தன்னுணர்வு: அது என்ன, அதை எப்படி வளர்ப்பது

By யோக குடில்

தன்னுணர்வு (Self awareness) என்பது உங்கள் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், நோக்கங்கள், பழக்கங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளபடியே கவனிக்கும் திறனும், மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் எப்படித் தோன்றுகிறீர்கள் என்று பார்க்கும் திறனும் ஆகும். தன்னுணர்வுள்ள ஒருவர், கோபம் தனக்காகப் பேசத் தொடங்கும் முன்பே “எனக்குக் கோபம் வருகிறது” என்று சொல்ல முடியும். இது ஒரு திறமை, நிலையான குணம் அல்ல; பயிற்சியால் வலுப்படுத்தலாம். உளவியல் இதை உணர்ச்சி முதிர்ச்சியின் அடித்தளமாகக் கருதுகிறது. இந்திய ஆன்மிக மரபுகள் இதை நீண்ட உள்நோக்கிய பயணத்தின் முதல் படியாகக் கருதுகின்றன.

தன்னுணர்வின் இரு பக்கங்கள்

உளவியலாளர்கள் அடிக்கடி இரு பக்கங்களை விவரிக்கின்றனர். உள்பக்கம் என்பது நீங்கள் என்ன உணர்கிறீர்கள், எதை மதிக்கிறீர்கள், எது உங்களைத் தூண்டிவிடுகிறது என்று அறிவது. வெளிப்பக்கம் என்பது உங்கள் சொற்களும் செயல்களும் மற்றவர்கள் மேல் எப்படி விழுகின்றன என்று அறிவது. இரண்டும் எப்போதும் சேர்ந்து வருவதில்லை. ஒருவர் தன் உணர்வுகளை நன்றாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கலாம்; ஆனாலும் சக ஊழியர்கள் தம்மைக் கடுமையானவராகக் கருதுவது அவருக்குத் தெரியாமலே இருக்கலாம். இன்னொருவர் மற்றவர்களின் கருத்துகளில் மிகவும் கவனமாக இருந்தும், தம் சொந்த விருப்பங்களுக்கு அந்நியராக இருக்கலாம்.

இந்தத் திறனின் வேர்கள் சீக்கிரமே தோன்றுகின்றன. உளவியலாளர் கோர்டன் கேலப் 1970-இல் முதன்முதலில் நடத்திய ஒரு புகழ்பெற்ற சோதனையில், சிம்பன்சிகள் கண்ணாடியில் தம் முகத்தில் இருந்த ஒரு குறியை அடையாளம் கண்டன. மனிதக் குழந்தைகள் பொதுவாகத் தம் இரண்டாம் வயதில் இத்தகைய சோதனையில் தேறத் தொடங்குகின்றனர். உங்கள் சொந்தப் பொறாமையையோ, பிறர் பேசும்போது குறுக்கிடும் பழக்கத்தையோ அடையாளம் காண்பதற்கு இதைவிட நீண்ட காலம் ஆகிறது.

நம்மை நாமே பார்ப்பது ஏன் இவ்வளவு கடினம்?

நம்மை நம் நோக்கங்களை வைத்தும், மற்றவர்களை அவர்கள் செயல்களை வைத்தும் மதிப்பிடுகிறோம். நம் நல்ல செயல்களை நினைவில் வைத்து, நம் தவறுகளுக்கு விளக்கம் சொல்லித் தள்ளிவிடுகிறோம். பொதுவாக நாம் வேலையில் மூழ்கியிருக்கிறோம்: தன்னைக் கவனிக்க ஓர் இடைவெளி கூட இல்லாமல் மனம் ஓர் எண்ணத்திலிருந்து அடுத்ததற்கு ஓடுகிறது.

திருக்குறள் இதைப் புரிந்திருந்தது. செயல்படுவதற்கு முன் தன் வலிமையை அறிவது பற்றி அது ஓர் அதிகாரமே தருகிறது. பிறர் குற்றத்தைப் பார்ப்பதற்கு முன் தன் குற்றத்தைக் கண்டு நீக்கிக்கொள்பவனுக்கு அஞ்சுவதற்கு அதிகம் இருக்காது என்பதே அதன் அறிவுரையின் சாரம்:

தன்குற்றம் நீக்கிப் பிறர்குற்றம் காண்கிற்பின் என்குற்றம் ஆகும் இறைக்கு

இந்த அறிவுரை ஓர் அரசனுக்குச் சொல்லப்பட்டது; ஆனால் யாருக்கும் பொருந்தும்.

சாட்சி: தன்னுணர்வின் ஆன்மிகப் பொருள்

இந்திய தியான மரபுகள் தன்னுணர்வை இன்னும் ஒரு படி மேலே கொண்டு செல்கின்றன. மனதின் உள்ளடக்கத்தை மட்டுமல்ல, அவற்றை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள் என்ற உண்மையையும் கவனிக்குமாறு அவை கேட்கின்றன. இது சாட்சி மனப்பான்மை எனப்படுகிறது; சமஸ்கிருதத்தில் “சாக்ஷி”.

