பகுதி 4 / 4
உன்னை நீயே வாழ்
சிவயோகி அவர்களின் “பழக்கம்” உரையை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட நான்கு கட்டுரைகளில் இது நான்காவதும் இறுதியானதும். மூல உரையைக் காண.
எறும்பு போல ஓடும் பழக்க அடிமை
பிறப்பு ஒருவனைத் தீர்மானிப்பதில்லை; பழக்கம்தான் அவனை உருவாக்குகிறது. ஆனால் இதை நாம் நம் சொந்தக் கண்களால் பார்ப்பதே இல்லை.
பழக்கத்துக்கு அடிமையானவன் எதையாவது நின்று பார்ப்பானா? அவனிடம் ஏதாவது சொன்னால் தொந்தரவு அடைந்துவிடுவான். எறும்பு போல ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறான். எங்கே கொண்டு போய் வைத்தாலும் ஓடிக்கொண்டுதான் இருப்பான்.
கேட்டால் அதற்கும் ஒரு கதை வைத்திருப்பான்: “நான் எறும்பைப் போல எப்போதும் சுறுசுறுப்பு!” எதற்கு இந்தச் சுறுசுறுப்பு? ஓடுகிற ரயிலுக்குள் ஏன் சுறுசுறுப்பாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாய்? எவ்வளவு ஓடினாலும் ரயில் போகிற இடத்துக்குத்தான் போவாய்.
சிலர் அலுவலகத்துக்கு பைக்கில் இருக்கையின் முன் நுனியில் உட்கார்ந்து ஓட்டுவார்கள், சீக்கிரம் போய்விடலாம் என்பது போல. வண்டி அதன் வேகத்தில்தான் போகும்; இவர் மட்டும் வண்டியை விட முன்னால் போய்க்கொண்டிருக்கிறார். மனம் அப்படி முன்னால் ஓடினால் என்ன ஆகிறது என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை.
பழக்கம் உன்னை என்ன செய்து வைத்திருக்கிறது, புரிகிறதா? இந்தச் சமூகத்தைப் பார்க்கவோ, உன்னைச் சுற்றியிருக்கும் உலகத்தைப் பார்க்கவோ உன்னால் முடியாது. பழக்க அடிமைக்கு அந்தப் பார்வையே இல்லை.
உணர்வு உலகத்தில் வாழும் அடிமைகள்
குடிகாரன் எப்படி ஒரு உணர்வு உலகத்தில் வாழ்கிறானோ, அப்படித்தான் பழக்க அடிமைகளும் ஒரு உணர்வு உலகத்தில் இருக்கிறார்கள். குடிப்பது மட்டும்தான் அடிமைத்தனம் என்று நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள். குடிகாரன் கூடச் சரக்கு இல்லையென்றால் விட்டுவிடுவான்.
ஒருவன் ஏன் குடிகாரனாகிறான்? வாழ்க்கையோடும் சமூகத்தோடும் அவனால் பொருந்த முடியவில்லை. குடும்பம், பொறுப்பு என்று எல்லாவற்றையும் ஈடுகட்ட முடியாதபோது அவன் எளிதாகப் போகும் ஆறுதல் இடம் போதை; அங்கே வேறொரு உலகத்தில் சஞ்சரிக்கிறான். “இழுக்க இழுக்க இன்பம், இறுதியில் தரும் துன்பம்” என்பார்கள். சமூகத்துக்கு அவனால் பெரிய தொல்லை இல்லை; அவனை உண்மையிலேயே நேசிப்பவர்கள்தான் துக்கப்படுவார்கள்.
இந்த அடிமைகள் கூடப் பரவாயில்லை. ஆனால் தன்னைத் தானே அடிமையாக்கி வதைத்துக்கொள்கிற மனிதர்களை நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.
கடவுள் உன்னை வதைக்கச் சொல்லவில்லை
கடவுள் உங்களை வதைத்துக்கொள்ளச் சொல்லவில்லை. பட்டினியாக இருக்கச் சொல்லவில்லை. துன்புறுத்திக்கொள்ளச் சொல்லவில்லை. வேதனைப்படுத்திக்கொள்ளச் சொல்லவில்லை. அசிங்கப்படுத்திக்கொள்ளச் சொல்லவில்லை. மண்டியிடச் சொல்லவில்லை. உங்களை நீங்கள் எதுவும் செய்துகொள்ளச் சொல்லவில்லை. “உன் அறிவின் அளவுக்குத்தான் உன்னால் வாழ முடியும்” என்று மட்டும்தான் அவர் சொல்கிறார். உன் அறிவை விசாலமாக்க வேண்டியது நீதான்.
