கர்மா என்பதன் பொருள்: சம்ஸ்கிருதச் சொல்லும் அதன் தோற்றமும்

By யோக குடில்

கர்மா என்றால் செயல். இது ஒரு சம்ஸ்கிருதச் சொல்; கிரு (“செய்”, “உண்டாக்கு”) என்ற வினை வேரிலிருந்து வருகிறது. அதன் முதல், நேரடிப் பொருளில் அது எந்தச் செயலையும் குறிக்கும்: உடலாலோ, சொல்லாலோ, மனத்தாலோ செய்யப்படும் ஒன்று. செயல்கள் செய்தவருக்கே ஏற்ற பலனைக் கொண்டுவரும் என்று பெரும்பாலோர் அறிந்திருக்கும் பரந்த பொருள், இந்த எளிய சொல்லிலிருந்தே வளர்ந்தது. கண்டிப்பாகச் சொன்னால், செயல்தான் கர்மா; அதன் விளைவு கர்ம பலன், “செயலின் கனி”.

கர்மா என்ற சொல் எங்கிருந்து வருகிறது?

சம்ஸ்கிருதத்தில் அடிச்சொல் கர்மன், ஒரு அஃறிணைப் பெயர்ச்சொல். வாக்கியத்தின் எழுவாயாக வரும்போது அது கர்மா என்ற வடிவம் பெறுகிறது; பிற மொழிகள் கடன் வாங்கியது அந்த வடிவத்தைத்தான். தொடக்ககால பௌத்த நூல்களின் மொழியான பாலியில் அது கம்ம ஆகிறது. தமிழ் கருமம், கன்மம் என்ற கடன் வடிவங்களைப் பயன்படுத்துகிறது; அதோடு, செயல் என்றே பொருள்படும் தன் சொந்தப் பழைய சொல்லான வினையையும் பயன்படுத்துகிறது.

கிரு என்ற வேர் சம்ஸ்கிருதத்தில் மிகவும் பரவலாகப் பயன்படும் வேர்களில் ஒன்று. அதிலிருந்து கர்த்தா (செய்பவர்), கிரியா (செயல் அல்லது பயிற்சி), கரணம் (கருவி அல்லது காரணம்) வருகின்றன; அந்த மொழியின் பெயரும் கூட: சம்ஸ்கிருதம் என்றால் “நன்கு செய்யப்பட்டது”, “முறையாக இணைக்கப்பட்டது”. இந்த உறவுச் சொற்களைப் பார்த்தால் அடிப்படைப் பொருள் தெளிவாகிறது. கர்மா என்பது செய்வது பற்றியது; அதிர்ஷ்டம் பற்றியது அல்ல.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், இந்திய நூல்கள் ஐரோப்பாவில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட காலத்தில், ஆங்கிலம் இந்தச் சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டது. இன்று அது ஒரு சாதாரண ஆங்கிலச் சொல்லாகிவிட்டது, பெரும்பாலும் தளர்வான பொருளில்.

காலப்போக்கில் பொருள் எப்படி மாறியது?

வேதங்களின் மிகப் பழைய அடுக்கில், கர்மா பெரும்பாலும் சடங்குச் செயலைக் குறிக்கிறது: வேள்வியும் அதை உருவாக்கும் செயல்களும். சரியாகச் செய்யப்பட்ட சடங்கு இவ்வுலகிலோ இறப்புக்குப் பின்னோ தன் பலனைத் தரும் என்று நம்பப்பட்டது. ஒரு செயலுக்குத் தாமதமாக வரும், கண்ணுக்குத் தெரியாத விளைவு உண்டு என்ற கருத்து அங்கேயே இருக்கிறது.

உபநிடதங்கள் அதை விரிவாக்கின. பிருகதாரண்யக உபநிடதத்தில் யாக்ஞவல்கிய முனிவர், சாரமாகச் சொன்னால், நல்ல செயலால் ஒருவன் நல்லவனாகிறான், தீய செயலால் தீயவனாகிறான், எப்படிச் செயல்படுகிறானோ அப்படியே ஆகிறான் என்று போதிக்கிறார். இப்போது கர்மா சடங்கை மட்டுமல்ல, முழு நடத்தையையும் உள்ளடக்குகிறது; மறுபிறப்போடும் இணைக்கப்படுகிறது.

