ಭಾಗ 5 / 5
ನೀವು ವಿಶೇಷವಾದವರು
ಇದು ಶಿವಯೋಗಿ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ “ನೀಯುಮ್ ನಾನುಮ್ ಈಸನೇ” (ನೀನೂ ನಾನೂ ದೇವರೇ) ಎಂಬ ತಮಿಳು ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಐದು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಐದನೆಯದು. ಮೂಲ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೋಡಿ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ತಮಿಳು ಮೂಲದಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಾನು ದೇವರು ಎಂದು ಹೇಳಲು ಬಂದಿಲ್ಲ
“ನೀನು ದೇವರಾ? ನೀನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೀಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಹೌದು. ಆದರೆ “ನಾನು ದೇವರು” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. “ನನಗೆ ಗೊತ್ತು” ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿದ್ದೆಗೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಯಾರು? ಅಹಂಕಾರ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ನಾನು ಯಾರು? ನಾನು ಮಾತಾಡದವನಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ನಾನು ಯಾರು? ನಾನು ದೇವರಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ನಿಮಗೆ ಯಾರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ದೇವರೇ.
ದೇವರೇ ನನ್ನನ್ನು ದೈವವನ್ನಾಗಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ: “ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದೇಹ ಧರಿಸಿ… ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಂತು ತೋರಿಸಿ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ಕಳೆದನು” ನಂದಿ.
ಬದುಕಲು ತಿಳಿದ, ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ? ಅವರೂ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೀವು ಬದುಕಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ. ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ. “ಈ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿ ಹೋದೆವು, ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಕೊಂಡುಕೊಂಡೆ. ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವನು ಕಾರು ಕೊಂಡುಕೊಂಡೆ” ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಾಲ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನೀವು ದೇವರಷ್ಟು ವಿಶೇಷವಾದವರು. ಎಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು, ಎಷ್ಟು ದುಡಿಯಬಹುದು, ಎಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು!
ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇವರು
ಬದುಕನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಹೇಗೇ ಇದ್ದರೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಬಹುದು. ನೀವು ದೇವರಷ್ಟು ವಿಶೇಷ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ದೇಹವಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಪ್ರಾಣ, ಅಥವಾ ಶಿವ. ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮನಸ್ಸೇ ಈಶನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೀವು ಹದಗೊಳಿಸಬಹುದು. ದೇವಸ್ಥಾನ, ಕೊಳ ಯಾವುದೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ.
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಈಶ ಎಂದು ಅರಿಯುವಷ್ಟು ಇರಿ. ದೇವರು ನೀವು. ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇವರು ಇದ್ದಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಡಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ನೀವು ಬಯಸಿದರೂ ಬಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವಿನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ: “ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ದೇವರು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ.” ಗಮನಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹಿಡಿತವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆ? ಗೌರವಿಸದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ. ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿ.
ನಿದ್ದೆಯಂತೆಯೇ ಸಾವು
ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದರೆ, ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀವೇ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ, ನೀವೇ ಹೋಗಿ ಮಲಗುತ್ತೀರಿ. “ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡಲಿದ್ದೇವೆ” ಎಂದು ನಿಮಗೇ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವೇ ಹೇಳಿ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ: “ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.”
ನಿದ್ದೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮನ ಬಳಿ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ? “ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ಮಲಗಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.” ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ: “ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.” ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಸಾವನ್ನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಇದನ್ನು ಒಂದು ತಿರುಕ್ಕುರಳ್ ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಿಟ್ಟಿದೆ: “ಸಾವು ನಿದ್ದೆಯಂತೆಯೇ.” ಸಾಯುವುದು ಎಂದರೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಹೋಗುವ ಹಾಗೆಯೇ. ನೀನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದರೂ ಹೇಳಿ ಮಲಗಲು ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಹೋಗಿ ಮಲಗುತ್ತೀಯ, ಒದ್ದಾಡುತ್ತೀಯ, ಆಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ. ಏಕೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತೀಯ?
ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀಯ; ಯೋಚಿಸಿ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗದೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ. ಏಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ? ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ಎದ್ದು ಕುಳಿತು, ಏನು ಬೇಕು ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೋ. ಏನನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ತಲುಪುವ ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡು. ನಿನ್ನ ಬಯಕೆ ಹೊಲಸಾಗಿದ್ದರೆ, “ಬೇಡ” ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ನಾವು ಹಾರಲು ಆಸೆಪಡುತ್ತೇವೆ; ನಮಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲ; ನಮಗೆ ಹಾರಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆ ಇಷ್ಟೇ, ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. “ನಾನು ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ” ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಸಂಭ್ರಮಿಸು, ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.
