భాగం 2 / 4
మనిషిగా బతకడానికి మాత్రం పరిపక్వం చెందలేదు
శివయోగి గారి “పక్కువం” (పరిపక్వత) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన నాలుగు వ్యాసాలలో ఇది రెండవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.
కాన్సులేట్ తలుపూ “సార్” అనే మాటా
“పూల తలుపా, గడియ తెరువు” అని ఒక పాట ఉంది.
అమెరికన్ కాన్సులేట్కు వెళ్తే అక్కడ తలుపులన్నీ అంత పెద్దగా ఉంటాయి. “కొంచెం బలంగా తోసి తెరవండి” అని అక్కడ ఉన్నాయన చెబుతూనే ఉంటాడు. నేను నిమురుతూ, పాట పాడుతూ ఉంటే? కిందినుంచి గుర్రుగా చూస్తాడు: “కొంచెం తోసి తెరుస్తారా?”
అతను “ఏయ్” అనడు. కాన్సులేట్లో పని చేస్తున్నాడు కదా; “సార్” అనే అంటాడు. కానీ అది నిజానికి “ఏయ్” నే. “సార్” అని వినగానే మీకు చల్లబడిపోతుంది. దాని లోపల ఏం దాగి ఉందో తెలియదు; ఆ భాషే మీకు అర్థం కాదు.
పరిపక్వత, అపరిపక్వత
అలా అయితే పరిపక్వత అనేది ఉందా? ఉంది. పరిపక్వం చెందడం సాధ్యమా? సాధ్యమే. పక్వం, అపక్వం అని శివాగమంలో వస్తుంది. వాటి గురించి ప్రత్యేకంగా పాటలే రాశారు.
అపరిపక్వత అంటే ఏమిటని అడిగితే, వేషం వేసుకుని ఆ వేషానికి తగ్గట్టు నటించడం రాకపోతే నువ్వు అపరిపక్వుడివే. వేదిక ఎక్కి నువ్వు ఆడవేషం వేస్తే, అక్కడ గంభీరమైన గొంతుతో మాట్లాడకూడదు. మెత్తని గొంతుతోనే మాట్లాడాలి. ఆ వేషానికి తగ్గట్టు పాడాలి:
“గెంతుతూ గెంతుతూ పాడమ్మా, సీతమ్మా; కన్నీళ్లు పెడితే చిన్ని మనసు తట్టుకోదమ్మా.”
ఎందుకు? వంగాల్సిన చోట వంగి, మెలికలు తిరగాల్సిన చోట తిరిగి, తల వంచాల్సిన చోట వంచి, నిటారుగా నిలవాల్సిన చోట నిలిచే జీవితాన్ని బతకాల్సి వస్తుంది. నది నేరుగా పారదు; జీవితమూ అంతే. పరిపక్వం చెందానన్న పేరుతో నేను బిర్రబిగుసుకుని నిటారుగా నిలబడిపోతే ఏమవుతుంది?
సూదీ దారమూ
సూది పరిపక్వత పదునుగా, నిటారుగా ఉండడం. దారం పరిపక్వత వంగి ఇవ్వడం. సూది వంగితే బట్టలోకి దూరుతుందా? కుట్టగలమా? కుట్టలేం.
ఇప్పుడు సూదీ దారమూ గొడవపడుతున్నాయి. సూది అంటుంది: “నేనే పరిపక్వమైనదాన్ని.” దారం అంటుంది: “కాదు, నేనే పరిపక్వమైనదాన్ని.” రెండింటిలో ఏది పరిపక్వత?
ఒక పండితుడు వచ్చి చెప్పేశాడు: “రెల్లులా వంగి ఉండు.” ఎప్పుడూ రెల్లులాగే వంగుతూ ఉంటే, ఒక పురుగైనా పుట్రైనా నీ పక్కన వచ్చి ఉంటుందని అనుకుంటున్నావా? ఒక పామైనా నీ నీడలో బతకగలదా? ఎంతమాత్రం కుదరదు.
మర్రిలా విస్తరించి, గరికలా వేళ్లూని
మర్రిచెట్టులా ఉంటే ఎన్ని పక్షులు ఉండవచ్చు, ఎంతమంది దాని కింద సేదతీరవచ్చు! అలా అయితే మర్రిచెట్టులా ఉండాలా, గరికలా ఉండాలా?
