భాగం 4 / 5
శూన్యమే దేవుడు
శివయోగి శివకుమార్ గారి “నీయుం నానుం ఈసనే” (నువ్వూ నేనూ దేవుడే) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన ఐదు వ్యాసాలలో ఇది నాలుగవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.
నేను మాట్లాడటానికి వచ్చింది “నువ్వూ నేనూ దేవుడే” అనే విషయం గురించే. బాగా అర్థం చేసుకోండి: మీరూ నేనూ దేవుడే. నేనూ దేవుడినే, నువ్వూ దేవుడివే. నేను దేవుడినని నాకు తెలుసు. మీకూ చెబుతున్నాను: నువ్వూ దేవుడివే.
శూన్యం
దేవుడంటే మీరు అనుకుంటున్నట్టు ఒక మాయా వస్తువో, ఒక వస్తువో, ఒక నిప్పో, ఒక నీరో, ఒక గాలో కాదు. వీటన్నిటినీ అదుపులో ఉంచగల అర్హతతో, తానెవరో చూపించుకోకుండా ఉండేది. దాన్ని ఇలా అని గుర్తించి చెప్పలేం. శూన్యం అనవచ్చు. అనుభూతి చెందితేనే ఉంది; లేకపోతే లేదు, అది అబద్ధమే.
“నీకూ నాకూ ముందు శూన్యం ఉంది” అంటే ఒప్పుకోనే లేరు. “అదెలా? ఏమీ లేకుండా ఎలా ఉంటుంది?” నువ్వు మాట్లాడుతున్నావు, నేను వింటున్నాను. మనిద్దరి మధ్యా ఉన్నది ఏమిటి? నువ్వు మాట్లాడటమూ నేను వినటమూ. మనిద్దరి మధ్యా ఏదో ఒక అవగాహన ఉంది, ఏదో ఒక అవసరం ఉంది. అదే మనిద్దరికీ ఉన్నది.
శూన్యం ఉందని మనిషి ఎందుకు ఒప్పుకోలేకపోతున్నాడు? తరతరాలుగా వస్తువుల మోహంలోనే ఉన్నాడు. ప్రేమ అంటే ఒక చాక్లెట్ ఇవ్వాలి, ఒక ముద్దు ఇవ్వాలి, కౌగిలించుకోవాలి, మాట్లాడాలి, ఏదో ఒకటి చేయాలి; అదే ప్రేమ అనుకుంటాడు. అది లేకపోతే ప్రేమే లేదని అనుకుంటాడు. కానీ కొందరు తలపుతోనే జీవిస్తూ ఉంటారు.
తాబేలు పెట్టిన గుడ్డును ఎవరైనా తీసుకెళ్లి పొదిగించి పంపవచ్చు. ఆ పిల్ల సముద్రంలోకి వెళ్లి తల్లి దగ్గరికి చేరుకుంటుంది. తల్లి కూడా దాన్ని గుర్తుపట్టి చేర్చుకుంటుంది. కౌజు పిట్ట కూడా అంతే. “ఇదే నా గుడ్డు” అని దాని తల్లికి తెలుసు; అది దాని స్వభావంలోనే ఉంది. అలా అన్ని సూక్ష్మాలనూ శూన్యం తనలో ఉంచుకుంది. ఒప్పుకుంటే ఒప్పుకోండి; లేకపోతే వెళ్లిపోండి. అది తప్పు కాదు.
ఒకాయన లేచి నిలబడి అన్నారు: “ఈయన ఏమీ లేనిదాన్ని మీకు అమ్ముతున్నారు, మీరు మోసపోతున్నారు.” నేనేం చేయగలను? అలా అనవచ్చు కదా? దాన్ని నేను నిరూపించలేను. నేను బలవంతుణ్ణి అయితే పది కిలోలు ఎత్తి చూపించవచ్చు. కానీ “నా కంటితో శూన్యాన్ని చూస్తున్నాను” అని చెప్పినప్పుడు, “మీరు అబద్ధం చెబుతున్నారు” అంటే నేనేం చేయగలను?
