உன்னை அறி: பழமையான வாசகத்தின் பொருளும் தோற்றமும்
“உன்னை அறி” (Know thyself) என்பது டெல்ஃபியில் இருந்த அப்பல்லோ கோயிலில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பழங்கால கிரேக்க வாசகம். வேறு எதையும் புரிந்துகொள்ளவோ ஆளவோ முயலும் முன், ஒருவர் தம் இயல்பையும் எல்லைகளையும் இடத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது அதன் பொருள். கிரேக்க மொழியில் அது “க்னோதி செஔடோன்” (gnothi seauton); ஆங்கிலத்தில் “thyself” என்பது “yourself” என்பதன் பழைய வடிவம் மட்டுமே. நூற்றாண்டுகளில் இந்த வாசகம், மனித எல்லைகள் பற்றிய எச்சரிக்கை என்பதிலிருந்து உள்நோக்கிப் பார்ப்பதற்கான அழைப்பாக மாறியிருக்கிறது; இந்திய உபதேசங்களிலும் அதற்கு நெருக்கமான இணைகள் உண்டு.
“உன்னை அறி” எங்கிருந்து வருகிறது?
கிரேக்க உலகில் மிகவும் மதிக்கப்பட்ட அருள்வாக்குத் தலம் டெல்ஃபி; அங்கே மக்கள் அப்பல்லோ தெய்வத்திடம் குறி கேட்க வந்தனர். கோயிலின் முன்முற்றத்தில் சில சிறிய அறவுரைகள் செதுக்கப்பட்டிருந்தன என்றும், அவற்றில் “உன்னை அறி”, “எதிலும் அளவுக்கு மிஞ்சாதே” ஆகியவை இருந்தன என்றும் பழங்கால எழுத்தாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். அவற்றை இயற்றியவர் யார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. கிரேக்கர்களே அவற்றைத் தங்கள் ஏழு ஞானிகளில் ஒருவருக்கோ மற்றொருவருக்கோ உரியதாகச் சொன்னார்கள்; அந்த உரிமைக் கூற்றுகள் எழுத்தாளருக்கு எழுத்தாளர் வேறுபடுகின்றன.
அந்தச் சூழலில், இந்த வாசகம் பெரும்பாலும் இப்படிப் பொருள்பட்டிருக்கலாம்: நீ யார் என்பதை நினைவில் வை. நீ ஒரு மனிதன், தெய்வம் அல்ல. உன் எல்லைகளை அறிந்து, அவற்றைத் தாண்டாதே. தெய்வ சன்னிதிக்குள் நுழையவிருக்கும் மக்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட, ஆணவத்துக்கு எதிரான எச்சரிக்கை அது.
சாக்ரட்டீஸ் இதை எப்படிப் பயன்படுத்தினார்?
பிளேட்டோ சித்தரிக்கும் சாக்ரட்டீஸோடுதான் இந்த வாசகம் மிக நெருக்கமாகப் பிணைந்திருக்கிறது. ஓர் உரையாடலில், டெல்ஃபிக் கல்வெட்டு கேட்பதை, அதாவது தன்னை அறிவதை, தாம் இன்னும் செய்து முடிக்காததால் புராணக் கதைகள் பற்றி ஊகிக்கத் தமக்கு நேரமில்லை என்கிறார் சாக்ரட்டீஸ். பிளேட்டோ பதிவு செய்தபடி, தம் விசாரணையின்போது ஆற்றிய தற்காப்பு உரையில், ஆராயப்படாத வாழ்க்கை வாழத் தகுதியற்றது என்கிறார்.
சாக்ரட்டீஸுக்கு, உன்னை அறிதல் என்பது உன் சொந்த நம்பிக்கைகளை நேர்மையாகக் கேள்விக்குட்படுத்துவதும், உண்மையில் உனக்கு எவ்வளவு குறைவாகத் தெரியும் என்று ஒப்புக்கொள்வதும் ஆகும். தம் அறியாமையைப் பற்றிய விழிப்புணர்வைத் தவிர வேறு எந்த ஞானத்தையும் அவர் உரிமை கோரவில்லை. இது அந்த அறவுரையை ஒரு மத எச்சரிக்கையிலிருந்து ஒரு முறையாக மாற்றியது: உன் அனுமானங்களை ஆராய், உனக்குத் தெரியும் என்று நினைப்பதைச் சோதித்துப் பார், செல்வத்தையும் புகழையும் விட உன் உள் வாழ்வைப் பேணு.