మన పూర్వీకులు రెండూ చెప్పేశారు: “మర్రిలా విస్తరించి గరికలా వేళ్లూని.” “వేరే గొప్పది, గరికలా ఉండు” అని ఒకరు; “మర్రే గొప్పది” అని ఇంకొకరు. రెండూ చెప్పాక ఎలా పరిపక్వంగా ఉండాలి? గడ్డిలా ఉండాలా, చెట్టులా ఉండాలా?
మంచివాడు ఎవరు?
“మంచివాడిగా ఉండు” అని ఒక గురువు చెప్పాడు. నేను ఇప్పటికే మంచివాడినే అని ప్రతి ఒక్కరూ అనుకుంటారు. ఎలా? తాగను, అందుకే మంచివాడిని. సిగరెట్ కాల్చను, మంచివాడిని. మాంసం చేపలు తినను, మంచివాడిని. వేదాలన్నీ పారాయణం చేస్తాను, మంచివాడిని.
ఇలా ఒక జాబితా పెట్టుకుని “నేను పరిపక్వత చెందినవాడిని” అనుకుంటాడు. భార్యేమో బయటికి చెప్పుకోలేక సహిస్తూ బతుకుతుంది: “ఇతన్ని నమ్ముకునే బతుకుతున్నాం, వేరే దారి లేదు.” జాబితాలో ఉన్నవన్నీ సరిగ్గానే ఉన్నాయి; కానీ అతను పరిపక్వం చెందాడా?
పరిపక్వత చెందిన మనిషిని చూడగలమా?
పరిపక్వత అనే మాటను అందంగా చెప్పి ఉంచారు. కానీ ఈ లోకంలో పరిపక్వత చెందిన ఒక్క మనిషిని కూడా మీరు చూడనే చూడలేరు. ఎందుకో తెలుసా? మీరు పరిపక్వం చెందితేనే అది మీకు కనిపిస్తుంది.
“తనలాగే ఇతరులను భావించే గుణం కావాలి; ఆ గుణం రావాలంటే మనసులో సత్యం కావాలి.”
నేను దొంగనైతే, ఇతరుణ్ని ఏమని చూస్తాను? దొంగగానే చూస్తాను. సమస్య నాలోనా, అతనిలోనా?
కులానికి పరిపక్వం చేయబడిన మనిషి
మనుషులనే అలా పరిపక్వం చేసి ఉంచేశారు. “నువ్వు కులంలో తక్కువవాడివి” అని ఒకడికి చెప్పారు. వాడూ ఒప్పేసుకున్నాడు. పరిపక్వం చేశారా లేదా?
ఒక పిల్లిని ఇలా పరిపక్వం చేయలేరు. అన్నం పెడుతున్నారని మీ మాటలన్నీ అది వింటుందా? కానీ మనిషి ఎలా పరిపక్వం చెందిపోయాడు!
“కులంలో తక్కువవాళ్లు” అని చెప్పగానే, దాన్నే ఒప్పుకుని ఒక గుంపుగా చేరిపోతాం. పొరలు పొరలుగా మనల్ని మనమే విభజించుకుంటాం. వర్ణం వరకూ వెళ్తుంది: “నువ్వు ఈ వర్ణం, ఆయన ఆ వర్ణం; ఈ వర్ణం వాళ్లూ ఆ వర్ణం వాళ్లూ సమానంగా కూర్చోకూడదు.” మన మీద మనమే ఎలా రంగు పూసుకుంటున్నాం!
వర్ణం లేకపోతే పార్టీ లేదు, నాయకుడు లేడు. నిజానికి సమస్య నాయకులదే. మనం దాన్ని మన సమస్య అనుకుంటున్నాం.
డబ్బూ నమ్మకమూ
“ఒక స్థాయి దాటాక డబ్బు పెట్టుకుని ఏం చేయగలం?” అని నేను ఒకసారి అన్నాను. విన్నవాళ్లు నన్ను ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు. మనుషులం మనం ఏ స్థాయికి పరిపక్వం చెందామో!