“నువ్వూ నేనూ” అని ఇంకెవరు చెప్పారు?
ఈ మాటను ఇంకెవరూ చెప్పలేదు: “నువ్వూ నేనూ.” ఇంకెవరైనా ఇలా చెప్పగా విన్నారా?
మరికొందరు ద్వైతం అంటారు. దాన్ని ఛేదించడానికి విశిష్టాద్వైతం అన్నారు. మొదటిది చెప్పేది: దేవుడు వేరు, నేను వేరు; మనిద్దరం ఎప్పటికీ ఒక్కటి కాలేం. దేవుడు ఒక ప్రత్యేకమైన విశిష్ట స్వభావం; నువ్వు అది కాలేవు. “దేవుడట” అనేదంతా అబద్ధం; దేవుడు వేరు, మనిషి వేరు. అది పరమాత్మ, నువ్వు జీవాత్మ. బహుశా నువ్వు మహాత్మ కావచ్చు.
అందరినీ మహాత్మ అని అనరు. “మహాత్మ శివకుమార్ మాట్లాడారు” అని ఎవరైనా అంటారా? అనండి చూద్దాం. రేపే కామెంట్ల విభాగంలో వచ్చి రాయండి: “మహాత్మ శివయోగి గారు మాట్లాడారు.” ఎంతమంది రాస్తారో చూద్దాం.
జీవాత్మ ఏం కావచ్చు? మహాత్మ కావచ్చు. ఏం కాలేదు? పరమాత్మ కాలేదు. ఇలా రెండుగా చెబుతారు. కాదు. పరమాత్మే ఇన్ని జీవాత్మలుగా అయింది. చెట్టూ, మొక్కా, తీగా నేనే. అంతా ఎవరు? నేనే, దేవుడే. అన్నిటిగా, సర్వవ్యాపిగా, అన్నిటిలోనూ వ్యాపించి ఉంది.
దేవుడు మనకు అర్హత ఎక్కడ ఇచ్చాడు? మనకు కొన్ని వస్తువులు ఇచ్చి, “వాటిని ఉపయోగించడం నేర్చుకుంటే నువ్వూ శూన్యాన్ని అనుభవించవచ్చు” అంటాడు. వస్తువులూ ఇచ్చి, శూన్యాన్ని కూడా అనుభవిస్తే నువ్వేం చేయవచ్చు? నువ్వూ దాన్ని పొందవచ్చు. అలాంటి సాధనాలను దేవుడు మనకు ఇచ్చాడు, సృష్టించాడు.
నేరుగా చెప్పినవారు
“తనను తాను అర్చించుకోవడానికి తానే ఉన్నాడు” అని ఒకాయన చెప్పారు. అందులో “నేనే ఈశుడు” అంటున్నారు. నువ్వు దాన్ని కనుక్కుంటే నువ్వూ ఈశుడివే అని వేరే రూపంలో చెబుతున్నారు. ఇద్దరు చెప్పిందీ ఒక్కటే. కానీ ఆయన నేరుగా చెప్పలేదు. మూడు వేల పాటలు రాసి చాలా తంత్రాలు చెబుతున్నారు.
నేరుగా ఎవరు చెబుతున్నారు? నా గురువే నేరుగా చెబుతున్నారు: నువ్వూ నేనూ ఎవరం? శివుడే.
నా గురువు చాలా సరళం. “మూలం అనే కొలను నుండి” ఆ “నాలుగు కట్టలు” కోసేయి. “పరుగెత్తి పరుగెత్తి లోపల కలిసిన జ్యోతి”ని తెలుసుకో. చాలా సరళంగా ఉంది.
నా సరళతను చూసి కూడా చాలామంది వదిలేస్తారు: “చాలా సింపుల్గానే ఉంది కదా. దీనికా ఇంత డబ్బు?” ఏం చేయాలి? అదే సత్యం. అలాగే ఉంది. సత్యం ఎప్పుడూ సరళంగానే ఉంటుంది.
