ஆன்மிக ஆற்றல்: பிராணனும் சக்தியும் உண்மையில் எதைக் குறிக்கின்றன
ஆன்மிக ஆற்றல் (Spiritual energy) என்பது ஒரு பொதுவான ஆங்கிலச் சொற்றொடர். இந்திய மரபுகள் இதை பிராணன் என்றும் சக்தி என்றும் அழைக்கின்றன. பிராணன் உடலை இயக்கும் உயிர் ஆற்றல்; சக்தி முழுப் பிரபஞ்சத்தையும் இயக்குவதாகச் சொல்லப்படும் தெய்வீக ஆற்றல். இவை மரபுக் கருத்துகள். யோகிகளும் பக்தர்களும் பெற்ற அனுபவத்திலிருந்தும் அவர்களுடைய போதனையிலிருந்தும் இவை வருகின்றன. ஜூல் அலகுகளில் அளக்கப்படும் அறிவியல் பொருளிலான ஆற்றல் அல்ல இவை. இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாக வைத்துக்கொண்டால், இந்தக் கருத்துகளுக்குத் தவறான உரிமைகோரல்களைச் சேர்க்காமலேயே அவற்றை முறையாக மதிக்க முடியும்.
பிராணன் என்றால் என்ன?
பிராணன் என்ற சமஸ்கிருதச் சொல் மூச்சையும், மூச்சுக்குப் பின்னால் உள்ள உயிர் ஆற்றலையும் குறிக்கிறது. உடலையும் புலன்களையும் இயங்க வைப்பது அதுவே என்று உபநிடதங்களே பேசுகின்றன. தங்களில் யார் பெரியவர் என்று புலன்கள் சண்டையிட்டதாகவும், பிராணன் வெளியேறத் தொடங்கியதும் அது இல்லாமல் தாம் எதுவும் இயங்க முடியாது என்று அவை அனைத்தும் உணர்ந்ததாகவும் பல பகுதிகள் கூறுகின்றன.
பிற்கால யோக நூல்கள் பிராணனை ஐந்து செயல்பாடுகளாகப் பிரித்தன. அவை ஐந்து வாயுக்கள்: பிராணன் (உள்மூச்சுடனும் மார்புடனும் தொடர்புடையது), அபானன் (கீழ்நோக்கிய இயக்கமும் கழிவு நீக்கமும்), சமானன் (செரிமானம்), உதானன் (மேல்நோக்கிய இயக்கமும் பேச்சும்), வியானன் (உடல் முழுவதும் பரவும் சுழற்சி). பிராணன் பாய்வதாகச் சொல்லப்படும் நாடிகள் என்ற வழித்தடங்களையும், முதுகுத்தண்டு நெடுகிலும் உள்ள சக்கரங்கள் என்ற மையங்களையும் அவை விவரிக்கின்றன. இவை “சூட்சும உடலின்” வரைபடம்; பயிற்சிக்கு வழிகாட்டியாகப் பயன்படுபவை. அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணர் கண்டுபிடிக்கக்கூடிய உடற்கூறு அமைப்புகள் அல்ல.
மூச்சை ஒழுங்குபடுத்தும் பிராணாயாமம் இந்தக் கருத்தின் மீது கட்டப்பட்ட பயிற்சி. மூச்சும் மனமும் சேர்ந்தே அசைவதாகக் கவனிக்கப்படுவதால், யோகி மூச்சை நிலைப்படுத்துவதன் மூலம் மனத்தை நிலைப்படுத்துகிறார். முக்கிய முறைகளை எங்கள் பிராணாயாம வகைகள் வழிகாட்டி விவரிக்கிறது.
சக்தி என்றால் என்ன?
சக்தி என்றால் ஆற்றல் அல்லது திறன். சைவ, சாக்த சிந்தனையில் சிவன் தூய, அசைவற்ற உணர்வுநிலை; சக்தி அந்த உணர்வுநிலை உலகைப் படைத்து, காத்து, ஒடுக்கும் இயக்க ஆற்றல். நெருப்பையும் அதன் வெப்பத்தையும் போல இரண்டும் பிரிக்க முடியாதவை என்று விவரிக்கப்படுகின்றன. சக்தி தேவியாக வழிபடப்படுகிறாள். தமிழ்ச் சைவ சித்தாந்தத்தில் சிவனுடைய அருளே அவனுடைய சக்தியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
தனிமனிதருக்குள், யோக, தாந்திரிக மரபுகள் இந்த ஆற்றலைக் குண்டலினி என்கின்றன. பயிற்சியாலும் அருளாலும் விழிப்படையும் வரை அது முதுகுத்தண்டின் அடியில் சுருண்டு கிடப்பதாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
இவற்றை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்பதில் பள்ளிகள் வேறுபடுகின்றன. உலகைத் தோற்றுவிக்கும் ஆற்றலை அத்வைத வேதாந்தம் பொதுவாக மாயையாகக் கருதுகிறது; இறுதியில் அது ஒரே மெய்ப்பொருளிலிருந்து தனியானது அல்ல. சாக்த, சைவப் பள்ளிகள் சக்தியை முழுமையாக உண்மையானதாகவும் தெய்வீகமானதாகவும் கருதுகின்றன.
