ഭാഗം 3 / 5
മെരുക്കിയെടുത്ത മൃഗം
ശിവയോഗി ശിവകുമാറിന്റെ “നീയും നാനും ഈശനേ” (നീയും ഞാനും ദൈവം തന്നെ) എന്ന തമിഴ് പ്രഭാഷണത്തെ ആധാരമാക്കി എഴുതിയ അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണ് ഇത്. മൂല പ്രഭാഷണം കാണുക. ഈ ലേഖനം തമിഴ് മൂലത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തതാണ്.
ഗുരുവും ദൈവവും
എനിക്ക് എന്റെ ഗുരു വേറെ, ദൈവം വേറെ എന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ദേവനാക്കാം; ഞാൻ ദൈവമല്ല. നിങ്ങളുടെ ചിന്തയിൽ ഞാൻ ഒരു രൂപമായി ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ദൈവമായിരിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ദൈവമല്ല. നിങ്ങൾ നേരിട്ടു വന്ന് ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ദൈവത്തിന് ചെയ്യുന്നതല്ല; ദേവന് ചെയ്യുന്നതാണ്. ദിവ്യത്വത്തെ മാനിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ബഹുമാനിക്കാം. പക്ഷേ അത് ഞാനല്ല. “ഞാൻ” എന്ന അഹങ്കാരമുണ്ടല്ലോ, അത് ഞാനല്ല.
ദൈവം ആരായാലും ശരി. “നീയും ഞാനും ദൈവം തന്നെ” എന്നല്ലേ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്? നീയും ഞാനും ദൈവമാകുന്നത് എപ്പോഴാണ്? ഞാൻ എന്നെ വിട്ടുകളഞ്ഞു, നീ നിന്നെ വിട്ടുകളഞ്ഞു എങ്കിൽ, നാം രണ്ടുപേരും ആരാണ്? ദൈവം തന്നെ. ഇവിടെയുള്ളതെല്ലാം ശുദ്ധമായ ശൂന്യാകാശം തന്നെ. “ഞാൻ” എന്ന ഒന്ന് ഒരു പുറംഭംഗി മാത്രം; അത് ഒരു മായയാണ്.
മായ എന്നാൽ ഇല്ല എന്നല്ല
ഈ ശരീരം മായയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ഇല്ല എന്ന് അർത്ഥമില്ല. ഇത് മണ്ണുകൊണ്ടും ചിന്തകൊണ്ടും ഉണ്ടായതാണ്. രൂപം പൂണ്ടിരിക്കുന്ന മണ്ണും, ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനസ്സും മായയാൽ ഉണ്ടായവയാണ്. മായ എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് അർത്ഥമില്ല.
“മണ്ണും മായ” എന്ന ഒരു വീഡിയോയിൽ ഞാൻ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതും കണ്ടാലേ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്നിച്ച് മനസ്സിലാകൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തോ പുലമ്പുകയാണെന്നു പോലും തോന്നിയേക്കാം; അത് നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നമാണ്. മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അത് പോയി കാണൂ. “മായ” എന്ന് അദ്ദേഹം എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകും.
മതം ഇത് അംഗീകരിക്കുമോ?
“നീയും ഞാനും ദൈവം” എന്നത് മതം അംഗീകരിക്കുമോ? അംഗീകരിക്കില്ല. ഇതിൽ ചടങ്ങുകൾക്കൊന്നും സ്ഥാനമില്ല. അമ്പലത്തിലോ പള്ളിയിലോ മസ്ജിദിലോ പോകേണ്ട കാര്യമേയില്ല. അവിടെ പോയി നിങ്ങൾ ആരാധിക്കേണ്ട ആവശ്യമേയില്ല.
നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നത്? ശീലിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് പോകുന്നു. എങ്ങനെയാണ് ശീലിപ്പിച്ചത്? നിങ്ങൾക്ക് പ്രശ്നം വന്നപ്പോൾ.