అందరూ దేవుళ్లే అయితే
నేను దేవుణ్ణి, నువ్వు దేవుడివి, మనమందరమూ దేవుళ్లమే. అందరూ దేవుళ్లే అయితే ఎలా జీవించవచ్చు? ఆలోచించి చూడండి. అందరికీ అర్థమైపోతే, ఎలా ఇస్తాం, ఎలా తీసుకుంటాం? ఇంటికి తాళం వేయం. తలుపు మూస్తాం; అది ఏసీ కోసం అయి ఉంటుంది, దొంగతనం కోసం కాదు.
దేన్ని దొంగిలించుకుపోతాడు? దొంగిలించుకుపోయి ఏం చేస్తాడు? తినేదాన్ని తింటాడు. తినలేనిదాన్ని వృథాగా పారబోస్తాడు. మనిషే డబ్బును కనిపెట్టాడు. దాన్ని కనిపెట్టి అందరికీ పంచిపెట్టి, దాన్ని పట్టుకుని “నేను ధనవంతుణ్ణి” అంటాడు. ఎంత డబ్బు ఉన్నా అవగాహనను ఎవరూ ఇవ్వలేరు. నువ్వు దేవుడంతటి విశిష్టమైనవాడివని అర్థమైపోతే, మిగతావన్నీ ఎలా ఉంటాయనుకుంటున్నారు?
అక్కడి నుండే చెబుతున్నాను: ఈ జీవితం ఒక అల్పమైన ఆట. ఇలా జీవించడానికి చాలా అవకాశాలు ఉన్నాయి. నేను చాలా జీవించి ఉంటాను; మీకు అది జ్ఞాపకం లేకుండా ఉంది. మీరు ఆ సాధనలన్నీ చేస్తే మీకూ అది రావచ్చు. లేకపోతే, ఇప్పుడే కూడా జీవించేయవచ్చు. ఏ తప్పూ లేదు.
“నేను ఈ లోకాన్ని సరిగ్గా అనుభవించలేదు, ఎక్కువగా తినలేదు, బాగా జీవించలేదు” అంటే, ఇప్పుడే కూడా జీవించేయవచ్చు. తప్పు లేదు. కానీ దేవుణ్ణి నిరాకరించవచ్చా? నకిలీగా ఒక విగ్రహం పెట్టి, బొమ్మలా మొక్కవచ్చా? మతంలో చిక్కుకుపోవచ్చా? మీరొక విశేషం కాదా?
మిమ్మల్ని మీరే ఒప్పుకోవడం లేదు
మీరు దేవుడయ్యేంత విశిష్టమైన జ్ఞానం ఎక్కడ ఉంది? మనిషిలోనే. ఒక కుక్క దగ్గరికి వెళ్లి, “నీలో ప్రాణంగా ఉన్నది దేవుడు” అంటే ఒప్పుకుంటుందా? అది కుక్క.
కానీ మనిషి అంటాడు: “ఇతను అబద్ధం చెప్పడానికే చెబుతున్నాడు, మనల్ని పట్టుకుని దేవుడంటూ. నేనే ఒక చెడ్డవాణ్ణి; నాలో దేవుడు ఎలా ఉంటాడు?” అంటే ఎవరు ఎవరిని ఒప్పుకోవడం లేదు? మీరు మౌలికంగానే మిమ్మల్ని మీరు ఒప్పుకోనంటున్నారు.
మీరు విశేషమైనవారు. మిమ్మల్ని మీకు తిరిగి అప్పగించడమే నా పని. మీరు బాగుండండి. మిమ్మల్ని మీరు వేడుక చేసుకోండి, మిమ్మల్ని మీరు గౌరవించుకోండి, బాగా తినండి, వేడుకగా ఉండండి. మీరొక దేవుడు కాదా అని అడుగుతున్నాను. నేను చెప్పేది నా గురువు చెప్పిందే.