ಇದಕ್ಕೆ ಧರ್ಮವಾಗಲೀ ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲೀ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ತಾನು ಬಯಸುವುದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಸತ್ಸಂಗ ಉಚಿತ
ನನ್ನ ಬಳಿ ಸಲಹೆ ಕೇಳಿದರೆ, “ವಾರ ವಾರ ಸತ್ಸಂಗಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ; ಸುಮ್ಮನೆ ಬರಬೇಡಿ, ತಲಾ ಎರಡು ಸಾವಿರ, ಐದು ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕೊಡಿ; ಸತ್ಸಂಗವನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆಯೇ? ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಹಣ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ನಾನು ಸತ್ಸಂಗವನ್ನು ಈಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಉಚಿತವಾಗಿಯೇ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತೇನೆ. ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ, ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಬರಬಹುದು.
ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದೇವರು ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ? ಎಲ್ಲರೂ ದೇವರೇ. ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ನೀನೇ. ನಿನ್ನ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗಬಹುದು? ದೇವರವರೆಗೆ. ದೇವರು ಎಂದರೆ ಮಂತ್ರದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ದೇವರು ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಹಾಗಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು, ಶೂನ್ಯವೇ ಎಂದು ನೀನು ಅರಿತುಬಿಡಬಹುದು. ಆಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನಾಗಿ ನೀನೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೀಯ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರಲು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ.
ದೇವರ ಹೆಸರುಗಳು
ನನ್ನ ಗುರುವೂ ದೇವರೂ ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಏಕೆ? ಅವರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಎರಡಿಲ್ಲದಂತೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಶಿವವಾಕ್ಕಿಯರ್ ಎಂದರೂ, ದೇವರು ಎಂದರೂ, ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದೇ. ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಇರಬಹುದು; ಅದು ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟ.
ಅದಕ್ಕೇ ದೇವರಿಗೆ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟರು. ನಾರಾಯಣ, ನರನಾಗಿ ಪಯಣಿಸಿದವನು, ಹೀಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಸರುಗಳು. ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹೆಸರುಗಳೂ ದೇವರ ಹೆಸರುಗಳೇ.
ದೇವರ ದೂತರಾಗಿ ಬಂದ ಒಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಜನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಹೆಸರು ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಮುಹಮ್ಮದ್. ಆ ದೂತರನ್ನು ಅವರು ಗೌರವಿಸುವುದರಿಂದ, ದೇವರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನೆಂದು ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಪ್ಪಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ಇಷ್ಟ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ದೇವರ ಹೆಸರುಗಳೇ.
ನೀವು ವಿಶೇಷವಾದವರು
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀವು ವಿಶೇಷವಾದವರು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಗೌರವಿಸಿ. ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿ; ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿ. ಜಾತಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿ ಬದುಕಿ. ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೀರಿ ಬದುಕಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನ್ನಿ. ಅಪರಾಧಿ ಭಾವದಿಂದ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಿನ್ನಬೇಡಿ.
ಬದುಕನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಬೇಕು? ನೀವೇ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀವು ದೇವರಷ್ಟು ಅರ್ಹರಾಗಲು ಮೊದಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿಮಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಬರಬೇಕು. ನಿಮ್ಮಿಂದ ನೀವು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಸಂತೋಷವಾದರೆ, ನೀವೂ ಯಾರು? ದೇವರೇ.
ನಾನು ಒಬ್ಬ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ ಮನುಷ್ಯ, ದೇವರನ್ನು ಅರಿತ ಮನುಷ್ಯ, ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರಿವಿಗೆ ತರಬಲ್ಲವನು. ಇದನ್ನು ನಾನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ಇದು ಒಂದು ಮಾಹಿತಿ. “ನಾನು ಮಾಂಸ ತಿಂದೆ, ಮೀನು ತಿಂದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವಲ್ಲ, ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಒಪ್ಪಿಸಲು ಹೋರಾಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಈಗೀಗ ನನಗೆ ನಟಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಂತೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. “ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಊಟ ಆಯ್ತಾ?” ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನು ಸಮಸ್ಯೆ? ಪದ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಪದದೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ; ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ.
ನನ್ನನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿಡುತ್ತೇನೆ: ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೊಡುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ನೀವು ಮಾಡಿ ಅನುಭವ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಅನುಭವ ಪಡೆದವರು, “ಇದು ಹೀಗಿದೆ” ಎಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಹೇಳದೆಯೇ ಹೋಗಿಬಿಡಬಹುದು. ಅದೂ ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟವೇ.
ನೀವು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ. ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟೇ: ನೀವು ಸಂತೋಷವಾಗಿ, ಖುಷಿಯಾಗಿ, ಆನಂದವಾಗಿ, ನಗುಮುಖದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರಿ.
ಚೆನ್ನಾಗಿರಿ. ಸೊಗಸಾಗಿರಿ. ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಾನ್ವಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನಾನು ಒಂದು ಅವಕಾಶ; ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.