భాగం 4 / 4
ఇంద్రియాలను తిరస్కరించకు, విశ్రాంతినివ్వు
శివయోగి గారి “పులాల్ మరుత్తల్” (ఇంద్రియాల తిరస్కరణ) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన నాలుగు వ్యాసాలలో ఇది నాలుగవది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.
చూసినవాడు చెప్పడు
“చూసినవాడు చెప్పడు, చెప్పినవాడు చూడలేదు” అని స్పష్టంగా చెప్పేశారు. నేనూ ఇరవైసార్లు చెప్పేశాను. జనం వస్తారు; ఒక్కరూ ఆ చోటుకు రారు. దేవుడి మీద శ్రద్ధ లేదు; జీవితం మీదే అంత శ్రద్ధ.
ఒక రోజు ఈ శరీరాన్ని వదిలి వెళ్లిపోతాను అన్నది మాత్రం ఖాయం. అందుకే దీన్ని సరిగ్గా వాడుకోవాలి. కానీ మగవాడిగా, ఆడదానిగా ఉండి ఇద్దరో నలుగురో పిల్లల్ని కనడమే సరిగ్గా వాడుకోవడం అని అనుకుంటాం. అది కాదు. అది అర్థమై, వాటి మీద ఆసక్తి పెట్టుకోకపోతే ప్రశాంతంగా ఉంటావు. “జాగ్రత్తగా ఉండు, క్రమశిక్షణతో ఉండు” అని చెప్పి పెట్టిందంతా దాని కోసమే.
తిరస్కరించమన్నది దేనికి?
కళ్లతో అన్నిటినీ ఆస్వాదించి వేడుక చేసుకోకూడదని తిరస్కరించమన్నారు. వళ్ళువర్ చెప్పిన తిరస్కరణ వేరు; ఆయన ఒక అనుభవం నుండి చెప్పినవాడు. వళ్ళువర్ను నేను మినహాయింపుగా ఉంచుతాను.
“ఈ దుష్ట లోకంలో నన్నెందుకు సృష్టించావు దేవా” అని పాడుతారు. ఇది దుష్ట లోకమా? కాదు. దుష్టులతో కలిసి తిరుగుతాను, వాళ్లను దూరంగా ఉంచడం తెలియక ఏడుస్తాను. మలాన్ని పక్కకు మూసి పెట్టడం నాకు తెలియడం లేదు. దేన్ని ఎక్కడ ఉంచాలో తెలియక అన్నిటినీ లోపలికి తెచ్చి పెట్టుకుని, బుర్ర ఎండిపోయేలా కష్టపడేది నేనే.
నిద్రపోతున్నప్పుడు ఇంద్రియాలు ఏం చేస్తాయి?
నా మనసు పోయిన దారిలో నా ఇంద్రియాలు పోయాయి. వాటిని సరిగ్గా గౌరవిస్తే, నేను కోరుకోనప్పుడు అవి ఏమీ చేయవు.
నేను నిద్రపోతున్నప్పుడు కన్ను చూడదు, చెవి వినదు, నాలుకా ముక్కూ అంతే. ఇవి ఎలా విశ్రాంతి పొందాయి? మనసు విశ్రాంతి పొందడం వల్ల. అలా అయితే, మెలకువగా ఉన్నప్పుడు కూడా మనసును విశ్రాంతిగా ఉంచితే? నిద్రపోకుండానే ఎందుకు నిద్రపోకూడదు? కన్ను, చెవి అన్నీ తెరిచే ఉంచుకుని ఎందుకు ఊరికే ఉండకూడదు? కట్లు విప్పిన కుక్కలా కనిపించినదంతా చూస్తూ నిలబడటానికేనా కన్ను?
తపస్సు చేసేవారే తమ కర్తవ్యం చేసేవారు
వళ్ళువర్ స్పష్టంగా చెప్పేశాడు:
“తపస్సు చేసేవారే తమ అసలు కర్తవ్యం చేసేవారు; మిగతావారు
ఆశలో చిక్కుకుని ‘అవం’, అంటే వ్యర్థమైనది చేస్తారు.” (కురళ్ 266)
అవం చేసేవాడికే పులాల్ మరుత్తల్. లోకంలో కోటానుకోట్ల మంది చేసేది అవమే; వాళ్లే పులాల్ను తిరస్కరించాలి. తపస్సు చేసేవాడికి ఆ కథే లేదు. ఎందుకు? అతని దొంగ ఇంద్రియం మంచి ఇంద్రియం అయిపోయింది.
రాయిని చూస్తే కుక్క కనిపించదు
“రాయిని చూస్తే కుక్క కనిపించదు, కుక్కను చూస్తే రాయి కనిపించదు.” అందమైన వాక్యాలు. “రాయిని మాత్రమే చూస్తే దేవుడు కనిపించడు” అని దీనికి అర్థం రాస్తారు. దేవుడు ఎక్కడి నుండి వచ్చాడు? రాయికీ దేవుడికీ ఏమిటి సంబంధం?