பழக்கத்துக்கு அடிமையாகி அறிவைச் சுற்றி ஒரு வேலி போட்டுவிட்டாய். அறிவு விரிவடையாதவரை உன் உணர்ச்சிகளை உன்னால் கொண்டாட முடியாது. உணர்ச்சிகளைக் கொண்டாடாதபோது அவை வேறொரு விதத்தில் வேலை செய்யும். பழிவாங்கும் உணர்ச்சி தலைதூக்கும்; அடுத்தவர்களை “தப்பு” என்பாய், தர்க்கத்துக்கு அழைப்பாய்.
நான் பழக்கத்துக்கு அடிமையாகிவிட்டால் “நான்தான் சரி” என்று சொல்லியாக வேண்டும். ஏன்? காலம் காலமாக நான் தொடர்ந்து ஒரு செயலைச் செய்து வந்ததால் அது எனக்குச் சரி. ஆனால் உண்மையில் அப்படி இல்லை.
மாறும் உலகம்
காலம் காலமாகக் கடவுள் அப்படியேதான் இருக்கிறது. ஆனால் மனிதன் தன் சமூக அந்தஸ்தையும் பொறுப்புகளையும் மாற்றிக்கொண்டே இருக்கிறான். பொருள்களும் அவற்றைக் கையாளும் விதமும் மாறியிருக்கின்றன.
நம் கண் முன்னாலேயே நிறையப் பார்த்துவிட்டோம்: பட்டன் போன், பிறகு தொடுதிரை, இப்போது பேசினாலே போதும். இன்னும் கொஞ்ச காலத்தில் மூளையில் ஒரு சிப் வைத்து, நினைத்தாலே நடக்குமாம்; யாரை நினைத்தாலும் அவர்கள் உங்கள் முன்னால் வந்து நிற்பார்கள். ஒரு கண்ணாடியை மாட்டிக்கொண்டு நினைத்ததைப் பார்த்துக்கொண்டே போவார்கள்; கண்ணைத் திறந்து நேராகப் பார்க்க மாட்டார்கள். எதிரில் இருப்பவரைக் கூடக் கண்ணாடி வழியாகத்தான் பார்ப்பார்கள். வருங்காலத்தில் மனிதன் முழுக்க ஒரு ரோபோவாக ஆகப்போகிறான்.
பழக்கம் உணர்ச்சிகளை அசிங்கப்படுத்துகிறது
ஆனால் இந்த மாற்றத்தில் உணர்ச்சிகளை எடுத்துச் செல்வது நீங்கள்தான். உணர்ச்சிகள் இன்னும் அடிமையாகவே இருந்தால் எதுவும் செய்ய முடியாது. பழக்கம் உங்கள் உணர்ச்சிகளை அசிங்கப்படுத்துகிறது. பழக்கத்துக்கு அடிமையானவன் உணர்ச்சிகளைக் கொண்டாடுவதில்லை.
“சாராயம் குடித்துவிட்டு அழுகிறாரே, அது உணர்ச்சியைக் கொண்டாடுவது இல்லையா?” என்றால், இல்லை. அதுவும் வரவழைத்துக்கொண்டதுதான். உள்ளே இருக்கும் துக்கத்தை ஆற்ற முடியாமல் அழுகிறாரே தவிர, உண்மையில் அவர் அழவில்லை. கடன்காரர் குடித்துவிட்டுக் கடனை மறந்துவிடுவார்; நோயாளி நோயை மறந்துவிடுவார். ஆனால் மறுநாள் காலையில் அந்தக் கடனும் நோயும் அப்படியேதான் இருக்கும்.
உழைப்பே வழி
மதவாதியும் அதேதான். நீ சாமி கும்பிடுவதாலோ, உன் பழக்கத்தைத் தொடர்ந்து செய்வதாலோ விடுதலை அடைய முடியாது. எது வேண்டுமோ, அதைச் செய்வதற்கான தகுதியை வளர்த்துக்கொண்டால்தான் அதை அடைய முடியும். புரிகிறதா?
சாமி கும்பிட்டால் பணம் வராது. மந்திரமோ, பில்லி சூனியமோ, பழக்கமாகச் செய்யும் செயல்களோ யாரையும் பணக்காரன் ஆக்காது. முயற்சி செய்தால்தான், உழைத்தால்தான் ஆக முடியும்.
தியானமும் யோகமும் கூட அப்படித்தான். பழக்கமாகச் செய்தால் தவறு நடக்கிறது. நானே கவனித்துத் தெளிவாகக் கேள்வி கேட்க வேண்டும்: தியானம் என்று ஒன்று இருக்கிறதா? ஞானம் என்று ஒன்று இருக்கிறதா? நீ அதை அடைந்திருக்கிறாயா? கறி, மீன் சாப்பிடுவதற்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? அந்தக் கேள்விகளையெல்லாம் என்னிடம் கொண்டுவந்து கேட்க வேண்டும். சத்சங்கம் வைப்பதே அதற்காகத்தான்.
