மூன்றாவது கண்
இந்து மதம், யோகம் மற்றும் பிற மரபுகளில் அதன் பொருள்
மூன்றாவது கண் என்பது அகப்பார்வையின் குறியீடு: உடலின் இரண்டு கண்களைச் சாராத ஒரு பார்வை. இந்திய மரபுகளில் அது நெற்றியில், இரு புருவங்களுக்கு நடுவே சற்று மேலே வைக்கப்படுகிறது. சிவனின் நெருப்புமிழும் நெற்றிக்கண்ணாகவும், யோகத்தின் ஆக்ஞை சக்கரமாகவும், பலர் நெற்றியில் அணியும் பொட்டாகவும் அது தோன்றுகிறது. பிற பண்பாடுகளுக்கும் இதுபோன்ற கருத்துகள் உண்டு. நவீன மேற்குலகில் இது மூளையில் உள்ள பீனியல் சுரப்பியுடன் இணைக்கப்படுகிறது; ஆனால் அது ஊகம் மட்டுமே.
இந்தச் சூழல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் மூன்றாவது கண் எதைக் குறிக்கிறது என்பதை இப்பக்கம் பார்க்கிறது. மரபுப் பயிற்சிகள் அதை எப்படி அணுகுகின்றன என்பது மூன்றாவது கண்ணைத் திறப்பது எப்படி என்ற கட்டுரையில் உள்ளது.
சிவனின் நெற்றிக்கண் என்றால் என்ன?
இந்துக் கலையில் சிவன் பெரும்பாலும் நெற்றியின் நடுவில் செங்குத்தான ஒரு கண்ணுடன் காட்டப்படுகிறார். திரிநேத்திரன், திரிலோசனன் (“முக்கண்ணன்”) என்பன அவருடைய சமஸ்கிருதப் பெயர்கள்; தமிழில் இதை நெற்றிக்கண் என்கிறோம். மிகவும் அறியப்பட்ட கதை காமதகனம். சிவனின் தவத்தைக் கலைக்க ஆசையின் தெய்வமான காமன் அம்பு எய்தபோது, சிவன் நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்து அவனைச் சாம்பலாக்கினார். இக்கதை பல புராணங்களிலும் காளிதாசரின் குமாரசம்பவம் காவியத்திலும் சொல்லப்படுகிறது.
இந்தக் கதை வெறும் புராணமாக அல்லாமல் ஒரு போதனையாகவே பொதுவாக வாசிக்கப்படுகிறது. சாதாரண இரு கண்கள் பொருட்களையும் ஆசைகளையும் காண்கின்றன; மூன்றாவது கண் அவற்றை ஊடுருவிப் பார்க்கிறது, அதன் நெருப்பு மனதைக் கட்டுவதை எரிக்கிறது. கதைகளைப் பற்றி மேலும் அறிய சிவனின் மூன்றாவது கண், சிவபெருமான் ஆகிய கட்டுரைகளைப் பாருங்கள்.
மூன்றாவது கண் சக்கரம் என்றால் என்ன?
யோக, தந்திர நூல்கள் விவரிக்கும் நுண்ணுடலில் ஆறாவது மையம் ஆக்ஞை. இந்தச் சமஸ்கிருதச் சொல் “கட்டளை” அல்லது “அதிகாரம்” எனப் பொருள்படும். அது புருவ மத்தியில் இரண்டு இதழ்களுடன் விவரிக்கப்படுகிறது. நூல்கள் அதை மனத்துடனும், ஓம் என்ற ஒலியுடனும், இடை, பிங்கலை நாடிகள் உச்சியை அடையும் முன் சந்திக்கும் இடத்துடனும் தொடர்புபடுத்துகின்றன. அதன் இருப்பிடத்தால் அது பரவலாக மூன்றாவது கண் சக்கரம் என அழைக்கப்படுகிறது.
மற்ற சக்கரங்களைப் போலவே ஆக்ஞையும் ஒரு குறியீட்டு, தியான வரைபடத்தைச் சேர்ந்தது, உடற்கூறியலை அல்ல. மேலும் அறிய ஆக்ஞை சக்கரம், ஏழு சக்கரங்கள், குண்டலினி ஆகியவற்றைப் படியுங்கள்.
நெற்றியில் பொட்டு அல்லது திலகம் ஏன் இடுகிறோம்?
பொட்டு (சமஸ்கிருதத்தில் பிந்து, “புள்ளி”) அல்லது சந்தனம், திருநீறு, குங்குமம் போன்றவற்றால் இடப்படும் திலகம், மூன்றாவது கண்ணுக்கு உரிய இடத்திலேயே அணியப்படுகிறது. இதன் பொருள் சமூகத்துக்குச் சமூகம் மாறுகிறது. சைவர்கள் பெரும்பாலும் திருநீற்றை மூன்று படுக்கைக் கோடுகளாக அணிகிறார்கள்; வைணவர்கள் செங்குத்தான நாமம் இடுகிறார்கள். பல பெண்களுக்குக் குங்குமப் பொட்டு திருமணத்தின் அடையாளமாகவோ மங்கலத்தின் அடையாளமாகவோ இருக்கிறது. அகப்பார்வையின் இடத்தை இது போற்றுகிறது அல்லது காக்கிறது என்று பலர் சொல்கிறார்கள். இன்று பொட்டு அலங்காரமாகவும் அணியப்படுகிறது; அணியும் எல்லோரும் அதற்கு ஆன்மீகப் பொருள் தருவதில்லை.