మనిషిగా బతకడానికి మాత్రం
గుంపుగా చేరడానికీ, ఎవరికో చప్పట్లు కొట్టడానికీ, “జై” అనడానికీ పరిపక్వం చెందాడు మనిషి. కులాన్ని ఒప్పుకోవడానికీ, కులం నిజమని నమ్మడానికీ పరిపక్వం చెందాడు మనిషి. మతాన్ని ఒప్పుకోవడానికీ, మత గర్వంతో బతకడానికీ పరిపక్వం చెందాడు మనిషి. దేనికి మాత్రం పరిపక్వం చెందలేదు? మనిషిగా బతకడానికి మాత్రమే.
“పాము కాటు విషాన్ని మాటలో ఇవ్వడం నేర్చుకున్నాడు; గుంటనక్కలా జిత్తులతో కాపురాలు కూల్చడం తెలుసుకున్నాడు; దొంగ డబ్బుతో ఇతరులను కొనేయడం తెలుసుకున్నాడు; మనిషిగా బతకడానికి మాత్రం…”
నేనొక మనిషిని. నాకేదో అర్థమవుతుంది, దాన్ని చెబుతాను. చెప్పేదేమిటో చూడరు. “ఇతనెవరు? ఎందుకు చెబుతున్నాడు? ఇతనెందుకు ఇది చెప్పాలి?” అనే అడుగుతారు.
ఈ లోకంలోనే పెద్ద మూర్ఖుడు ఎవరంటే నేనే. ఎందుకు? ఎవరైనా పరిపక్వం చెందుతారేమో అని ఇంకా అనుకుంటూనే ఉన్నానుగా!
నువ్వు పుట్టిందే పరిపక్వం చెందడానికి
ఈ లోకం పరిపక్వం చెందనూ చెందదు. అది ఎవరి సమస్య? అది లోకం సమస్య. నేను అర్థం చేసుకుని పరిపక్వం చెందడానికే ఈ ప్రకృతి, లేదా దేవుడు, నాకు జీవితాన్నే ఇచ్చాడు.
నువ్వు పుట్టిందే పరిపక్వం చెందడానికి. నీకు వచ్చే సమస్యలన్నీ దేనికి? పరిపక్వం చెందడానికే. భార్య, భర్త, పిల్లలు, స్నేహితులు, వృత్తి, చుట్టూ ఉన్న సమాజం అన్నీ నిన్ను విసిగించేది నిన్ను పరిపక్వం చేయడానికే. లేకపోతే నీ గతి అధోగతే. ఎప్పుడూ దండాలు పెడుతూ అలాగే బతికి వెళ్లిపోవాల్సిందే.
నీలో ఉన్న ఆ సత్యాన్ని కనుక్కో. కనుక్కోగానే సాధనను స్వీకరించు; నువ్వు పరిపక్వం చెందుతావు. నువ్వొక విశేషం. నీలో వెలిగించాల్సిన ఒక దీపం ఉంది; కుండలిని ఉంది. అది లేస్తుంది, అది వెలుగు. నువ్వు పరిపక్వం చెందగలవు.
శరీరమూ మనసూ
“శరీరం ఇప్పటికే పరిపక్వమైనది” అనే కదా చెప్పాను. అలా అయితే మనసు పరిపక్వం చెందితే ఈ శరీరమే వేరుగా మారుతుందా? పరిపక్వం చెందే అవకాశాన్ని శరీరం నీకు ఇచ్చింది. కానీ నువ్వు ఆ శరీరంతో వేరే పనులు చేస్తున్నావు.
ఈ శరీరంలో మనసు ఎందుకు ఉంది? శరీరం చేయాల్సిన పనులు శరీరం చేస్తుంది. అది ఉద్వేగానికి లోనవుతుంది. శరీరాన్ని నువ్వెందుకు గౌరవించడం లేదు? మనసుకు తగ్గట్టు శరీరాన్ని ఒప్పించడం తెలుసు గానీ, శరీరానికి తగ్గట్టు నీ మనసును ఒప్పించలేకపోతున్నావు. అదే నీ సమస్య.
మనసు కోసం శరీరాన్ని ఆడిస్తున్నావు. కుల పుస్తకాలు చదువుతావు, మత నీతి పుస్తకాలు చదువుతావు, ఆ నీతి ప్రకారం నీ శరీరాన్ని మారుస్తావు. నిద్రపోవాల్సిన సమయంలో నిద్రపోనంటావు. శరీరానికి తగ్గట్టు మనసును సరిదిద్దడానికి ఒక్క రోజు కూడా ప్రయత్నించలేదు.