நேரடியான ஆன்மீகம்
ஆனால் எந்த மதவாதியும் என்னிடம் வந்து கேட்க மாட்டான். ஏன்? வந்தால் அவன் வாதம் நிற்காது என்று அவனுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. புத்தகங்களிலோ மத நூல்களிலோ இருக்கும் ஆன்மீகத்தை நான் பேசவில்லை. நேரடியாகப் பேசுகிறேன்.
கடவுளை நான் உணர்ந்தால் நீயும் உணரலாம். எனக்கு மூன்றாவது கண் இருக்கிறது, உனக்கும் இருக்கிறது. நான் போகக்கூடிய இடத்துக்கு நீயும் போகலாம்; என்னை விடப் பெரியவனாக இருந்தால் எனக்கு முன்னாலேயே செய்து காட்டலாம். நான் இருக்கிறேன், நீயும் இருக்கிறாய்.
நாகரிகம் என்றால் புதுமை
நீங்கள் பழக்கத்துக்கு அடிமையாக இருந்தால் நான் சொல்வது கூடப் புரியாது. ஏன்? ஒரு பேச்சாளர் இப்படித்தான் பேசுவார் என்று சில இலக்கணங்களைக் கற்று வைத்திருக்கிறீர்கள். அதனால்தான் என் உரைகளின் கீழே “இதெல்லாம் நாகரிகமான பேச்சா?” என்று எழுதுகிறீர்கள். அது உங்கள் பிரச்சனை, என் பிரச்சனை இல்லை. நீங்கள் பழக்க அடிமையாகிவிட்டீர்கள்.
நாகரிகம் என்றால் என்ன? புதுமையானதுதான் நாகரிகம். பண்பாடு என்றால் பழையது; நாகரிகம் என்றால் புதியது. பழக்கம் உள்ளவனுக்கு நாகரிகம் புரியவே புரியாது. எல்லோரும் தன்னைத் தானே நிர்வகித்துக்கொள்ள வேண்டும். மறுபடியும் சொல்கிறேன்: யார் நிர்வகிக்க வேண்டும்? நான்தான்.
பழக்க அடிமை தோற்றுப் போவான்
பழக்க அடிமைகளால் தங்களை நிர்வகிக்க முடியாது; “நான் ஐந்து மணிக்குத்தான் எழுவேன்” என்று பழக்கத்திலேயே இருப்பான். புதுமைகளைக் கையாள்பவன்தான் உடற்பயிற்சி செய்வது, தன்னை அழகாக்கிக்கொள்வது என்று ஏதாவது செய்வான்.
பழக்கத்துக்கு அடிமையாகாத யாரும் தோற்றுப் போகவே மாட்டார்கள். ஏன்? எது வெற்றி தருமோ அதற்கு ஏற்ப உடனே மாற்றிக்கொண்டு போவார்கள். இரண்டு வருடம் முயன்றும் குழந்தை இல்லை என்றால் உடனே கருத்தரிப்பு மையத்துக்குப் போய்விடுவார்கள்; “பத்து வருடமாகப் பிள்ளை இல்லை” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்.
பழக்க அடிமை புதுமையைக் கையாள மறுக்கிறான். வாழ்க்கை முழுவதும் பழையதிலிருந்தே தேடுகிறான்; அங்கே அவனுக்கு வேண்டியது கிடைக்காது. நீங்கள் பழக்கத்துக்கு அடிமையாக இருந்தால் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறவே முடியாது.
உங்களுக்கே தெரியாத அடிமைத்தனம்
ஒழுக்கம் வேறு, மறுபடியும் சொல்கிறேன். ஒழுக்கத்தை மாற்றலாம்; அதில் என் விருப்பம் இருக்கிறது. பழக்கத்தில் உங்கள் விருப்பம் இல்லாமலேயே நீங்கள் அடிமையாக இருப்பீர்கள்.
உங்களுக்கே தெரியாது: காலையில் காபி குடிக்காமல் இருக்க முடியாது; ஒன்பது மணி ஆனால் தூக்கம் வந்துவிடும்; தானாகவே அந்தச் செய்திச் சேனலுக்குப் போய்ப் பார்ப்பீர்கள்; சின்ன வீடியோக்களைப் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பதுதான் ஒரு வேலையாக இருக்கும்.
அடிமைத்தனம் என்றால் சாராயம், சிகரெட் மட்டும் என்று நினைக்காதீர்கள். உங்களைப் பழக்கத்துக்கு அடிமையாக்க நிறையக் கருவிகள் வந்துவிட்டன; சுக அடிமையாகிவிடுவீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையை வேறு யாரோ தேர்ந்தெடுப்பார்கள். நீங்கள் பாவமாக இருப்பீர்கள்; உங்களை வைத்து மற்றவர்கள் வாழ்வார்கள்.
