ஆன்மீகப் பயணம்: நிலைகளும் பொதுவான தவறான கருத்துகளும்

By யோக குடில்

ஆன்மீகப் பயணம் என்பது, வாழ்க்கை பற்றிய முதல் தீவிரமான கேள்வியிலிருந்து தான் யார் என்ற நிலைத்த புரிதல் வரை, காலப்போக்கில் ஒருவரின் உள் தேடல் செல்லும் வழி. “பயணம்” என்பது ஓர் உருவகம். எதுவும் எங்கும் போவதில்லை. மாறுவது தேடுபவரின் புரிதலும் குணமும்தான். இருந்தாலும் இந்த உருவகம் பயனுள்ளது; ஏனெனில் தேடல் அடையாளம் காணக்கூடிய நிலைகளைக் கடந்தே செல்ல முனைகிறது, அவற்றை அறிந்திருப்பது பெரும் குழப்பத்தைத் தவிர்க்கிறது.

ஆன்மீகப் பயணம் எப்படித் தொடங்குகிறது?

பெரும்பாலும் அதிருப்தியுடன். ஒருகாலத்தில் போதுமானதாக இருந்த ஒன்று போதாததாகிறது. அது ஓர் இழப்புக்கோ நோய்க்கோ பின் வரலாம்; வெற்றியின் நடுவிலும் வரலாம். இவை எல்லாவற்றுக்கும் என்ன பொருள் என்று அந்த மனிதர் கேட்கத் தொடங்குகிறார்; வழக்கமான பதில்கள் இனி நிறைவு தருவதில்லை.

இந்த முதல் நிலை பெரும்பாலும் தனிமையானது, சற்றுக் கலக்கமானது. இதுதான் இயல்பான தொடக்கம் என்று தெரிந்துகொள்வது உதவும். ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு மரபும் இந்தக் கேள்வி கேட்பதைக் குணப்படுத்த வேண்டிய பிரச்சினையாக அல்ல, பக்குவத்தின் அடையாளமாகவே கருதுகிறது.

பெரும்பாலான தேடுபவர்கள் கடக்கும் நிலைகள்

இரண்டு வாழ்க்கைகள் ஒரே வரிசையைப் பின்பற்றுவதில்லை; ஆனால் ஒரு பரந்த வடிவம் பரவலாக விவரிக்கப்படுகிறது.

  1. கேள்வி கேட்டல். பழைய உறுதிகள் தளர்கின்றன, தேடல் தொடங்குகிறது.
  2. தேடுதல். படிப்பது, கேட்பது, ஆசிரியர்களையும் இடங்களையும் நாடுவது, பல்வேறு முறைகளை முயன்று பார்ப்பது என ஒரு காலகட்டம். இது உற்சாகமானது; ஆனால் மிக நீண்ட காலம் நீடிக்கலாம்.
  3. ஒரு பயிற்சியில் நிலைகொள்ளுதல். தேடுபவர் ஒரு பாதையையும் ஓர் ஒழுக்கத்தையும் தேர்ந்தெடுத்து அதிலேயே நிலைக்கிறார். ஆசிரியர் மிகவும் முக்கியமாவது இங்குதான் என்று பல மரபுகள் சொல்கின்றன; குரு என்றால் என்ன என்ற எங்கள் குறிப்பைப் பாருங்கள்.
  4. சுத்திகரிப்பு. நிலையான பயிற்சி ஒருவரின் சொந்தக் கோபம், அச்சம், கர்வம் ஆகியவற்றை வெளிப்படையாகக் கண்முன் கொண்டு வருகிறது. இந்த நிலை மெதுவானது, பணிவைத் தருவது; உண்மையான வேலையின் பெரும்பகுதி நடப்பது இங்குதான்.
  5. வறண்ட காலங்கள். உற்சாகம் மங்குகிறது, பயிற்சி இயந்திரத்தனமாகத் தோன்றுகிறது, சந்தேகம் திரும்புகிறது. பல மரபுகளின் ஆசிரியர்கள் இதை விவரித்து, வெறுமனே தொடரச் சொல்கிறார்கள்.
  6. புரிதலும் ஒருங்கிணைப்பும். உள்நோக்கு ஆழமாகிறது; அதைவிட முக்கியமாக, முயற்சியின்றியே அன்றாட நடத்தையை வடிவமைக்கத் தொடங்குகிறது.

மரபுகள் பாதையை வரைந்த விதம்

பழைய வரைபடங்கள் விவரங்களில் வேறுபடுகின்றன. தமிழ்ச் சைவத்தின் முக்கியத் தத்துவ மரபான சைவ சித்தாந்தம் நான்கு நிலைகளைப் பேசுகிறது: சரியை (கோயிலிலும் அதைச் சுற்றியும் செய்யும் தொண்டு), கிரியை (சடங்கு வழிபாடு), யோகம் (உள் ஒழுக்கமும் தியானமும்), ஞானம் (மெய்யறிவு). இவை பெரும்பாலும் வெளியிலிருந்து உள்ளே செல்லும் நகர்வாக விளக்கப்படுகின்றன; பெரும் சைவ அடியார்களின் வாழ்க்கைகள் மரபுப்படி இவற்றுடன் பொருத்தப்படுகின்றன.

