ตอนที่ 1 จาก 5
คำถามว่า "อย่างไร?"
บทความนี้เป็นตอนที่หนึ่งในบทความห้าตอนที่เรียบเรียงจากคำบรรยายภาษาทมิฬเรื่อง “Neeyum Naanum Eesane” (เธอและฉันคือพระเจ้า) ของศิวโยคี ศิวกุมาร และแปลจากต้นฉบับภาษาทมิฬ ชมคำบรรยายต้นฉบับ
เป้าหมายของผมมีอยู่อย่างเดียว คือให้ทุกคนได้เป็นมนุษย์ เป็นผู้ที่หลุดพ้น เป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอย่างเฉลิมฉลอง ตลอดชีวิตนี้ ผมจะพูดให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ บอกเล่าไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ผู้คนจะมีความสุขได้ แล้วก็จากไป
คนที่เบ่งบานในความรัก ยินดีในความรัก และใช้ชีวิตอยู่ในความรัก ย่อมได้รับความเคารพเยี่ยงพระเจ้า คนที่รู้จักตัวเอง รู้ว่าตนอยู่ที่ใด รู้ธรรมชาติที่แท้ของตนและเฉลิมฉลองมัน ย่อมเติบโตขึ้นเป็นพระเจ้า คนที่เห็นความจริงในทุกที่ทุกสิ่ง และเปี่ยมสุขอยู่ในทุกสิ่ง ย่อมกลายเป็นพระเจ้า ครูของผมผู้ที่กลายเป็นเช่นนั้นแล้ว ได้มอบวิธีการมากมายให้ผมเพื่อทำให้ผมกลายเป็นพระเจ้าด้วย ในแง่นี้ ผมเองก็ช่วยคุณได้
ผมเอาการฝึกที่ทำให้คุณตระหนักว่าตัวคุณคือพระเจ้า ความพยายามเพื่อการนั้น และการช่วยเหลือเพื่อการนั้น มาทำเป็นงานของผม แล้วก็รอคอยอยู่ ผมมองคุณเป็นพระเจ้า นี่คือเหตุที่ผมเขียนหนังสือชื่อ “เธอนั่นแหละคือพระเจ้า” ลองอ่านดูสักครั้ง และฟังคำบรรยายนี้อย่างตั้งใจด้วย
ครูของผม ศิวะวากกิยาร์ ขับขานไว้ว่า
“อยู่ได้ อยู่ได้ อยู่บนผืนแผ่นดินนี้ได้… ในหลุมที่ไม่เคยตั้งครรภ์ ในดวงตาที่ไม่มีขา เมื่อห้องแห่งไฟเปิดออกแล้ว เธอและฉันคือพระเจ้า”
ทำไมจึงเป็นหัวข้อนี้
ถ้าคุณดูหัวข้อของผมในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา จะเห็นว่ามันไล่มาตั้งแต่ โอม ศักติ ปราศักติ ไปจนถึงพระศิวะ เราพูดไว้ว่า “พระแม่กาลีนั่นแหละยิ่งใหญ่ ศักตินั่นแหละยิ่งใหญ่” ผมเลยคิดว่าพระศิวะคงจะงอนเอา คำบรรยายจึงมาลงเอยที่หัวข้อนี้
“เธอและฉันคือพระเจ้า” เป็นคำที่ครูของผมพูดไว้ ครูของผมพูดกับผม ท่านมาพูดกับผมต่อหน้าหรือ? เปล่า ผมค้นหา ผมอ่าน และขณะที่ผมอ่าน ท่านก็พูดว่า “เธอและฉัน”
คุณจะถามว่า “อย่างไร?”
ถ้าผมบอกคุณว่า “คุณและผมคือพระศิวะ” คุณจะว่าอย่างไร? คุณจะถามว่า “อย่างไร?” จะตอบว่า “ใช่ครับ” ไปเลยโดยไม่ถามได้ไหม?