உன்னை நீயே வாழ்
காலம் காலமாகப் பழக்க அடிமைகளை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். ராஜா பொங்கல் கொண்டாட மாட்டார்; நீங்கள்தான் பொங்கல் கொண்டாடுவீர்கள். ராஜாவின் பிறந்தநாளை நீங்கள் கொண்டாடுவீர்கள்; உங்கள் பிறந்தநாள் ராஜாவுக்குத் தெரியவே தெரியாது. ராஜா சுயம்வரம் நடத்துவார்; நீங்கள் அப்படி ஒன்று இருப்பதே தெரியாமல் வாழ்வீர்கள்.
ஆனால் நான் சொல்கிறேன்: ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்கும் எப்படி வாழ வேண்டும் என்ற அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கிறது? அவனிடமேதான். அதனால் நீதான் உன்னை வாழ வேண்டும். நீதான் உன்னைக் கொண்டாட வேண்டும், வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும். “அவர் வாய்ப்புத் தர மாட்டார், இவர் தடையாக இருக்கிறார்” என்று கிணற்றுக்குள்ளேயே பாதுகாப்பாக இருந்துகொள்வது என்று முடிவு செய்தால் அது யாருடைய பிரச்சனை?
கிணற்றுத் தவளை
நான் ஒரு ஏணி போட முடியும், ஒரு கயிறு போட முடியும்; இற்றுப்போன கயிறு அல்ல, பிடித்துக்கொண்டால் தூக்கி வெளியே விட்டுவிட முடியும். ஆனால் நீ கிணற்றுக்குள்ளேயே கிணற்றுத் தவளையாக வாழ்ந்தால் நான் என்ன செய்வது?
“கிணற்றுத் தவளைகள்”, “சூழ்நிலைக் கைதிகள்” என்றெல்லாம் நான் கதைகள் எழுதியிருக்கிறேன். அவை இப்போது எங்கே என்று தெரியவில்லை; தலைப்பை மட்டும் வைத்துப் புதிதாகத்தான் எழுத வேண்டும். இப்படிக் கிணற்றுத் தவளையாக இருப்பதற்குக் காரணம் யார்? நீதான்.
கொண்டாடு, மற்றவர்களையும் சந்தோஷமாக வை
அதனால் பழக்கத்துக்கு அடிமையாக இருக்காதே. கொண்டாடு, புதுமையைப் பார். எப்போதும் உன்னை இன்பத்தில் வைத்துக்கொள்; நீ இன்பமாக இருந்து, உன்னைச் சுற்றி இருப்பவர்களையும் சந்தோஷமாக வைத்துக்கொள்.
“வா, சந்தோஷமாக இருக்கலாம்” என்று அழைத்தால் சிலர் வர மாட்டார்கள். “வா, ஒரு பாட்டுப் பாடலாம். வா, ஒரு நடனம் ஆடலாம்” என்றால், “எனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது, வர மாட்டேன்” என்பார்கள். ஒரு குழந்தையைக் கூப்பிட்டால் உடனே வந்துவிடும்; ஒரு பைத்தியம் தானே செய்துவிடும். குழந்தையோடும் பைத்தியத்தோடும் கூடச் சந்தோஷமாக இருந்துவிடலாம். ஆனால் இந்த அரைகுறைப் பழக்கவாதிகளைத் திருத்தவோ, மாற்றவோ, கூட்டவோ, கழிக்கவோ முடியாது. சமூகத்தில் கவனமாக இரு.
கொண்டாட்டமாக இரு
பழக்கத்தை விட்டு வெளியே வா. கொண்டாடு, சந்தோஷமாக இரு. ஒழுக்கம் உன் விருப்பம். மகிழ்ச்சியாக, கொண்டாட்டமாக, எவ்வளவு தூரம் ஆனந்தமாக இருக்க முடியுமோ அவ்வளவு இருந்துவிட்டுப் போ. இது கடவுள் படைத்த உலகம்; அது மனித சுகத்தை மறுப்பதில்லை.
யாராவது உனக்குத் தடையாக இருந்தாலும், உனக்குள் கற்பனை செய்துகொள்; அதை யாரும் தடுக்க முடியாது. நான் கனவில் கூட உள்ளே வந்துவிடுவேன்; அதற்காக என் மேல் வழக்குப் போட முடியுமா? நல்ல தைரியமாக இரு, மகிழ்ச்சியாக இரு. வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் பார்க்கலாம்.
நன்றாக இருங்கள். சிறப்பாக இருங்கள். கொண்டாட்டமாக இருங்கள். உங்களை மதிப்பு மிகுந்தவராக மாற்றுவது உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது. நான் ஒரு வாய்ப்பு; என்னைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.