ಭಾಗ 1 / 5

ಈ ನುಡಿಯ ಅರ್ಥವೇನು?

ಇದು ಶಿವಯೋಗಿ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ “ಸಿದ್ಧನ್ ಪೋಕ್ಕು ಶಿವನ್ ಪೋಕ್ಕು” (ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿಯೇ ಶಿವನ ದಾರಿ) ಎಂಬ ತಮಿಳು ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಐದು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಮೂಲ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೋಡಿ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ತಮಿಳು ಮೂಲದಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವರು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದರ ಮೂಲಕ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸಿದ್ಧಂ (ಒಳಗಿನ ಆಳವಾದ ಸಂಕಲ್ಪ) ಏನೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಬುದ್ಧಿಯ (ಕಲಿತದ್ದರಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ತಿಳಿವಳಿಕೆ) ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ವಿನಾಶದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

“ನಾನು ಯಾರು? ನನ್ನ ಸಿದ್ಧಂ ಏನು? ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?” ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಿನೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾರು ಬದುಕುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಾತ್ರ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. “ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ ಶಿವನ ದಾರಿ” ಎಂಬುದು ಸಿದ್ಧಂ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವನ ಅದ್ಭುತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಸುಂದರವಾದ ನುಡಿ.

ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು?

ಆಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನೂ ದೇವರನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವನು ಮಾತನಾಡಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳು ಇವೇ: ಸಿದ್ಧಂ ಎಂದರೇನು? ಸಿದ್ಧ ಎಂದರೆ ಯಾರು? ಸಿದ್ಧಂ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ? ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗಲೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮತವನ್ನು ಮೀರಿದ ಚಿಂತನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಯಾರು ಸಿದ್ಧಂ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ ಈ ನುಡಿಯ ಅರ್ಥ. ಒಂದು ಕೆಲಸ ನನಗಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ, ದೇವರಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ.

“ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ”

“ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ವಿಧಿ”, “ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ” ಎಂದು ಜನ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವು ಯಾವಾಗ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ?

ಕೈಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ ಹಣೆಬರಹ. ಕಾಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ ಹಣೆಬರಹ. ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ ಹಣೆಬರಹ. ನಾವೇ ಹೋಗಿ ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ಹಣೆಬರಹ. ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಲಾಟರಿ ಹೊಡೆದಾಗ ಯಾರಾದರೂ “ನನ್ನ ವಿಧಿ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆಯೇ? ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಐವತ್ತು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಬಂದು ಸೇರಿದಾಗ “ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆಯೇ? ಕೆಟ್ಟದ್ದು ನಡೆದದ್ದು ಹಣೆಬರಹವಾದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯದು ನಡೆದದ್ದೂ ಹಣೆಬರಹವೇ ಆಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಪದಗಳನ್ನು ಅದಲುಬದಲು ಮಾಡಿದರೆ ಅರ್ಥ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಶೀರ್ಷಿಕೆ “ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ ಶಿವನ ದಾರಿ”. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು “ಶಿವನ ದಾರಿ ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ” ಎಂದು ತಿರುಗಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಗಿಸಿದರೆ ಅರ್ಥ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

“ನಾನು ಅರುಣಾಚಲವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ.” “ಅರುಣಾಚಲವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ.” “ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು ಅರುಣಾಚಲವನ್ನು.” ಪದಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೂ ಹೇಳುವ ವಿಷಯ ಒಂದೇ: ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳೂ ಹಾಗಲ್ಲ. “ಶಿವನ ದಾರಿ ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ” ಎಂದು ತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ, “ನಾನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಮಾಡಿದ್ದು ಶಿವನೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿಬಿಡಲು ದಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿ, “ದೇವರು ಹೇಳಿದ, ನಾನು ಮಾಡಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದೇ?

ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ಸಿನಿಮಾ ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊರಬರುವ ನಾವೂ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅನೇಕರ ಬದುಕು ಆ ಕಲ್ಪನಾಲೋಕದಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಶಿವನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ ಅದು ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ; ಸಿದ್ಧ ನಡೆದರೆ ಅದು ಶಿವನ ದಾರಿ. ಅರ್ಥ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಿದ್ಧ ಯಾರು, ಶಿವ ಯಾರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಎರಡೂ ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೇಳಿದರೂ ಅರ್ಥ ಒಂದೇ. ತಿಳಿಯದವನ ಬಳಿ ಅದೇ ಪದಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಪದಗಳೂ ಅವು ಕೊಡುವ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಹೋಗಿ ತಲುಪುವ ಜಾಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಕೀಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದ ತಿಂಡಿ ತಿಪ್ಪೆಗೆ?

ಅಳತೆ ತಿಳಿದು ಹಾಕುವವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ರುಚಿ ಕೊಡುವ ಸುಂದರ ವಸ್ತು. ಅಳತೆ ತಿಳಿಯದೆ ಸುರಿಯುವವರ ಕೈಯಲ್ಲಾದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉಪ್ಪೇ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಂದುಬಿಡುವುದು ಮೇಲು.

ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ “ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದ ತಿಂಡಿ ತಿಪ್ಪೆಗೆ” ಎಂದು ಕಲಿಸಿದರು. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರನ್ನು ಕೇಳಿದೆ; “ಹೌದು, ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ? ನೀರಿಗೆ ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇವೆಯೇ? ಹಾಲಿಗೆ ಉಪ್ಪು ಹಾಕುತ್ತೇವೆಯೇ? ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನುವ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಇವೆ.

ಜನ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯಾರೋ ಹಾಗೇ ಹೋಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿಹೋದ ಮಾತು ಅದು. “ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ ಶಿವನ ದಾರಿ” ಎಂಬುದೂ ಹಾಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ದೇವರು ಹೇಗೆ ಹೊಣೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ?

ಕಣ್ಣಪ್ಪ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದು

“ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಸುರಿ, ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದೆನೇ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನೇ ಮಾಡಿ, ನಿನಗಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಯಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯ?” ಎಂದು ಶಿವನೇ ಬಂದು ಕೇಳಿದರೆ ನಾವು ಏನು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ?

ಕಣ್ಣಪ್ಪ ನಾಯನಾರರು ಶಿವನಿಗೆ ಉಣಿಸಿದ್ದು ಸುಟ್ಟ ಮಾಂಸ. ಇಂದು ಶಿವನ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ? ಇಲ್ಲ. ಯಾಕೆ? ಅರ್ಚಕರು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಅರ್ಚಕರು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಶಿವನೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಕಣ್ಣಪ್ಪ ನಾಯನಾರರೇ ಅರ್ಚಕರಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಮಾಂಸವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಎಂದು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಯಾವ ದೇಶದಿಂದ ಯಾವ ಮತ ಬಂದು ಹರಡಿದ್ದರೂ ಅವರು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

“ಸಿದ್ಧನ ದಾರಿ ಶಿವನ ದಾರಿ” ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲು ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.