சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு (1/5): இந்தச் சொற்றொடரின் பொருள் என்ன?


சிவயோகி சிவக்குமார் அவர்களின் “சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு” உரையை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட ஐந்து கட்டுரைகளில் இது முதலாவது. மூல உரையைக் காண.

மனிதனுக்கு மனம் என்ற ஒன்றைக் கடவுள் படைத்து, அதன் மூலம் விசேஷமாக வாழும் வாய்ப்பையும் கொடுத்திருக்கிறார். ஆனால் மனிதனோ சித்தத்தை அறியாமல், புத்தியின் வழியில் நடந்து, தன்னைத் தானே அழிவின் பாதையில் நடத்திக்கொண்டிருக்கிறான்.

“நான் யார்? என் சித்தம் என்ன? என்னால் செய்யக்கூடியது எது? நான் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறேன்?” என்று தன்னைத் தானே கேள்வி கேட்டுக்கொள்ளும் உரிமையோடும், தன்னைத் திருத்திக்கொள்ளும் வல்லமையோடும் எவன் வாழ்கிறானோ, அவன் மட்டுமே சித்தனாக மாறுகிறான். “சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு” என்பது சித்தத்தை அறிந்து புரிந்துகொண்டவனின் அற்புதமான நிலையை விளக்கும் அழகான சொற்றொடர்.

எதைப் பற்றிப் பேச வேண்டும்?

ஆன்மீகத்தையும் கடவுளையும் புரிந்துகொண்ட ஒருவன் பேச வேண்டிய தலைப்புகள் இவைதான்: சித்தம் என்றால் என்ன? சித்தன் என்பவன் யார்? சித்தம் எப்படிச் செயல்படுகிறது? இவற்றைப் பேசும்போதுதான் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு ஏற்படும்; மதம் கடந்த சிந்தனை பிறக்கும்.

யார் சித்தத்தின்படி நடக்கிறார்களோ, அவர்கள் சிவனின் விருப்பப்படி நடக்கிறார்கள் என்பதே இந்தச் சொற்றொடரின் பொருள். ஒரு செயல் என் பொருட்டு நடக்கிறதா, இறைவன் பொருட்டு நடக்கிறதா என்பதே இங்கு அடிப்படைக் கேள்வி.

“எல்லாம் என் தலையெழுத்து”

“எல்லாம் என் தலைவிதி”, “எல்லாம் என் தலையெழுத்து” என்று சொல்வதைக் கேட்டிருப்பீர்கள். ஆனால் அதை எப்போது சொல்கிறோம்?

கை அடிபட்டால் தலையெழுத்து. கால் அடிபட்டால் தலையெழுத்து. நிம்மதியாக வாழ முடியவில்லை என்றால் தலையெழுத்து. நாமே போய் வம்பில் மாட்டிக்கொண்டாலும் தலையெழுத்து. கஷ்டம் வரும்போதெல்லாம் விதியை நினைக்கிறோம்.

லாட்டரி விழுந்தால் “என் தலைவிதி” என்று யாராவது சொல்கிறார்களா? நல்ல கணவன் அமைந்தால், ஐம்பது ஏக்கர் நிலம் வந்து சேர்ந்தால் “என் தலையெழுத்து” என்று சொல்கிறார்களா? கெட்டது நடந்தது தலையெழுத்து என்றால், நல்லது நடந்ததும் தலையெழுத்தாகத்தானே இருக்க முடியும்?

சொற்களை மாற்றிப் போட்டால் பொருள் மாறுமா?

தலைப்பு “சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு”. சிலர் அதை “சிவன் போக்கு சித்தன் போக்கு” என்று மாற்றிச் சொல்கிறார்கள். மாற்றினால் பொருள் மாறுமா?

“நான் அருணாச்சலத்தை நேசிக்கிறேன்.” “அருணாச்சலத்தை நான் நேசிக்கிறேன்.” “நேசிக்கிறேன் நான் அருணாச்சலத்தை.” சொற்களை எங்கே வைத்தாலும் சொல்லப்படும் தகவல் ஒன்றுதான்: நேசிக்கிறேன்.

ஆனால் எல்லாச் சொற்றொடர்களும் அப்படி அல்ல. “சிவன் போக்கு சித்தன் போக்கு” என்று மாற்றிவிட்டால், “நான் எதை வேண்டுமானாலும் செய்வேன்; செய்தது சிவன்தான்” என்று சொல்லிவிட வழி பிறக்கிறது. எந்தச் செயலையும் செய்துவிட்டு, “ஆண்டவன் சொன்னான், நான் செய்தேன்” என்று சொல்லிவிடலாமா?

