భాగం 2 / 4

తాగేవాడు మాత్రమే బానిసా?

శివయోగి గారి “పళక్కం” (అలవాటు) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన నాలుగు వ్యాసాలలో ఇది రెండవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.

ఫోన్ ఊపితే పక్కన ఎవరున్నారో తెలుస్తుందా?

ఇప్పుడు బ్లూటూత్ వచ్చేసింది, వైఫై వచ్చేసింది. ఫోన్ ఊపితేనే ఒకటి ఇంకొకరికి షేర్ అవుతుంది. అలాంటి యాప్‌లన్నీ వచ్చేశాయి. అలాంటి యాప్‌లో మీకు ఖాతా ఉండి, మీ పక్కకు వచ్చి ఎవరైనా ఫోన్ ఊపితే, మీ నంబర్ పక్కన ఉన్నది మీరే అని వాళ్లకు తెలిసిపోతుంది. మీరూ అలాగే చేయవచ్చు. వెంటనే ఒక ఫ్రెండ్ రిక్వెస్ట్ పంపవచ్చు. అర్థమవుతోందా? ఎక్కడ చూసినా అవకాశాలే.

ఇప్పుడు ఎలా బతకబోతున్నారు?

ఇప్పుడు ఎలా బతకబోతున్నారు?

ఇప్పటికీ చెబుతూనే ఉన్నారు: ఆ కాలంలో రాముడు అలా ఉన్నాడు, కృష్ణుడు అలా ఉన్నాడు. సరే, ఇప్పుడు నేను ఎలా ఉండాలి?

మీరు అడుగుతారు, వాళ్లు చెబుతారు. చెప్పగానే మీరు వెంటనే ఒప్పేసుకుంటారు. ఒక స్వామీజీ ఎలా ఉంటాడు? ధ్యానం నేర్పేవాడు, దేవుడి గురించి చెప్పేవాడు ఎలా ఉండాలి?

నేను అలవాటుకు బానిసను కాను. అలవాటు చేయబడినవాడినీ కాను. నేను ఎలాగైనా మాట్లాడగలను; చెప్పవలసిన విషయం అందించాలి, నాకు అంతే. వారానికి ఒక సత్సంగం; దాన్ని వేడుకగా జరుపుకుని వెళ్లాలి. ఈ రోజు అంశం “అలవాటు”, అంటే బానిసత్వం.

తాగేవాడు మాత్రమే బానిసా?

మీరు ఏమనుకుంటున్నారంటే, బానిసత్వం అంటే సారా తాగి దొర్లుతూ పడి ఉండేవాడు మాత్రమే, సిగరెట్ కాల్చి పడి ఉండేవాడు మాత్రమే. కాదు. వాడొక్కడినే మీరు మూర్ఖుడు అనుకుంటారు. అలా అయితే మీరెవరు?

ఒక తాగుబోతు ఎందుకు తయారయ్యాడు? మత్తుపదార్థం ఎలా వ్యాపారమైంది? గంజాయికి మనుషులు ఎలాగెలా బానిసలయ్యారు? మనిషి మైకానికి, మత్తుకు ఎందుకు బానిస అయ్యాడు? మనిషి ఎందుకు స్వేచ్ఛగా బతకలేదు? ఇవన్నీ ఎప్పుడైనా అడిగారా?

ఒకరు నిర్ణయించుకుంటే ఏం చేయగలం?

ఒక మనిషి, ఆడైనా మగైనా, తాను ఎలా బతకాలో నిర్ణయించుకుంటే, వాళ్లను ఏం చేయగలం? మీరు ఆపలేరు, నిలిపివేయలేరు, మార్చలేరు, తగ్గించలేరు, పెంచలేరు, ఏమాత్రం చేయలేరు. “నేను ఇలాగే బతకబోతున్నాను” అని ఒకరు తీర్మానించుకుంటే, అదే నిర్ణయం.

ఇప్పుడు నేను మిమ్మల్ని చెడిపోండి అని నేర్పిస్తున్నానా? “చెడిపోండి, అసహ్యంగా ఉండండి” అని నేర్పిస్తున్నానా? లేదు. ఈ లోకంలో ఇలాంటి అవకాశాలన్నీ ఉన్నాయి. వీధికొక సారా దుకాణం ఉంది, లేదా?

