ஆன்மீகம் என்றால் என்ன? பொருள், தோற்றம், இந்தியச் சொற்கள்
ஆன்மீகம் (Spirituality) என்பதன் மிக எளிய பொருள் இது: வாழ்க்கையின் உள்ளார்ந்த, பொருள் சாராத பக்கத்தின் மீதான அக்கறை. தான் யார், உடலுக்கும் அதன் தேவைகளுக்கும் அப்பால் என்ன இருக்கிறது, அதோடு இசைந்து எப்படி வாழ்வது என்று கேட்கும் ஒருவரின் பகுதி அது. ஆன்மீகத்தை ஒரு சமயத்துக்குள்ளும் வாழலாம், அதற்கு வெளியேயும் வாழலாம். அதை அடையாளம் காட்டுவது கவனத்தின் திசை: உடைமைகள், அந்தஸ்து, நிகழ்வுகள் என்று வெளிப்புறம் மட்டும் போகாமல், ஆன்மாவை நோக்கி உள்முகமாகத் திரும்புவது.
இந்தச் சொல் எங்கிருந்து வந்தது?
ஆங்கிலச் சொல் லத்தீன் spiritus என்பதிலிருந்து வருகிறது. அதன் பொருள் மூச்சு; விரிவாக, உயிர் மூச்சு அல்லது ஆவி. அது spirare (மூச்சுவிடுதல்) என்ற வினைச்சொல்லுடன் தொடர்புடையது; ஆங்கிலத்தின் inspire, expire, respiration ஆகிய சொற்களும் அதிலிருந்தே வந்தன. spiritus என்பதிலிருந்து spiritualis என்ற பெயரடை வந்தது; பின்னர் பிரெஞ்சு வழியாக “spirituality” என்ற பெயர்ச்சொல் ஆங்கிலத்தை அடைந்தது.
தொடக்ககாலக் கிறிஸ்தவப் பயன்பாட்டில், உடல் இச்சைகளால் நடத்தப்படும் வாழ்க்கைக்கு மாறாக ஆவியால் நடத்தப்படும் வாழ்க்கையை இந்தச் சொல் குறித்தது. பல நூற்றாண்டுகள் அது பெரும்பாலும் திருச்சபை மொழிக்குள்ளேயே இருந்தது. சமயத்துடனோ சமயம் இல்லாமலோ நடக்கும் எந்த உண்மையான உள் தேடலையும் குறிக்கும் அதன் பரந்த நவீனப் பொருள், கடந்த நூறு ஆண்டுகளில்தான் பரவலானது.
மூச்சுடன் உள்ள இந்தத் தொடர்பு கவனிக்கத் தக்கது; பல மொழிகள் இதே தொடர்பை ஏற்படுத்துகின்றன. பொதுவாக ஆன்மா என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் சமஸ்கிருத ஆத்மன் என்ற சொல்லை, மூச்சுவிடுதலுக்கான ஒரு பழைய வேருடன் அறிஞர்கள் அடிக்கடி இணைக்கிறார்கள்; பிராணம் என்பது மூச்சையும் உயிர் ஆற்றலையும் குறிக்கிறது. பண்பாடுகள் எங்கும், உயிருள்ள உடலுக்கும் இறந்த உடலுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் பார்த்து, கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த ஒன்றுக்கு மூச்சின் பெயரையே மக்கள் வைத்ததாகத் தெரிகிறது.
அத்யாத்மம், ஆன்மீகம் என்றால் என்ன?
இந்திய மொழிகள் இதற்குக் கடன் வாங்கிய சொல்லைப் பயன்படுத்துவதில்லை. சமஸ்கிருதமும் இந்தியும் அத்யாத்மம் என்கின்றன; பெயரடை ஆத்யாத்மிக். இந்தச் சொல் அதி (சம்பந்தமான, உரிய) என்பதையும் ஆத்மன் (ஆன்மா) என்பதையும் இணைக்கிறது. ஆக, அத்யாத்மம் என்பதன் நேரடிப் பொருள் “ஆன்மாவைப் பற்றியது”. பகவத் கீதையின் எட்டாம் அத்தியாயத்தில் அத்யாத்மம் என்றால் என்ன என்று அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறான்; பதில் ஒருவரின் சொந்த அடிப்படை இயல்பைச் சுட்டுகிறது.
தமிழில் ஆன்மீகம். அது ஆத்மன் என்பதன் தமிழ் வடிவமான ஆன்மா என்பதன் மேல் அமைந்தது; ஆன்மாவுடன் தொடர்புடையது என்று பொருள். இந்தத் தேடலில் ஈடுபட்டவரை ஆன்மீகவாதி என்கிறோம்.