சித்தர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?
தமிழ்ச் சித்தர்கள் உடலிலும் மூச்சிலும் நெருக்கமான கவனம் செலுத்தினார்கள். திருமூலரின் திருமந்திரத்தில் மூச்சுக் கட்டுப்பாடு பற்றியும், உடலைப் பயிற்சிக்கான இடமாகக் கொள்வது பற்றியும் பல பாடல்கள் உள்ளன. நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு பகுதியில், சாரமாக அவர் சொல்வது: ஒரு காலத்தில் உடலைத் தாழ்வான ஒன்றாக நினைத்திருந்தேன்; ஆனால் இறைவன் அதற்குள்ளேயே குடியிருப்பதைக் கண்டேன்; அதனால் அதைப் பேணிக் காக்கிறேன். சித்தர்களுக்கு உயிர் ஆற்றல் ஒரு கோட்பாடு அல்ல. உணர்தலுக்காக, ஒழுக்கத்தின் மூலம் சேமிக்கப்பட்டுச் செம்மைப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று அது.
ஆன்மிக ஆற்றல் அறிவியல்பூர்வமானதா?
கண்டிப்பான பொருளில் இல்லை. இயற்பியல் ஆற்றலைத் துல்லியமாக வரையறுத்து அளக்கிறது. பிராணனும் சக்தியும் கருவிகளால் கண்டறியப்படவோ அளக்கப்படவோ இல்லை. அப்படி அளக்கப்படும் என்று மரபுகள் ஒருபோதும் சொன்னதுமில்லை. அவை வாழ்ந்து உணர்ந்த உள் அனுபவத்தின் விவரிப்புகள்; பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய ஒரு சமயப் பார்வையின் விவரிப்புகள். நவீன எழுத்துகளில் பொதுவாகக் காணப்படும் “அதிர்வை உயர்த்துதல்”, “அலைவரிசை” போன்ற சொற்றொடர்கள், அறிவியல் கண்டுபிடிப்பு அல்லாத ஒன்றுக்கு அறிவியல் சொற்களைக் கடன் வாங்குகின்றன.
இதனால் இந்தக் கருத்துகள் வெறுமையானவை ஆகிவிடாது. விழிப்பாகவும் உயிர்ப்பாகவும் உணரும் நாளுக்கும் மந்தமாக உணரும் நாளுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை யாரும் கவனிக்கலாம்; உணர்ச்சிக்கு ஏற்ப மூச்சு மாறுவதையும் கவனிக்கலாம். இத்தகைய அனுபவத்தைப் பற்றிப் பேசவும் அதைக் கையாளவும் நீண்ட காலம் சோதிக்கப்பட்ட ஒரு வழி இந்த மரபுச் சொல்லாடல். அதை அப்படியே வைத்துக்கொள்வதே சிறந்தது: பயிற்சியாளரின் மொழியாக; இயற்பியலுக்கோ மருத்துவத்துக்கோ போட்டியாக அல்ல.
பயிற்சியாளர்கள் அதை எப்படிக் கையாள்கிறார்கள்?
மரபுப்படி, உணவிலும் உறக்கத்திலும் அளவு, ஒழுக்கமான நடத்தை, மூச்சுப் பயிற்சிகள், மந்திரம், தியானம், பக்தி ஆகியவற்றின் மூலம். இவை தங்களைத் தெளிவாகவும் நிலையாகவும் உணர வைப்பதாகப் பயிற்சியாளர்கள் சொல்கிறார்கள். வலிமையான மூச்சு உத்திகளையும் குண்டலினிப் பயிற்சிகளையும் தகுதியுள்ள ஆசிரியரிடமே கற்க வேண்டும். உடல்நலப் பிரச்சினைகளுக்கு மருத்துவரை அணுக வேண்டும்; ஆற்றல் பயிற்சிகளால் அவற்றுக்குச் சிகிச்சை செய்யக் கூடாது.
நூல்கள் மீண்டும் சொல்லத் தக்க ஓர் எச்சரிக்கையையும் சேர்க்கின்றன. ஆற்றல், வெப்பம், ஒளி போன்ற உணர்வுகள் இலக்கு அல்ல. எல்லாப் பள்ளிகளிலும் பிராணனுடன் பணியாற்றுவதன் நோக்கம் அமைதியான மனம்; அதன் வழியாகத் தன்னை அறிதல், அல்லது இறைவனுடன் ஒன்றுதல். எங்கள் ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் அறிமுகம், ஆற்றல் பயிற்சியை இந்தப் பரந்த சூழலில் வைத்துப் பார்க்கிறது.