బీర్ కొనిచ్చే స్నేహితుడు ఎవరు?

“మామా, ఆ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పాను రా. ఆమె ఇంకొకడితో బైక్ మీద వెళ్తోంది.” స్నేహితుడు అంటాడు: “అదంతా ఒక సమస్యే కాదు, రా రా, ఒక బీర్ తాగు.” ఎప్పుడు ఏ బాధ చెప్పినా వెంటనే బీర్. “గాయపడిన మనసును సారా పోసి చల్లార్చు”, అంతేగా?

వీడికి ఒక బీర్ కొనిస్తే, వీడు పది బీర్లు కొనిస్తాడని వాడికి తెలుసు. లోపలికి ఒక బీర్ పంపించడమే వాడి పని. తర్వాత వీడే అంటాడు: “ఏమైనా నువ్వు నా స్నేహితుడివి రా. నా బాధను నువ్వే అర్థం చేసుకున్నావు. ఇంకో బీర్ చెప్పనా మామా? నా దగ్గర డబ్బుంది.”

కానీ మొదట కొనిచ్చింది ఎవరు? మొదటి బోణీ మాత్రమే వాడు చేసింది. ఆ తర్వాత ముప్ఫై బీర్లు లోపలికి వెళ్లాయి; ఇద్దరూ బార్ దాటి బయటకు కూడా వెళ్లలేదు. ఇప్పుడు నీ పరిస్థితి ఏమైంది?

మంచి అలవాటు అని మనకు నేర్పింది ఏమిటి?

పొద్దున ఐదింటికి లేవాలి, బ్రహ్మ ముహూర్తంలో లేవడం మంచిది. సరే. కానీ పన్నెండింటికి పడుకుని ఐదింటికి లేచినవాడి ముఖం ఎలా ఉంటుంది? లోపల ఫ్యూజులన్నీ పోయినట్టు, ఏదో తిరుగుతున్నట్టు ఉంటాడు.

“ఐదింటికి లేచి ధ్యానం చేస్తాను.” పావుగంట, గంట, రెండు గంటలు; ఏదో ఒక పుస్తకం చదువుతూ. ఒక్కో మతం ఒక్కో రకంగా ఉంటుంది. దొర్లేవాళ్లు, పొర్లేవాళ్లు, ఒంట్లో గుచ్చుకునేవాళ్లు అని రకరకాలుగా ఉన్నారు. మనం ఏమైనా అంటే మనల్నే పట్టుకుపోతారు.

నుదుట ఏం పెట్టుకుంటున్నారు?

అలవాటును ఎవరో కూర్చోబెట్టి నేర్పించాలని లేదు. ఏదో ఒక విధంగా, ఎలాగో మీరు అలవాటు చేయబడ్డారు. అది ఏదైనా కావచ్చు. విభూతి పెట్టుకోవడం కావచ్చు, నామం పెట్టుకోవడం కావచ్చు.

నన్ను చూడండి. నా నుదుటిని చూడండి. ఇది నా ఇష్టం. దీన్ని ఏ లెక్కలో వేస్తారు? “ఎందుకు నామం పెట్టుకున్నారు? ఎందుకు విభూతి రేఖలు పెట్టుకున్నారు? ఎందుకు బొట్టు పెట్టుకున్నారు?” అని అడిగితే ఏం చెప్పాలి?

అప్పుడు కూడా మనవాళ్లు ఒకటి కనిపెట్టి చెబుతారు: “ఈయన కర్ణుడిలా ఉన్నారు.” కర్ణుడితో కాపురం చేసినట్టు, ఆయన నుదుట బొట్టు పెట్టుకున్నది కళ్లారా చూసినట్టు!

సినిమా చూపిన ముఖాన్నే దేవుడు అనుకుంటున్నామా?

సినిమాలో చూపించిన కర్ణుడిని చూసి, కర్ణుడు అలాగే ఉండేవాడని అనుకుంటాం. నేనూ అలాగే అనుకున్నాను. వీరపాండ్య కట్టబొమ్మన్ ఎలా ఉంటాడు? సినిమాలో ఆయన పాత్ర వేసిన నటుడిలాగే ఉంటాడని అనుకున్నాను. ఎందుకు? ఆయనే నటించి చూపించాడు.

