இறைவனின் திட்டம்: வாழ்க்கை தவறாகப் போகும்போது நம்பிக்கை வைப்பது
ஒரு வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள், வலி தருபவை உட்பட, நாம் நிற்கும் இடத்திலிருந்து முழுமையாகப் பார்க்க முடியாத ஒரு பெரிய ஒழுங்குக்குள்ளும் நோக்கத்துக்குள்ளும் அடங்கியிருக்கின்றன என்ற நம்பிக்கையே இறைவனின் திட்டம். ஏதாவது உடையும்போதுதான் மக்கள் இந்தச் சொற்றொடரை அதிகம் நாடுகிறார்கள்: வேலை போகிறது, திருமணம் முறிகிறது, ஒருவர் மிக இளமையில் இறக்கிறார். அது ஒரு விளக்கம் என்பதை விட, கதை இன்னும் முடியவில்லை என்று நம்பும் ஒரு வழி.
“இறைவனின் திட்டம்” என்று மக்கள் எதைக் குறிக்கிறார்கள்?
வழக்கமாக மூன்றில் ஒன்றை. சிலர், ஒவ்வொரு நிகழ்வும் சின்னஞ்சிறு விவரம் வரை இறைவனால் முன்கூட்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது என்று பொருள் கொள்கிறார்கள். சிலர், இறைவன் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் அனுப்புவதில்லை, ஆனால் எது நடந்தாலும் அதிலிருந்து நன்மையைக் கொண்டுவர முடியும் என்கிறார்கள். சிலர் வெறுமனே, வாழ்க்கைக்குத் தம் விருப்பங்களை விட ஆழமான ஓர் ஒழுங்கு உண்டு, அதை எதிர்த்துப் போராடுவது களைப்பூட்டுவது என்கிறார்கள்.
இந்திய மரபுகள் பெரும்பாலும் இரண்டாவது, மூன்றாவது விதத்தில் பேசுகின்றன; அந்தச் சித்திரத்தில் கர்மாவையும் சேர்க்கின்றன. ஒருவருக்கு வருவது முந்தைய செயலின் கனியாகக் கருதப்படுகிறது; சைவ சித்தாந்தம் போன்ற இறைநம்பிக்கைப் பள்ளிகளில், அந்தக் கனியைச் சரியான நேரத்தில், தண்டனைக்காக அல்ல, ஆன்மாவின் பக்குவத்துக்காகக் கொண்டுவருபவன் இறைவன். அந்தப் பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் இதை அடிக்கடி ஒரு மருத்துவரோடு ஒப்பிடுகிறார்கள்: அவருடைய மருந்து கசப்பானது, ஆனால் அக்கறையால் கொடுக்கப்படுவது. மாறாக, பௌத்தம் திட்டமிடுபவர் யாருமில்லாத காரணங்களையும் சூழல்களையும் பற்றிப் பேசுகிறது; ஆனாலும் வந்ததைப் பொறுமையுடன் ஏற்கும் அதே போதனையைத் தருகிறது. காரணமும் விளைவும் எப்படிப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன என்பது கர்ம விதி என்ற கட்டுரையில் உள்ளது.
ஒரு திட்டம் இருந்தால், கெட்டவை ஏன் நடக்கின்றன?
துயரத்தை மறையச் செய்யும் பதில் எந்த மரபிடமும் இல்லை; நேர்மையானவை அப்படி நடிப்பதும் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக அவை தருவது ஒரு நீண்ட பார்வை.
இந்தியா முழுவதும் சொல்லப்படும் ஒரு நாட்டுப்புறக் கதை இதை இலேசாகச் சொல்கிறது. ஓர் அமைச்சருக்கு, எது நடந்தாலும் நன்மைக்கே என்று சொல்லும் பழக்கம் இருந்தது. மன்னனின் விரல் வெட்டுப்பட்டபோதும் அவர் அதையே சொன்னார்; எரிச்சலடைந்த மன்னன் அவரைச் சிறையில் அடைத்தான். சிறிது காலத்தில் மன்னன் தனியாக வேட்டைக்குச் சென்றான்; நரபலி கொடுக்க விரும்பிய ஒரு கூட்டம் அவனைப் பிடித்தது; விரல் சேதமடைந்த மனிதன் பலிக்குத் தகுதியற்றவன் என்பதால் அவனை விடுவித்தது. அரண்மனைக்குத் திரும்பிய மன்னன் அமைச்சரை விடுதலை செய்தான். சிறையும் நன்மைக்கே என்று அமைச்சர் பதில் சொன்னார்: இல்லையென்றால் அவரும் வேட்டைக்குச் சென்றிருப்பார், அவருடைய விரல்கள் முழுமையாக இருந்தன.
