ഭാഗം 4 / 5

ശൂന്യത തന്നെ ദൈവം

ശിവയോഗി ശിവകുമാറിന്റെ “നീയും നാനും ഈശനേ” (നീയും ഞാനും ദൈവം തന്നെ) എന്ന തമിഴ് പ്രഭാഷണത്തെ ആധാരമാക്കി എഴുതിയ അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളിൽ നാലാമത്തേതാണ് ഇത്. മൂല പ്രഭാഷണം കാണുക. ഈ ലേഖനം തമിഴ് മൂലത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തതാണ്.

ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ വന്നത് “നീയും ഞാനും ദൈവം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. നന്നായി മനസ്സിലാക്കൂ: നിങ്ങളും ഞാനും ദൈവം. ഞാനും ദൈവം, നീയും ദൈവം. ഞാൻ ദൈവമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിങ്ങളോടും പറയുന്നു: നീയും ദൈവം.

ശൂന്യത

ദൈവം എന്നാൽ നിങ്ങൾ കരുതുന്നതുപോലെ ഒരു മായാവസ്തുവോ, ഒരു വസ്തുവോ, ഒരു തീയോ, ഒരു വെള്ളമോ, ഒരു കാറ്റോ അല്ല. ഇവയെയെല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയോടെ, താൻ ആരാണെന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത്. അതിനെ ഇതാണ് എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. ശൂന്യത എന്ന് പറയാം. അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞാലേ ഉള്ളൂ; അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ല, അത് നുണ തന്നെ.

“നിനക്കും എനിക്കും മുന്നിൽ ശൂന്യതയുണ്ട്” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അംഗീകരിക്കാനേ കഴിയില്ല. “അതെങ്ങനെ? ഒന്നുമില്ലാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ കഴിയും?” നീ സംസാരിക്കുന്നു, ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കുമിടയിൽ എന്താണുള്ളത്? നീ സംസാരിക്കുന്നതും ഞാൻ കേൾക്കുന്നതും. നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കുമിടയിൽ എന്തോ ഒരു മനസ്സിലാക്കലുണ്ട്, എന്തോ ഒരു ആവശ്യമുണ്ട്. അതാണ് നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കുമുള്ളത്.

ശൂന്യതയുണ്ട് എന്ന കാര്യം മനുഷ്യന് എന്തുകൊണ്ട് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല? കാലാകാലങ്ങളായി അവൻ വസ്തുക്കളുടെ മയക്കത്തിൽ തന്നെയാണ്. സ്നേഹം എന്നാൽ ഒരു ചോക്ലേറ്റ് കൊടുക്കണം, ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കണം, കെട്ടിപ്പിടിക്കണം, സംസാരിക്കണം, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം; അതാണ് സ്നേഹം എന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. അതില്ലെങ്കിൽ സ്നേഹമേ ഇല്ല എന്ന് കരുതുന്നു. പക്ഷേ ചിലർ ചിന്തകൊണ്ടു മാത്രം ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകും.

ആമയിടുന്ന മുട്ട ആരെങ്കിലും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി വിരിയിച്ച് വിടാം. ആ കുഞ്ഞ് കടലിൽ പോയി അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തും. അമ്മയും അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ചേർത്തുപിടിക്കും. കാടയും അങ്ങനെ തന്നെ. “ഇതാണ് എന്റെ മുട്ട” എന്ന് അതിന്റെ അമ്മയ്ക്കറിയാം; അത് അതിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്. അങ്ങനെ എല്ലാ സൂക്ഷ്മതയും ശൂന്യത ഉള്ളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. അംഗീകരിക്കുന്നെങ്കിൽ അംഗീകരിക്കൂ; അല്ലെങ്കിൽ പൊയ്ക്കോളൂ. അത് തെറ്റല്ല.

ഒരാൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു: “ഇദ്ദേഹം ഒന്നുമില്ലാത്തതിനെ നിങ്ങൾക്ക് വിൽക്കുകയാണ്, നിങ്ങൾ പറ്റിക്കപ്പെടുകയാണ്.” ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാൻ? അങ്ങനെയൊന്ന് പറയാമല്ലോ? അത് എനിക്ക് തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ബലവാനാണെങ്കിൽ പത്തു കിലോ പൊക്കിക്കാണിക്കാം. പക്ഷേ “എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് ഞാൻ ശൂന്യത കാണുന്നു” എന്ന് പറയുമ്പോൾ, “നിങ്ങൾ നുണ പറയുകയാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും?

