భాగం 5 / 5

మీరు విశేషమైనవారు

శివయోగి శివకుమార్ గారి “నీయుం నానుం ఈసనే” (నువ్వూ నేనూ దేవుడే) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన ఐదు వ్యాసాలలో ఇది ఐదవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.

నేను దేవుణ్ణని చెప్పడానికి రాలేదు

“నువ్వు దేవుడివా? నువ్వు వేడుకగా ఉన్నావా?” అని అడిగితే, అవును. కానీ “నేను దేవుణ్ణి” అని చెప్పడానికి ఇక్కడికి రాలేదు. “నాకు తెలుసు” అని చూపించుకోవడానికి ఈ అంశం తీసుకోలేదు. నేను నిద్రపోతే నేనెవరు? అహంకారం లేకుండా పోతే నేనెవరు? నేను మాట్లాడకుండా ఉండిపోతే నేనెవరు? నేను దేవుడినైపోతే మీకు ఎవరు సహాయం చేస్తారు? దేవుడే.

దేవుడే నన్ను దైవంగా చేసి ఉంచాడు: “ఆకాశం నుండి దిగి వచ్చి, కర్మకు తగినట్టు దేహం ధరించి… కంటి ఎదుట నిలిచి చూపించి, మాలిన్యాన్ని తెంచేశాడు” నంది.

జీవించడం తెలిసిన, జీవిస్తున్న ఒక మంచి మనిషి ఇతరుల గురించి ఏమనుకుంటాడు? వాళ్లు కూడా జీవించాలని అనుకుంటాడు. మీరు జీవిస్తేనే నాకు గర్వం. మీరు బాగుంటే నాకు సంతోషం. “ఈయన దగ్గరికి వెళ్లాం, బాగున్నాం. అద్దె ఇంటి నుండి సొంత ఇల్లు కొనుక్కున్నాను. బైక్ మీద తిరిగినవాణ్ణి కారు కొనుక్కున్నాను” అని ఒకరు చెబితే ఎలా ఉంటుంది?

నేను మిమ్మల్ని అప్పు చేయవద్దనే చెబుతాను. ప్రతిభను పెంచుకోవచ్చు. మీరు దేవుడంతటి విశేషమైనవారు. ఎంత పని చేయవచ్చు, ఎంత కష్టపడవచ్చు, ఎంత ప్రతిభను పెంచుకోవచ్చు!

మీలో దేవుడు

జీవితాన్ని ఏం చేయవచ్చు? ఎలా ఉన్నా వేడుక చేసుకోవచ్చు. మీరు దేవుడంతటి విశేషం. అది మీ శరీరం కాదు. ఇప్పటికే మీరు దేవుణ్ణి మోస్తున్నారు; దాని పేరు ప్రాణం, లేదా శివుడు. దాన్ని అనుభూతి చెందే మనసే ఈశుడిగా మారుతుంది. ఆ మనసును మీరు సంస్కరించుకోవచ్చు. గుడీ గోపురం ఏమీ అక్కర్లేదు.

మిమ్మల్ని మీరు వేడుక చేసుకోండి, మిమ్మల్ని మీరు గౌరవించుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు ఆనందంగా ఉంచుకోండి. మీరు ఈశుడని అనుభూతి చెందేంతగా ఉండండి. దేవుడు మీరే. మీలో దేవుడు ఉన్నాడు. మీ గుండె మీ వల్ల కొట్టుకోవడం లేదు; మీరు అనుకున్నా కొట్టుకోదు. మరణ సమయంలో మీకు అర్థమవుతుంది: “తోడుగా దేవుడు వచ్చి ఉన్నాడు; నేను దీన్ని గమనించకుండా వదిలేశాను.” గమనించకపోతే, చివరి రోజుల్లో శరీరం మీద అదుపే లేకుండా చనిపోవాల్సి వస్తుంది. ఎందుకు? గౌరవించనందుకు శిక్ష. గౌరవిస్తూనే సాగండి.

నిద్ర వంటిదే మరణం

గౌరవిస్తూ సాగితే, చివరిదాకా మీ అవసరాలకు మీరే వెళ్తారు, మీరే వెళ్లి పడుకుంటారు. “ఈ శరీరాన్ని వదలబోతున్నాం” అని మీకే అర్థమవుతుంది. మీరే చెప్పి వెళ్లిపోతారు: “ఈ శరీరాన్ని వదిలి నేను వెళ్లిపోబోతున్నాను.”

