భాగం 4 / 4
పుట్టిందే పరిపక్వం చెందడానికి
శివయోగి గారి “పక్కువం” (పరిపక్వత) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన నాలుగు వ్యాసాలలో ఇది నాలుగవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.
ఎవడో చెప్పినదాన్ని ఒప్పుకోవడమా?
పరిపక్వం చెంది ఉంటే “నేనేం చేయాలి?” అని మిమ్మల్ని మీరే అడుగుతారు. కానీ అడగనే అడగనంటున్నారు. ఎవడో ఏదో చెబితే అలాగే ఒప్పేసుకుంటున్నారు. అదేనా పరిపక్వత?
పరిపక్వత చెందిన మనిషిని ఇతరులు చెప్పేదాన్ని ఒప్పుకునేలా చేయనే చేయలేరు. అతను వాదిస్తూ నిలబడడు కూడా. “సరే సార్, మీరు చెప్పేదే సరైనది” అని చెప్పి తన దారిన తాను వెళ్లిపోతాడు; అప్పుడే ఆయన దారి ఇస్తాడు.
స్థలం, విషయం, సందర్భం
స్థలం, విషయం, సందర్భం చూసుకునే నడుచుకోవాలి. పూర్తి సత్యం అర్థమైనవాడైనా, చెప్పకూడని చోట చెప్పకూడదు. చెప్పినా అది నిలవదు; అర్హత లేని సమయంలో మాట్లాడుతున్నావు. సమయం సందర్భం తెలిసే మాట్లాడాలి.
నేను కూడా ఇలాగే. వేదిక మీద నేను వేరే మనిషిని; కిందికి దిగితే వేరే మనిషిని. ఒకరిని నేరుగా తిట్టడానికి నాకు అన్ని చోట్లా అర్హత లేదు; హక్కు ఉన్న చోట మాత్రమే నేరుగా చెబుతాను. మిగతా చోట్ల సాధారణంగా మాట్లాడతాను. ఎవరికి వర్తిస్తుందో వారికి వెంటనే అర్థమైపోతుంది: “ఇది నన్నే.”
గురువు దగ్గరికి వెళ్తే మారి తీరాలి
నాతో మాట్లాడితే ఒకటి స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది: ఇతను వేరే మనిషి. మీరు పెద్ద మనిషే కావచ్చు; నాతో మాట్లాడి గెలవలేరు, ఎందుకంటే నువ్వింకా పరిపక్వం చెందలేదు. నాతో మాట్లాడితే నువ్వు గెలవవు; పరిపక్వం చెందుతావు.
సముద్రంలో ఏ నీళ్లు పోసినా అవి సముద్రపు నీళ్లైపోతాయి. ఎర్రమట్టి ఎలాంటి నీళ్లనైనా ఎర్రమట్టి రంగులోకి మార్చేస్తుంది. అలాగే, గురువు దగ్గరికి వెళ్తే నువ్వు మారి తీరాలి. లేకపోతే కొంత కాలం ఒప్పుకున్నట్టు ఉంటుంది; కొంత దూరం వెంటే వచ్చి, ఐదారేళ్లలో కనిపించకుండా పోతాడు.
అలా దూరమైపోయిన గొర్రెలు చాలా ఉన్నాయి; కొన్ని సిగ్గుపడే మళ్లీ రావు. నేను చెబుతున్నాను: వచ్చెయ్. కొత్తగా ఒకడు వస్తే ఒప్పుకుంటాను కదా? పాతదాన్ని నేను తీసి పారేస్తాను.
నిత్యం నిత్యం కొత్తది
నిత్యం నిత్యం కొత్తది ఈ లోకం. ప్రతి క్షణమూ మనిషి కొత్తగానే ఉంటాడు. పరిపక్వత చెందిన మనిషి క్షణక్షణమూ సంతోషంగానే ఉంటాడు.
నేను ఒక రోజు మిమ్మల్ని తిట్టి ఉంటాను; మర్నాడు ఏమీ జరగనట్టు మాట్లాడతాను. మీకు ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది: “నిన్న తిట్టాడా లేదా? కల గన్నామా ఏమిటి?” నాలో అలాంటిదేదీ లోపల నిలవనే నిలవదు. ఆ మనిషి ఈ రోజు లేడు. మీరు కూడా తిన్న దెబ్బను విషంలా లోపల పెట్టుకుని తిరగకండి.
