ഭാഗം 2 / 5

ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ

ശിവയോഗി ശിവകുമാറിന്റെ “നീയും നാനും ഈശനേ” (നീയും ഞാനും ദൈവം തന്നെ) എന്ന തമിഴ് പ്രഭാഷണത്തെ ആധാരമാക്കി എഴുതിയ അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതാണ് ഇത്. മൂല പ്രഭാഷണം കാണുക. ഈ ലേഖനം തമിഴ് മൂലത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തതാണ്.

ഞാൻ നല്ലവൻ, നീയും നല്ലവൻ

ഒരു സ്വാമി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം വളരെ വളർന്നുപോകുന്നു. ഇപ്പോൾ താൻ തന്നെയാണ് ദൈവം എന്ന് പറയുന്നു. അതിനായി എന്തു ചെയ്യുന്നു? “നീയും ദൈവം” എന്ന് പറയുന്നു. പറയാമോ, പാടില്ലേ?

“ഞാൻ നല്ലവൻ” എന്ന് എനിക്ക് പറയണം. അതിനായി ആദ്യം “നീയും നല്ലവൻ” എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. നിന്നെ നല്ലവൻ എന്ന് പറഞ്ഞാലേ എന്നെ നല്ലവൻ എന്ന് പറയാൻ കഴിയൂ. “നാം രണ്ടുപേരും നല്ലവർ.” ഞാൻ കൊടുംപാപിയായിരിക്കാം, കൊലക്കുറ്റവാളിയായിരിക്കാം, കള്ളനായിരിക്കാം. എന്നിട്ടും “നീ നല്ലവൻ, ഞാനും നിന്നെപ്പോലെ നല്ലവൻ തന്നെ” എന്ന് പറഞ്ഞുകളയും. ഈ ലോകം ഇങ്ങനെയാണ് ശീലിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ മനുഷ്യരും ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ്.

തന്നെ വലിയ ആളാക്കാനായി ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കും. ചിലരോട് സംസാരിച്ചാൽ നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകും: “ഞാൻ വിചാരിച്ചതാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്, അറിയാമോ? ഞാനും അങ്ങനെ കൊടുക്കാമെന്നാണ് വിചാരിച്ചത്.” അവർക്കും അതിനും ഒരു ബന്ധവുമുണ്ടാകില്ല; വെറുതെ പറയുന്നതാണ്.

അയൽവീട്ടുകാരി കാപ്പിപ്പൊടി ചോദിച്ചാൽ മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് കൊടുത്തയയ്ക്കുക. പക്ഷേ നമ്മോട് എന്തു പറയും? “എനിക്കും അങ്ങനെ കൊടുക്കുന്ന ശീലമാണ്.” അതേ സ്ത്രീ കുറച്ചു മുമ്പാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ശകാരിച്ചത്: “അയൽവീട്ടിലെ ഒരു കുട്ടി വന്നു, ചോക്ലേറ്റെല്ലാം എടുത്തു തിന്നുകളഞ്ഞു.”

“അയൽവീട്ടിലെ കുട്ടി ചോക്ലേറ്റ് തിന്നതിനു തന്നെ ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടുന്നല്ലോ, നിങ്ങൾ കാപ്പിപ്പൊടി കൊടുക്കുമോ?” എന്ന് നാം ചോദിക്കുമോ? എന്തുകൊണ്ട് ചോദിക്കില്ല? അവർ പറഞ്ഞതിനും അവർക്കും ഒരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം. പക്ഷേ ചോദിച്ചാൽ, അവരും നമ്മുടെ നേരെ എന്തെങ്കിലും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുമെന്ന് നാം പേടിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ മാത്രം എന്താ? കാപ്പി കുടിക്കാറില്ലെന്ന് വെറുതെയല്ലേ പറഞ്ഞത്?”

അതുകൊണ്ട് എന്തു സംഭവിക്കുന്നു? രണ്ടു നുണകളും വേഷം കെട്ടി മാറിമാറി സംസാരിക്കുന്നു. എന്തെങ്കിലും ഒരു സത്യമുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യസ്വഭാവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. “പറഞ്ഞാൽ പറയട്ടെ, നമുക്കെന്താ?”

ശിവവാക്യരെ കടന്നുപോയവർ

ഒരുപാടു പേർ ഇങ്ങനെയാണ് എന്റെ ഗുരുവിനെ കടന്നുപോയത്. ശിവവാക്യരെ എങ്ങനെ കടന്നുപോയി? “ഭ്രാന്തൻ, എന്തോ പുലമ്പുന്നു. അദ്ദേഹം ശിവനായത്രേ, മറ്റുള്ളവരും ശിവനാണത്രേ, നീയും ഞാനും ദൈവമാണത്രേ, പോടാ” എന്ന് പറഞ്ഞ്.

