ഭാഗം 1 / 5
ഈ ചൊല്ലിന്റെ അർഥം എന്ത്?
ശിവയോഗി ശിവകുമാറിന്റെ “സിദ്ധൻ പോക്ക് ശിവൻ പോക്ക്” (സിദ്ധന്റെ വഴി ശിവന്റെ വഴി) എന്ന തമിഴ് പ്രഭാഷണത്തെ ആധാരമാക്കി എഴുതിയ അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് ഇത്. മൂല പ്രഭാഷണം കാണുക. ഈ ലേഖനം തമിഴ് മൂലത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തതാണ്.
ദൈവം മനുഷ്യനു വേണ്ടി മനസ്സ് എന്നൊന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു, അതിലൂടെ വിശേഷമായി ജീവിക്കാനുള്ള അവസരവും നൽകി. എന്നാൽ മനുഷ്യനോ, തന്റെ സിദ്ധം (ഉള്ളിലെ ആഴമുള്ള ഇച്ഛ) അറിയാതെ, ബുദ്ധിയുടെ (പഠിച്ചുണ്ടാക്കിയ, കണക്കുകൂട്ടുന്ന അറിവ്) വഴിയേ നടന്ന്, സ്വയം നാശത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“ഞാൻ ആര്? എന്റെ സിദ്ധം എന്ത്? എനിക്ക് ചെയ്യാനാവുന്നത് എന്ത്? ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?” ഇങ്ങനെ തന്നോടുതന്നെ ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശത്തോടെയും, തന്നെത്തന്നെ തിരുത്താനുള്ള കരുത്തോടെയും ആര് ജീവിക്കുന്നുവോ, അവൻ മാത്രമേ സിദ്ധനായി മാറുന്നുള്ളൂ. “സിദ്ധൻ പോക്ക്, ശിവൻ പോക്ക്” എന്നത് സിദ്ധം അറിഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിയവന്റെ അത്ഭുതകരമായ അവസ്ഥ വിവരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ചൊല്ലാണ്.
എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കേണ്ടത്?
ആത്മീയതയെയും ദൈവത്തെയും മനസ്സിലാക്കിയ ഒരാൾ സംസാരിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങൾ ഇവയാണ്: സിദ്ധം എന്നാൽ എന്ത്? സിദ്ധൻ ആര്? സിദ്ധം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? ഇവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് ആത്മീയ ഉണർവ് ഉണ്ടാകുന്നത്; മതത്തിനപ്പുറമുള്ള ചിന്ത പിറക്കുന്നത്.
ആര് സിദ്ധത്തിനനുസരിച്ച് നടക്കുന്നുവോ, അവർ ശിവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടക്കുന്നു: ഇതാണ് ഈ ചൊല്ലിന്റെ അർഥം. ഒരു പ്രവൃത്തി എനിക്കു വേണ്ടിയാണോ ദൈവത്തിനു വേണ്ടിയാണോ നടക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഇവിടത്തെ അടിസ്ഥാന ചോദ്യം.
“എല്ലാം എന്റെ തലയിലെഴുത്ത്”
“എല്ലാം എന്റെ വിധി”, “എല്ലാം എന്റെ തലയിലെഴുത്ത്” എന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നത് നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും. പക്ഷേ നാം അത് എപ്പോഴാണ് പറയുന്നത്?
കൈക്ക് പരിക്കു പറ്റിയാൽ തലയിലെഴുത്ത്. കാലിന് പരിക്കു പറ്റിയാൽ തലയിലെഴുത്ത്. സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ തലയിലെഴുത്ത്. നാം തന്നെ പോയി വഴക്കിൽ ചെന്നു ചാടിയാലും തലയിലെഴുത്ത്. കഷ്ടം വരുമ്പോഴെല്ലാം നാം വിധിയെ ഓർക്കുന്നു.
ലോട്ടറി അടിച്ചാൽ “എന്റെ വിധി” എന്ന് ആരെങ്കിലും പറയാറുണ്ടോ? നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയാൽ, അമ്പത് ഏക്കർ ഭൂമി കൈവന്നാൽ “എന്റെ തലയിലെഴുത്ത്” എന്ന് പറയാറുണ്ടോ? ദോഷം സംഭവിച്ചത് തലയിലെഴുത്താണെങ്കിൽ, നല്ലത് സംഭവിച്ചതും തലയിലെഴുത്തു തന്നെ ആകണ്ടേ?
വാക്കുകൾ മാറ്റിയിട്ടാൽ അർഥം മാറുമോ?
തലക്കെട്ട് “സിദ്ധൻ പോക്ക്, ശിവൻ പോക്ക്” എന്നാണ്: സിദ്ധന്റെ വഴി ശിവന്റെ വഴി. ചിലർ അത് മാറ്റി “ശിവൻ പോക്ക്, സിദ്ധൻ പോക്ക്” എന്ന് പറയുന്നു. മാറ്റിയാൽ അർഥം മാറുമോ?
“ഞാൻ അരുണാചലത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു.” “അരുണാചലത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു.” “സ്നേഹിക്കുന്നു ഞാൻ അരുണാചലത്തെ.” വാക്കുകൾ എവിടെ വച്ചാലും പറയുന്ന കാര്യം ഒന്നുതന്നെ: സ്നേഹിക്കുന്നു.