ถ้าผมบอกว่า “เธอและฉันเป็นคนดีมาก” คุณจะทำอย่างไร? ตอนนั้นคุณจะถามว่า “อย่างไร?” ไหม? คุณไม่ถามหรอก
เอาล่ะ ถ้าบอกว่า “เธอและฉันเป็นมุทลิยาร์” ล่ะ? “เธอและฉันเป็นเชตติยาร์” ล่ะ? “เธอและฉันเป็นนายักกร์” ล่ะ? ตอนนี้ผมจะพูดรวดเดียวทั้งหมด: เธอและฉันเป็นเชตติยาร์ เธอและฉันเป็นนายักกร์ เธอและฉันเป็นปไรยาร์ เธอจะถามไหมว่า “คนคนเดียวจะเป็นสามอย่างได้อย่างไร?” แต่พอบอกว่า “เธอและฉันคือพระเจ้า” เท่านั้นแหละ คำถามจึงโผล่ขึ้นมา
ยังดีที่คนไม่ค่อยได้อ่านบรรทัดนั้น ใครเป็นคนพูด? ศิวะวากกิยาร์เป็นคนพูด ถ้าคนรู้กันมาก ท่านคงโดนเล่นงานแน่
แต่ถ้าท่านพูดว่า “เธอและฉันเป็นมุทลิยาร์” เธอจะค้นคว้าทันที ไปตรวจดูใบรับรองทั้งหมด ไปถามพ่อแม่ว่า “แม่ ผมเป็นมุทลิยาร์เหรอ?” “ใช่ลูก พ่อเป็นมุทลิยาร์ ลูกก็เป็นมุทลิยาร์” เรื่องนี้เรื่องเดียวที่เธอยอมรับโดยไม่ตั้งคำถาม จะบอกวรรณะไหนก็เป็นเรื่องเดียวกันนี้แหละ
คนที่บอกว่าวรรณะไม่มีอยู่จริง
มีคนหนึ่งบอกผมว่า “อาจารย์ครับ ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่ตั้งแต่ปี 2007 แล้ว อาจารย์ก็พูดเรื่องปัญหาวรรณะนี้ไว้มากมายในรายการของอาจารย์ตลอดมา”
ลองดูว่าใครบ้างที่บอกว่าวรรณะไม่มีอยู่จริง คนยิ่งใหญ่หลายคนพูดไว้ กัมพันก็คงพูดไว้ วัลลุวร์ก็คงพูดไว้ และอีกหลายคนก็คงพูดไว้ แต่คุณจะไม่จดจำพวกเขา ทำไม? เพราะคนที่บอกว่าวรรณะไม่มีอยู่จริง เราไม่สามารถแปะป้ายวรรณะให้เขาได้ และพวกเขาก็ไม่ได้ต่อสู้เพื่อวรรณะใด คุณจึงไม่เอ่ยถึงพวกเขา
แต่คนที่ร้องเพลงสรรเสริญวรรณะหนึ่ง คนที่ตั้งพรรคการเมืองของวรรณะหนึ่งแล้วเป็นหัวหน้าพรรค ชื่อของเขาเท่านั้นที่คุณจำได้ แสดงว่าเราไม่ได้จำแต่สิ่งดี เราจำสิ่งไม่ดีไว้ด้วย
มีใครอีกที่พูดเช่นนี้
ครูคนหนึ่งมองศิษย์แล้วพูดว่า “เธอและฉัน” ฟังดูดีใช่ไหม? เธออยากได้คัมภีร์ใช่ไหม? เธออยากได้หลักฐานใช่ไหม? นี่ไง ดูสิว่าใครพูด พูดว่าอะไร: “เธอและฉันคือพระเจ้า”
มีที่อื่นใดพูดอย่างนี้ได้ไหม? พระเยซูตรัสไหมว่า “เธอและฉันเป็นหนึ่งเดียวกัน”? ท่านนบีกล่าวไหม? พระพุทธเจ้าตรัสไหมว่า “เธอก็เป็นพุทธะ ฉันก็เป็นพุทธะ เราทั้งสอง”? ในศาสนาอื่นใด มีใครพูดอย่างนี้บ้าง? ไม่มีใครพูดเลย ทำไม? เพราะการจะพูดเช่นนั้นได้ต้องอาศัยความเข้าใจ