పక్కూ కట్టుపుండూ
పరిపక్వం చెందడానికే యోగ సాధన, పరిపక్వం చెందడానికే గురువు. పరిపక్వత చెందిన మనిషి నిన్ను పరిపక్వం చేయడానికే మాట్లాడతాడు. కానీ నువ్వు దాన్ని తట్టుకోలేవు.
ఒక పుండు మానిపోయి పైన పక్కు కట్టింది. “పక్కు తీసేస్తే మచ్చ లేకుండా మానుతుంది” అని ఆయన చెప్పినా నువ్వు వినలేవు. పచ్చి గాయంగా ఉన్నప్పుడు పడిన నొప్పి నీకే తెలుసు; పక్కు పీకితే ఏమవుతుందో అని భయం. ఆయన అంటాడు: “కొబ్బరినూనె రాద్దాం, మెల్లగా తీసేయవచ్చు. లేకపోతే స్నానం చెయ్; నానితే పక్కు దానంతట అదే ఊడిపోతుంది.” పక్కు పోతేనే మచ్చ కూడా మానుతుంది.
కొందరు పుండును కట్టేసే ఉంచుతారు. కట్టేసిన గాయం అలాగే ఉంటుంది; దాన్ని కట్టుపుండు అంటారు. కట్టుపుండు మానదు. దాన్ని తెరవాలి, గాలీ తగలాలి. ఎందుకు మానలేదు? శరీరం పరిపక్వం చెందింది; మనసు పరిపక్వం చెందలేదు.
శరీరం వేరు, నువ్వు వేరు
శరీరానికి వచ్చే లోపాలు శరీరానికే, నీకు కాదు. శరీరం వేరు, నువ్వు వేరు అని అర్థమైతే సామాజిక నీతి అంటే ఏమిటో కూడా అర్థమవుతుంది.
పరిపక్వత చెందిన మనిషి “నేను ఈ శరీరం మాత్రమే కాదు” అని అర్థం చేసుకుని ఉంటాడు. “శరీరమే లేదు” అని అనుకోడు; శరీరంలోనే ఉంటాడు. అలాగే, సమాజం చెప్పిన నీతి మాత్రమే నీతి కాదు. దాన్ని దాటి ఒక నీతి ఉంది. సమాజానికి మించి నేను నీతిగా ఉండాలి.
ఇవ్వడమూ తీసుకోవడమూ
నేను ఒకరికి ఇస్తున్నానంటే, అది ఇక్కడినుంచి తీసుకున్నదే. ఇవ్వడం వల్ల నేను గొప్పవాడిని కాదు. ఇచ్చే అవకాశం దొరికింది కాబట్టే ఇస్తున్నాను; ఆ అవకాశానికి కృతజ్ఞత చెప్పాలి. “నేను ఇచ్చాను” అని చెప్పిన ఆ క్షణమే నువ్వు ఓడిపోయావు. ఆ అవకాశాన్ని దేవుడు ఇచ్చాడు, ప్రకృతి ఇచ్చింది.
“ఇచ్చేశాను” అనే గర్వమూ కూడదు, “తీసుకున్నాను” అనే గర్వమూ కూడదు. నువ్వు ఇక్కడినుంచి తీసుకుని ఇక్కడే పెట్టబోతున్నావు. అన్నిటినీ తనలోకి తోసుకోగలమని అనుకుంటున్నారు; కుదరదు.
పరిపక్వం చెందితే, ఇవ్వాల్సిన చోట ఇచ్చి, తీసుకోవాల్సిన చోట తీసుకుని, ఎక్కడైనా తేలికగా ఉంటావు. అందరినీ మామూలుగా చూడవచ్చు, అందరితో సంతోషంగా ఉండవచ్చు. ఏ మతమూ నీకు సమస్య కాదు. వాడు మూర్ఖుడైతే అది వాడి సమస్య; నేను మూర్ఖుడినైతే అది నా సమస్య. అందరికీ బతికే హక్కు ఉంది.
నలభై రోజుల సాధన
పరిపక్వం చెంది బతికితే చివరికి ఎక్కడికి వెళ్తాం? దేవుడి దగ్గరికే. దేవుడి నుంచి వచ్చాం, దేవుడి దగ్గరికి వెళ్తున్నాం అన్నదాన్ని అనుభవంగా అర్థం చేసుకోవడానికే సాధన. దాన్ని నీకు అనుభవంలోకి తేవడానికే నలభై రోజులు రమ్మని చెబుతున్నాను.