മെരുക്കിയെടുത്ത മൃഗം
ഒരു മൃഗത്തെ എങ്ങനെയാണ് മെരുക്കുന്നത്? പട്ടിണിക്കിടും. ഒരുനേരം ഭക്ഷണം കൊടുക്കണമെങ്കിൽ, “ഇത് ചെയ്താലേ തരൂ” എന്ന് ശീലിപ്പിക്കും. “ഈ തീ ചാടിക്കടന്നാലേ നിനക്ക് ഇറച്ചിക്കഷണം” എന്ന് പഠിപ്പിക്കും. ആ ഇറച്ചിക്കഷണത്തിനു വേണ്ടി അത് വന്ന് ചെയ്യും.
മൃഗശാലയിൽ പരിശീലകൻ ഒരു ഡപ്പി വെച്ചിരിക്കും. കോലിൽ ഇറച്ചി കുത്തിയെടുക്കും. അത് സിംഹം കാണും: “ശരി, നമുക്കുള്ള കഷണം തയ്യാറായി.” അദ്ദേഹം വളയം കാണിക്കും. അത് ചാടി വന്ന് തിന്നിട്ട് പോകും.
ഡോൾഫിൻ വരും. ചെറിയ ചെറിയ മീനുകളുമായി നിൽക്കും, എറിഞ്ഞുകൊടുക്കും. ഒരു നൃത്തം ചെയ്താൽ തരുമെന്ന് അതിനറിയാം; അത് ഒരു നൃത്തം ചെയ്യും.
നിങ്ങളും അതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് വന്നത്. നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞാൻ വ്യത്യസ്തനാണെങ്കിൽ, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്; അത്ര തന്നെ. ഞാനും നിങ്ങളും വേറെയല്ല. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ വന്ന്, ഇവിടെ വന്നെത്തിയതാണ്.
നമ്മളെ ഒരു മൃഗശാലയിൽ തന്നെയാണ് പാർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. നമ്മളെ മെരുക്കുന്നു. പറഞ്ഞുപറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുന്നു: നീ നായ്ക്കർ, നീ മുതലിയാർ, നീ ചെട്ടിയാർ, നീ പറയർ, നീ ഹിന്ദു, നീ ക്രിസ്ത്യാനി, നീ മുസ്ലീം, നീ ഇങ്ങനെയിരിക്കണം, അങ്ങനെയിരിക്കണം.
എങ്ങനെയാണ് ശീലിപ്പിച്ചത്? നിനക്ക് പ്രശ്നം വരും, കഷ്ടപ്പാട് വരും, ദുഃഖം വരും, ആകുലത വരും; ദൈവത്തെ തൊഴുതാൽ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടും എന്ന് പറഞ്ഞ്.
അത്ഭുതങ്ങളെല്ലാം വിദ്യകൾ
സ്വാമിമാരും സത്സംഗം നടത്തുന്നവരും പലരും ഇങ്ങനെയാണ്. അവിടെ ചെന്നാൽ പൊങ്കലും സുണ്ടലും (പ്രസാദമായി കിട്ടുന്ന പലഹാരങ്ങൾ) തരും. വരുന്നവർക്കെല്ലാം ഭസ്മം തൊടുവിച്ച് പറഞ്ഞയയ്ക്കും. വന്നയുടനെ വരുന്നവരെല്ലാം കാലിൽ വീഴും.
ചിലർ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി നിൽക്കും: “ഇവൻ എന്താ ചെയ്യുന്നത്?” എനിക്കും എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ല. അവർ വേറെ എവിടെയോ വേറെ തരത്തിൽ പരിശീലനം നേടി വന്നവരാണ്. ചില സ്വാമിമാർ വായുവിൽ നിന്ന് എന്തോ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നതുപോലെ ഞാനും എടുത്തു കൊടുക്കുമോ എന്നുപോലും നോക്കും. ആ സ്വാമി ഞാനല്ല.
ദൈവം അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല. അത്തരം കാര്യങ്ങളൊന്നും നിങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തോട് ചോദിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവയെല്ലാം എന്താണ്? വിദ്യകൾ. ഒറ്റച്ചക്രത്തിൽ സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്നതുപോലുള്ള വിദ്യകൾ.