എത്രമാത്രം വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകും, ഈ ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ! ഈ ജനങ്ങളോട് ചെന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. “നുണ പറയുകയാണ്, പറ്റിക്കാനാണ് പറയുന്നത്” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഇപ്പോഴും പറയാം: “കച്ചവടത്തിനു വേണ്ടി പറയുകയാണ്.”

“നീ തന്നെ ദൈവം” എന്ന പുസ്തകം

ഞാൻ ഒരു പുസ്തകം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, അറിയാമോ? അതിന്റെ പേര് “നീ തന്നെ ദൈവം”. എല്ലാം വിറ്റുതീർന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഈയിടെയും ഒരാൾ ഫോണിൽ ചോദിച്ചു: “നീ തന്നെ ദൈവം പുസ്തകം ഉണ്ടോ?” “ഇല്ല സാർ, എല്ലാം വിറ്റുപോയി.”

എന്തുകൊണ്ട് വിറ്റുപോകുന്നു? ഇഷ്ടമാണ്. “ദൈവം എന്നു കേട്ടാൽ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.” “എങ്ങനെ?” എന്ന് ചോദിക്കാതെ തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരുവൻ; “എങ്ങനെ?” എന്ന് ചോദിക്കാതെ തന്നെ എതിർക്കുന്ന ഒരുവൻ. സ്വീകരിക്കുന്നവനും എതിർക്കുന്നവനും മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ? ഇത് എങ്ങനെ, ഇത് എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടായി, ഇതിനായി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം എന്ന് ചോദിക്കുന്നവൻ ഇല്ല.

“ഞാൻ നല്ലവനാണോ?” എന്ന് ഒരാൾ എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ പറയും: “അറിയില്ല. നിങ്ങൾ നല്ലവനാണോ ചീത്തയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ നല്ലവനാണ് എന്ന ചിന്തയിൽ തന്നെ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ നല്ലവനായിരിക്കാം. എനിക്ക് നല്ലവനായിരിക്കണം എന്ന താൽപ്പര്യം തന്നെയില്ല. ഞാൻ നല്ലവനായിരിക്കാൻ വേണ്ടി ജനിച്ചതല്ല.” നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ജനിച്ചതാണെങ്കിൽ, അത് ആരുടെ പ്രശ്നമാണ്?

നല്ലവന്റെ ലക്ഷണം

നല്ലവന് നിങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷണം പറയും: അദ്ദേഹം കോണകം മാത്രമേ ഉടുക്കൂ. അല്ല, മുണ്ടുടുക്കില്ല, പാന്റ്സ് മാത്രമേ ഇടൂ. അല്ല, ജീൻസ് ഇടില്ല, ടീഷർട്ട് ഇടില്ല. ഭസ്മക്കുറി ഇടാതെ പുറത്തിറങ്ങില്ല, രുദ്രാക്ഷം ഇടാതെ നാടുചുറ്റില്ല.

നമുക്ക് ചിന്തിക്കാൻ തന്നെ അറിയില്ല. നല്ലവൻ, ചീത്തയാൾ എന്ന ഈ കണക്കുകളെല്ലാം വിടൂ. “ഈശൻ” എന്ന ഒരു വാക്ക് അതുപോലെ തന്നെ മാറ്റിയെടുക്കൂ: നീയും ഞാനും ദൈവം.

മിന്നലും ജ്യോതിയും

എന്റെ ഗുരു എന്താണ് പറയുന്നത്? “മിന്നലിനുള്ളിൽ മിന്നൽ ഉയർന്ന്, മിന്നൽ പരന്ന്, മിന്നൽ ഒതുങ്ങുന്നതുപോലെ.” ഒരു മിന്നൽ വെട്ടി പുറത്തുവരുന്നു; പിന്നെ എന്തു സംഭവിക്കുന്നു? മിന്നലിനുള്ളിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങുന്നു. അതുപോലെ “ചിന്തയ്ക്കുള്ളിലും”. മിന്നൽ എന്നാൽ ഒളി, വെളിച്ചം.

“ഓടിയോടി ഓടിയോടി ഉള്ളിൽ കലർന്ന ജ്യോതിയെ തേടിത്തേടി തേടിത്തേടി നാളുകളും കഴിഞ്ഞുപോയി വാടിവാടി വാടിവാടി മരിച്ചുപോയ മനുഷ്യർ കോടി കോടി കോടി കോടി, എണ്ണമറ്റ കോടികൾ.”

എന്തിനെ തേടി? ദൈവത്തെയല്ല. ഉള്ളിൽ കലർന്നിരിക്കുന്ന ജ്യോതിയെ. അതിനെ തേടിത്തന്നെ പല ജന്മങ്ങൾ എടുത്ത്, അതിനെ അറിയാതെ തന്നെ മനുഷ്യൻ മരിച്ചുപോയി എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ പറയുന്നതേയില്ല.

