பதஞ்சலி யோக சூத்திரம்
நான்கு பாதங்களும் முக்கிய சூத்திரங்களும்
பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் செவ்வியல் யோகத்தின் அடிப்படை நூல். பதஞ்சலி முனிவர் இயற்றியதாகக் கருதப்படும், சுமார் 195 சிறு சமஸ்கிருத சூத்திரங்களின் தொகுப்பு இது. யோகம் என்பது மன அலைகளை அடக்குதல் என்று வரையறுத்து, விடுதலைக்கான ஒரு பாதையை அது வகுக்கிறது. பதிப்புக்குப் பதிப்பு எண்ணிக்கை 194 முதல் 196 வரை மாறுகிறது. சூத்திரம் என்றால் “நூல் இழை”; மனப்பாடம் செய்யவும், ஆசிரியர் அல்லது உரை விரித்துச் சொல்லவும் ஏற்ற சுருக்கமான வரி.
பதஞ்சலி யார்? யோக சூத்திரம் எப்போது எழுதப்பட்டது?
பதஞ்சலி என்ற மனிதரைப் பற்றி ஏறக்குறைய எதுவும் தெரியவில்லை. பாணினியின் இலக்கணத்துக்குப் பேருரை எழுதிய இலக்கண ஆசிரியர் பதஞ்சலியுடன் மரபு சில சமயம் இவரை ஒன்றாக்குகிறது; திருமால் சாய்ந்திருக்கும் ஆதிசேஷனின் அவதாரமாகவும் சித்தரிக்கிறது. இருவரும் வேறு வேறு நபர்கள் என்றே பெரும்பாலான இன்றைய அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள்.
காலம் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. கி.மு. சில நூற்றாண்டுகள் முதல் கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு வரை மதிப்பீடுகள் பரந்து கிடக்கின்றன. இன்று நம்மிடம் உள்ள வடிவில் இந்நூல் கி.பி. தொடக்க நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்தது என்று பல அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள்; சிலர் கி.பி. 400 அளவில் வைக்கிறார்கள். சாங்கியத் தத்துவத்தின் பழைய கருத்துகளை அது பயன்படுத்துகிறது என்பதும், பௌத்த தியான நூல்களுடன் பல சொற்களைப் பகிர்கிறது என்பதும் உறுதி.
கிடைக்கும் மிகப் பழைய உரை வியாசர் பெயரில் வழங்கும் யோக பாஷ்யம். வாசஸ்பதி மிஸ்ரர், விஞ்ஞானபிக்ஷு ஆகியோரின் உரைகளும், ஆதி சங்கரர் பெயரில் வழங்கும் ஓர் உரையும் பிற்காலச் செவ்வியல் உரைகள்.
யோக சூத்திரத்தின் நான்கு பாதங்கள் யாவை?
நூல் நான்கு அத்தியாயங்களாக, “பாதங்களாக”, பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
- சமாதி பாதம் (51 சூத்திரங்கள்): யோகத்தின் வரையறை, ஐந்து வகை மன இயக்கங்கள், பயிற்சியும் வைராக்கியமும், ஈஸ்வரனின் இடம், சமாதியின் நிலைகள்.
- சாதனா பாதம்: துன்பத்துக்குக் காரணமான கிலேசங்கள், கிரியா யோகம், எட்டு அங்கங்களில் முதல் ஐந்து.
- விபூதி பாதம்: கடைசி மூன்று அங்கங்களான தாரணை, தியானம், சமாதி; அவற்றால் எழுவதாகச் சொல்லப்படும் சித்திகள், அவை தடைகளாகலாம் என்ற எச்சரிக்கையுடன்.
- கைவல்ய பாதம் (மிகச் சிறியது): மனத்தின் இயல்பு, கர்மமும் வாசனைகளும், தூய உணர்வின் “தனிமை” எனப்படும் கைவல்யம்.
மிக முக்கியமான சூத்திரங்கள் எவை?
நன்கு அறியப்பட்ட சில சூத்திரங்கள், எளிய பொருளுடன்:
- 1.1 அத யோகானுசாஸனம்: “இனி, யோகத்தின் போதனை.” “இனி” என்பது மாணவர் தயாராகிவிட்டார் என்பதன் அடையாளமாகப் படிக்கப்படுகிறது.
- 1.2 யோகஸ் சித்த வ்ருத்தி நிரோதஹ: “மன இயக்கங்களை அடக்குதலே யோகம்.” முழு நூலும் நிற்கும் வரையறை இது.
- 1.3 ததா த்ரஷ்டுஹ் ஸ்வரூபே அவஸ்தானம்: “அப்போது காண்பவன் தன் இயல்பில் நிலைக்கிறான்.”
- 1.4 வ்ருத்தி ஸாரூப்யம் இதரத்ர: “மற்ற நேரங்களில் காண்பவன் மன இயக்கங்களின் வடிவை எடுக்கிறான்.”
- 1.12 அப்யாஸ வைராக்யாப்யாம் தன்னிரோதஹ: “பயிற்சியாலும் பற்றின்மையாலும் அவை அடங்குகின்றன.” பார்க்க: வைராக்கியம்.
- 1.23 ஈஸ்வர ப்ரணிதானாத் வா: “அல்லது ஈஸ்வரனிடம் சரணடைவதால்.” பக்தி ஒரு நேர்வழியாகத் தரப்படுகிறது.