രണ്ടു ചക്രമുള്ളപ്പോൾ തന്നെ അത് വലിയ അപകടമുള്ള കാര്യമാണ്. പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അത് അപകടമാണെന്ന് അറിയുന്നത്. പിന്നെ വളരെ എളുപ്പമാണെന്ന് നാം കരുതുന്നു. പക്ഷേ അത് എപ്പോഴും അപകടം തന്നെയാണ്. ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ വളരെ അപകടകരമായിട്ടാണ് പോകുന്നത്; നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലെന്നു മാത്രം. കുറച്ചു കൂടുതൽ ചരിഞ്ഞുനോക്കൂ, കാണാതായിപ്പോകും. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ദൈവം ചോദിക്കും: “നീ എന്തിനാടാ ബാലൻസ് തെറ്റി ഇങ്ങോട്ടു വന്നത്?”
ഒരു വിവരം മതി
കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികൾ ചിലർ നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന ലോറിയിൽ ഇടിച്ച് മരിച്ചുപോയി എന്നു കേട്ട് എല്ലാവരും കരഞ്ഞുകരഞ്ഞിരുന്നു. “മദ്യപിച്ചിട്ടാണ് പോയത്” എന്ന് കേട്ടതോടെ കരച്ചിൽ നിർത്തി. ഒരു ചെറിയ വിവരം പറഞ്ഞാൽ നാം കരച്ചിൽ നിർത്തും. മദ്യപിച്ചിട്ടാണ് പോയതെങ്കിലും മരിച്ചത് കുട്ടികൾ തന്നെയല്ലേ?
എന്തെങ്കിലും ഒരു വിവരം പറഞ്ഞാൽ നാം നിന്നുപോകുന്നു. മെരുക്കിയെടുത്ത മൃഗം. നമ്മളെ മെരുക്കിക്കഴിഞ്ഞു.
അതുകൊണ്ട് നാം മതത്തിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നത് വലിയ അത്ഭുതമൊന്നുമല്ല. ആററിവുണ്ടെങ്കിൽ എളുപ്പത്തിൽ മെരുക്കാം. അഞ്ചറിവാണെങ്കിൽ മെരുക്കാൻ കുറച്ചു സമയമെടുക്കും.
ആ സിംഹത്തെ തിരിച്ച് കാട്ടിൽ വിട്ടു എന്ന് വിചാരിക്കുക. പരിശീലകൻ അവിടെ ചെന്ന്, “ഇതാ നിന്റെ ഇറച്ചിക്കഷണം” എന്ന് പറഞ്ഞു നിന്നാൽ അത് എന്തു ചെയ്യും? അവനെത്തന്നെ മുഴുവനായി തിന്നുകളയും. പക്ഷേ മനുഷ്യൻ അങ്ങനെയല്ല. എന്തു മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുത്താലും, “എന്തൊക്കെയായാലും ഞങ്ങളുടെ അമ്മയെക്കാൾ, അച്ഛനെക്കാൾ, ചേട്ടനെക്കാൾ വലിയ ആൾ ആരാണ്?” എന്ന് പറയും. ഇത്രയും കാലം അവനെ പറ്റിച്ചവനാണ് അവന് വലിയവൻ.
പാട്ടിന്റെ അർത്ഥം അറിയാമോ?
“നീയും ഞാനും ദൈവം” എന്ന് കേട്ടയുടനെ പറ്റിക്കപ്പെടരുത്. അദ്ദേഹം എന്താണ് പറയാൻ വരുന്നത്, എന്തിനാണ് പറയുന്നത്, അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ ദൈവമായി എങ്ങനെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു? ഇപ്പോൾ എന്റെ ഗുരുവിനോട് ചെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ചോദിക്കാൻ കഴിയുമോ?
