ಭಾಗ 1 / 5

"ಹೇಗೆ?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಇದು ಶಿವಯೋಗಿ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ “ನೀಯುಮ್ ನಾನುಮ್ ಈಸನೇ” (ನೀನೂ ನಾನೂ ದೇವರೇ) ಎಂಬ ತಮಿಳು ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಐದು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಮೂಲ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೋಡಿ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ತಮಿಳು ಮೂಲದಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಒಂದೇ: ಎಲ್ಲರೂ ಮನುಷ್ಯರಾಗಬೇಕು, ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದವರಾಗಬೇಕು, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಬದುಕುವವರಾಗಬೇಕು. ನನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತಾಡಿ, ಈ ಜನ ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬಹುದೋ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಹೇಳಿ ಹೋಗಬೇಕು.

ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತಸಪಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಬದುಕುವವನನ್ನು ಈಶನೆಂದೇ ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತು, ತನ್ನ ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವವನು ಈಶನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಆನಂದದಿಂದ ಇರುವವನು ಈಶನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ಬದಲಾದ ನನ್ನ ಗುರು, ನನ್ನನ್ನೂ ಈಶನನ್ನಾಗಿಸಲು ಅನೇಕ ದಾರಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ.

ನೀನೇ ದೇವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿವಿಗೆ ತರುವ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನಾಗಿಯೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೇ “ನೀನೇ ದೇವರು” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ನೋಡಿ. ಈ ಪ್ರವಚನವನ್ನೂ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ.

ನನ್ನ ಗುರು ಶಿವವಾಕ್ಕಿಯರ್ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ:

“ಇರಬಹುದು, ಇರಬಹುದು, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು… ಗರ್ಭ ಧರಿಸದ ಕುಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಣೆ ತೆರೆದ ಮೇಲೆ ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ.”

ಈ ವಿಷಯ ಏಕೆ?

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನನ್ನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಓಂ ಶಕ್ತಿ, ಪರಾಶಕ್ತಿ, ಶಿವ ಎಂದು ಸಾಗಿದೆ. “ಕಾಳಿಯೇ ದೊಡ್ಡವಳು, ಶಕ್ತಿಯೇ ದೊಡ್ಡವಳು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಶಿವ ಮುನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತು ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು.

“ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ” ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಗುರು ಹೇಳಿದ್ದು. ನನ್ನ ಗುರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು. ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿ ನೇರವಾಗಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದರೇ? ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಹುಡುಕಿದೆ, ನಾನು ಓದಿದೆ. ನಾನು ಓದುವಾಗ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನೀನೂ ನಾನೂ.”

“ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ

“ನೀವೂ ನಾನೂ ಶಿವನೇ” ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? “ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ಕೇಳದೆಯೇ “ಹೌದ್ರೀ” ಎಂದುಬಿಡಬಹುದೋ ಇಲ್ಲವೋ?

“ನೀನೂ ನಾನೂ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ? ಆಗ “ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಾ? ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸರಿ, “ನೀನೂ ನಾನೂ ಮುದಲಿಯಾರ್” ಎಂದರೆ? “ನೀನೂ ನಾನೂ ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್” ಎಂದರೆ? “ನೀನೂ ನಾನೂ ನಾಯಕ್ಕರ್” ಎಂದರೆ? ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀನೂ ನಾನೂ ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್, ನೀನೂ ನಾನೂ ನಾಯಕ್ಕರ್, ನೀನೂ ನಾನೂ ಪರೈಯರ್. “ಒಬ್ಬನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೂರೂ ಹೇಗಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಆದರೆ “ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ, ಆ ಸಾಲನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಓದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು? ಶಿವವಾಕ್ಕಿಯರ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಳಿದರೆ ಅವರು ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ “ನೀನೂ ನಾನೂ ಮುದಲಿಯಾರ್” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ನೀನು ತಕ್ಷಣ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ನೋಡುತ್ತೀಯ. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕೇಳುತ್ತೀಯ: “ನಾನು ಮುದಲಿಯಾರಾ ಅಮ್ಮಾ?” “ಹೌದಪ್ಪಾ, ಅಪ್ಪ ಮುದಲಿಯಾರ್, ಅದಕ್ಕೇ ನೀನೂ ಮುದಲಿಯಾರ್.” ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ ಇದೇ ಕಥೆ.

ಜಾತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದವರು

ಒಬ್ಬರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಸಾರ್, ನೀವು ಈಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, 2007ರಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ತುಂಬಾ ಈ ಜಾತಿ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾತಾಡಿದ್ದೀರಿ.”

ಜಾತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ನೋಡಿ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮಹಾನುಭಾವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕಂಬನ್ ಹೇಳಿರುತ್ತಾನೆ, ವಳ್ಳುವರ್ ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆ? ಜಾತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಗುರುತನ್ನು ಕೊಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದವನು, ಒಂದು ಜಾತಿ ಪಕ್ಷ ಕಟ್ಟಿ ಅದರ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದವನು, ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಬೇರೆ ಯಾರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?

ಒಬ್ಬ ಗುರು ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನೀನೂ ನಾನೂ.” ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ನಿನಗೆ ಗ್ರಂಥವೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಿನಗೆ ಆಧಾರವೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇಗೋ ನೋಡು, ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ: “ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ.”

ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? “ನೀನೂ ನಾನೂ ಒಂದೇ” ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಪ್ರವಾದಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಯೇ? “ನೀನೂ ಬುದ್ಧನೇ, ನಾನೂ ಬುದ್ಧನೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ” ಎಂದು ಬುದ್ಧ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಬೇರೆ ಯಾವ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? ಹೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆ? ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಣೆ ತೆರೆದ ಮೇಲೆ

ಸಹಮಾನವನನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನನ್ನ ಗುರು “ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶನೇ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು “ಹೇಗೆ?” ಎಂಬ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ನಂತರವೇ. ಮೊದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣು. ಗರ್ಭ ಧರಿಸದ ಕುಳಿ. ಇಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಕೋಣೆ ತೆರೆದುಬಿಟ್ಟರೆ, ನೀನೂ ನಾನೂ. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಹರ ಎಂಬ ಆ ಮೂವರೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾಟಿದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬನು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗೆ ಹೋದರೆ, ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶ.

