கர்மாவின் வகைகள்: சஞ்சிதம், பிராரப்தம், ஆகாமியம்
இந்து போதனை வழக்கமாக மூன்று வகைக் கர்மாக்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது: சஞ்சிதம், கடந்த செயல்களின் விளைவுகளின் மொத்தச் சேமிப்பு; பிராரப்தம், அந்தச் சேமிப்பில் இந்தப் பிறவியில் பலன் தரத் தொடங்கிவிட்ட பகுதி; ஆகாமியம், இப்போதைய செயல்களால் உருவாகும் புதிய கர்மா, கிரியமாணம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பிரிவு காலத்தின் அடிப்படையிலானது. ஒன்று சேர்ந்துவிட்ட கடந்த காலம், ஒன்று இப்போது வாழப்படும் கடந்த காலம், ஒன்று உருவாகிக்கொண்டிருக்கும் எதிர்காலம்.
சஞ்சிதம்: சேமிப்பு
சஞ்சிதம் என்றால் “சேர்க்கப்பட்டது”, “குவிக்கப்பட்டது”. மரபு கணக்கற்றவை என்று கருதும் பிறவிகள் முழுவதும், ஒருவர் முன்பு செய்த எல்லாச் செயல்களின் இன்னும் தீராத விளைவுகளின் மொத்தம் அது. விளைவுகள் மிகப் பல வகைப்பட்டவை என்பதால் அனைத்தும் ஒரே பிறவியில் பழுக்க முடியாது; எனவே பெரும்பகுதி களஞ்சியத்தில் வைத்த தானியம் போல உறங்கிக் கிடக்கிறது.
பிராரப்தம்: ஏற்கனவே தொடங்கியது
பிராரப்தம் என்றால் “தொடங்கப்பட்டது”, “இயக்கப்பட்டது”. இந்தப் பிறவியில் அனுபவிப்பதற்காகச் சஞ்சிதத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பங்கு அது. ஒருவருக்குக் கிடைக்கும் உடலின் வகை, பிறந்த குடும்பம், இடம், அழைக்காமல் வரும் முக்கியமான இன்ப துன்பங்கள் ஆகியவற்றுக்கு அதுவே காரணம் என்று மரபுப் போதனை சொல்கிறது. இந்தியாவில் மக்கள் விதி என்றோ “தலையெழுத்து” என்றோ பேசும்போது, அதன் பின்னால் உள்ள நுட்பமான கருத்து பிராரப்தமே; விதி என்பதன் பொருள் என்ற கட்டுரையைப் பாருங்கள்.
பிராரப்தம் ஒருமுறை தொடங்கிவிட்டால் அது தன் போக்கில் முடிய வேண்டும் என்பதே வழக்கமான பார்வை. அதை நன்றாகவோ மோசமாகவோ எதிர்கொள்ளலாம், ஆனால் ரத்து செய்ய முடியாது.
ஆகாமியம் அல்லது கிரியமாணம்: இப்போது உருவாவது
ஆகாமியம் என்றால் “வருவது”; கிரியமாணம் என்றால் “செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருப்பது”. இரண்டு பெயர்களும் ஒருவரின் இப்போதைய, திட்டமிட்ட செயல்களால் உண்டாகும் கர்மாவைக் குறிக்கின்றன. அதன் விளைவுகள் சேமிப்பில் சேர்க்கப்பட்டு, இந்தப் பிறவியிலோ இன்னொன்றிலோ பின்னர் பழுக்கும்.
மூன்றில் ஒருவரின் கையில் இருப்பது இது ஒன்றுதான்; எனவே நடைமுறை அறிவுரைகள் அனைத்தும் இதையே நோக்குகின்றன. பல ஆசிரியர்கள் இந்த இரண்டு சொற்களையும் முழுமையான ஒருபொருள் சொற்களாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். சிலர் நுட்பமான வேறுபாடு காட்டுகிறார்கள்: இப்போது செய்யப்படும் செயலுக்குக் கிரியமாணம், இனி வரவிருக்கும் அதன் விளைவுக்கு ஆகாமியம். வழக்கு சீரானதல்ல.