ఇంకా ఘోరం: శివుడు ఎలా ఉంటాడని అనుకుంటున్నారు? సినిమాలో శివుడిగా నటించిన ఆయనలాగే ఉంటాడు శివుడు. ఒకసారి వేరే నటుడు శివుడి వేషం వేసినప్పుడు “సరిపోలేదు, శివుడు ఇలా ఉండడు” అని నేనే అన్నాను. అమ్మవారు కూడా అంతే: మొదట అమ్మవారిగా చూసిన నటే నాకు దేవత. కొత్తగా ఎవరైనా ఆ వేషం వేస్తే సరిపోదు. ఎందుకు? దేవుడిని నేను ఎవరి రూపంలో మొదట చూశానో, అదే అలవాటైపోయింది.

నేను ఒక విషయానికి అలవాటు పడిపోతాను. ఆ అలవాటు ప్రకారమే అన్నిటినీ చూస్తాను. “అలాగే ఉండాలి, అదే సరైనది” అంటాను. ఇది మాత్రం బానిసత్వం కాదా? ఇది అడిక్షన్ కాదా?

మంచం మీద కాఫీ, తెల్లవారుజామున “ఓం” అరుపు బానిసత్వం కాదా?

“పొద్దున లేవగానే పళ్లు తోముకుంటానో లేదో, మంచం మీద కాఫీ లేకుండా నేను కళ్లే తెరవలేను” అంటాడు ఒకడు, లేదా ఒకామె. ఇది బానిసత్వమా కాదా?

ఎప్పుడు చూసినా సారా తాగేవాడినే గురిపెడతాం. మీరందరూ మంచివాళ్లు, వాళ్లు మాత్రమే చెడ్డవాళ్లు. వాడు తాగి రోడ్డు పక్కన ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు. నువ్వు తెల్లవారుజామున అరిచి అరిచి పది మందిని లేపేస్తున్నావే, నిన్నేం చేయాలి అని వాడు అడుగుతున్నాడు.

ఎక్కడో ఒక ధ్యాన తరగతికి వెళ్లి వచ్చాడు ఒకడు. ఇంట్లో కూర్చుని, పొద్దున ఐదింటికి లేవగానే, “అకారం, ఉకారం, మకారం లోపలి నుండి రావాలి!” అని గట్టిగా అరుస్తాడు. పక్కింటివాడు “ఏమైంది రా?” అని లేచి చూస్తాడు.

ఇప్పుడు మీరు చెప్పండి. ఎవరికీ తెలియకుండా నిశ్శబ్దంగా తాగి పడుకున్నవాడు సరైనవాడా? తెల్లవారుజామున ఐదింటికి “ఓం” అని అరిచి అందరినీ లేపినవాడు సరైనవాడా?

ఆచారాల అలవాట్లను కూడా ప్రశ్నించవచ్చా?

“నేను తాగుబోతును, బానిసను” అని ఒకడు అంటాడు. వాడి వల్ల వచ్చే ప్రమాదం ఏమిటి అని అడిగితే, “తాగడం వల్ల కుటుంబమే చెడిపోతుంది” అంటారు. నిజమే. తాగుడు వల్ల కుటుంబం చెడిపోతుంది.

కానీ ఆచారం, వ్రతం అనే పేరుతో ఇంట్లో జరిగే అలవాట్లను చూడండి. మాల వేసుకుంటే పళ్లెం వేరు, గ్లాసు వేరు, పక్క దుప్పటి వేరు. ఇంట్లో వసతి ఉండి ఒక వేరే గది ఉంటే పర్వాలేదు. లేనివాడు చలిలో వెళ్లి గుడిలో పడుకుంటాడు. వీటన్నిటినీ ఎవరైనా ప్రశ్నిస్తున్నారా? ఇందులో ఏ అలవాటు సరైనది?

నేను తాగుడుకు మద్దతుగా మాట్లాడుతున్నానని అనుకోవద్దు. ఏదైనా హద్దు మీరినప్పుడే సమస్య. ఒక ఉపమానం చెబుతాను: నువ్వు నీ మానాన ఒంటరిగా కూర్చుని, తలుపు మూసుకుని “ఓం” అంటే అందులో తప్పే లేదు. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు అరిచి అందరినీ లేపితేనే ఏమవుతుందో చూడాలి.