“നീയും ഞാനും” എന്ന് വേറെ ആര് പറഞ്ഞു?

ഈ പ്രസ്താവന വേറെ ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല: “നീയും ഞാനും.” വേറെ ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?

വേറെ ചിലർ ദ്വൈതം എന്ന് പറയുന്നു. അതിനെ തകർക്കാനായി വിശിഷ്ടാദ്വൈതം എന്ന് പറഞ്ഞു. ആദ്യത്തേത് പറയുന്നത്: ദൈവം വേറെ, ഞാൻ വേറെ; നാം രണ്ടുപേർക്കും ഒന്നാകാനേ കഴിയില്ല. ദൈവം ഒരു സവിശേഷമായ സ്വഭാവമാണ്; നിനക്ക് അതാകാൻ കഴിയില്ല. “ദൈവമാണത്രേ” എന്നതെല്ലാം നുണ; ദൈവം വേറെ, മനുഷ്യൻ വേറെ. അത് പരമാത്മാവ്, നീ ജീവാത്മാവ്. ഒരുപക്ഷേ നിനക്ക് മഹാത്മാവ് ആകാം.

എല്ലാവരെയും മഹാത്മാവ് എന്ന് വിളിക്കില്ല. “മഹാത്മാ ശിവകുമാർ സംസാരിച്ചു” എന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുന്നുണ്ടോ? ഒന്നു പറഞ്ഞുനോക്കൂ. നാളെത്തന്നെ കമന്റ് ബോക്സിൽ വന്ന് എഴുതൂ: “മഹാത്മാ ശിവയോഗി സംസാരിച്ചിരുന്നു.” എത്രപേർ എഴുതുന്നുണ്ടെന്ന് നോക്കാം.

ജീവാത്മാവിന് എന്താകാം? മഹാത്മാവാകാം. എന്താകാൻ കഴിയില്ല? പരമാത്മാവാകാൻ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ രണ്ടായി പറയുന്നു. അല്ല. പരമാത്മാവ് തന്നെയാണ് ഇത്രയും ജീവാത്മാക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നത്. മരവും ചെടിയും വള്ളിയും ഞാൻ തന്നെ. എല്ലാം ആരാണ്? ഞാൻ തന്നെ, ദൈവം തന്നെ. എല്ലാമായി, സർവ്വവ്യാപിയായി, എല്ലാറ്റിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദൈവം നമുക്ക് എവിടെയാണ് യോഗ്യത തന്നിരിക്കുന്നത്? നമുക്ക് ചില വസ്തുക്കൾ തന്ന്, “അവ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചാൽ നിനക്കും ശൂന്യത അനുഭവിക്കാം” എന്ന് പറയുന്നു. വസ്തുക്കളും തന്ന്, ശൂന്യതയും അനുഭവിച്ചാൽ നിനക്ക് എന്തു ചെയ്യാം? നിനക്കും അതിനെ പ്രാപിക്കാം. അത്തരം ഉപകരണങ്ങൾ ദൈവം നമുക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്, സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നേരിട്ട് പറഞ്ഞയാൾ

“തന്നെത്തന്നെ അർച്ചിക്കാൻ അവൻ തന്നെ ഇരുന്നു” എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. അതിൽ “ഞാൻ ദൈവം” എന്ന് പറയുന്നു. നീ അത് കണ്ടെത്തിയാൽ നീയും ദൈവം എന്ന കാര്യം മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ പറയുന്നു. രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞത് ഒന്നു തന്നെ. പക്ഷേ അദ്ദേഹം നേരിട്ട് പറഞ്ഞില്ല. മൂവായിരം പാട്ടുകൾ എഴുതി ഒരുപാട് തന്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നു.

നേരിട്ട് ആരാണ് പറയുന്നത്? എന്റെ ഗുരു തന്നെയാണ് നേരിട്ട് പറയുന്നത്: നീയും ഞാനും ആരാണ്? ശിവൻ തന്നെ.

എന്റെ ഗുരു വളരെ ലളിതമാണ്. “മൂലമെന്ന കുളത്തിൽ നിന്ന്” ആ “നാലുകെട്ട്” അറുത്തുകളയൂ. “ഓടിയോടി ഉള്ളിൽ കലർന്ന ജ്യോതിയെ” അറിയൂ. വളരെ ലളിതമാണ്.

എന്റെ ലാളിത്യം കണ്ടുപോലും ഒരുപാടു പേർ വിട്ടുപോകും: “വളരെ സിമ്പിൾ ആണല്ലോ. ഇതിനാണോ ഇത്രയും പൈസ?” എന്തു ചെയ്യാൻ? അതാണ് സത്യം. അങ്ങനെയാണ് അത്. സത്യം എപ്പോഴും ലളിതം തന്നെയാണ്.