இந்திய மரபுகளில் இதே உபதேசம்
இந்தியா தன் சொந்தப் பாதையில் இதைப் போன்ற ஓர் அறிவுரையை அடைந்தது; அதை இன்னும் உள்நோக்கிக் கொண்டு சென்றது. உபநிடதங்கள் தன்னைப் பற்றிய அறிவை, ஆத்மா பற்றிய அறிவை, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த அறிவாக ஆக்குகின்றன. சாந்தோக்ய உபநிடதத்தில், தன் கல்வியில் பெருமிதத்தோடு வீடு திரும்பிய மகனுக்கு, மற்ற எல்லாவற்றையும் அறியச் செய்யும் அந்த ஒன்றை அவன் இன்னும் கற்கவில்லை என்று ஒரு தந்தை கற்பிக்கிறார்; ஒவ்வொரு பாடத்தையும் “தத் த்வம் அஸி”, “நீ அதுவாக இருக்கிறாய்” என்ற சொற்களோடு முடிக்கிறார்.
தமிழ் மரபு இதை மிக நேரடியாகச் சொல்கிறது. தன்னை அறிந்தவனுக்கு எந்தக் கேடும் வராது, தன்னை அறியாததால் மட்டுமே ஒருவன் கெட்டுப்போகிறான் என்பதே திருமந்திரத்தில் திருமூலர் சொல்வதன் சாரம். அவருக்குப் பின் வந்த சித்தர்கள், உண்மையை வெளிப்பகட்டில் அல்ல, ஒருவரின் சொந்த உடலிலும் அறிவுணர்விலும்தான் தேட வேண்டும் என்று தொடர்ந்து வலியுறுத்தினர்.
இருபதாம் நூற்றாண்டில், திருவண்ணாமலை ரமண மகரிஷி இந்த முழு அறிவுரையையும் ஒரே கேள்வியாகச் சுருக்கினார்; அது ரமண மகரிஷியின் “நான் யார்?” என்ற எங்கள் கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
வலியுறுத்தலில் உண்மையான ஒரு வேறுபாடு உண்டு. கிரேக்க வாசகம், குறைந்தபட்சம் தொடக்கத்தில், மக்கள் தங்கள் மனித எல்லைகளை அறியுமாறு கேட்டது. இந்திய உபதேசம், தங்கள் ஆழ்ந்த தான் அவர்கள் நினைக்கும் விதத்தில் எல்லைக்குட்பட்டது அல்ல என்று கண்டறியுமாறு கேட்கிறது. ஒன்று பணிவில் தொடங்குகிறது, மற்றது விடுதலையில் முடிகிறது; சிந்திக்கும் ஒருவருக்கு இரண்டும் தேவைப்படலாம்.
அன்றாட வாழ்வில் உன்னை அறிவது என்றால் என்ன?
அன்றாட நிலையில், இந்த வாசகம் நான்கு விஷயங்களில் நேர்மையைக் கேட்கிறது.
- உங்கள் பலமும் பலவீனமும். உண்மையில் உங்களால் என்ன செய்ய முடியும், எங்கே வழக்கமாகத் தவறுகிறீர்கள்.
- உங்கள் நோக்கங்கள். மற்றவர்களிடம் சொல்லும் காரணத்துக்கு மாறாக, நீங்கள் விரும்புவதை உண்மையில் ஏன் விரும்புகிறீர்கள்.
- உங்கள் எதிர்வினைகள். எது உங்களைக் கோபமோ பொறாமையோ அச்சமோ கொள்ளச் செய்கிறது, அப்போது நீங்கள் எப்படி நடந்துகொள்கிறீர்கள்.
- உங்கள் மதிப்பீடுகள். யாரும் பார்க்காதபோது உங்களுக்கு எது முக்கியம்.
இதுதான் தன்னுணர்வு உள்ளடக்கும் பகுதி; இது அவசியமான முதல் நிலை. தன் கோபத்தையே தெளிவாகப் பார்க்க முடியாத ஒருவர் அதைவிட நுட்பமான எதையும் பார்ப்பது அரிது.
இந்த வாசகம் ஏன் நிலைத்திருக்கிறது
ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் இருக்கும் ஒரு குருட்டுப் புள்ளியை இது சுட்டுவதால் “உன்னை அறி” நிலைத்திருக்கிறது. உலகத்தையும் மற்றவர்களையும் பெரும் ஆற்றலோடு ஆராய்கிறோம்; ஆராய்ந்துகொண்டிருப்பவரையோ கவனிக்காமல் விட்டுவிடுகிறோம். இந்த வாசகம் ஆறுதலை வாக்களிப்பதில்லை. தன்னைப் பற்றிய புகழ்ச்சியான ஊகத்தின் மேல் கட்டப்பட்ட வாழ்க்கையை விட, தன்னைப் பற்றிய தெளிவான பார்வையின் மேல் கட்டப்பட்ட வாழ்க்கை உறுதியானது என்று கிரேக்க, இந்திய மரபுகள் இரண்டும் கருதுகின்றன.