ಮೊದಲೇ “ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ, ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು, ನೀವೇ ಹೋಗಿಬಿಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, “ವಾರ ವಾರ ಬಂದು ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ಹಣ ಕೊಡಿ, ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳಿ, ಹೂ ಹಾಕಿ, ಹಾರ ಹಾಕಿ, ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ದಾರಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆಮೇಲೆಯೇ “ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು

ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಬಂದು ಒಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನನಗೆ ಹಣೆಗಣ್ಣು ತೆರೆಯಿತು.” “ಹೌದು, ನನಗೂ ತೆರೆಯಿತು” ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಬಂದದ್ದೇ ನನಗೂ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಸ್ವಾಮಿಯ ವೇಷ ಹಾಕಿದವನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನೋ ಆಗಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, “ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತಿದೆ” ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಾನೆ: “ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತದೆ? ಸುಮ್ಮನೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.” ಏಕೆ? ಅವನಿಗೆ ಅಂಥದ್ದೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಅದು ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನಿಗಿಂತ ನೀನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಬೈದು ಕಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಎಂದರೇನು? ಅದು ತೆರೆದವರು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಚಿಂತನಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಒದಗಿದೆ. ನನಗೆ ಬಂತು, ನಿನಗೂ ಬಂತು. ಹೀಗೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಲಿಸಿಕೊಡಬೇಕು.

ಈಶ ಎಂಬ ಹೆಸರು

ನನ್ನ ಗುರು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? “ಈಶನೇ” ಎಂದು. ಯಾರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ “ನೀನೂ ನಾನೂ ಈಶ” ಎಂದರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ನೋಡಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಈಶ, ಶಿವ. ಈಶ್ವರ ಎಂದು ಇಡುತ್ತಾರೆ; ಹೆಣ್ಣನ್ನಾಗಿಸಿ ಈಶ್ವರಿ ಎಂದು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಈಶ್ವರ ಎಂದಾಗಲೀ ಈಶ್ವರಿ ಎಂದಾಗಲೀ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; “ಈಶ” ಎಂದೇ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು.

ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು

ಶಿವ ಎಂದು ಏಕವಚನದಲ್ಲೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಶಿವರು” ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಏಕವಚನದಲ್ಲೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಒಂದೇ.

ಈಗ ಕಳ್ಳರ್, ಮರವರ್, ಮುದಲಿಯಾರ್, ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್ ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಪರೈ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನೋಡಿ. ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಪರೈ ಎಂದರೆ ತಮಟೆ; “ಪರೈ ಸಾಟ್ರುವವನು” ಎಂದರೆ ಡಂಗುರ ಸಾರುವವನು. ಡಂಗುರ ಸಾರುವವನು ಯಾರು? ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದವನು. ಅವನು ಡಂಗುರ ಸಾರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಆ ಹೆಸರು ಜಾತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹತೆ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೇ “ನೀನೂ ನಾನೂ ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್” ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದು; ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದವನ ಹೆಸರನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿಬಿಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಳಿದ ಬಿರುದುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂಥವು. ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಎನ್ನಬಹುದು (ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ “ಮುದಲ್” ಎಂದರೆ ಮೊದಲು). ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು ಯಾರು? ಅವರು ಮುದಲಿಯಾರ್. ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಒಂದು “ಸೆಟ್” ಆಗಿದ್ದರೆ? ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರು ಮೂವರು. ಮೊದಲನೆಯವನು ಮುದಲಿಯಾರ್; ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣದಿಂದ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ನಾಯಕ್ಕರ್.

ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದೊಳಗೆ ಮುದಲಿಯಾರ್, ಚೆಟ್ಟಿಯಾರ್, ನಾಯಕ್ಕರ್ ಎಲ್ಲರೂ ಬರಬಹುದು. “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆನಿಸುವವರು ಧರ್ಮವಂತರು.” ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿರುದು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವುದಲ್ಲ; ಅರ್ಹತೆಯಿಂದ ಬರುವುದು.

ನೀನೂ ನಾನೂ ದೇವರು

ಈಶ ಎಂಬ ಒಂದು ಪದವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಅದನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು: “ಯೂ ಅಂಡ್ ಮೀ ಗಾಡ್.” ನೀನೂ ದೇವರು, ನಾನೂ ದೇವರು. ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಪದ ಹೇಳುವುದು ಅದನ್ನೇ. ಈಶ ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ದೇವರು. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ, ಧರ್ಮವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಬಹುದು.

ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ ಬದುಕಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅನುಭವಿಸಿ ಅರಿಯಬಹುದು. “ನಾನು ದೇವರು” ಎಂದು ಒಬ್ಬನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಯಾರು ಅರಿಯಬೇಕು? ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಗುರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದರು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ದೇವರು ಬೇರೆ, ನಾನು ಬೇರೆ.” ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, “ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಂದು ಅರ್ಧ, ನಾನು ಒಂದು ಅರ್ಧ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅಗಲಿದರೂ ನೋವು ಅರ್ಧ” ಎನ್ನುವಂತೆ, ದೇವರೂ ನೀನೂ ಅರ್ಧ ಅರ್ಧ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಶೈವ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಅರ್ಧ ಗಿರ್ಧ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಾನೇ. “ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ” ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬನು: “ದೇವರೇ ನಾನು.”