ഭാഗം 5 / 5
നിങ്ങൾ വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്
ശിവയോഗി ശിവകുമാറിന്റെ “നീയും നാനും ഈശനേ” (നീയും ഞാനും ദൈവം തന്നെ) എന്ന തമിഴ് പ്രഭാഷണത്തെ ആധാരമാക്കി എഴുതിയ അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളിൽ അഞ്ചാമത്തേതാണ് ഇത്. മൂല പ്രഭാഷണം കാണുക. ഈ ലേഖനം തമിഴ് മൂലത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തതാണ്.
ഞാൻ ദൈവമാണെന്ന് പറയാൻ വന്നതല്ല
“നീ ദൈവമാണോ? നീ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ടോ?” എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അതെ. പക്ഷേ “ഞാൻ ദൈവം” എന്ന് പറയാനല്ല ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. “എനിക്കറിയാം” എന്ന് കാണിക്കാനല്ല ഈ വിഷയം എടുത്തത്. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയാൽ ഞാൻ ആരാണ്? അഹങ്കാരമില്ലാതായാൽ ഞാൻ ആരാണ്? ഞാൻ സംസാരിക്കാതായാൽ ഞാൻ ആരാണ്? ഞാൻ ദൈവമായിത്തീർന്നാൽ നിങ്ങളെ ആര് സഹായിക്കും? ദൈവം തന്നെ.
ദൈവം തന്നെയാണ് എന്നെ ദേവനാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത്: “വിണ്ണിൽ നിന്നിറങ്ങി, കർമ്മത്തിനൊത്ത ഉടൽ സ്വീകരിച്ച്… കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് കാണിച്ചുതന്ന് കളങ്കം അറുത്തുകളഞ്ഞവൻ” നന്ദി.
ജീവിക്കാനറിയുന്ന, ജീവിക്കുന്ന ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് എന്തു വിചാരിക്കും? അവരും ജീവിക്കണം എന്ന് വിചാരിക്കും. നിങ്ങൾ ജീവിച്ചാലേ എനിക്ക് അഭിമാനമുള്ളൂ. നിങ്ങൾ നന്നായിരുന്നാൽ എനിക്ക് സന്തോഷം. “ഈ ആളുടെ അടുത്ത് പോയി, ഞങ്ങൾ നന്നായിരിക്കുന്നു. വാടകവീട്ടിൽ നിന്ന് സ്വന്തം വീട് വാങ്ങി. ബൈക്കിൽ വന്നിരുന്ന ഞാൻ കാർ വാങ്ങി” എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും?
നിങ്ങൾ കടം വാങ്ങരുതെന്നാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. കഴിവ് വളർത്തിയെടുക്കാം. നിങ്ങൾ ദൈവത്തോളം വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്. എത്ര ജോലി ചെയ്യാം, എത്ര അധ്വാനിക്കാം, എത്ര കഴിവ് വളർത്തിയെടുക്കാം!
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ദൈവം
ജീവിതത്തെ എന്തു ചെയ്യാം? എങ്ങനെയിരുന്നാലും ആഘോഷിക്കാം. നിങ്ങൾ ദൈവത്തോളം വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്. അത് നിങ്ങളുടെ ശരീരമല്ല. നിങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ ദൈവത്തെ വഹിക്കുന്നുണ്ട്; അതിന്റെ പേര് ജീവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശിവൻ. അതിനെ അനുഭവിച്ചറിയുന്ന മനസ്സാണ് ദൈവമായി മാറുന്നത്. ആ മനസ്സിനെ നിങ്ങൾക്ക് ശുദ്ധീകരിച്ചെടുക്കാം. അമ്പലവും കുളവുമൊന്നും ആവശ്യമില്ല.
നിങ്ങളെ ആഘോഷിക്കൂ, നിങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കൂ. നിങ്ങളെ സന്തോഷത്തോടെ സൂക്ഷിക്കൂ. നിങ്ങൾ ദൈവമാണെന്ന് അനുഭവിച്ചറിയുന്നിടത്തോളം ഉയർന്നിരിക്കൂ. ദൈവം നിങ്ങളാണ്. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ദൈവമുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിങ്ങൾ കാരണമല്ല മിടിക്കുന്നത്; നിങ്ങൾ വിചാരിച്ചാലും അത് മിടിക്കില്ല. മരണസമയത്ത് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും: “കൂടെത്തന്നെ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഞാൻ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വിട്ടുകളഞ്ഞു.” ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയാൽ, അവസാനകാലത്ത് ശരീരത്തിന്മേൽ ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ മരിക്കേണ്ടിവരും. എന്തുകൊണ്ട്? ബഹുമാനിക്കാത്തതിനുള്ള ശിക്ഷ. ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ മുന്നോട്ടു പോകൂ.