เมื่อห้องแห่งไฟเปิดออกแล้ว
เราควรทำอย่างไรกับเพื่อนมนุษย์? ควรยอมรับเขา ที่ครูของผมพูดว่า “เธอและฉันคือพระเจ้า” นั้น ท่านพูดหลังจากคำถามว่า “อย่างไร?” ท่านไม่ได้บอกทุกอย่างตั้งแต่แรก ท่านพูดว่า
ดวงตาที่ไม่มีขา หลุมที่ไม่เคยตั้งครรภ์ ถ้าห้องแห่งไฟตรงนี้เปิดออก เธอและฉัน คนเราสามารถไปถึงที่ซึ่งไม่มีทั้งสามองค์ คือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ ที่ซึ่งอยู่เหนือทุกสิ่ง ถ้าไปถึงที่นั่นได้ เธอและฉันคือพระเจ้า
ท่านไม่ได้พูดตั้งแต่แรกว่า “เราสองคนเป็นหนึ่งเดียวกัน พวกคุณรู้ทุกอย่างแล้ว ไปเองได้เลย” ขณะเดียวกัน ท่านก็ไม่ได้พูดว่า “มาทำงานทุกสัปดาห์ จ่ายเงินมา ก้มกราบแทบเท้า โปรยดอกไม้ คล้องพวงมาลัย แล้วฉันจะสอนให้สามชั่วโมง” ท่านบอกหนทางก่อน แล้วจึงพูดว่า “เธอและฉันคือพระเจ้า”
ตาที่สาม
มีคนหนึ่งฝึกแล้วมาบอกว่า “ตาที่หน้าผากของผมเปิดแล้ว” ผมควรจะบอกคุณว่า “ใช่ ของผมก็เปิดแล้ว” แต่เธอกลับยอมรับไม่ได้ว่าสิ่งที่เกิดกับเธอก็เกิดกับฉันด้วย
ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน คุณก็คิดว่าคนที่แต่งตัวเป็นนักบวชต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเขาจริง ๆ ถ้าคุณไปบอกเขาว่า “หน้าผากผมรู้สึกยิบ ๆ” เขาจะดุคุณว่า “ตรงนั้นจะยิบ ๆ ได้ยังไง พูดไปเรื่อย” ทำไม? เพราะเขาไม่รู้จักสิ่งนั้น มันไม่เคยเกิดกับเขาเลย ถ้าเธอพูดเรื่องนั้น เขาจะดุแล้วไล่เธอกลับไป เพราะเท่ากับเธอกลายเป็นคนที่ใหญ่กว่าเขาไปแล้ว
ตาที่สามคืออะไร? คนที่ตาที่สามเปิดแล้วจะเป็นคนฉลาด มีปัญญา มีความสามารถในการคิดสูง แค่นั้นเอง ทีนี้ผมจะพูดว่า เธอและฉันมีตาที่สามแล้ว ฉันได้มันมา เธอก็ได้มันมา ต้องสอนกันทีละขั้นอย่างนี้
ชื่อ “อีศัน”
ครูของผมพูดไว้อย่างไร? ท่านใช้คำว่า “อีศัน” (พระเจ้า) ไปบอกใครว่า “เธอและฉันคืออีศัน” แล้วเขาจะยอมรับ? ดูสิ ในศาสนาเขาตั้งชื่อให้พระเจ้า: อีศัน ศิวัน (พระศิวะ) เขาตั้งชื่อว่าอีศวรัน แล้วทำให้เป็นเพศหญิงเรียกว่าอีศวรี ท่านไม่ได้พูดว่าอีศวรันหรืออีศวรี ท่านพูดตรง ๆ เลยว่า “อีศัน”
สิ่งสูงสุดถูกเรียกในรูปเอกพจน์
