்லாத யோகம் வெறும் உடற்பயிற்சியே. சைவ சித்தாந்தமும் யோகத்தை சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்ற நான்கு நிலைகள் கொண்ட பெரிய திட்டத்துக்குள் வைக்கிறது; அதில் யோகம் ஞானத்துக்கு இட்டுச் செல்கிறது, அதுவே இறுதிப் படி அல்ல.

யோகம் ஒரு மதமா, உடற்பயிற்சியா?

யோகம் இவற்றில் ஒன்று மட்டுமே அல்ல என்று சொல்வது நியாயமானது. அது இந்து, பௌத்த, சமண மரபுகளுக்குள் வளர்ந்தது; அதன் செவ்வியல் இலக்கு ஆன்மீகமானது: விடுதலை, அல்லது ஆன்மாவைப் பற்றிய நேரடி அறிவு. ஆயினும் அதன் வழிமுறைகளான ஆசனம், மூச்சு, கவனம் ஆகியவற்றை எந்த நம்பிக்கை கொண்டவரும், எந்த நம்பிக்கையும் இல்லாதவரும் பயிலலாம்; இன்று பலர் உடல்நலத்துக்காகவும் அமைதிக்காகவும் மட்டுமே யோகாவைத் தொடங்குகிறார்கள்.

அதில் தவறு எதுவும் இல்லை. தொடர்ந்து பயிலப்படும் ஆசனங்களும் மூச்சுப் பயிற்சிகளும் உடலின் நெகிழ்வுக்கும் அமைதியான மனத்துக்கும் நல்லது என்று பெரும்பாலான பயிற்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் யோகத்தை நோய்க்கான மருந்தாகக் கருதக்கூடாது; உடல்நலப் பிரச்சினை உள்ள எவரும் மருத்துவரைக் கலந்தாலோசித்து, தகுதியான ஆசிரியரிடம் கற்க வேண்டும். யோகப் பாய் ஒரு வாயில் மட்டுமே, அதற்குப் பின்னால் உள்ள வீடு மிகப் பெரியது என்பதை அறிந்திருப்பது பயனுள்ளது, அவ்வளவே.