இந்தக் கதை எதையும் நிரூபிக்கவில்லை. வெட்டுப்பட்ட நாளில் அந்தச் சங்கிலியின் எவ்வளவு சிறிய பகுதியை மட்டுமே நம்மால் பார்க்க முடிகிறது என்பதை மட்டுமே அது காட்டுகிறது.
தமிழ் அருளாளர்களின் வாழ்வில் நம்பிக்கை
நாயன்மார்களில் ஒருவரான சைவ அருளாளர் அப்பர், அழுத்தத்தின் கீழ் நம்பிக்கைக்குத் தமிழின் எடுத்துக்காட்டு. சிவ வழிபாட்டுக்குத் திரும்பியதற்காக அவர் துன்புறுத்தப்பட்டார் என்றும், இறுதியில் ஒரு கல்லோடு கட்டப்பட்டுக் கடலில் வீசப்பட்டார் என்றும் மரபு சொல்கிறது. அப்போது அவர் பாடியதாகச் சொல்லப்படும் பதிகம் தேவாரத்தில் இருக்கிறது: “கற்றுணைப் பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும் நற்றுணை ஆவது நமச்சிவாயவே.” சாரமாக, கல்லோடு கட்டிக் கடலில் வீசினாலும் திருநாமமே நல்ல துணை என்கிறது. கல் மிதந்தது என்று புராணம் சொல்கிறது.
அந்த அற்புதத்தைப் பற்றி ஒருவர் என்ன நினைத்தாலும், அந்தப் பாடல் கெட்டது எதுவும் நடக்காது என்ற கூற்று அல்ல. கெட்டது ஏற்கனவே நடந்துகொண்டிருந்த ஒருவரால் அது பாடப்பட்டது.
இறைவனின் திட்டத்தில் நம்பிக்கை வைப்பது என்றால் ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பதா?
இல்லை; இதில் மரபுகள் உறுதியாக இருக்கின்றன. “தெய்வத்தான் ஆகா தெனினும் முயற்சிதன் மெய்வருத்தக் கூலி தரும்” என்கிறார் திருவள்ளுவர்: விதி பலனைத் தராவிட்டாலும், முயற்சி உழைப்புக்கான கூலியைத் தரும் (திருக்குறள் 619). பகவத் கீதை அர்ஜுனனை முழுமையாகச் செயல்படவும் விளைவை விட்டுவிடவும் கேட்கிறது. நம்பிக்கை விளைவுகளைப் பற்றியது, வேலையைப் பற்றியது அல்ல. செய்யக்கூடியதைச் செய்கிறீர்கள், பின் அது எப்படி முடிகிறது என்பதன் மீதான பிடியைத் தளர்த்துகிறீர்கள். இந்தச் சமநிலை இறைவனின் சித்தம் என்ற கட்டுரையிலும், அதன் பின்னால் உள்ள மனப்பான்மை இறைவனிடம் சரணாகதி என்ற கட்டுரையிலும் விவாதிக்கப்படுகின்றன.
ஓர் எளிய சோதனை: “இது இறைவனின் திட்டம்” என்பது உங்களை அமைதியாகவும் செயல்படக் கூடியவராகவும் ஆக்கினால், அது நம்பிக்கை. முயற்சியை நிறுத்தச் செய்தால், அது ஒரு சாக்காக மாறிவிட்டது.
இந்தச் சொற்றொடரைப் பயன்படுத்தக் கூடாத இடங்கள்
துயரத்தில் இருக்கும் ஒருவரிடம் அவருடைய இழப்பு இறைவனின் திட்டம் என்று சொல்வது அரிதாகவே கனிவானது. இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கை ஒருவர் தம் நேரத்தில், தாமாகவே வந்தடைவது; இன்னொருவரால் கையில் கொடுக்கப்படும்போது, அழுகையை நிறுத்தச் சொல்லும் கட்டளை போல ஒலிக்கலாம்.
தடுக்கக்கூடிய தீங்கை ஏற்றுக்கொள்ள இந்தக் கருத்து ஒருபோதும் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. இன்னொருவரின் கொடுமை, வன்முறை, ஏமாற்று ஆகியவை ஒரு திட்டத்தின் பெயரால் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியவை அல்ல. பாதுகாப்பையும் உதவியையும் நாடுவது சரியாகச் செயல்படுவதன் ஒரு பகுதி.