เขาเรียกพระศิวะว่า “ศิวัน” ในรูปเอกพจน์ มีใครเรียกท่านว่า “ศิวร์” ในรูปยกย่องบ้างไหม? สิ่งที่สูงสุดจะถูกเรียกในรูปเอกพจน์เสมอ เพราะมันมีเพียงหนึ่งเดียว
ทุกวันนี้เราเรียกกัลลาร์ มรวาร์ มุทลิยาร์ เชตติยาร์ ด้วยรูปที่ให้เกียรติ ลองดูคำว่า “ปไร” (กลองสำหรับป่าวประกาศ) ผู้ที่ป่าวประกาศคือใคร? คือผู้รู้แจ้ง ความจริงจะไปถึงทุกคนได้ก็ต่อเมื่อเขาป่าวประกาศออกไป ชื่อนั้นไม่ได้อยู่ในวรรณะ ไม่ได้มาจากการเกิด ต้องมีคุณสมบัติจึงจะได้ชื่อนั้น นี่คือเหตุที่เราเรียกทุกคนว่า “เธอและฉันเป็นเชตติยาร์” ได้ แต่เราจะเรียกทุกคนด้วยชื่อของผู้รู้แจ้งไม่ได้
บรรดาศักดิ์อื่น ๆ ก็บ่งบอกถึงคุณสมบัติเช่นกัน ถ้าคุณเกิดเป็นคนแรกในครอบครัว ก็เรียกว่ามุทลิยาร์ได้ (“มุทัล” แปลว่า แรก) ใครเกิดเป็นคนแรกของแม่? คนนั้นคือมุทลิยาร์ ถ้าพี่น้องผู้ชายรวมกันเป็น “เซ็ต” ล่ะ? ก็เป็นเชตติยาร์ ผมกับน้องชายมีกันสามคน คนแรกเป็นมุทลิยาร์ อีกสองคนเป็นเชตติยาร์ ในสองคนนั้น คนหนึ่งเรียนเก่ง เป็นคนใหญ่คนโต มีความเป็นผู้นำ (นายกะ) เขาคือนายักกร์
ในครอบครัวเดียวกัน มีทั้งมุทลิยาร์ เชตติยาร์ นายักกร์ ได้หมด “ผู้ที่เรียกว่าพราหมณ์ คือผู้ทรงธรรม” ซึ่งไม่ได้ใช้กับทุกคน บรรดาศักดิ์ไม่ได้มาจากการเกิด แต่มาจากคุณสมบัติ
เธอและฉันคือพระเจ้า
ทุกคนจะยอมรับคำว่าอีศันอย่างเต็มที่ไหม? ลองแปลเป็นภาษาอังกฤษดูก็ได้: “You and me God” เธอคือพระเจ้า ฉันคือพระเจ้า เขาจะยอมรับไหม? ไม่ยอมรับหรอก แต่คำนั้นหมายความอย่างนั้นจริง ๆ คำว่าอีศันแปลว่าพระเจ้า ถ้าทุกคนยอมรับข้อนี้ ศาสนาอาจไม่มีอีกต่อไปเลยก็ได้
ทุกคนอาจยอมรับ อาจใช้ชีวิตเหมือนยอมรับ หรืออาจตระหนักรู้ คนคนหนึ่งต้องตระหนักรู้ว่า “ฉันคือพระเจ้า” ใครต้องตระหนักรู้? มนุษย์แต่ละคน และไม่ใช่ครูของผมเพียงผู้เดียวที่พูดเช่นนี้
บางคนจะพูดว่า “พระเจ้าก็ส่วนพระเจ้า ฉันก็ส่วนฉัน” อีกบางคนพูดทำนองว่า “ตรงนี้เธอคือครึ่งหนึ่ง ฉันคือครึ่งหนึ่ง ใครจากไป ความเจ็บปวดก็เป็นครึ่งหนึ่ง” คือพระเจ้ากับเธอเป็นคนละครึ่ง แต่ถ้าถามว่าไศวะสอนว่าอย่างไร ไม่มีครึ่งไหนทั้งนั้น ทั้งหมดคือฉัน ไศวะกล่าวว่า “อหัง พรหมาสมิ” (ฉันคือพรหมัน) คนหนึ่งกล่าวว่า “พระเจ้าก็คือฉันนี่เอง”