മനുഷ്യൻ ഒരുപാട് ജന്മങ്ങൾ എടുക്കുന്നു. ജന്മം ജന്മമായി വന്നുപോയ്ക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എന്താണ് വന്നത്, എന്താണ് പോയത് എന്നുപോലും അറിയാതെ പോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നന്നായി പാടി, നന്നായി അഭിനയിച്ച്, ഭസ്മക്കുറി ഇട്ട്, രുദ്രാക്ഷം ഇട്ട്, എന്തു നേടി?

നീ ദൈവമാണെന്ന് അറിയുക

നീ ഒരു ദൈവമാണ്. “നീ ദൈവമാണെന്ന് അറിയുക” എന്ന് ഭാരതിയാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ ഒരു വരിക്കു വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കവിത എഴുതിയിട്ടുണ്ട്: “പൈന്തമിഴിനെ മെരുക്കിയ ഭാരതി, ചെന്തമിഴിന്റെ തേനീച്ച.”

നാം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കാത്തത്? ഒന്നുകിൽ ഞാൻ അന്ധമായി എതിർക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പറ്റിക്കപ്പെടുന്നു. “ഞാൻ തന്നെ ദൈവം”, “ഞാനും ദൈവം തന്നെ”, “നീ തന്നെ ദൈവം” എന്ന പുസ്തകം നിങ്ങൾ വായിച്ചോ? വായിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ മനസ്സിലായേനെ: എപ്പോൾ ചിന്തകളെല്ലാം വിട്ട്, “ഞാൻ” ഇല്ലാതായോ, അപ്പോൾ നീ ആരാണ്? ദൈവം തന്നെ.

മരിച്ചശേഷം മാത്രം ആദരം

ഒരു മനുഷ്യൻ ശവത്തെ തൊട്ടു തൊഴുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ശവമായശേഷം വലിയ മാലയൊക്കെ ഇടും. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഒട്ടും ബഹുമാനമുണ്ടാകില്ല. മരിച്ചശേഷം മാലയിട്ടാൽ അദ്ദേഹം കാണാൻ പോകുന്നില്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ചെന്ന് “ഞാൻ നിങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നു” എന്ന് പറയുമോ? ഒരു മനുഷ്യന് മരിച്ചാലേ വിലയുള്ളൂ; ജീവിച്ചിരുന്നാൽ ഇല്ല. ശരിയല്ലേ?

അമ്മ മരിച്ചശേഷം ആപ്പിൾ, പഴച്ചാറ്, പഴം, സാരി എല്ലാം വെച്ച്, പടങ്ങൾ തൂക്കിത്തൂക്കി വെക്കും. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്തു ചെയ്തു എന്നാണ് നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്? ഓരോ മക്കളും ഓരോ തരം. ചില മക്കൾ ചെയ്യും, ചിലർ ഒന്നും ചെയ്യില്ല. പക്ഷേ മരിച്ചശേഷം അമ്മ തിന്നാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന ഒരു ധൈര്യം. ആ ആപ്പിൾ മുറിച്ച് ഭാര്യയ്ക്ക് കൊടുക്കാമല്ലോ.

അമ്മ ഉള്ളപ്പോൾ അവർക്ക് ആപ്പിൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയാൽ എന്തു സംഭവിക്കുമായിരുന്നു? “കുട്ടികൾക്കൊക്കെ കൊടുക്കാതെ, വയസ്സുകാലത്ത് അവർക്ക് ഇത് വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരികയാണോ?” ഇറച്ചി വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്നാൽ, “ഇറച്ചി അവർക്ക് എങ്ങനെ തിന്നാൻ പറ്റും? നിനക്ക് ബുദ്ധിയുണ്ടോ?” ആട്ടിറച്ചി വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്നാൽ, “കൊഴുപ്പാണ്, കോഴിയിറച്ചി വാങ്ങാമായിരുന്നില്ലേ” എന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതായി പറയും. വീടുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ കോമാളിത്തരം കാട്ടുന്നു.

രഹസ്യമായി വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുത്താൽ, “കള്ളനെപ്പോലെ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്നു തരുന്നു” എന്ന് പറയും. പരസ്യമായി വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുത്താൽ, “എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് കൊടുത്താൽ എങ്ങനെ തിന്നും?” എന്ന് പറയും. ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് മനുഷ്യർ.

നന്മ ചെയ്താലും അതിനെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നവർ ചിലർ. തെറ്റു ചെയ്താലും “നന്നായി ചെയ്തു” എന്ന് പറയുന്നവരും ചിലർ. മനഃപൂർവം കേടായത് കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകും; എന്നിട്ടും പ്രശംസിക്കും. എന്താണ് നല്ലത്, എന്താണ് ചീത്ത എന്നുപോലും മനസ്സിലാക്കാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ഈ ഭൂമിയിലുണ്ട്. അവിടെ ചെന്ന് ഒരാൾ “ദൈവം നീ തന്നെ” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തു സംഭവിക്കും? അവൻ മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കൊമ്പിൽ കയറിയിരുന്ന്, “ഞാനാണ് ദൈവം, ഞാൻ പറയുന്നത് നീ ചെയ്യ്” എന്ന് പറയും.