ఇతర మతాల గురించి నేను ఇలా మాట్లాడలేను. కానీ నా మతంలో, హిందూ మతంలో ఉన్నదాని గురించి మాట్లాడవచ్చు. నేను మాట్లాడితే వినేవాడు ఆలోచిస్తాడు, ఒప్పుకుంటాడు.

అలా అయితే ఇది అర్థం చేసుకోండి: అలవాటు ఎన్నో విధాలుగా మనల్ని అసహ్యంగా మారుస్తుంది. మనల్ని తృప్తిగా బతకనివ్వదు.

ఆదివారం నిద్రను చెడగొట్టేది ఎవరు?

ఫ్యాక్టరీలో నైట్ షిఫ్ట్, ఓవర్‌టైమ్ అన్నీ చేసి వచ్చి, ఆదివారం ఒక్క రోజే విశ్రాంతి దొరుకుతుందని పన్నెండింటి వరకు హాయిగా నిద్రపోతున్నాను.

హఠాత్తుగా లౌడ్‌స్పీకర్‌లో శబ్దం. నిద్ర సగంలో పోయింది. ఏ మతమో నేను చెప్పను.

మీరు దేవుడికి మొక్కుతున్నారంటే నిశ్శబ్దంగా మొక్కి వెళ్లండి. లౌడ్‌స్పీకర్ పెట్టి మొక్కితేనే దేవుడికి వినిపిస్తుందా? ఇవన్నీ మంచి అలవాట్లే కదా అంటారు. “మేమంతా పొద్దున ఆచార అనుష్ఠానాలు చేసేవాళ్లం.” నేను మీకేం చెప్పగలను? ఇదీ బానిసత్వమే.

బుద్ధుడిలా నడవనిస్తారా?

తన ఇష్టం ప్రకారం ఉండేవాడిని ఎవరైనా అంగీకరిస్తారా? ఒక కుక్క పడుకుని ఉంటుంది; హఠాత్తుగా లేచి వెళ్తుంది; మళ్లీ వచ్చి పడుకుంటుంది. ఒక మనిషి అలా చేయగలడని అనుకుంటున్నారా?

అర్ధరాత్రి కాసేపు నడిచి వద్దామని తలుపు తీసి డాబా మీదకు వెళ్తే భార్య ఊరుకుంటుందా? “ఏంటి, బుద్ధుడిలా వదిలేసి వెళ్లిపోదామని చూస్తున్నావా?” అని అడుగుతుంది.

వరుసగా నాలుగు రోజులు అలా చేసి చూడండి. మొదటి రోజు గమనించి ప్రశ్నిస్తుంది. నాలుగో రోజు, “ఆయన మానాన ఆయన ఇలాగే ఉంటాడు, ఏం చేస్తాం” అని వదిలేస్తుంది. అదీ ఒక అలవాటైపోతుంది.

భార్యాభర్తల అలవాటు ఎలా ఏర్పడుతుంది?

సినిమాకు తీసుకెళ్లడం కూడా అంతే. పెళ్లయిన కొత్తలో మొదటి మూడు నెలలు భార్యాభర్తల మధ్య తీవ్రమైన గొడవ జరుగుతుంది, సినిమాకు సమయానికి వెళ్లలేకపోయామని. ఆమె తయారై బయలుదేరడానికి ఎలాగైనా అరగంట ఆలస్యమవుతుంది.

నాలుగు నెలలు గడిచాక ఒక అలవాటుకు వచ్చేస్తుంది. మనం ఏం చేయాలి? ట్రైలర్లన్నీ వదిలేసి సినిమా మాత్రమే చూడడానికి వెళ్లాలి.

ఇది భయంకరమైన తెలివి, మేధావితనం. ఎదుటివాళ్లను అర్థం చేసుకుంటేనే ఇది వస్తుంది. లేకపోతే చివరి వరకు ఒకటే పోరాటం; ఇంట్లోనే బాక్సింగ్, కుంగ్ ఫూ అన్నీ నేర్చుకుంటారు.

ప్రతి మనిషీ, మనలో ప్రతి ఒక్కరమూ, అలవాటుకు బానిసలమై బతుకుతున్నాం.