புத்தர் அந்தச் சொல்லின் எடையை எண்ணத்தின் (நோக்கத்தின்) மீது வைத்து அதற்கு இன்னொரு திருப்பம் கொடுத்தார். அங்குத்தர நிகாயத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு கூற்றில், எண்ணத்தையே தாம் கர்மா என்பதாகவும், எண்ணிய பின் ஒருவர் உடலாலும் சொல்லாலும் மனத்தாலும் செயல்படுகிறார் என்றும் அவர் சொல்கிறார். சமணர்கள் வேறு வழியில் சென்றனர்; ஆன்மாவின் செயல்களாலும் உணர்ச்சிகளாலும் அதனோடு ஒட்டிக்கொள்ளும் ஒரு நுண்ணிய பொருளாகக் கர்மாவை விவரித்தனர். ஆக, இந்து, பௌத்த, சமண வழக்குகளில் ஒரே சொல் தொடர்புடைய ஆனால் தனித்தனியான பொருள்களைச் சுமக்கிறது.

இன்று இந்தச் சொல்லின் மூன்று பொருள்கள்

இன்று ஒருவர் “கர்மா” என்று சொல்லும்போது மூன்றில் ஏதாவது ஒன்றைக் குறிக்கலாம்; எதைக் குறிக்கிறார் என்று அறிவது உதவும்.

  1. செயலே. இதுதான் வேர்ப்பொருள். கர்ம யோகம் என்ற சொற்றொடரில் கர்மா என்றால் வேலை அல்லது செயல் மட்டுமே.
  2. செயல்களின் சேமிக்கப்பட்ட விளைவு. “அவனுடைய கர்மா அவனைப் பிடித்துவிட்டது” என்பது போல. மரபு நூல்கள் இதைக் கர்ம பலன் என்றோ, புண்ணியம், பாவம் என்றோ சொல்லும்.
  3. கோட்பாடு. செயல்கள் செய்தவருக்கு அறவழி விளைவுகளைக் கொண்டுவருகின்றன என்ற போதனை; இது கர்ம விதி என்ற கட்டுரையில் விளக்கப்படுகிறது.

ஆங்கிலத்தைப் போலவே இந்திய மொழிகளும் இந்தப் பொருள்களுக்கு இடையே நழுவுகின்றன. தமிழில் வினை என்பது ஒரு செயலையோ அதன் நீடிக்கும் விளைவையோ குறிக்கலாம்; நல்வினை, தீவினை என்ற இணை நல்ல, தீய செயல்களையும் அவை கொண்டுவருவதையும் சேர்த்தே குறிக்கிறது.

கர்மா என்பதன் பொருள் எது அல்ல

கர்மா என்றால் விதி அல்ல. விதி உனக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஒன்று; கர்மா உன்னால் செய்யப்படும் ஒன்று. கடந்த செயல்களின் விளைவுகள் பழுத்த பின் தவிர்க்க முடியாதவையாக இருக்கலாம், ஆனால் சொல்லே செய்வதைச் சுட்டுகிறது, அது எப்போதும் இன்னும் திறந்தே இருக்கிறது. விதியைக் குறிக்க இந்தியச் சிந்தனையில் தைவம், விதி போன்ற தனிச் சொற்கள் உள்ளன; இரண்டையும் தொடர்புடையவையாக, ஆனால் ஒன்றல்லாதவையாகவே அது கருதுகிறது.

கர்மா என்றால் தண்டனையோ பழிவாங்கலோ அல்ல. யாரோ கணக்குத் தீர்க்கிறார் என்ற உணர்வு அந்தச் சொல்லில் இல்லை. ஒரு விதை தன் இனத்துச் செடியாகவே வளர்கிறது; நூல்கள் அதிகம் பயன்படுத்தும் உவமை அதுதான். அது எதிர்மறையானது மட்டுமும் அல்ல. அன்றாட ஆங்கிலத்தில் “that’s karma” என்பது, தவறாக நடந்த ஒருவருக்குக் கெட்டது நடக்கும்போது மட்டுமே பெரும்பாலும் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் நல்வினை பற்றிய கட்டுரை விளக்குவது போல, அந்தச் சொல் கருணைச் செயல்களையும் அவற்றின் பலன்களையும் சமமாகவே உள்ளடக்குகிறது.

கடைசியாக, கர்மாவும் தர்மமும் அடிக்கடி சேர்த்துச் சொல்லப்பட்டாலும் இரண்டும் ஒன்றல்ல. கர்மா என்பது ஒருவர் செய்வது; தர்மம் என்பது செய்யச் சரியானது.

இந்தப் பக்கம் சொல்லோடு நின்றுவிடுகிறது. வாழ்க்கை, மறுபிறப்பு, விடுதலை ஆகியவற்றில் இந்தக் கருத்து எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதற்கு, விரிவான வழிகாட்டியான கர்மா என்றால் என்ன என்பதைப் படியுங்கள்.