അദ്ദേഹം പാട്ടിൽ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ, അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? “കാലില്ലാത്ത കണ്ണ്” എന്നാൽ എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? “ഗർഭം ധരിക്കാത്ത കുഴി” അറിയാമോ? ഒരിക്കലും ഗർഭം ധരിക്കാത്ത ഗർഭക്കുഴി ഏതാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
ഒരു പാട്ടിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ തന്നെ അത് പാടുന്നു. സ്കൂളിൽ ചെറിയ കുട്ടികൾ ഏതോ ഒരു പാട്ടിന് നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; ആ പാട്ട് എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് ആ കുട്ടികൾക്ക് മനസ്സിലാകുമോ? ആ പാട്ട് എഴുതുന്നവൻ എന്തിനോ വേണ്ടി എഴുതുന്നു, പാടുന്നവൻ എന്തിനോ വേണ്ടി പാടുന്നു, അഭിനയിക്കുന്നവർ എന്തിനോ വേണ്ടി അഭിനയിക്കുന്നു. ഒരു പാട്ടിന്റെ അർത്ഥം അറിയാതെ പാടുന്നതുപോലെ തന്നെ, ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയാതെ ജീവിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്ത് “നീ തന്നെ ദൈവം” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തു സംഭവിക്കും?
ആണും പെണ്ണും
ദൈവം ആണിന് വേറെ, പെണ്ണിന് വേറെ എന്ന് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകുമോ? അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ ദൈവമായിരിക്കുമോ? ആണിന് വഴി കൊടുത്തിട്ട് പെണ്ണിന് വഴി കൊടുക്കാതിരിക്കുമോ? “ആണിന് എത്താം, പെണ്ണിന് എത്താൻ കഴിയില്ല” എന്ന് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകുമോ? അത്ര നീചനാണോ ദൈവം?
ആഘോഷിക്കാനാണോ ആണും പെണ്ണുമായി വേർതിരിച്ചത്, അപമാനിക്കാനാണോ? താഴ്ത്തിക്കെട്ടാനാണോ? പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് ആണായും പെണ്ണായും സൃഷ്ടിച്ചത്.
ആര് പാചകം ചെയ്താലും അരി വേണ്ടെന്ന് പറയുമോ?
സ്വർണ്ണം ആര് അടിച്ചുപരത്തിയാലെന്ത്, സ്വർണ്ണം “വേണ്ട” എന്ന് പറയുമോ? ഒരാൾ ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കുന്നു. അരി “വേണ്ട” എന്ന് പറയുമോ? ഇറച്ചി പറയുമോ? വെളുത്തുള്ളി പറയുമോ? ഉള്ളി പറയുമോ? “നീ ഈ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവനാണ്; നീ ഉണ്ടാക്കിയാൽ ഞാൻ നന്നാവില്ല” എന്ന് പറയുമോ? ആര് ഉണ്ടാക്കിയാലും നന്നായി തന്നെയിരിക്കും.
ഇത്രയധികം മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ തലയിൽ ധാരാളമുണ്ട്. ഞാൻ സംസാരിക്കണമെങ്കിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കാം. അത്രയ്ക്ക് വൃത്തികേട് മനുഷ്യൻ ഈ ലോകത്ത് ചെയ്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. തിരുത്താനേ കഴിയാത്തതുപോലെയാണ് അവൻ.
അടിച്ചു തിരുത്തിയാലും നന്നാവില്ല. എത്ര പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ കഴിയും? മനസ്സിലാകാത്തതുപോലെ അഭിനയിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിലാകാതെ തന്നെ കിടക്കും. ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല, ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കില്ല. ചിന്തിക്കരുത് എന്ന് തീരുമാനിച്ച്, തലച്ചോറിനെ എവിടെയോ ഒരു മൂലയിൽ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. എവിടെയാണ് വെച്ചതെന്ന് അറിയാതെ അവൻ തന്നെ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നീ ജാതികൾക്ക് അതീതനാണ്
ഞാൻ പറയുന്നു: നീ വലിയ ആളാണ്. നീ മഹത്വമുള്ളവനാണ്, ജാതികൾക്ക് അതീതനായ ശ്രേഷ്ഠനാണ്. “ജാതിപ്പേര് വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ് പരാതിയുമായി പോയി നിൽക്കുകയാണോ? ഞാൻ പറഞ്ഞത്, നീ ജാതികൾക്കെല്ലാം മേലെയാണ് എന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് “നീ ദൈവം” എന്ന് പറയുന്നത്.
