கர்ம யோகம்
பகவத் கீதை கூறும் தன்னலமற்ற செயலின் பாதை
கர்ம யோகம் என்பது தன்னலமற்ற செயலின் பாதை: செய்ய வேண்டியதை முழுமையாகவும் நன்றாகவும் செய்வது, ஆனால் அதன் பலனில் பற்றின்றியும், “நானே செய்கிறேன்” என்ற உணர்வின்றியும். கர்மம் என்றால் செயல், யோகம் என்றால் இணைப்பு அல்லது ஒழுக்கம்; ஆக, ஆன்மீகப் பயிற்சியாக்கப்பட்ட செயலே கர்ம யோகம். அதன் செவ்வியல் மூலம் பகவத் கீதை, குறிப்பாக அதன் இரண்டாம், மூன்றாம் அத்தியாயங்கள். செய்வதால் கட்டுப்படாமல் உலகில் செயல்படுவது எப்படி என்று அங்கே கண்ணன் அர்ஜுனனுக்குக் கற்பிக்கிறான்.
கர்ம யோகம் பற்றிப் பகவத் கீதை என்ன சொல்கிறது?
கீதை ஒரு நெருக்கடியில் தொடங்குகிறது. போர்க்களத்தில் எதிரே தன் உறவினர்களைக் கண்ட அர்ஜுனன் போரிட மறுக்கிறான். கண்ணனின் பதிலே மீதி நூல்; அதில் கர்ம யோகத்தின் முதல் முழுமையான போதனை வருகிறது. அதன் மிகப் புகழ்பெற்ற வரி 2.47:
கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசன மா கர்மபலஹேதுர்பூர் மா தே ஸங்கோ ஸ்த்வகர்மணி
“செயலில் மட்டுமே உனக்கு உரிமை, அதன் பலனில் ஒருபோதும் இல்லை. பலனை நோக்கமாகக் கொள்ளாதே; செயலின்மையிலும் பற்று வைக்காதே.”
இந்த வரிக்கு இரு பாதிகள்; இரண்டும் முக்கியம். முதல் பாதி விளைவு பற்றிய கவலையிலிருந்து மனதை விடுவிக்கிறது. இரண்டாம் பாதி, ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பது என்ற எளிய தப்பிப்பை அடைக்கிறது. அடுத்த வரி (2.48) பின்னால் உள்ள மனப்பான்மையை வரையறுக்கிறது: யோகத்தில் நிலைத்து, பற்றை விட்டு, வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் சமமாக இருந்து செயல்படு; “சமநிலையே யோகம்” (ஸமத்வம் யோக உச்யதே). 2.50 இன்னொரு புகழ்பெற்ற வரையறையைச் சேர்க்கிறது: “யோகஹ் கர்மஸு கௌஸலம்”, செயலில் திறமையே யோகம்.
இந்த வரிகளையும் உரையாசிரியர்கள் அவற்றைப் படித்த விதத்தையும் பகவத் கீதையில் கர்மம் என்ற கட்டுரை விரிவாகப் பார்க்கிறது.
செயலையே விட்டுவிட்டால் என்ன?
மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் அர்ஜுனன் நேரான கேள்வி கேட்கிறான்: செயலை விட ஞானம் உயர்ந்தது என்றால் நான் ஏன் செயல்பட வேண்டும்? இயற்கையின் குணங்கள் ஒவ்வொருவரையும் செயலுக்குத் தள்ளுவதால், ஒரு கணம்கூட யாரும் செயலின்றி இருக்க முடியாது என்கிறான் கண்ணன் (3.5). உடலை உயிருடன் வைத்திருப்பதற்கே செயல் தேவை. வெளியே அசையாமல் அமர்ந்து, மனதுக்குள் புலன் இன்பங்களை அசைபோடுபவன் போலி என்கிறான்.
ஆக, தேர்வு செயல்படுவதா வேண்டாமா என்பதல்ல. கட்டுப்படுத்தும் பற்றுடன் செயல்படுவதா, விடுவிக்கும் பற்றின்மையுடன் செயல்படுவதா என்பதே. 3.19 இதைச் சுருக்கிச் சொல்கிறது: ஆகவே பற்றின்றி, செய்ய வேண்டிய பணியை எப்போதும் செய்; பற்றின்றிச் செயல்படுவதால் மனிதன் உயர்ந்ததை அடைகிறான்.
கர்ம யோகத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகள் யாவை?
கீதையிலிருந்து ஆசிரியர்கள் வழக்கமாக எடுக்கும் சில கொள்கைகள்:
- உன் கடமையைச் செய்: பிறர் தர்மத்தை நன்றாகச் செய்வதை விடத் தன் தர்மத்தைக் குறையுடன் செய்வதே மேல் என்கிறது கீதை (3.35). உண்மையில் உனக்குரிய பணியில் கர்ம யோகம் தொடங்குகிறது.
- பலனை விட்டுவிடு: முழு மனதுடன் செயல்படு; விளைவு நல்லதோ கெட்டதோ, அதனால் நிலைகுலையாமல் ஏற்றுக்கொள்.