రాయిగా చూస్తే అది కుక్క కాదు; కుక్కగా చూస్తే అది రాయి కాదు. రాయితో చేసిన కుక్క అనీ, కుక్కలా ఉన్న రాయి అనీ, రెండిటినీ చూడాలి. సమాధానం రెండూ ఒకటే. “రాయినే చూస్తాను” లేదా “కుక్కనే చూస్తాను” అంటే తప్పు ఎవరిది? రాయిదా, కుక్కదా?
రాయితో చేసిన కుక్క మొరగదు, తోక ఊపదు, కుక్క వాసన రాదు; తడితే రాయి శబ్దమే వస్తుంది. కంచుతో చేస్తే అది కంచుతో చేసిన కుక్క. అలా అయితే నువ్వు మొక్కే దేవుళ్లంతా ఏమిటి? చేసినవే కదా?
ఇంద్రియాలను గౌరవించండి
ఇంద్రియాలు చాలా ప్రత్యేకమైనవి. మీ కన్నును, చెవిని, శరీరాన్ని, మాంసాన్ని గౌరవించండి. ఏదో రక్తం ప్రవహిస్తోంది అని దాటి వెళ్లిపోకండి.
గౌరవిస్తున్నారంటే, దేని కోసం వచ్చారో దాన్ని పూర్తి చేసి వెళ్లండి. భార్యను చూసుకోవడం, భర్తను చూసుకోవడం అని మిగతా పనులన్నీ చాలా సీరియస్గా చేస్తారు; వచ్చిన పని మాత్రం చేయరు. వెళ్లనన్నా ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లిపోతారు. “ఎనభై ఎనిమిది అవుతోంది, ఇంకో పన్నెండేళ్లు ఉండి వస్తాను” అంటే వదులుతారా? మీ నాన్న, తాత, ముత్తాత అందరూ ఎక్కడ? మీరూ అక్కడికే వెళ్లబోతున్నారు.
నేను మిమ్మల్ని జీవించవద్దని చెప్పడం లేదు. ఇది అర్థమైతే జీవితాన్ని చక్కగా, హాయిగా జీవిస్తారు. మనిషి అనవసరమైనవాటికన్నిటికీ ప్రాధాన్యం ఇచ్చి, గౌరవించకుండా వదిలేసింది తనను తానే. తనను గౌరవించుకునేవాడు వేడుక చేసుకోకుండా ఉంటాడా?
ఇంద్రియాలకు విశ్రాంతినివ్వు
మళ్లీ చెబుతున్నాను: మీ ఇంద్రియాలను మీరు తిరస్కరించకూడదు. అంశం “పులాల్ మరుత్తల్”యే. కానీ ఇంద్రియాలను ఎందుకు తిరస్కరించమన్నారు? మనసు సరిగ్గా లేదు. మనసు సరిగ్గా లేనప్పుడు దృశ్యమంతా తప్పుగా అయిపోతుంది.
అప్పుడు నీ కంటిని అడుగు: “కన్నా, నేను ఒక దొంగ పిల్లవాడిలా నిన్ను తప్పుగా వాడుకుంటున్నాను; కొంచెం విశ్రాంతి తీసుకో. చెవీ, ముక్కూ, నాలుకా, కొంచెం విశ్రాంతి తీసుకోండి. నేను నిద్రపోయేటప్పుడు విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు కదా; నేను మెలకువగా ఉన్నప్పుడు కూడా విశ్రాంతి తీసుకోండి.”
విశ్రాంతినివ్వడానికే నా మాట. నా సాధన చేస్తే నీ కన్ను, చెవి, ముక్కు, నాలుక అన్నీ విశ్రాంతి తీసుకోవడం మొదలుపెడతాయి. అప్పుడు తిరస్కరించాల్సిన అవసరం లేదు. “ఇప్పుడు చూడవచ్చా, వద్దా?” అని అనుమతి అడిగే చూస్తుంది; అనుమతి లేకుండా చూడదు.
గురువు కళ్లు ఎందుకు ప్రత్యేకం?
“ఒక్క చూపు దొరుకుతుందా?” అని తపిస్తారు. గురునాథుడు చూడటం ఎందుకు ప్రత్యేకం? ఆ రోజుల్లో, గుడికి వెళ్లి వచ్చినవాడి కళ్లను చూడాలి అనేవాళ్లు; నువ్వు దర్శనం చేసుకోలేకపోయినా దర్శనం చేసుకున్నవాడిని చూడాలి అని. ఇది విని, గుడికి వెళ్లి వచ్చే ప్రతివాడికీ మొక్కుతున్నాడు. అది కాదు. నిజాన్ని గ్రహించిన కళ్లను చూడటమే ప్రత్యేకం. అతన్ని తాకడం, అతనితో మాట్లాడటం అన్నీ ప్రత్యేకమే.
“ఈయనకు మాట్లాడటం వచ్చు, తర్కంలో రాజు” అనుకుని వదిలి వెళ్లకండి. నేను తర్కంతో గెలిచినవాడిని కాను; దేవుడు తెలిసినందువల్ల గెలిచినవాడిని.