നീ എന്താണ് പറയുന്നത്? “അല്ല അല്ല, ഞങ്ങൾ ഈ കുലം, ആ കുലത്തെക്കാൾ മേലെയാണ്.” ജാതികൾക്ക് അതീതനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, വീണ്ടും ഒരു ജാതിക്കുള്ളിൽ ചെന്നു നിൽക്കുന്നു.
തനിച്ച് അറിഞ്ഞാൽ ദൈവം
“ഓം ശക്തി” എന്ന് കഴിഞ്ഞ തവണ സംസാരിച്ചിരുന്നു; ഇത് അതിന്റെ തുടർച്ച തന്നെയാണ്. സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചത് ആഘോഷിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ്. പക്ഷേ ശിവന് എങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ കഴിയും? തനിച്ച് ഇരിക്കാൻ കഴിയും. ശൂന്യതയ്ക്ക് എപ്പോഴും ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ഇരിക്കാൻ കഴിയും. തനിച്ച് നിന്നെ നീ അറിഞ്ഞാൽ, നീ ദൈവം.
“ഒന്നവൻ താനേ” എന്ന് എഴുതിയാണ് തുടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. “ഒന്ന്” എന്നാൽ എന്താണ്? ഒന്ന് എന്ന സംഖ്യയാണോ? അല്ല. നീ ഒന്നാകണം; “ഞാൻ” ഇല്ലാതെ, ആ ശൂന്യതയോട് ഒന്നായിച്ചേരണം.
എത്രയോ പ്രപഞ്ചങ്ങളെ, എത്രയോ കോടി ജീവജാലങ്ങളെ, എത്രയോ ജീവരാശികളെ, എത്രയോ ഗ്രഹങ്ങളെ, കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത, കാണാൻ കഴിയാത്ത, അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാത്ത, അറിയാൻ കഴിയാത്ത, എന്റെ തലച്ചോറിന് എത്താത്ത അളവിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഒന്ന് എങ്ങനെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്? ഒന്നുമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.
നടുവിൽ നിന്നത് എന്ത്?
“ഞാനായത് ഏതെടാ, നീയായത് ഏതെടാ, നടുവിൽ നിന്നത് ഏതെടാ?” ഞാനായി മാറിയത് എന്ത്, നീയായി മാറിയത് എന്ത്? ഞാൻ ഉണ്ട്, നീ ഉണ്ട്; നടുവിലുള്ളത് എന്ത്? നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കും നടുവിൽ പ്രണയമുണ്ടാകാം, കൊടുക്കൽ വാങ്ങലുകളുണ്ടാകാം.
നീ ആണ്, ഞാൻ പെണ്ണ് എന്ന് വിചാരിക്കാം. നാം രണ്ടുപേരും കാന്തം പോലെയാണ്. ആ കാന്തം എവിടെയാണ്? നീ കൊടുക്കുന്നു, ഞാൻ വാങ്ങുന്നു; ഞാൻ കൊടുക്കുന്നു, നീ വാങ്ങുന്നു. നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കുള്ളിലും എന്തോ ഒന്നു മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. അങ്ങനെ ഒന്നായാൽ, നീയും ഞാനും ദൈവം; നീയും ഞാനും ഈശ്വരൻ.
പാതിയല്ല, പൂർണ്ണത
ഞാനും ഒന്നുമല്ല, നീയും ഒന്നുമല്ല. ഇവിടെ പാതിയൊന്നുമില്ല. “നീ ഒരു പാതി, ഞാൻ ഒരു പാതി” എന്നൊന്നില്ല. പാതി പാതിയായിരുന്ന് ഒന്നും ആകാൻ കഴിയില്ല.
ഞാൻ ആണ്, ഞാൻ ഒരു പൂർണ്ണത. നീ പെണ്ണ്, നീയും ഒരു പൂർണ്ണത, ഉമ. നമ്മൾ രണ്ടുപേരെയും ചേർത്തുനിർത്തുന്ന ശൂന്യതയാണ് സത്യം. നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കുള്ളിലും ശൂന്യതയുണ്ടെങ്കിലേ ചേരാൻ കഴിയൂ. നടുവിൽ ഒരു തിരശ്ശീലയുണ്ടെങ്കിൽ ചേരാൻ കഴിയില്ല.