ನೀನೂ ನಾನೂ ದೇವರೇ

ಇದು ಶಿವಯೋಗಿ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ “ನೀಯುಮ್ ನಾನುಮ್ ಈಸನೇ” (ನೀನೂ ನಾನೂ ದೇವರೇ) ಎಂಬ ತಮಿಳು ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಒಂದು ಕಿರು ಲೇಖನ. ಮೂಲ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೋಡಿ. ಇದರ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪ ಐದು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿದೆ: ಭಾಗ 1. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ತಮಿಳು ಮೂಲದಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನನ್ನ ಗುರು ಶಿವವಾಕ್ಕಿಯರ್ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ: “ಗರ್ಭ ಧರಿಸದ ಕುಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಣೆ ತೆರೆದ ಮೇಲೆ ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ.”

“ನೀವೂ ನಾನೂ ಶಿವನೇ” ಎಂದರೆ “ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. “ನೀನೂ ನಾನೂ ಮುದಲಿಯಾರ್” ಎಂದರೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ನೋಡಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಬಿರುದು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವುದಲ್ಲ, ಅರ್ಹತೆಯಿಂದ ಬರುವುದು. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವನು ಮುದಲಿಯಾರ್ (ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ “ಮುದಲ್” ಎಂದರೆ ಮೊದಲು); ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣದಿಂದ ಇರುವವನು ನಾಯಕ್ಕರ್. “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆನಿಸುವವರು ಧರ್ಮವಂತರು.”

ನನ್ನ ಗುರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ದಾರಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣು, ಗರ್ಭ ಧರಿಸದ ಕುಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಣೆ ತೆರೆಯಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾಟಿದ, ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಆಗ ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶ.

“ನಾನು” ಇಲ್ಲವಾದರೆ

ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದರೆ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಯಾರು? ಈಶನೇ. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲ ಶುದ್ಧ ಬಯಲು. “ನಾನು” ಎಂಬುದು ಒಂದು ಮಾಯೆ. ಮಾಯೆ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ; ಈ ದೇಹ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೂ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದಲೂ ಆದದ್ದು.

“ಓಡಿ ಓಡಿ ಓಡಿ ಓಡಿ, ಒಳಗೆ ಬೆರೆತ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ದಿನಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋಗಿ…” ಒಳಗೆ ಬೆರೆತಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಹಲವು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಅರಿಯದೆಯೇ ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. “ನೀನೇ ದೈವ ಎಂದು ಅರಿ” ಎಂದರು ಭಾರತಿಯಾರ್. ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು “ನಾನು” ಇಲ್ಲದವನಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ನೀನು ಯಾರು? ದೇವರೇ.

ಪಳಗಿಸಲಾದ ಪ್ರಾಣಿ

ಇದನ್ನು ಧರ್ಮ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಲೀ, ಚರ್ಚಿಗಾಗಲೀ, ಮಸೀದಿಗಾಗಲೀ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಹೋಗುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಳಗಿಸಿರುವುದರಿಂದ.

ಸಿಂಹವನ್ನು ಉಪವಾಸ ಕೆಡವಿ, “ಬೆಂಕಿಯ ಬಳೆಯನ್ನು ದಾಟಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಂಸದ ತುಂಡು” ಎಂದು ಪಳಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಈ ಜಾತಿ, ನೀನು ಈ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಪಳಗಿಸಿದರು; ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿ, ಕಾಪಾಡಲ್ಪಡುತ್ತೀಯ ಎಂದು ಪಳಗಿಸಿದರು. ಆ ಸಿಂಹವನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಾಂಸದ ತುಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ತರಬೇತುದಾರನನ್ನೇ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನೋ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ತನಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದವರನ್ನೇ ದೊಡ್ಡವರು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

ಶೂನ್ಯವೇ ದೇವರು

ದೇವರು ಒಂದು ವಸ್ತುವೋ, ಬೆಂಕಿಯೋ, ನೀರೋ, ಗಾಳಿಯೋ ಅಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅರ್ಹತೆಯೊಂದಿಗೆ, ತಾನು ಯಾರು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದು. ಅದನ್ನು ಶೂನ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದು.

“ನಾನದು ಏನೋ, ನೀನದು ಏನೋ, ನಡುವೆ ನಿಂತುದು ಏನೋ?” ನಾನು ಒಂದು ಪೂರ್ಣ, ನೀನು ಒಂದು ಪೂರ್ಣ; ಅರ್ಧ ಅರ್ಧ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಶೂನ್ಯವೇ ಸತ್ಯ. ಎಣಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಒಂದು ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಇದೆ. ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಾತ್ಮಗಳಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಸತ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಳವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಿದ್ದೆಯಂತೆಯೇ ಸಾವು

ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ದೇವರನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಪ್ರಾಣ, ಅಥವಾ ಶಿವ. ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮನಸ್ಸೇ ಈಶನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಡಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಬದುಕಿದರೆ, “ನಾನು ಮಲಗಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, “ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಹುದು. “ಸಾವು ನಿದ್ದೆಯಂತೆಯೇ.”

ನೀವು ವಿಶೇಷವಾದವರು

“ನಾನೇ ಒಬ್ಬ ಕೆಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ದೇವರು ಹೇಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?” ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಮನುಷ್ಯ. ಮೂಲದಲ್ಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಡುವುದೇ ನನ್ನ ಕೆಲಸ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ. ಜಾತಿ ಧರ್ಮವನ್ನೂ, ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮೀರಿ ಬದುಕಿ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿಮಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಬಂದು ಸಂತೋಷವಾದರೆ, ನೀವೂ ಯಾರು? ದೇವರೇ.

ಇದನ್ನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ಇದು ಒಂದು ಮಾಹಿತಿ. ನನ್ನನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೊಡುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ನೀವೇ ಅನುಭವ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಚೆನ್ನಾಗಿರಿ, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಿರಿ. ನಾನು ಒಂದು ಅವಕಾಶ; ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.