நாயன்மார்: தமிழ்நாட்டின் 63 சைவ அடியார்கள்

By யோக குடில்

நாயன்மார்கள், சிவன்மீது கொண்ட அசாதாரண பக்திக்காகப் போற்றப்படும், ஆண்களும் பெண்களுமான தமிழ்ச் சைவத்தின் அறுபத்து மூன்று அடியார்கள். பெரும்பாலானோர் ஏறக்குறைய ஆறாம் நூற்றாண்டுக்கும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் வைக்கப்படுகிறார்கள். “நாயனார்” என்ற சொல்லுக்குத் தலைவர் அல்லது தலைமகன் என்று பொருள்; “நாயன்மார்” அதன் பன்மை. தமிழ் வைணவத்துக்குப் பன்னிரு ஆழ்வார்கள் எப்படியோ, தமிழ்ச் சைவத்துக்கு நாயன்மார்கள் அப்படி.

அறுபத்து மூவர் பட்டியல் எங்கிருந்து வருகிறது?

அது மூன்று படிகளில் வளர்ந்தது. ஏறக்குறைய எட்டாம் நூற்றாண்டில், கவிஞரும் அடியாருமான சுந்தரர் திருத்தொண்டத் தொகை என்ற சிறு பதிகத்தை இயற்றினார்; அதில் தம்மைச் சிவனடியார்களின் அடியார் என்று அறிவித்து, அவர்களை ஒவ்வொருவராகப் பெயரிடுகிறார். சில நூற்றாண்டுகள் கழித்து நம்பியாண்டார் நம்பி இதை, ஒவ்வோர் அடியாருக்கும் ஒரு பாடல் கொண்ட நீண்ட நூலாக விரிவுபடுத்தினார். பின்னர் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில், சோழ அரசவையில் அமைச்சராக இருந்த சேக்கிழார், ஒவ்வொரு வாழ்க்கையையும் முழுமையாகச் சொல்லும் பெரிய புராணத்தை எழுதினார்.

பெரிய புராணம் சைவத் திருமுறையின் பன்னிரண்டாவதும் இறுதியுமான நூல் ஆனது. சுந்தரரும் அவரது பெற்றோரும் அடியார்களிடையே சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்; இப்படித்தான் எண்ணிக்கை அறுபத்து மூன்று ஆகிறது.

நாயன்மார்கள் யார்?

தனித்து நிற்பது இக்குழு எவ்வளவு கலவையானது என்பதே. அரசர்களும் குறுநில மன்னர்களும், அந்தண அர்ச்சகர்களும், வணிகர்களும், உழவர்களும், ஒரு குயவரும், ஒரு மீனவரும், ஒரு வேடரும், ஒரு வண்ணாரும், அன்று தீண்டத்தகாதவர்களாக நடத்தப்பட்ட ஒரு சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரும் இதில் அடங்குவர். பக்தி ஒன்றே அவர்களுக்குப் பொதுவானது.

சிலர் ஏறக்குறைய எல்லோருக்கும் தெரிந்தவர்கள்:

  • அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர்: இவர்களின் பதிகங்களே தேவாரம் ஆகின்றன.
  • கண்ணப்பர்: குருதி வழிந்த லிங்கத்துக்குத் தன் கண்ணையே தந்த வேடர். அவரது கதை கண்ணப்ப நாயனார் கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • காரைக்கால் அம்மையார்: அடியார்களில் மிகத் தொன்மையானவர்களில் ஒருவர்; பட்டியலில் உள்ள மூன்று பெண்களில் ஒருவர். சிவனுக்குத் தன்னை முழுமையாகத் தருவதற்காகத் தன் அழகிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்று அவர் வேண்டியதாக மரபு கூறுகிறது; அவரது பாடல்கள் திருமுறையின் ஒரு பகுதி.
  • நந்தனார்: திருநாளைப்போவார் என்றும் அழைக்கப்படுபவர். பிறப்பால் கோயிலுக்குள் நுழையத் தடை செய்யப்பட்ட ஓர் உழைப்பாளி; சிதம்பரத்தில் ஆடும் சிவனைக் காண வேண்டும் என்ற அவரது ஏக்கம், அந்நூலின் மிக நெகிழ்ச்சியான கதைகளில் ஒன்று.