பௌத்தத்தில் மூன்றாவது கண் உண்டா?
புத்தரின் உருவங்களில் புருவங்களுக்கு நடுவே ஒரு சிறு புள்ளி அல்லது சுருள் அடிக்கடி காணப்படுகிறது. இது ஊர்ணா; ஒரு மகாபுருஷனுக்கு உரியதாக மரபு கூறும் முப்பத்திரண்டு லட்சணங்களில் ஒன்று. பழைய நூல்களில் அது மென்மையான வெண்ணிற முடிச்சுருளாக விவரிக்கப்படுகிறது; சில சூத்திரங்கள் அதிலிருந்து ஒளி வீசுவதாகச் சொல்கின்றன. பிற்காலக் கலை அதை ஒரு மணியாகவோ புள்ளியாகவோ காட்டுகிறது; அது புத்தரின் ஞானத்தின், பார்வையின் அடையாளமாகப் பொதுவாக வாசிக்கப்படுகிறது. பௌத்த நூல்கள் “தெய்வீகக் கண்” (சமஸ்கிருதத்தில் திவ்ய சக்ஷு, பாலியில் திப்ப சக்கு) என்பதையும் உயர் ஞானங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகின்றன; ஆனால் அது நெற்றியின் ஓர் இடத்துடன் இணைக்கப்படுவதில்லை.
பகவத் கீதையும் இதே சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறது: பதினொன்றாம் அத்தியாயத்தில், சாதாரணக் கண்களால் விஸ்வரூபத்தைக் காண முடியாது என்பதால், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தெய்வீகக் கண்ணை அருளுகிறார்.
மூன்றாவது கண்தான் பீனியல் சுரப்பியா?
இது ஒரு நவீனக் கருத்து, மரபான இந்தியக் கருத்து அல்ல. பீனியல் சுரப்பி மூளையின் ஆழத்தில் உள்ள ஒரு சிறு சுரப்பி; உறக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்த உதவும் மெலட்டோனின் என்ற ஹார்மோனை அது சுரக்கிறது. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் தத்துவஞானி ரெனே டெக்கார்ட், ஆன்மாவும் உடலும் சந்திக்கும் இடம் அது என்று முன்வைத்தார். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தியோசொபிகல் எழுத்தாளர்கள் அதைக் கீழைமரபுகளின் மூன்றாவது கண்ணுடன் இணைத்தார்கள்; பின்னர் அந்த இணைப்பு பிரபல ஆன்மீக எழுத்துகளில் பரவியது.
சில ஊர்வனவற்றுக்குத் தலையின் மேல் ஒளியை உணரும் “பரைட்டல் கண்” உண்டு; அது பீனியல் அமைப்புடன் தொடர்புடையது. இது சில சமயம் ஆதாரமாகக் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் மனிதப் பீனியல் சுரப்பி அகப்பார்வையையோ அதீத சக்தியையோ தருகிறது என்பதற்கு அறிவியல் சான்று இல்லை. மூன்றாவது கண்ணைத் திறக்க அதை “சுத்தப்படுத்த” வேண்டும் என்ற கூற்றுகளுக்கும் ஆய்வு ஆதரவு இல்லை. பழைய குறியீட்டின் மேல் போர்த்தப்பட்ட ஒரு நவீன விளக்கமாகவே இதைக் கருதுவது நல்லது.
மூன்றாவது கண் உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது?
இந்த எல்லா மரபுகளிலும் பொதுவான இழை உள்நோக்கு. தோற்றங்களுக்கு அப்பால் பார்க்கும் திறனை மூன்றாவது கண் குறிக்கிறது: தன் மனத்தின் இயக்கத்தைக் கவனிப்பது, மாறுவனவற்றுக்குப் பின்னால் நிலைத்திருப்பதைக் காண்பது, ஆசையின் பிடியில் சிக்காமல் பார்ப்பது. இந்தப் படிமத்தைப் பயன்படுத்தும் ஆசிரியர்கள், அதன் “திறப்பை” பயிற்சியால் வளரும் தெளிவாகவும் விழிப்பாகவுமே பொதுவாக விவரிக்கிறார்கள், திடீரென்று கிடைக்கும் காட்சிகளாக அல்ல.
அப்படிப் புரிந்துகொண்டால், இந்தக் குறியீடு பயனுள்ளதாக இருக்க அதை நேரடிப் பொருளில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. பார்ப்பதற்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வழிகள் உண்டு என்பதையும், உள் பார்வையைப் பயிற்றுவிக்க முடியும் என்பதையும் அது நினைவூட்டுகிறது.
குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை, இந்தப் பொருள் பற்றிப் பொதுவாக நிலவும் கருத்தை மரபு நூல்களிலிருந்தும் பரவலான புரிதலிலிருந்தும் தொகுத்துத் தருகிறது. இது சிவயோகி அவர்களின் போதனை அல்ல. இவை பற்றிய அவரது போதனை இதிலிருந்து வேறுபடலாம், சில நேரங்களில் பெரிதும். அவரது சொந்தச் சொற்களில் கேட்க, அவரது உரைகளைப் படியுங்கள்.