വലിയ ദൈവം, ചെറിയ ദൈവം

“നീയും ദൈവം, ഞാനും ദൈവം. പക്ഷേ ഞാൻ പറയും, നീ ചെയ്യണം. ഞാൻ വയസ്സായ ദൈവം, നീ ചെറിയ ദൈവം.” പ്രായം വന്നുനിൽക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, “ഞാൻ ജാതിയിൽ മുന്നോക്കമായ ദൈവം, നീ പിന്നോക്കമായ ദൈവം.”

വകുപ്പുകളുടെ പേരുകളെല്ലാം മാറ്റിവെക്കുന്നുണ്ട്; സാമൂഹികക്ഷേമം, സാമൂഹികനീതി എന്നൊക്കെ. നല്ലതു തന്നെ. പക്ഷേ ജാതി എടുത്തുമാറ്റില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അത് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കും; നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ട.

നിങ്ങൾ പോയി ഇരുപതോ അമ്പതോ ജന്മം എടുത്ത് വന്നാലും, ഇന്ത്യയിൽ വന്ന് ജനിച്ചാൽ ഈ ജാതികളെല്ലാം ഉണ്ടാകും. പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ദൈവത്തോട് വരം ചോദിക്കാം: “സ്വാമീ, കഴിഞ്ഞ തവണ എന്നെ ഈ ജാതിയിൽ ജനിപ്പിച്ചു; ഇത്തവണ ആ ജാതിയിൽ ജനിപ്പിക്കണേ.” ആ ദൈവം ചിരിക്കും: “ദൈവം നീ തന്നെയാടാ! എന്നോട് വന്ന് ചോദിക്കുന്നോ? ഞാൻ വെറുമൊരു കണ്ണാടിയല്ലേ!” അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലേ കാര്യം തീരൂ.

ഗുരു പറഞ്ഞുതരുന്ന ഉപായങ്ങൾ

ഇവിടെ ശിവവാക്യർ ചില ഉപായങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, അവ പ്രയോഗിക്കാൻ പറയുന്നു. എന്റെ ഗുരു എന്താണ് പറയുന്നത്?

“കരിമുഖം പോലുള്ള മുഖമുള്ള കല്പകത്തെ കൈകൂപ്പി തൊഴുതാൽ കലകളും ഗ്രന്ഥങ്ങളും ജ്ഞാനവും മനസ്സിൽ വന്നുദിക്കും.”

ഒരു ദൈവത്തിന് എന്താണ് ഉണ്ടാവുക? ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകും. എല്ലാ കഥയും എല്ലാ ആശയവും എല്ലാ സിദ്ധാന്തവും ദൈവത്തിന് മനസ്സിലാകും. അങ്ങനെയൊന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?

“ഓടിയോടി ഉള്ളിൽ കലർന്ന ജ്യോതി”യെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും? അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

“മൂലമെന്ന കുളത്തിൽ മുളച്ചുപൊങ്ങിയ കോരപ്പുല്ലിനെ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നാലുകെട്ട് അറുക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ബാലനായി ജീവിക്കാം.”

ആ വെളിച്ചം വളർത്താൻ, ആ ജ്യോതിയെ കണ്ടെത്താൻ മറ്റൊന്നും പറയുന്നു:

“ശംഖ് രണ്ട്, കുഴൽ ഒന്ന്, അവ ഇഴപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നതിനാൽ രണ്ടു ശംഖും ഊതി മങ്ങി മരിക്കുന്നു എത്രയോ മനുഷ്യർ; രണ്ടു ശംഖും ഒഴിവാക്കി കുഴൽ ഊതാൻ കഴിഞ്ഞാൽ…”

ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് പാട്ടുകൾ എഴുതിവെച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം പോയത്. കാലില്ലാത്ത കണ്ണ്, ഗർഭം ധരിക്കാത്ത കുഴി, ഗർഭഗൃഹം.

ഒന്നുമില്ലാത്ത ഇടം

ഈ ഉപായങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, ഇതെല്ലാം നീ ചെയ്താൽ, നിനക്ക് ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരിടം വരും എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരിടം. ബ്രഹ്മാവ്, അയൻ, മാൽ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നതിനെയും, ഏഴു ലോകങ്ങൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നതിനെയും, ഇവയെല്ലാം കടന്ന് നിനക്ക് എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഇരിക്കാം. “ഇരിക്കാം, ഇരിക്കാം” എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.