வில்லாளியும் அவனுடைய அம்புகளும்
வேதாந்தத்திலிருந்து வரும் ஒரு மரபு உவமை மூன்றையும் இணைக்கிறது. ஒரு வில்லாளியின் முதுகில் அம்புகள் நிறைந்த அம்பறாத்தூணி இருக்கிறது: அது சஞ்சிதம். அவன் ஏற்கனவே ஓர் அம்பை எய்துவிட்டான், அது காற்றில் பறந்துகொண்டிருக்கிறது; அதைத் திருப்பி அழைக்க முடியாது. அது பிராரப்தம். இன்னோர் அம்பை அவன் நாணில் பொருத்தி வைத்திருக்கிறான்; அதை எய்வதா, எங்கே எய்வது என்பது இன்னும் அவன் கையில். அது ஆகாமியம்.
விடுதலையின்போது கர்மாவுக்கு என்ன ஆகிறது?
அத்வைத வேதாந்தத்தின்படி, ஒருவர் ஆன்ம ஞானம் பெறும்போது சேமித்த சஞ்சிதம் அழிகிறது; ஞானம் என்ற நெருப்பு எல்லாக் கர்மாவையும் சாம்பலாக்குகிறது என்று பகவத் கீதை சொல்வது போல (4.37). அறிந்தவருக்கு “நானே செய்பவன்” என்ற உணர்வு இல்லாததால், புதிய ஆகாமியம் ஒட்டுவதில்லை. ஏற்கனவே பறக்கும் அம்பு போல, அல்லது குயவனின் கை எடுக்கப்பட்ட பின்னும் சிறிது நேரம் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் சக்கரம் போல, பிராரப்தம் மட்டும் உடல் விழும் வரை தொடர்கிறது. இதுவும் பார்ப்பவரின் கோணத்திலிருந்து மட்டுமே சொல்லப்படுவது என்று சில ஆசிரியர்கள் சேர்க்கிறார்கள். இந்தக் கருத்துகள் ஆன்ம சாட்சாத்காரம், மோட்சம் ஆகிய கட்டுரைகளில் மேலும் விரிக்கப்படுகின்றன.
பக்திப் பள்ளிகள் அருளுக்கு அதிக எடை தருகின்றன: ஆன்மா தனியாகக் கடக்க முடியாததை இறைவன் இலகுவாக்கவோ நீக்கவோ முடியும். தமிழ்ச் சைவத்தின் முதன்மைத் தத்துவமான சைவ சித்தாந்தம் இதே மூன்று சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறது; நல்ல, தீய விளைவுகளைச் சம அமைதியுடன் எதிர்கொள்ள முடியும்போது ஆன்மா அருளுக்குத் தயாராகிறது என்றும் சேர்க்கிறது.
கர்மாவை வகைப்படுத்தும் பிற முறைகள்
மூன்றாகப் பிரிப்பதே மிகவும் அறியப்பட்டது, ஆனால் அது மட்டுமே அல்ல.
- அறத் தன்மையின்படி. நல்ல, தீய செயல்கள்: புண்ணியம், பாவம், அல்லது தமிழில் நல்வினை, தீவினை. யோக சூத்திரங்கள் கர்மாவை வெள்ளை, கருப்பு, கலப்பு என்று பேசுகின்றன; யோகியின் கர்மா வெள்ளையும் அல்ல கருப்பும் அல்ல என்கின்றன (4.7).
- கீதையின் அளவுகோலின்படி. பகவத் கீதை கர்மம் (சரியான செயல்), விகர்மம் (தவறான அல்லது விலக்கப்பட்ட செயல்), அகர்மம் (செயலின்மை, அல்லது கட்டாத செயல்) என்று பிரிக்கிறது; இவற்றைப் பிரித்தறிவது கடினம் என்றும் ஒப்புக்கொள்கிறது (4.17).
இந்த வகைப்பாடு ஏன் முக்கியம்?
அது ஒரு நடைமுறைக் கவலைக்குப் பதில் சொல்கிறது. கர்மா ஏற்கனவே எல்லாவற்றையும் முடிவு செய்துவிட்டால் முயற்சி பயனற்றதா என்று மக்கள் அடிக்கடி கேட்கிறார்கள். அந்தக் கேள்வி இரண்டு விஷயங்களைக் குழப்புகிறது என்பதை மூன்று வகைகள் காட்டுகின்றன. பழுத்துவிட்டதைத் தவிர்க்க முடியாது, ஆனால் அது ஒரு பகுதி மட்டுமே; அதைப் பற்றி ஒருவர் என்ன செய்கிறார் என்பது புதிய கர்மா, அது சுதந்திரமானது.
இவை அனைத்துக்கும் பின்னால் உள்ள கோட்பாட்டுக்கு, கர்ம விதி என்ற கட்டுரையைப் படியுங்கள்.