அழுத்தத்தில் உள்ள வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள். ஆங்கிலச் சொல் “ஆவி” என்பதிலிருந்து தொடங்குகிறது; அது நம்மிடமிருந்து தனித்த, ஏன், ஒரு பேய் போன்ற ஒன்றாகக்கூட ஒலிக்கலாம். இந்தியச் சொற்கள் ஆன்மாவிலிருந்து, அதாவது தன்னிலிருந்து தொடங்குகின்றன. ஆன்மீகத்தின் பொருள் தொலைவில் உள்ள ஓர் உலகம் அல்ல, கேள்வி கேட்பவரே என்று அவை உணர்த்துகின்றன. இதனால்தான் இந்தியப் போதனைகளில் பெரும்பாலானவை நான் யார் என்ற கேள்வியுடன் தொடங்குகின்றன; ஆன்மா பற்றிய புரிதல் அவற்றின் மையத்தில் இருக்கிறது.
இந்தச் சொல் எதைக் குறிக்காது
இந்தச் சொல் தளர்வாகப் பயன்படுத்தப்படுவதால், அதன் எல்லைகளைக் குறிப்பது உதவும். ஆன்மீகமும் சமயமும் ஒன்றுக்கொன்று மேற்படிந்தாலும் ஒன்றல்ல; சமயம் பகிர்ந்த நம்பிக்கை, வழிபாடு, சமூகம் ஆகியவற்றைச் சேர்க்கிறது. அறநெறியும் ஆன்மீகமும் ஒன்றல்ல; ஆனால் உண்மையான உள் வாழ்க்கை பொதுவாக ஒருவரை நடத்தையில் இன்னும் கவனமாக்குகிறது. அமானுஷ்யத்துடன் அதற்குக் கட்டாயத் தொடர்பும் இல்லை. ஞானிகளின் கதைகளில் காட்சிகள், முன்னறிவிப்புகள், அற்புதங்கள் வரலாம்; ஆனால் பெரும்பாலான மரபுகள் அவற்றை இரண்டாம் பட்ச விஷயங்களாகவும், சில நேரம் கவனச் சிதறல்களாகவும் கருதுகின்றன.
அன்றாட வாழ்க்கையை நிராகரிப்பதும் அதன் பொருள் அல்ல. தமிழ் மரபு இதில் உறுதியாக இருக்கிறது. திருக்குறள் தன் கவனத்தின் பெரும்பகுதியை இல்லறத்தாருக்குத் தருகிறது. குறள் 34:
மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன் ஆகுல நீர பிற
அறம் முழுவதும் மனத்தில் மாசு இல்லாமல் இருப்பதில் அடங்குகிறது; மற்றவை எல்லாம் வெறும் ஆரவாரம். அந்த அளவுகோலின்படி, ஆன்மீகம் ஒரு தனி இடத்திலோ தனி உடையிலோ இல்லை; அன்றாட வாழ்க்கைக்கு ஒருவர் கொண்டு வரும் மனத்தின் தரத்தில் இருக்கிறது.
ஒரு நடைமுறை வரையறை
இழைகளை ஒன்றாகச் சேர்த்தால்: ஆன்மீகம் என்பது ஒருவர் தன் ஆழமான இயல்பை அறியவும் அதிலிருந்து வாழவும் செய்யும் முயற்சி. அந்த இயல்பை மரபுகள் வெவ்வேறு விதமாக விவரிக்கின்றன. ஆன்மா பிரம்மத்துடன் ஒன்றே என்கிறது அத்வைத வேதாந்தம். ஆன்மா உண்மையானது, தனித்தது, சிவனுடன் இணைவதில் நிறைவு காண்கிறது என்கிறது சைவ சித்தாந்தம். நிலையான ஆன்மா என்று ஒன்று உண்டா என்றே பௌத்தம் கேள்வி எழுப்புகிறது. வரையறைகள் வேறுபடுகின்றன; ஆனால் உள்முகமாகத் திரும்புதல் எல்லோருக்கும் பொதுவானது.
இந்தத் தேடல் உண்மையில் எப்படி வாழப்படுகிறது, அதன் பயிற்சிகள், பொதுவான வடிவங்கள் உட்பட, ஒரு பரந்த பார்வைக்கு ஆன்மீகம் என்றால் என்ன என்ற எங்கள் விரிவான வழிகாட்டியைப் படியுங்கள்.