- 1.27 தஸ்ய வாசகஹ் ப்ரணவஹ: “ஈஸ்வரனைக் குறிக்கும் சொல் பிரணவம்”, அதாவது ஓம்.
- 2.1 தபஸ் ஸ்வாத்யாய ஈஸ்வரப்ரணிதானானி க்ரியாயோகஹ: “தவம், தன்னாய்வு, இறைச் சரணம் ஆகியவை கிரியா யோகம்.”
- 2.3 ஐந்து கிலேசங்களைக் கூறுகிறது: அவித்யை (அறியாமை), அஸ்மிதை (“நான்” என்ற உணர்வு), ராகம் (பற்று), த்வேஷம் (வெறுப்பு), அபிநிவேசம் (உயிர்ப் பற்று). மற்றவை முளைக்கும் நிலம் அறியாமை.
- 2.29 எட்டு அங்கங்களைப் பட்டியலிடுகிறது; அஷ்டாங்க யோகத்தின் அடிப்படை இது.
- 2.46 ஸ்திர ஸுகம் ஆசனம்: “ஆசனம் உறுதியானது, சுகமானது.”
- 3.2 தத்ர ப்ரத்யய ஏகதானதா த்யானம்: “அங்கே இடைவிடாது பாயும் கவனமே தியானம்.”
“சித்த வ்ருத்தி நிரோதம்” என்பதன் உண்மைப் பொருள் என்ன?
சித்தம் என்பது நினைவையும் தன்னுணர்வையும் உள்ளடக்கிய பரந்த பொருளில் மனம். வ்ருத்திகள் அதன் இயக்கங்கள்; பதஞ்சலி அவற்றை ஐந்தாகப் பிரிக்கிறார்: சரியான அறிவு, பிழை, கற்பனை, உறக்கம், நினைவு. நிரோதம் என்றால் அடக்குதல். மனதை வலுக்கட்டாயமாக வெறுமையாக்குவது நோக்கம் அல்ல. மன அலைகள் அடங்கும்போது, அவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த உணர்வு இனி அவற்றுடன் குழப்பிக்கொள்ளப்படுவதில்லை. அந்த உணர்வைப் பதஞ்சலி புருஷன், காண்பவன், என்கிறார்.
இது சாங்கியத்தின் மீது நிற்கிறது. சாங்கியம் தூய உணர்வான புருஷனை, மனத்தையும் உள்ளடக்கிய இயற்கையான பிரகிருதியிலிருந்து பிரித்துக் காண்கிறது. இரண்டையும் ஒன்றென மயங்குவதே துன்பம்; இரண்டையும் பிரித்தறியும் தெளிவே விடுதலை.
இன்றைய யோகாவிலிருந்து யோக சூத்திரம் எப்படி வேறுபடுகிறது?
ஆசன வகுப்புகளிலிருந்து இந்நூலுக்கு வருபவர்கள் வியப்படைவது வழக்கம். ஆசனத்துக்குச் சில சூத்திரங்களே; பேசுபொருள் மனம். சக்கரங்களோ குண்டலினியோ இதில் இல்லை; அவை பிற்காலத் தந்திர, ஹடயோக மரபுகளிலிருந்து வருபவை. பதஞ்சலியின் முறைக்கு இன்று வழங்கும் “ராஜ யோகம்” என்ற பெயரும் பின்னரே பரவலானது. பார்க்க: ராஜ யோகம்.
யோக சூத்திரமும் தமிழ் மரபும்
தமிழுக்குத் தனக்கென ஒரு பெரும் யோக நூல் உண்டு: திருமந்திரம். அதன் மூன்றாம் தந்திரம் எட்டு அங்கங்களைத் தமிழ்ப் பாடல்களில் விளக்குகிறது. எட்டு அங்கக் கட்டமைப்பைப் பதஞ்சலியுடன் பகிர்ந்தாலும், அது ஒரு சைவ நூல்; காண்பவனின் தனிமை அல்ல, சிவனுடன் ஒன்றுதலே அதன் இலக்கு.
தொடக்க நிலையினர் யோக சூத்திரத்தை எப்படிப் படிக்கலாம்?
மெதுவாக, ஓர் உரையுடன். சூத்திரங்கள் மிகச் சுருக்கமானவை; ஒரே வரியைப் பல விதமாகப் படிக்கலாம், மொழிபெயர்ப்புகளும் பெரிதும் மாறுபடுகின்றன. பலர் முதல் அத்தியாயத்திலும் எட்டு அங்கப் பகுதியிலும் தொடங்கி, மற்றவற்றுக்கு ஆண்டுகள் செல்லச் செல்லத் திரும்புகிறார்கள். பரந்த பின்னணிக்கு யோகம் என்றால் என்ன என்பதைப் பார்க்கவும்.
குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை, இந்தப் பொருள் பற்றிப் பொதுவாக நிலவும் கருத்தை மரபு நூல்களிலிருந்தும் பரவலான புரிதலிலிருந்தும் தொகுத்துத் தருகிறது. இது சிவயோகி அவர்களின் போதனை அல்ல. இவை பற்றிய அவரது போதனை இதிலிருந்து வேறுபடலாம், சில நேரங்களில் பெரிதும். அவரது சொந்தச் சொற்களில் கேட்க, அவரது உரைகளைப் படியுங்கள்.