அறுபத்து மூவரில் சிலர் மட்டுமே கவிஞர்கள். பெரும்பாலானோர் ஒரு தனிச் செயலுக்காகவோ வாழ்நாள் தொண்டுக்காகவோ நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்: அடியார்களுக்கு உணவளித்தல், கோயில் விளக்கேற்றுதல், பூக்கள் கொண்டுதருதல், அல்லது ஏதோ ஒரு சிறிய நோன்பில் ஒருபோதும் தவறாமல் இருத்தல்.

இக்கதைகளை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

பெரிய புராணத்தில் உள்ள வாழ்க்கைகள் புனித வாழ்க்கை வரலாறுகள்; நவீனப் பொருளில் வரலாறு அல்ல. தேவார மூவர், சில அரசர்கள் போன்ற ஒருசில அடியார்களைக் கல்வெட்டுகளுடனும் பிற சான்றுகளுடனும் இணைக்க முடிகிறது. பலருக்குப் பெரிய புராணமே ஒரே ஆதாரம்.

சில கதைகள் நவீன வாசகருக்குக் கடினமானவையும் கூட. ஒரு நோன்பைக் காப்பதற்காகத் தனக்கோ குடும்பத்துக்கோ வன்முறை உள்ளிட்ட தீவிரச் செயல்களைச் சில கதைகள் கொண்டுள்ளன. மரபு இவற்றைப் பின்பற்ற வேண்டிய எடுத்துக்காட்டுகளாகப் பொதுவாகப் படிப்பதில்லை. அதன் அருகில் வேறெதுவும் எடையில்லாத அளவு முழுமையான அன்பைக் காட்டவே, இத்தகைய இலக்கியம் பயன்படுத்தும் உயர்த்திய நடையில் அவை சொல்லப்படுகின்றன.

நூல் முழுவதும் ஓடும் மென்மையான பாடம் போதுமான அளவு தெளிவானது. பிறப்போ கல்வியோ செல்வமோ, யார் இறைவனுக்கு நெருக்கமானவர் என்பதைத் தீர்மானிப்பதில்லை. கோயில்களில் தமிழில் பாடப்பட்ட அந்தக் கருத்து, தமிழ்ச் சமய வாழ்வை ஆழமாக வடிவமைத்தது.

மாணிக்கவாசகர் நாயன்மார்களில் ஒருவரா?

இல்லை, பலர் அப்படி எண்ணினாலும். திருவாசகத்தின் ஆசிரியரான மாணிக்கவாசகர், அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர் ஆகியோருடன் சேர்ந்து தமிழ்ச் சைவத்தின் நான்கு பெரும் ஆசான்களான நால்வரில் ஒருவர். ஆனால் அவர் சுந்தரரின் பட்டியலில் இல்லை; ஆகவே அறுபத்து மூவரில் எண்ணப்படுவதில்லை. அவர் சுந்தரருக்குப் பின் வாழ்ந்தவர் என்பதே வழக்கமான விளக்கம்; ஆனால் அவரது காலம் விவாதத்துக்குரியது. இதே போல, திருமந்திரத்தின் ஆசிரியரான திருமூலர், சித்தராகவும் அறுபத்து மூவரில் ஒருவராகவும் ஒருசேரப் போற்றப்படுகிறார்.

இன்று கோயில்களில் நாயன்மார்கள்

தமிழ்நாட்டின் பெரும்பாலான பெரிய சிவன் கோயில்களில், கல்லிலோ வெண்கலத்திலோ ஆன அறுபத்து மூன்று திருவுருவங்களின் வரிசை ஓர் உட்பிரகாரத்தின் ஓரமாக நிற்கிறது; சன்னதியைச் சுற்றி வரும் வழியில் வழிபடுவோர் அவற்றைக் கடந்து செல்கிறார்கள். ஒவ்வோர் அடியாருக்கும், தமிழ் மாதமும் நட்சத்திரமும் கொண்டு குறிக்கப்படும் ஆண்டு நினைவு நாள் (குருபூஜை) உண்டு.

மிகவும் அறியப்பட்ட கொண்டாட்டம், சென்னை மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயிலில் பங்குனி மாதத்தில் நடைபெறும் அறுபத்து மூவர் திருவிழா; அப்போது அறுபத்து மூவரின் வெண்கலத் திருவுருவங்களும் தெருக்களில் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. அது பொருத்தமான அஞ்சலி: வாழ்வின் எல்லா நிலைகளிலிருந்தும் வந்த அடியார்களின் கூட்டம், மக்களிடையே ஒன்றாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.