నువ్వు సత్సంగానికి వస్తావు, నేను మాట్లాడతాను, విని వెళ్లిపోతావు. నీలో ఏం గందరగోళం ఉందో నాకు తెలియదు. ఇలా వంద సంవత్సరాలు వచ్చినా ఏం లాభం? “పరిపక్వత”, “కృతజ్ఞతా భావం” అని అంశం ఇస్తారు, మాట్లాడి వెళ్లిపోతాను. నువ్వు పరిపక్వం చెందావా, అర్థం చేసుకున్నావా అని నేను చూడలేను; దానికి కావాల్సిన సమయాన్ని నువ్వు నాకు ఇవ్వలేదు. తరగతికి వస్తే, విడిగా నా దగ్గరికి వస్తే, రహస్యాలన్నీ నేర్పుతాను. పరిపక్వం చెందే అవకాశం నా దగ్గర ఉంది.
అరిసె పాకం
నా దగ్గరికి వచ్చేస్తే, మీరు సరయ్యే వరకూ సరిదిద్దుతూనే ఉంటాను; మీరు దెబ్బలు తింటూనే ఉంటారు. “ఎప్పుడు చూసినా కొడుతున్నాడే” అంటే, నువ్వు సరయ్యే వరకూ అది చేసి తీరాలి.
అరిసెకు తీగ పాకం రావాలి. “మరిగిస్తున్నాడు, మరిగిస్తున్నాడు” అంటున్నారు; మరిగించకుండా పాకం ఎలా వస్తుంది? పాకం రాగానే పిండి వేసి కలపాలి. అంతటితో అయిపోలేదు. దాన్ని వత్తి, నూనెలో వేసి, వేగి బయటికి వచ్చాకే అది అరిసె. నూనెలో పండిన పండే అరిసె. మీరు కూడా అలా నూనెలో పండాలి.
పండుకూ పండుకూ మారుతుంది
కొందరిని వేడి పెట్టి పండిస్తాను, కొందరిని పొగ పెట్టి, కొందరిని వేప పుల్ల గుచ్చి. పండుకు తగ్గట్టు. జామను ఎలా పండించాలో అలా, అరటిపండును ఎలా పండించాలో అలా. అన్నిటినీ ఒకేలా పండించగలమా?
“ఆయనకెందుకు వేరేలా? నాకూ అదే చికిత్స ఇవ్వండి” అంటారు. పండుకూ పండుకూ మారుతుంది, మనిషికీ మనిషికీ మారుతుంది. నేను ఒక పసిబిడ్డను ఎత్తుకుని ముద్దు చేస్తున్నప్పుడు ఒక పెద్దాయన “నన్నూ అలా ముద్దు చేయండి” అంటే అది సాధ్యమా? కొన్ని విషయాలు సాధ్యం, కొన్ని సాధ్యం కాదు.
పుట్టిందే పరిపక్వం చెందడానికి
నేను ఏ చోట సమాచారాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నాను, దేన్ని లోపలికి తీసుకుని సత్యమని ఒప్పుకుంటున్నాను, ఎందుకు ఒప్పుకోవాలి: ఇవన్నీ ఎవరు అడగాలి? మీరే. పరిపక్వం చెందాలంటే మిమ్మల్ని మీరే అడగాలి.
నేను మీ కోసం ప్రయత్నించడంతో పాటు మీరూ ప్రయత్నించవచ్చు. “నేనే నీకు విముక్తి ఇవ్వగలను” అనేదేమీ లేదు. దేవుడు నీకు ఒక అవకాశం ఇచ్చాడు: ఈ జీవితం. నువ్వు పుట్టిందే పరిపక్వం చెందడానికి. పరిపక్వం చెందకపోతే మళ్లీ పుట్టుక. అంతే.
అందులో పెద్ద శిక్షేమీ లేదు; తిరుగుతూనే ఉండాల్సి వస్తుంది అంతే. “ఉపదేశం ఎందుకు, ప్రసంగాలు వింటే చాలదా?” అని కొందరు తిరుగుతుంటారు. దారి తెలియకుండా ఊరు చేరలేం.