മരണം ഉറക്കം പോലെ
ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ പോയാൽ, അവസാനം വരെ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് നിങ്ങൾ തന്നെ പോകും, നിങ്ങൾ തന്നെ പോയി കിടക്കും. “ഈ ശരീരം വിടാൻ പോകുകയാണ്” എന്ന് നിങ്ങൾക്കു തന്നെ മനസ്സിലാകും. നിങ്ങൾ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടു പോകും: “ഈ ശരീരം വിട്ട് ഞാൻ പോകാൻ പോകുന്നു.”
ഉറങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ചേട്ടനോടും അനിയനോടും നാം എന്തു പറയും? “എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു.” അതുപോലെ പറയാൻ കഴിയും: “ഞാൻ ഈ ശരീരം വിട്ടു പോകാൻ പോകുന്നു.” ഉറക്കം പറയാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ മരണവും പറയാൻ കഴിയും.
ഇത് ഒരു തിരുക്കുറൾ വളരെ ലളിതമായി പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്: “മരണം ഉറങ്ങുന്നതുപോലെയാണ്.” മരിക്കുക എന്നാൽ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതുപോലെ തന്നെ. നീ ഇത്രയും വർഷം ജീവിച്ചിട്ടും പറഞ്ഞിട്ട് ഉറങ്ങാൻ പഠിച്ചിട്ടില്ല. പോയി കിടക്കുന്നു, മല്ലിടുന്നു, പിന്നെ ഉറങ്ങുന്നു. എന്തിനാണ് മല്ലിടുന്നത്?
കിടന്നുകൊണ്ട് ആലോചിക്കുന്നു; ആലോചിച്ച് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താൻ കഴിയാതെ ഉറങ്ങുന്നു. എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്? എഴുന്നേറ്റിരുന്ന്, എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് നിന്നോടു തന്നെ ചോദിക്ക്. എന്താണ് നേടേണ്ടതോ അത് നേടാനുള്ള വഴി നോക്ക്. നിന്റെ ആവശ്യം വൃത്തികെട്ടതാണെങ്കിൽ, “വേണ്ട” എന്ന് വിട്ടുകളയ്.
നാം പറക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നമുക്ക് ചിറകില്ല; നമുക്ക് പറക്കാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ യോഗ്യത ഇതാണ്, ഇത്രയേ ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നാണെങ്കിൽ തെറ്റില്ല. “ഞാൻ യോഗ്യത വളർത്തും, കഴിവ് വളർത്തും” എന്നാണെങ്കിലും തെറ്റില്ല. കഴിയുന്നത്ര ആഘോഷിക്ക്, കഴിയുന്നത്ര സന്തോഷമായിരിക്ക്.
ഇതിന് മതമോ മൂന്നാമതൊരാളോ ആവശ്യമില്ല. മൂന്നാമതൊരാൾക്ക് ഇവിടെ സ്ഥാനമേയില്ല. നീ നിന്നോടു തന്നെ സംസാരിച്ച് തീരുമാനത്തിലെത്തേണ്ട കാര്യം മൂന്നാമതൊരാളോട് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ അവന് ഇഷ്ടമുള്ളതേ പറയൂ.
സത്സംഗം സൗജന്യം
എന്നോട് ഉപദേശം ചോദിച്ചാൽ, “ആഴ്ച തോറും സത്സംഗത്തിന് വരൂ; വെറുതെ വരരുത്, ഓരോരുത്തരും രണ്ടായിരം, അയ്യായിരം, പതിനായിരം തരൂ; സത്സംഗം സൗജന്യമായി നടത്താൻ കഴിയില്ല” എന്ന് ഞാൻ പറയുമോ? അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പണം കുമിഞ്ഞുകൂടും. പക്ഷേ അത് സത്യമല്ല. ഞാൻ സത്സംഗം ഇപ്പോൾ മാത്രമല്ല, എപ്പോഴും സൗജന്യമായിത്തന്നെ നടത്തും. ആർക്കു വേണമെങ്കിലും, എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാം.
ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് എല്ലാവരെയും ദൈവം എന്ന് പറയുന്നത്? എല്ലാവരും ദൈവം തന്നെ. യോഗ്യത നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് നീയാണ്. നിന്റെ യോഗ്യത കൂട്ടിയാൽ നിനക്ക് എവിടെ വരെ പോകാം? ദൈവം വരെ. ദൈവം എന്നാൽ മന്ത്രവിദ്യ കാട്ടുന്ന ദൈവം എന്ന് കരുതരുത്; അങ്ങനെയല്ല. എല്ലാം മാറ്റിവെച്ച്, ശൂന്യത മാത്രമാണ് എന്ന് നിനക്ക് അനുഭവിച്ചറിയാം. അപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി നീ തന്നെ മാറും. എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയും.
ദൈവത്തിന്റെ പേരുകൾ
എന്റെ ഗുരുവും ദൈവവും വേറെയല്ല. എന്തുകൊണ്ട്? അദ്ദേഹം ദൈവത്തോട് രണ്ടറ്റതായി, വേർതിരിക്കാനാവാത്തവിധം കലർന്നുപോയി. ശിവവാക്യർ എന്ന് പറഞ്ഞാലും ദൈവം എന്ന് പറഞ്ഞാലും, എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒന്നു തന്നെ. നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലുമാകാം; അത് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം.
അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവത്തിന് പല പേരുകൾ ഇട്ടത്. നാരായണൻ, നരനായി സഞ്ചരിച്ചവൻ, ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് പേരുകൾ. ഗവേഷണം ചെയ്തുനോക്കിയാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും പേരുകൾ ദൈവത്തിന്റെ പേരുകൾ തന്നെയാണ്.
ദൈവത്തിന്റെ ദൂതനായി വന്ന ഒരാളുടെ പേരും ഒരുപാടു പേർ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പേർക്കുള്ള പേര് ഏതാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, മുഹമ്മദ്. ആ ദൂതനെ അവർ ബഹുമാനിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ദൈവം അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിച്ചു എന്ന് അവർ അംഗീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ആ പേര് അവർ ഇടുന്നു. തെറ്റില്ല, അത് അവരുടെ ഇഷ്ടം. അതൊഴികെയുള്ള മറ്റു പേരുകളെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ പേരുകൾ തന്നെ.
നിങ്ങൾ വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്
ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: നിങ്ങൾ വിശേഷപ്പെട്ടവരാണ്. നിങ്ങളെ നിങ്ങൾ ആഘോഷിക്കൂ. നിങ്ങളെ നിങ്ങൾ ബഹുമാനിക്കൂ. ഏതു ചോദ്യം വേണമെങ്കിലും ചോദിക്കൂ; നിങ്ങളോടു തന്നെ ചോദിക്കൂ. ജാതിയും മതവും കടന്ന് ജീവിക്കൂ. ആൺ, പെൺ എന്നതിനെ കടന്ന് ജീവിക്കൂ. നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ. കുറ്റബോധത്തോടെ ഒന്നും കഴിക്കരുത്.
ജീവിതം സന്തോഷകരമായി സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമം ആരാണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. നിങ്ങൾ ദൈവത്തോളം യോഗ്യരാകാൻ ആദ്യം എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കണം. നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ മോചനം നേടി സന്തോഷവാന്മാരായാൽ, നിങ്ങളും ആരാണ്? ദൈവം തന്നെ.
ഞാൻ മോചനം നേടിയ ഒരു മനുഷ്യനാണ്, ദൈവത്തെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ മനുഷ്യൻ, അത് നിങ്ങളെ അനുഭവിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവൻ. ഇത് ഞാൻ അഹങ്കാരത്തോടെ പറയുന്നതല്ല; ഇത് ഒരു വിവരം മാത്രമാണ്. “ഞാൻ ഇറച്ചി കഴിച്ചു, മീൻ കഴിച്ചു” എന്ന് നാം പറയാറില്ലേ, അതുപോലുള്ള ഒരു വിവരമാണ് ഞാൻ തരുന്നത്. നിങ്ങൾ എന്നെ അംഗീകരിക്കണം എന്നൊന്നുമില്ല. അംഗീകരിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ പോരാടുകയുമില്ല.
ഇപ്പോഴൊക്കെ എനിക്ക് അഭിനയിക്കാൻ കഴിയില്ല. മറച്ചുവെച്ച്, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ നുണ പറയാൻ കഴിയില്ല. “സുഖമാണോ? കഴിച്ചോ?” അങ്ങനെയേ ഞാൻ സംസാരിക്കൂ. അതിലെന്താ പ്രശ്നം? വാക്കല്ല പ്രധാനം. വാക്കിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയാൽ അത് നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നമാണ്; എന്റെ പ്രശ്നമല്ല.
എന്നെ തെളിയിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലല്ല ഞാൻ ഇത് പറയുന്നത്. വീണ്ടും പറഞ്ഞുവെക്കുന്നു: നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ എന്നെ തെളിയിക്കേണ്ട ആവശ്യം എനിക്കില്ല. ഞാൻ തരുന്ന പരിശീലനം നിങ്ങൾ ചെയ്ത് അനുഭവം നേടാൻ കഴിയും. അങ്ങനെ അനുഭവം നേടിയവർക്ക്, “ഇത് ഇങ്ങനെയാണ്” എന്ന് മറ്റൊരാളോട് പറയാം. പറയാതെയും പോകാം. അതും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം തന്നെ.
നിങ്ങൾ ആഘോഷിക്കൂ. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതെല്ലാം ഇതാണ്: നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ, ആഹ്ലാദത്തോടെ, ആനന്ദത്തോടെ, ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ എപ്പോഴും ഇരിക്കൂ.
നന്നായിരിക്കൂ. മികവോടെയിരിക്കൂ. ആഘോഷമായിരിക്കൂ. നിങ്ങളെ വിലയേറിയവരാക്കി മാറ്റുന്നത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ തന്നെയാണ്. ഞാൻ ഒരു അവസരമാണ്; എന്നെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.