నిద్రపోయేటప్పుడు నాన్న, అమ్మ, అన్న, తమ్ముడితో ఏమంటాం? “నాకు నిద్ర వస్తోంది, నేను పడుకోబోతున్నాను.” అలాగే చెప్పగలం: “నేను ఈ శరీరాన్ని వదిలి వెళ్లిపోబోతున్నాను.” నిద్రను చెప్పగలిగితే మరణాన్ని కూడా చెప్పగలం.

దీన్ని ఒక తిరుక్కురళ్ చాలా సరళంగా చెప్పి పెట్టింది: “మరణం నిద్రపోవడం వంటిదే.” చనిపోవడం అంటే నిద్రపోవడం లాంటిదే. నువ్వు ఇన్నేళ్లు జీవించినా చెప్పి నిద్రపోవడం నేర్చుకోలేదు. వెళ్లి పడుకుంటావు, పోరాడతావు, ఆ తర్వాత నిద్రపోతావు. ఎందుకు పోరాడతావు?

పడుకుని ఆలోచిస్తావు; ఆలోచించి ఒక నిర్ణయానికి రాలేక నిద్రపోతావు. ఎందుకలా చేస్తావు? నీకు అసలు ఏం కావాలి? లేచి కూర్చుని, ఏం కావాలో నిన్ను నువ్వే అడుగు. దేన్ని పొందాలో దాన్ని పొందే దారి చూడు. నీ కోరిక అసహ్యంగా ఉంటే, “వద్దు” అని వదిలెయ్.

మనం ఎగరాలని ఆశపడతాం; మనకు రెక్కలు లేవు; మనం ఎగరలేం. మన అర్హత ఇదే, ఇంతవరకే జీవించగలం అంటే తప్పు లేదు. “నేను అర్హతను పెంచుకుంటాను, ప్రతిభను పెంచుకుంటాను” అన్నా తప్పు లేదు. ఎంత వీలైతే అంత వేడుక చేసుకో, ఎంత వీలైతే అంత సంతోషంగా ఉండు.

దీనికి మతమూ, మూడో మనిషీ అక్కర్లేదు. మూడో మనిషికి ఇక్కడ చోటే లేదు. నువ్వు నీతో మాట్లాడుకుని నిర్ణయానికి రావాల్సిన విషయాన్ని మూడో మనిషిని అడిగితే, అతను తనకు కావలసిందే చెబుతాడు.

సత్సంగం ఉచితం

నన్ను సలహా అడిగితే, “వారం వారం సత్సంగానికి రండి; ఊరికే రాకండి, ఒక్కొక్కరు రెండు వేలు, ఐదు వేలు, పది వేలు ఇవ్వండి; సత్సంగాన్ని ఉచితంగా నడపలేం” అని చెబుతానా? అలా చెబితే డబ్బు చేరుతుంది. కానీ అది సత్యం కాదు. నేను సత్సంగాన్ని ఇప్పుడే కాదు, ఎప్పటికీ ఉచితంగానే ఉంచుతాను. ఎవరైనా, ఎప్పుడైనా రావచ్చు.

నేను అందరినీ దేవుడని ఎలా అంటున్నాను? అందరూ దేవుళ్లే. అర్హతను పోగొట్టుకున్నది నువ్వే. నీ అర్హతను పెంచుకుంటే నువ్వు ఎంతవరకు వెళ్లవచ్చు? దేవుడి వరకు. దేవుడంటే మంత్రాల పని చేసే దేవుడని అనుకోకూడదు; అలాంటిది లేదు. అన్నిటినీ పక్కన పెట్టి, శూన్యమే అని నువ్వు అనుభూతి చెందవచ్చు. అప్పుడు అంతటా వ్యాపించినవాడివి నువ్వే అయిపోతావు. అంతటా వ్యాపించి ఉండటం నీకు సాధ్యమే.

దేవుడి పేర్లు

నా గురువూ దేవుడూ వేరు కాదు. ఎందుకు? ఆయన దేవుడితో ద్వంద్వం లేకుండా కలిసిపోయారు. శివవాక్యర్ అన్నా, దేవుడు అన్నా, నా వరకు ఒక్కటే. మీకు ఎలాగైనా ఉండవచ్చు; అది మీ ఇష్టం.