శరీరాన్ని కాదు, మనసును పరిపక్వం చేయి
మళ్లీ మళ్లీ చెబుతున్నాను: పరిపక్వం చెందాల్సింది శరీరం కాదు. శరీరాన్ని పరిపక్వం చేయడానికి మీరు చేసే ప్రయత్నం తప్పు. కొన్ని ఆహారాలే తిని శరీరాన్ని పరిపక్వం చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
నువ్వు ఏది తిన్నా అదైపోవు. నెమలి మాంసం తింటే నెమలివైపోతావా? వడ్లు తింటే వడ్లైపోతావా? చెరకు తింటే చెరకైపోతావా? ఏది తిన్నా ఈ శరీరం ఏం కావాలో అదే అవుతుంది; అది శరీరానికి తెలుసు.
ఎవరో చెప్పారని విటమిన్ మాత్రలు వేసుకుంటారు; అవసరానికి మించినది మూత్రంలో బయటికి వచ్చేస్తుంది. ఆ విటమిన్ సి బయటికి వచ్చి నవ్వుతూ “పోరా” అంటుంది. కావాలంటే డాక్టర్ని అడగండి. కొందరు ఎంత తిన్నా అలాగే ఉంటారు; అది ఆ శరీర నిర్మాణం. ఆహారం శరీరాన్నే తాకుతుంది; నిన్ను పరిపక్వం చేయదు.
అవకాశాన్ని వాడుకో
మనసునే సరైన విషయాలతో పరిపక్వం చేయాలి. నా ప్రసంగాలు వింటే మనసు సరవుతుంది. నేను వచ్చాను; మీ సీట్లు ఖాళీగానే ఉన్నాయి. ఇదొక అవకాశం.
దేవుడు పెట్టిన అవకాశాన్ని నువ్వు వాడుకోకపోతే అది నీ తప్పు; తర్వాత వాపోతావు. నేను లేనప్పుడు వెతికినా దొరకను. అప్పుడు డబ్బు ఉంటుంది; నేను ఉండను.
నిన్ను పరిపక్వం చేసే అవకాశం ఇక్కడ ఉంది. వేగిపో; అప్పుడే అరిసె అవుతావు. ఉడికిపోకు. “తిడుతున్నాడు” అని అనుకోకు. నేను నిన్ను ఆశీర్వదిస్తున్నాను; నువ్వు బాగుండడానికి చేసే ప్రయత్నమే ఇది. నా ప్రసంగాలన్నిటికీ ఆధారం ఒక్కటే: మనుషులందరూ బాగుండాలి.
నేనెందుకు ఇలా మాట్లాడతానంటే, వేదిక మర్యాద అని చెప్పుకుంటూ చాలామంది సత్యాన్ని వదిలేశారు. నేను సత్యాన్ని మాత్రమే చెబుతాను. నీకు అర్థం కాకపోతే అది ఎవరి సమస్య?
తావో, సంతోషం
తావో అంటే నిర్వచించుకోవడం: ఒక క్రమశిక్షణ, దాని లోపలికి రావడం. ఇది నా తావో, ఇది నా స్థానం. పరిపక్వం చెందితే నీ తావో నీకు అర్థమవుతుంది. అది అర్థమైతే వేడుకగా ఉండవచ్చు, సంతోషంగా ఉండవచ్చు. ఏదేమైనా, సంతోషంగా ఉండడమే లక్ష్యం.
“నాకేమీ వద్దు స్వామీ, నేను సంతోషంగా ఉన్నాను” అని చెప్పినా కూడా మీరు గెలిచేశారు. నీ సంతోషానికి నువ్వే అడ్డుగా ఉండకు. ఏదైనా అడ్డుగా ఉంటే “నువ్వు నాకు అడ్డుగా ఉన్నావు” అని చెప్పు. ఆ తర్వాత కూడా అది ఉంటే, “సరే” అని వదిలెయ్.
“నా కోసం నువ్వు ఏడువు, నా కోసం బాధపడు” అని అడిగేవాళ్లు చాలామంది. ఆ మనిషిని నేను కాదు. “అదేం సమస్య కాదయ్యా, వదిలెయ్” అనే చెబుతాను; కలిసి ఏడవను. అందరం కలిసి ఏడ్చే ఆట ఆడడానికి మనం రాలేదు. మనం వచ్చిందే సంతోషంగా, వేడుకగా ఉండడానికి. మరో సందర్భంలో కలుద్దాం.
ఆశీర్వాదం
బాగుండండి. చక్కగా ఉండండి. వేడుకగా ఉండండి. మిమ్మల్ని విలువైనవారిగా మార్చుకోవడం మీ చేతుల్లోనే ఉంది. నేనొక అవకాశం; నన్ను వాడుకోవచ్చు.