പക്ഷേ എല്ലാ ചൊല്ലുകളും അങ്ങനെയല്ല. “ശിവന്റെ വഴി സിദ്ധന്റെ വഴി” എന്ന് മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ, “ഞാൻ എന്തു വേണമെങ്കിലും ചെയ്യും; ചെയ്തത് ശിവനാണ്” എന്ന് പറയാൻ വഴി തുറക്കുന്നു. ഏതു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്തിട്ട്, “ദൈവം പറഞ്ഞു, ഞാൻ ചെയ്തു” എന്ന് പറയാമോ?
സിനിമയിൽ നായകൻ സിനിമ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പണക്കാരനാകുന്നു. അതു കണ്ടിട്ട് ഇറങ്ങുന്ന നമ്മളും ഭാവനയിൽ പണക്കാരാകുന്നു. പലരുടെയും ജീവിതം ആ ഭാവനാലോകത്തു തന്നെ കഴിഞ്ഞുപോകുന്നു.
സത്യത്തിൽ, ശിവന്റെ വഴിയിൽ നടന്നാൽ അത് സിദ്ധന്റെ വഴി; സിദ്ധൻ നടന്നാൽ അത് ശിവന്റെ വഴി. അർഥം മാറിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ അത് മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ, സിദ്ധൻ ആരെന്നും ശിവൻ ആരെന്നും അറിയണം. രണ്ടും അറിയുന്നവന് എങ്ങനെ മാറ്റിപ്പറഞ്ഞാലും അർഥം ഒന്നുതന്നെ. അറിയാത്തവന്റെ കൈയിൽ അതേ വാക്കുകൾ തെറ്റായിപ്പോകുന്നു. വാക്കുകളും അവ നൽകുന്ന യഥാർഥ അർഥവും മാറുന്നില്ല; അവ ചെന്നെത്തുന്ന ഇടം അനുസരിച്ച് തരംതാണുപോകുന്നു.
ഉപ്പില്ലാത്ത പലഹാരം കുപ്പയിലോ?
അളവറിഞ്ഞ് ഇടാൻ അറിയുന്നവന്റെ കൈയിൽ ഉപ്പ് രുചി നൽകുന്ന മനോഹരമായ ഒരു വസ്തുവാണ്. അളവറിയാതെ കോരിയിടുന്നവന്റെ കൈയിലാണെങ്കിൽ, അതിലും ഭേദം ഉപ്പില്ലാതെ തന്നെ കഴിക്കുന്നതാണ്.
ചെറുപ്പത്തിൽ “ഉപ്പില്ലാത്ത പലഹാരം കുപ്പയിൽ” എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു. ഞാൻ ടീച്ചറോട് ചോദിച്ചു; “അതെ, ഉപ്പില്ലാതെ കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല” എന്ന് മറുപടി. അന്ന് ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നു. പക്ഷേ ആരോ പറഞ്ഞു എന്നതുകൊണ്ട് അത് അപ്പടി സ്വീകരിക്കാമോ? വെള്ളത്തിൽ ഉപ്പിട്ടാണോ നാം കുടിക്കുന്നത്? പാലിൽ ഉപ്പിടാറുണ്ടോ? ഉപ്പില്ലാതെ കഴിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ എത്രയോ ഉണ്ട്.
ഉപ്പ് ചേർക്കാൻ പറയുന്നതിനായി, നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ആരോ പോകുന്ന പോക്കിൽ പറഞ്ഞിട്ടുപോയ വാക്കാണ് അത്. “സിദ്ധൻ പോക്ക്, ശിവൻ പോക്ക്” എന്നതും അങ്ങനെ ആരുടെയോ നാവിൽ വന്നത് പറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ, അത് സത്യമാകുമോ? അങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടതിനൊക്കെ ദൈവം എങ്ങനെ ഉത്തരവാദിയാകും?
കണ്ണപ്പൻ നിവേദിച്ചത്
“എന്റെ മേൽ ഇത് ഒഴിക്ക്, എനിക്ക് ഇത് നിവേദിക്ക് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ? എല്ലാം നീ തന്നെ ചെയ്തിട്ട്, നിനക്കു വേണ്ടി ചെയ്തു എന്ന് എന്തിനു പറയുന്നു?” ശിവൻ തന്നെ വന്ന് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ നാം എന്ത് ഉത്തരം പറയും?
കണ്ണപ്പ നായനാർ ശിവനെ ഊട്ടിയത് ചുട്ട ഇറച്ചിയാണ്. ഇന്ന് ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഇറച്ചി നിവേദിക്കാറുണ്ടോ? ഇല്ല. എന്തുകൊണ്ട്? പൂജാരി അത് കഴിക്കാറില്ല. പൂജാരി കഴിക്കില്ല എന്നതുകൊണ്ട് ശിവനും കഴിക്കില്ലേ?
കണ്ണപ്പ നായനാർ പൂജാരിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇറച്ചി തന്നെ നിവേദിക്കുമായിരുന്നു. തനിക്കു കിട്ടിയത് ദൈവത്തിനു കൊടുക്കുക എന്ന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഏതു നാട്ടിൽ നിന്ന് ഏതു മതം വന്നു പരന്നിരുന്നാലും അദ്ദേഹം മാറുമായിരുന്നില്ല.
“സിദ്ധൻ പോക്ക്, ശിവൻ പോക്ക്” മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ, ആദ്യം ഇത് മനസ്സിലാകണം.