- செய்பவன் என்ற உணர்வை விடு: செயல்களைச் செய்வது இயற்கையின் குணங்கள்; மயங்கிய அகங்காரமே “நான் செய்கிறேன்” என்று நினைக்கிறது (3.27).
- செயலை அர்ப்பணி: பணியை இறைவனுக்கோ எல்லோர் நலனுக்கோ அர்ப்பணி. நீரில் இருந்தும் நனையாத தாமரை இலைக்கு அப்படிப்பட்டவரைக் கீதை ஒப்பிடுகிறது (5.10).
- உலக நலனுக்காகச் செயல்படு: தனக்கு எதுவும் பெற வேண்டியதில்லாதபோதும், உலகைக் கட்டிக்காக்கும் “லோகசங்கிரகத்துக்காக” செயல்பட வேண்டும் என்கிறான் கண்ணன் (3.20).
கர்ம யோகம் சாதாரண வேலையிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது?
வெளியே எதுவும் மாறாமல் இருக்கலாம். கர்ம யோகி பெற்றோராக, செவிலியராக, விவசாயியாக, எழுத்தராக இருக்கலாம். வேறுபாடு உள்ளே. சாதாரண வேலை “எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?” என்பதால் இயக்கப்பட்டு, பெருமை, கவலை, மனக்கசப்பு எனத் தடம் விட்டுச் செல்கிறது. கர்ம யோகம் அதே வேலையை அகங்காரத்தைத் தளர்த்தும் ஒழுக்கமாக்குகிறது. காலப்போக்கில் இது மனதைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது; தூய மனம் தியானத்துக்கும் தன்னறிவுக்கும் தயாராகிறது என்கிறது மரபு. அதனால்தான் பல ஆசிரியர்கள் கர்ம யோகத்தை ஞான, பக்தி, ராஜ யோகப் பாதைகளுக்கு அடித்தளமாக முன்வைக்கிறார்கள்.
அன்றாட வாழ்வில் கர்ம யோகத்தை எப்படிப் பயில்வது?
- நோக்கத்துடன் தொடங்குங்கள்: ஒரு பணிக்கு முன் அதை மனதுக்குள் அர்ப்பணியுங்கள். “இது நன்மைக்காக இருக்கட்டும்” என்ற எளிய எண்ணம் போதும்.
- முழுக் கவனம் கொடுங்கள்: முடிவை நோக்கி ஓடாமல், இயன்றவரை நன்றாகச் செய்யுங்கள்.
- பலன் மீதான எதிர்வினையைக் கவனியுங்கள்: புகழ்ச்சிக்குப் பின் எழும் பெருமையையும் விமர்சனத்துக்குப் பின் எழும் வலியையும் கவனித்து, இரண்டையும் கடந்துபோக விடுங்கள்.
- கேட்காமலே உதவுங்கள்: நன்றி எதிர்பாராத சிறிய, கண்ணுக்குத் தெரியாத உதவிகள் கர்ம யோகத்தின் செவ்வியல் வடிவம்.
- நாளை மீளாய்வு செய்யுங்கள்: இரவில், எங்கே அகங்காரத்துடனும் எங்கே சுதந்திரமாகவும் செயல்பட்டீர்கள் என்று, கடுமையின்றி நினைவுகூருங்கள்.
கோயில் தொண்டு, ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கும் அன்னதானம், நோயுற்றோரைக் கவனித்தல் ஆகியவை இந்தியாவில் நெடுங்காலமாகக் கர்ம யோகத்தின் இயல்பான களங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.
தமிழ் மரபில் கர்ம யோகம்
தன்னல நோக்கின்றிச் செய்யும் கடமை என்ற இதே லட்சியம் தமிழ் இலக்கியத்திலும் உண்டு. திருக்குறள் முயற்சியையும் ஒழுக்கத்தையும் கைம்மாறு கருதாத உதவியையும் போற்றுகிறது; கடமை பற்றிய அதன் அதிகாரங்கள் கீதையுடன் இயல்பாகச் சேர்த்துப் படிக்கத்தக்கவை. சைவ மரபில், கோயிலைப் பெருக்குதல், பூ கொய்தல், விளக்கேற்றுதல் போன்ற எளிய தொண்டான சரியை, சைவ சித்தாந்தமும் திருமந்திரமும் கூறும் சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்ற நான்கு படிகளில் முதலாவது; வழிபாடாகும் செயலின் உயிருள்ள வடிவம் அது.
கர்மம் எப்படி இயங்குகிறது என்பதற்கு கர்மா என்றால் என்ன, கர்ம விதி ஆகிய கட்டுரைகளைப் பார்க்கவும்.
குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை, இந்தப் பொருள் பற்றிப் பொதுவாக நிலவும் கருத்தை மரபு நூல்களிலிருந்தும் பரவலான புரிதலிலிருந்தும் தொகுத்துத் தருகிறது. இது சிவயோகி அவர்களின் போதனை அல்ல. இவை பற்றிய அவரது போதனை இதிலிருந்து வேறுபடலாம், சில நேரங்களில் பெரிதும். அவரது சொந்தச் சொற்களில் கேட்க, அவரது உரைகளைப் படியுங்கள்.