முண்டக உபநிடதம் இதற்கு ஒரு சித்திரம் தருகிறது: ஒரே மரத்தில் இரண்டு பறவைகள் அமர்ந்திருக்கின்றன. ஒன்று இனிப்பும் கசப்புமான பழங்களை உண்கிறது. மற்றது வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. முதல் பறவை அனுபவத்தில் சிக்கிக்கொண்டிருக்கும் நம் பகுதி. இரண்டாவது, அசையாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் அறிவுணர்வு. இரண்டாவது பறவையை நினைவில் வைத்திருப்பதே பயிற்சி.

இங்கேதான் சாதாரண தன்னுணர்வு ஆழமான விசாரமாக மாறுகிறது. உங்கள் எண்ணங்களைக் கவனிப்பது, இயல்பாகவே கவனிப்பது யார் என்ற கேள்விக்கு இட்டுச் செல்கிறது; அதுவே நான் யார் என்ற கட்டுரையில் ஆராயப்படும் கேள்வி. உங்கள் எதிர்வினைகளில் எவ்வளவு, காயப்பட்ட “நான்” என்ற உணர்விலிருந்து வருகிறது என்று பார்ப்பது அகங்காரம் என்றால் என்ன என்று புரிந்துகொள்வதன் தொடக்கம்.

தன்னுணர்வை எப்படி வளர்ப்பது?

சில எளிய பழக்கங்கள் உதவுகின்றன; எதற்கும் தனிக் கருவி தேவையில்லை.

  • நிறுத்திப் பெயரிடுங்கள். நாளில் பலமுறை ஒரு கணம் நின்று, நீங்கள் உணர்வதற்குப் பெயரிடுங்கள்: களைப்பு, எரிச்சல், ஆர்வம், அச்சம். ஓர் உணர்வுக்குப் பெயரிடுவது அதிலிருந்து சிறிது இடைவெளியை உண்டாக்குகிறது.
  • நாளை மீளாய்வு செய்யுங்கள். தூங்குவதற்கு முன், உங்களைத் திட்டிக்கொள்ளாமல் அன்றைய நாளைத் திரும்பிப் பாருங்கள். எங்கே நன்றாக நடந்துகொண்டீர்கள்? எங்கே சிந்தித்துப் பதில் சொல்வதற்குப் பதிலாக உடனே எதிர்வினையாற்றினீர்கள்?
  • அமைதியாக உட்காருங்கள். பத்து நிமிடம் உட்கார்ந்து மூச்சைக் கவனிப்பது, மனம் உண்மையில் எப்படி நடந்துகொள்கிறது என்று காட்டுகிறது. தியானத்தைச் சரியாகச் செய்வது எப்படி என்ற எங்கள் வழிகாட்டி அடிப்படைகளை விளக்குகிறது.
  • நேர்மையான ஒருவரிடம் கேளுங்கள். நம்பிக்கைக்குரிய நண்பரோ குடும்ப உறுப்பினரோ நீங்கள் பார்க்க முடியாததைச் சொல்ல முடியும். உங்களைத் தற்காத்துக்கொள்ளாமல் கேளுங்கள்.
  • எழுதி வையுங்கள். ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தில் சில வரிகள், நினைவு மழுங்கடித்துவிடும் வடிவங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.

தன்னுணர்வு என்பது தன்னைக் குறைகூறுவது அல்ல

தன்னுணர்வை ஓயாத குற்றம் காணலாகவோ, கவலையோடு தன்னைக் கண்காணிப்பதாகவோ மாற்றுவது ஒரு பொதுவான தவறு. அதுவும் எண்ணங்களில் தொலைந்துபோவதன் இன்னொரு வடிவம்தான். உண்மையான தன்னுணர்வு நிதானமானது, கனிவானது. ஒரு நல்ல மருத்துவர் ஓர் அறிகுறியைப் பார்ப்பது போல அது ஒரு குறையைப் பார்க்கிறது: தெளிவாக, பதற்றமின்றி, அதைச் சரிசெய்யும் நோக்கத்தோடு.

உள்நோக்கிப் பார்ப்பது, தனியாகத் தாங்க முடியாத அளவுக்குக் கனமான மன வேதனையைக் கிளப்பினால், ஓர் ஆலோசகரிடமோ மருத்துவரிடமோ பேசுவதே விவேகம். ஆனால் பெரும்பாலோருக்கு, ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேர்மையான கவனம் தொடங்குவதற்குப் போதும்; அதன் பலன் நடைமுறையானது. குறைவாகச் சண்டையிடுவீர்கள், சிறப்பாக முடிவெடுப்பீர்கள், படிப்படியாக உங்கள் சொந்த மனதில் வீட்டில் இருப்பதுபோல் உணர்வீர்கள்.