అందుకే దేవుడికి చాలా పేర్లు పెట్టారు. నారాయణుడు, నరుడిగా ప్రయాణించినవాడు, ఇలా చాలా పేర్లు. పరిశోధించి చూస్తే, మీ అందరి పేర్లూ దేవుడి పేర్లే.

దేవుడి దూతగా వచ్చిన ఒకాయన పేరును కూడా చాలామంది పెట్టుకున్నారు. ప్రపంచంలోనే ఎక్కువమంది పెట్టుకున్న పేరు ఏది అని అడిగితే, ముహమ్మద్. ఆ దూతను వాళ్లు గౌరవిస్తారు కాబట్టి, దేవుడు ఆయనతో మాట్లాడాడని వాళ్లు ఒప్పుకుంటారు కాబట్టి, ఆ పేరు పెట్టుకుంటారు. తప్పు లేదు, అది వాళ్ల ఇష్టం. అది తప్ప మిగతా పేర్లన్నీ దేవుడి పేర్లే.

మీరు విశేషమైనవారు

నేను మీకు చెబుతున్నాను: మీరు విశేషమైనవారు. మిమ్మల్ని మీరు వేడుక చేసుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు గౌరవించుకోండి. ఏ ప్రశ్న అయినా అడగండి; మిమ్మల్నే అడగండి. కులమతాలను దాటి జీవించండి. స్త్రీ పురుష భేదాన్ని దాటి జీవించండి. బాగా తినండి. అపరాధ భావంతో ఏదీ తినకండి.

జీవితాన్ని ఆనందంగా ఉంచుకునే ప్రయత్నం ఎవరు చేయాలి? మీరే చేయాలి. మీరు దేవుడంతటి అర్హత పొందాలంటే ముందు ఏం చేయాలి? మీ నుండి మీకు విముక్తి రావాలి. మీ నుండి మీరు విముక్తి పొంది సంతోషంగా ఉంటే, మీరు కూడా ఎవరు? దేవుడే.

నేనొక విముక్తి పొందిన మనిషిని, దేవుణ్ణి అనుభూతి చెందిన మనిషిని, దాన్ని మీకు అనుభూతి చెందించగలవాణ్ణి. ఇది నేను గర్వంతో చెప్పడం లేదు; ఇదొక సమాచారం. “నేను మాంసం తిన్నాను, చేప తిన్నాను” అని చెబుతాం కదా, అలాంటి ఒక సమాచారాన్నే ఇస్తున్నాను. మీరు నన్ను ఒప్పుకోవాలనేమీ లేదు. ఒప్పించడానికి పోరాడను కూడా.

ఈమధ్య నేను నటించలేను. దాచిపెట్టి, తియ్యగా మాట్లాడినట్టు అబద్ధం చెప్పలేను. “బాగున్నారా? తిన్నారా?” అలాగే మాట్లాడతాను. అందులో సమస్య ఏమిటి? మాట ముఖ్యం కాదు. మాటల్లో చిక్కుకుపోతే అది మీ సమస్య; నా సమస్య కాదు.

నన్ను నేను నిరూపించుకునే ప్రయత్నంలో ఇది చెప్పడం లేదు. మళ్లీ చెప్పి పెడుతున్నాను: మీకు నన్ను నేను నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం నాకు లేదు. నేను ఇచ్చే సాధనను మీరు చేసి అనుభవం పొందగలరు. అలా అనుభవం పొందినవాళ్లు, “ఇది ఇలా ఉంది” అని ఇంకొకరికి చెప్పవచ్చు. చెప్పకుండానే వెళ్లిపోవచ్చు. అది కూడా మీ ఇష్టమే.

మీరు వేడుక చేసుకోండి. నేను ఆశించేది ఇదే: మీరు ఆనందంగా, సంతోషంగా, పరమానందంగా, నవ్వుముఖంతో ఎప్పుడూ ఉండండి.

బాగుండండి. గొప్పగా ఉండండి. వేడుకగా ఉండండి. మిమ్మల్ని విలువైనవారిగా మార్చుకోవడం మీ చేతుల్లోనే ఉంది. నేనొక అవకాశం; నన్ను ఉపయోగించుకోవచ్చు.