నేర్చుకోవడమే పరిపక్వతా?
మనిషి ఎలా పరిపక్వం చెందుతాడు? ఏదో ఒకటి నేర్చుకోవడాన్ని పరిపక్వత అంటారా? అది కుక్క కూడా చేస్తుంది. “యజమాని వస్తే తోక ఊపు” అని ఎవరో నేర్పారు; అది పరిపక్వం చెందిపోయింది. కానీ ఆ యజమాని విషం పెట్టినా అది తినేస్తుంది. దానికది తెలియదు. మనిషికి తెలుసు.
నా మాటలు పరిపక్వత చెందినవాడు వింటే, “ఈ లోకంలో ఒక మనిషిని కనుక్కున్నాను” అని సంతోషిస్తాడు. పరిపక్వం చెందనివాడు వింటే ఏమవుతాడో తెలుసా? కుక్కర్లో ఉడికినట్టు ఉడికిపోతాడు. “ఈయన మాటలే బాగాలేవు. ఈయన మాటలు నట్టింట్లో పెట్టారే, పిల్లలు ఏమైపోతారు?” అని అడుగుతాడు.
వాడి పిల్లలు బయటికి వెళ్లి ఇంతకంటే ఘోరమైనవి నేర్చుకుని వస్తున్నారు; దానికి బాగానే పరిపక్వం చెందుతున్నారు.
మనిషికి ఏం అర్థం కావడం లేదు? ఏదో ఒకటి అర్థమైపోయిందని అనుకుంటే, ఇంకేదైనా తెలుసుకోవాలని అతను ప్రయత్నించనే ప్రయత్నించడు.
కుండలిని గురించిన భయం
“కుండలినా?” అని ప్రతి ఒక్కరూ పైగా భయపెడుతున్నారు. ఒకడు అన్నాడు: “కుండలిని వచ్చేస్తే మాట్లాడనే మాట్లాడడు.” “కుండలిని ఉంటే సన్యాసులైపోతారు.”
ఇవన్నీ విని ఒకడు “నాకు కుండలిని లేచింది” అని తిరువణ్ణామలైకి వెళ్లాడు. “కుండలిని లేచింది, నాకు భయంగా ఉంది.”
కుండలిని లేస్తే ఏమవుతుందో చూడాలా? నన్ను చూడు. నీకు లేచింది నాకు లేచి ఉండదా? కుండలిని లేస్తే ప్రేమా కరుణా పొంగుతాయి కదా! అది నీకెందుకు రాలేదు? అలా అయితే నువ్వు పరిపక్వం చెందకుండా ఉన్నావు.
పక్వం, అపక్వం గురించి శివాగమంలో అందంగా చెబుతారు: పరిపక్వం చెందనివాడికి ఏమీ చేయలేం. “సరే, ఇతనికి నేర్పితే పరిపక్వం చెందుతాడు” అని అనుకుని నేర్పితే, అతనికది సులభంగా దొరికింది కాబట్టి దాని విలువ తెలియదు. అతను అక్కడే ఉంటాడు.
“అయ్యా, నేను చాలా కాలం క్రితమే మీ దగ్గరికి వచ్చాను. మీరు నన్ను మర్చిపోయారు” అంటాడు ఒకడు. “పర్వాలేదు, ఆ నాలుగో సాధన ఒక్కటి కొంచెం నేర్పండి.” ఏమిటా నాలుగో సాధన?
ఉద్దేశం ఏమిటి?
పరిపక్వం చెందడం ఎక్కడ జరుగుతుంది? సంఘటనలోనో పనిలోనో కాదు. మీ ఉద్దేశం ఏమిటి అన్నదానిలోనే.
మీ ఉద్దేశం ఏమిటి? మీరు దేనికోసం ఇక్కడికి వచ్చారు? దేనికోసం పుట్టారు? శరీర సుఖాన్ని అనుభవించడానికి మాత్రమే వచ్చారా? కామానికీ ఆకర్షణకీ మాత్రమే వచ్చారా? లేక కుల అభిమానాలను మాత్రమే పెట్టుకుని వాటి కోసం బతికి వెళ్లిపోవడానికి వచ్చారా?