அத்வைத வேதாந்தம் வேறொரு வரிசையைத் தருகிறது: சிரவணம், போதனையைக் கேட்பது; மனனம், சந்தேகங்கள் தீரும் வரை அதைச் சிந்திப்பது; நிதித்யாசனம், அது தன்னுடையதாகும் வரை தொடர்ந்து தியானிப்பது. பதஞ்சலியின் யோகம் அற நியமங்களில் தொடங்கி சமாதியில் முடியும் எட்டு அங்கங்களை வகுக்கிறது. பௌத்தம் எண்வழிப் பாதையைக் கற்பிக்கிறது.

இந்தத் திட்டங்கள் ஒரே இலக்கை ஒரே சொற்களில் விவரிப்பதில்லை. ஆனால் ஒரு விஷயத்தில் ஒத்துப்போகின்றன: அறமும் நிலைத்தன்மையும் முதலில் வருகின்றன; ஆழ்ந்த உள்நோக்கு அந்த அடித்தளத்தின் மேல்தான் நிற்கிறது.

பொதுவான தவறான கருத்துகள்

வீட்டை விட்டுப் போக வேண்டும் என்பது. துறவு போற்றப்படும் ஒரு வழி; ஆனால் ஒரே வழி அல்ல. சரியாக வாழும் இல்லறத்தாருக்குத் திருக்குறள் முதன்மை இடம் தருகிறது; போற்றப்படும் பல ஞானிகளுக்குக் குடும்பமும் தொழிலும் இருந்தன.

அது எப்போதும் பேரின்பமானது என்பது. பயணத்தின் பெரும்பகுதி கவர்ச்சியற்றது: தன் குறைகளை எதிர்கொள்வது, ஒரு வழக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பது, சலிப்பான காலங்களிலும் தொடர்வது.

அதிக ஆசிரியர்களும் உத்திகளும் விரைவான முன்னேற்றம் தரும் என்பது. தண்ணீருக்காகக் கிணறு தோண்டுவது ஒரு பழைய ஒப்புமை. இருபது இடங்களில் இருபது ஆழமற்ற குழிகள் எதையும் தருவதில்லை. ஆழமாகத் தோண்டிய ஒரே கிணறு தருகிறது.

அசாதாரண அனுபவங்கள் முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கின்றன என்பது. காட்சிகளும் சக்திகளும் நூல்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றன; ஆனால் பொதுவாக ஓர் எச்சரிக்கையுடன். சித்தர் மரபு சித்திகள் பற்றிப் பேசுகிறது; ஆனாலும் அதன் கவிஞர்கள் சக்திகளை அல்ல, ஆன்ம ஞானத்தையே இலக்காகத் திரும்பத் திரும்பச் சுட்டுகிறார்கள்.

நிலைகள் மனிதர்களை வரிசைப்படுத்தும் ஏணி என்பது. இந்த வரைபடங்கள் தன் நிலையைப் புரிந்துகொள்வதற்கானவை, பிறரை மதிப்பிடுவதற்கானவை அல்ல. மேம்பட்ட சொற்களஞ்சியத்தைச் சேகரித்தவரைவிட, “முந்தைய” நிலையில் இருந்தாலும் உண்மையாக இருப்பவர் நல்ல நிலையில் இருக்கிறார்.

அகங்காரம் கடக்க வேண்டிய ஓர் இறுதிக் கோடு இருக்கிறது என்பது. மரபுகள் முடிவை ஒரு தனிப்பட்ட சாதனையாக அல்ல, சாதிக்க விரும்பியவரே உதிர்ந்துபோவதாக விவரிக்கின்றன. வெவ்வேறு நெறிகள் அதை மோட்சம், முக்தி, நிர்வாணம் என்று அழைக்கின்றன; வெவ்வேறு விதமாக விளக்குகின்றன.

நியாயமான எதிர்பார்ப்பு

நீங்கள் இந்தப் பாதையில் எங்காவது இருந்தால், திடீர் மாற்றத்தைவிடப் பல ஆண்டுகளில் மெதுவான மாற்றத்தை எதிர்பார்ப்பதே நியாயம். நடைமுறை அடையாளங்கள் ஆன்மீக வளர்ச்சி பற்றிய எங்கள் கட்டுரையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. நீங்கள் கேள்வி கேட்கும் நிலையில் மட்டுமே இருந்தால், அது தாழ்ந்த இடம் அல்ல. அதுதான் பயணத்தின் தொடக்கம்; பின்வரும் ஒவ்வொரு நிலையும் அந்தக் கேள்வியை உயிரோடு வைத்திருப்பதைச் சார்ந்தே இருக்கிறது.