திரைப்படத்தில் கதாநாயகன் படம் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போதே பணக்காரன் ஆகிவிடுகிறான். அதைப் பார்த்துவிட்டு வரும் நாமும் கற்பனையில் பணக்காரர்களாகிவிடுகிறோம். பலருக்கு வாழ்க்கை அந்தக் கற்பனை உலகத்திலேயே கழிந்துவிடுகிறது.

உண்மையில், சிவன் போக்குப்படி நடந்தால் அது சித்தன் போக்கு; சித்தன் நடந்தால் அது சிவன் போக்கு. பொருள் மாறவில்லை. ஆனால் அது புரிய வேண்டுமானால், சித்தன் யார் என்றும் சிவன் யார் என்றும் தெரிய வேண்டும். இரண்டும் தெரிந்தவனுக்கு எப்படி மாற்றிச் சொன்னாலும் பொருள் ஒன்றுதான். தெரியாதவனிடம் அதே சொற்கள் தவறாகிவிடுகின்றன. சொற்களும் அவை தரும் உண்மையான பொருளும் மாறுவதில்லை; அவை போய்ச் சேரும் இடத்தைப் பொறுத்துக் கீழ்த்தரமாக மாறிவிடுகின்றன.

உப்பில்லாப் பண்டம் குப்பையிலா?

அளவறிந்து போடத் தெரிந்தவரிடம் உப்பு சுவை தரும் அழகான பொருள். அளவு தெரியாமல் கொட்டுபவரிடம், அதைவிட உப்பே இல்லாமல் சாப்பிட்டுவிடலாம்.

சிறு வயதில் “உப்பில்லாப் பண்டம் குப்பையிலே” என்று கற்றுக்கொடுத்தார்கள். ஆசிரியரிடம் கேட்டேன்; “ஆமாம், உப்பில்லாமல் சாப்பிட முடியாது” என்றார். அன்று அமைதியாக இருந்துவிட்டேன். ஆனால் யாரோ சொன்னார் என்பதற்காக அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளலாமா? தண்ணீரில் உப்புப் போட்டா குடிக்கிறோம்? பாலில் உப்புப் போடுகிறோமா? உப்பில்லாமல் உண்ணும் பொருள்கள் எத்தனையோ இருக்கின்றன.

உப்பைச் சேர்த்துக்கொள்ளச் சொல்வதற்காக, நல்ல நோக்கத்தில் யாரோ போகிற போக்கில் சொல்லிவிட்டுப் போன வார்த்தை அது. “சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு” என்பதும் அப்படி வாயில் வந்ததைச் சொன்னதாக இருந்தால் அது உண்மையாகுமா? அப்படிச் சொல்லப்பட்டவற்றுக்கெல்லாம் கடவுள் எப்படிப் பொறுப்பாக முடியும்?

கண்ணப்பன் படைத்தது

“என் மேல் இதை ஊற்று, எனக்கு இதைப் படை என்று நான் சொன்னேனா? எல்லாவற்றையும் நீயே செய்துவிட்டு, உனக்காகச் செய்தேன் என்று ஏன் சொல்கிறாய்?” என்று சிவனே வந்து கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வோம்?

கண்ணப்ப நாயனார் சிவனுக்கு ஊட்டியது சுட்ட இறைச்சி. இன்று சிவன் கோயில்களில் இறைச்சியைப் படைக்கிறார்களா? இல்லை. ஏன்? பூசாரி அதைச் சாப்பிடுவதில்லை. பூசாரி சாப்பிடுவதில்லை என்பதற்காகச் சிவனும் சாப்பிட மாட்டாரா?

கண்ணப்ப நாயனார் பூசாரியாக இருந்திருந்தால் இறைச்சியைத்தான் படைத்திருப்பார். கடவுளுக்குத் தனக்குக் கிடைத்ததைத் தருவது என்று அவர் முடிவு செய்துவிட்டார். எந்த நாட்டிலிருந்து எந்த மதம் வந்து பரவியிருந்தாலும் அவர் மாறியிருக்க மாட்டார்.

“சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு” என்பது புரிய வேண்டுமானால், முதலில் இது புரிய வேண்டும்.