എല്ലാവരും ദൈവമാണെങ്കിൽ

ഞാൻ ദൈവം, നീ ദൈവം, നാം എല്ലാവരും ദൈവം. എല്ലാവരും ദൈവമാണെങ്കിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം? ആലോചിച്ചുനോക്കൂ. എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, നാം എങ്ങനെ കൊടുക്കും, എങ്ങനെ വാങ്ങും? വീട് പൂട്ടില്ല. വാതിൽ അടയ്ക്കും; അത് എയർ കണ്ടീഷണറിനു വേണ്ടിയായിരിക്കും, മോഷണം പേടിച്ചായിരിക്കില്ല.

എന്താണ് മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോവുക? മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി എന്തു ചെയ്യും? തിന്നാനുള്ളത് തിന്നും. തിന്നാൻ കഴിയാത്തത് വെറുതെ കളയും. മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ് പണം കണ്ടുപിടിച്ചത്. അത് കണ്ടുപിടിച്ച് എല്ലാവർക്കും പങ്കിട്ടുകൊടുത്തിട്ട്, അതുവെച്ച് “ഞാൻ പണക്കാരനാണ്” എന്ന് പറയുന്നു. എത്ര പണമുണ്ടെങ്കിലും തിരിച്ചറിവ് ആർക്കും തരാൻ കഴിയില്ല. നീ ദൈവത്തോളം വിശേഷപ്പെട്ടവനാണ് എന്ന് മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ബാക്കിയെല്ലാം എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നാണ് നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്?

അവിടെനിന്നാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്: ഈ ജീവിതം ഒരു നിസ്സാരമായ കളിയാണ്. ഇങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ ഒരുപാട് അവസരങ്ങളുണ്ട്. ഞാൻ ഒരുപാട് ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടാകും; നിങ്ങൾക്ക് അത് ഓർമ്മയിലില്ലെന്നു മാത്രം. നിങ്ങൾ ആ പരിശീലനങ്ങളെല്ലാം ചെയ്താൽ നിങ്ങൾക്കും അത് വന്നേക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾത്തന്നെ ജീവിച്ചുകൊള്ളാം. ഒരു തെറ്റുമില്ല.

“ഞാൻ ഈ ലോകം ശരിക്ക് അനുഭവിച്ചില്ല, ഒരുപാട് കഴിച്ചില്ല, നന്നായി ജീവിച്ചില്ല” എന്നാണെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾത്തന്നെ ജീവിച്ചുകൊള്ളാം. തെറ്റില്ല. പക്ഷേ ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കാമോ? വ്യാജമായി ഒരു വിഗ്രഹം വെച്ച്, ഒരു പാവയായി തൊഴാമോ? മതത്തിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിപ്പോകാമോ? നിങ്ങൾ ഒരു വിശേഷമല്ലേ?

നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല

നിങ്ങൾ ദൈവമാകാൻ തക്ക വിശേഷപ്പെട്ട അറിവ് എവിടെയാണുള്ളത്? മനുഷ്യനിൽ തന്നെ. ഒരു നായയോട് ചെന്ന് “നിന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവനായിരിക്കുന്നത് ദൈവമാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് അംഗീകരിക്കുമോ? അത് നായയാണ്.

പക്ഷേ മനുഷ്യൻ പറയുന്നു: “ഇവൻ നുണ പറയാൻ വേണ്ടി പറയുകയാണ്, നമ്മളെപ്പോലും ദൈവമെന്ന്. ഞാൻ തന്നെ ഒരു മോശം ആളാണ്; എന്നിൽ എങ്ങനെ ദൈവമുണ്ടാകും?” അപ്പോൾ ആരാണ് ആരെ അംഗീകരിക്കാത്തത്? നിങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപരമായിത്തന്നെ നിങ്ങളെ അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്. നിങ്ങളെ നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുനൽകുക എന്നതാണ് എന്റെ ജോലി. നിങ്ങൾ നന്നായിരിക്കൂ. നിങ്ങളെ ആഘോഷിക്കൂ, നിങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കൂ, നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ, ആഘോഷമായിരിക്കൂ. നിങ്ങൾ ഒരു ദൈവമല്ലേ എന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്. ഞാൻ പറയുന്നത് എന്റെ ഗുരു പറഞ്ഞതു തന്നെയാണ്.