అందరిలోనూ దేవుడు ఉన్నాడు. లోపలా బయటా, చూసే చోటంతా ఖాళీ లేకుండా నిండి ఉన్నది దేవుడు ఒక్కడే. కానీ నువ్వు గమనించనిది అదొక్కటే.
తప్పు మనసులో, ఇంద్రియాల్లో కాదు
ఇంద్రియాలను తిరస్కరించకు. వాటికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి విశ్రాంతినివ్వు. చూడని కళ్లుగా, వినని చెవులుగా ఉంటే, సుఖదుఃఖాలను దాటి సంతోషంగా ఉండవచ్చు.
మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటే ఇంద్రియాలకూ విశ్రాంతినిస్తుంది. కాబట్టి ఇంద్రియాలు తప్పు కాదు. ఇంద్రియాలతో పెనవేసుకున్న మనసు తప్పుగా ఉండటం వల్ల ఇంద్రియాలు తప్పు అని చెప్పేశారు. అలా చెప్పినవాళ్లంతా మూర్ఖులే; వళ్ళువర్ తప్ప, ఎందుకంటే ఆయన వేరే విషయం చెప్పాడు.
కళ్లు నేర్చిన కళ్లుగా మారలేదు; మాలిన్యం నిండిన కళ్లుగానే ఉన్నాయి. అందుకే మురికినే చూస్తున్నాం: “వీడు మనవాడు, వీడు కాదు.” “అన్ని ఊళ్లూ నా ఊళ్లే, అందరూ నా బంధువులే” అన్నదాన్ని మర్చిపోతున్నాం.
తమిళమూ దేవుడూ
“తమిళుడినని చెప్పరా, తల ఎత్తుకుని నిలబడరా” అంటాం. మిగతా మనుషులు తల వంచుకుని నిలబడాలా? తమిళంలో మాత్రమే సాధ్యమయ్యేది ఒకటి ఉంది: దేవుడిని అనుభవంలోకి తేవడం. ఏ పదాన్ని పరిశోధిస్తూ వెళ్లినా దేవుడి దగ్గరే ముగుస్తుంది. “అక్షరం నేర్పినవాడు దేవుడు” అని కూడా చెప్పి పెట్టారు. ఇంత ప్రత్యేకమైన భాషలో పుట్టి దేవుడు అర్థం కాకపోతే, పాపం మీరే.
కానీ నా దగ్గర భాష, కులం, మతం, వయసు, లింగం, జాతి ఏదీ అడ్డు కాదు. ఎవరైనా రావచ్చు, నేర్చుకోవచ్చు, దేవుడిని చేరుకోవచ్చు. ఆచారాలేమీ లేవు.
అందరూ బాగుండాలి
ఒక్కటే ముఖ్యం: అందరూ బాగుండాలి, సంతోషంగా ఉండాలి అని అనుకోవాలి. అలా అనుకునేవాళ్లు నాతో ఉండండి. “నాతో ఉండేవాళ్లు మాత్రమే బాగుండాలి” అనుకుంటే, నాతో ప్రయాణం చేయడం కష్టం.
నా కులం వాడు, నా మతం వాడు మాత్రమే బాగుండాలి అన్నదేమీ లేదు. కుక్క, పిల్లి, సింహం, పులి కూడా బాగుండాలి. జింక బాగుండాలంటే గడ్డి ఉన్న చోట మేయాలి; పులి బాగుండాలంటే కొన్ని జింకలను వేటాడి తినాలి. అన్ని జింకలనూ వేటాడకూడదు; పులిని మాత్రమే బతికించకూడదు. జింకా బతకాలి, పులీ బతకాలి.
ఆవును తింటే ఆవు బతుకుతుంది. మేకను తింటే మేక బతుకుతుంది. కోడిని తినడం వల్లే కోళ్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి. నేను చెప్పేది అర్థం కాకపోతే వదిలేయండి; తప్పేమీ లేదు.
కాలమే అమూల్యమైనది
మీ దగ్గర ప్రేమ కంటే కూడా మించిన, అమూల్యమైనది ఏదైనా ఉంది అంటే, అది కాలం ఒక్కటే. దాన్ని సరిగ్గా, హుందాగా వాడుకోండి.
ఇది నేను వ్యాపారం కోసం చెబుతున్నానని అనుకుంటే, వీడియోను ఇప్పుడే తొలగించేసి వెళ్లిపోండి. నేను ప్రమాదకరమైనవాడిని; జీవించనివాళ్లకు. జీవించాలనుకునేవాళ్లకు, తనను తాను గౌరవించుకునేవాళ్లకు నేను ప్రత్యేకమైనవాడిని. తనను గౌరవించుకోకుండా ఎవరో నేర్పిన నీతిని మాత్రమే గౌరవించేవాళ్లకు నేను నీచుడిని. ఎందుకంటే నేను మర్యాదగా మాట్లాడను; నిజం మాట్లాడతాను.
అబద్ధాన్ని పది రకాలుగా చెప్పవచ్చు; నిజాన్ని పది రకాలుగా చెప్పలేం. కానీ నువ్వు పది రకాలుగా ఉన్నావు; నిజాన్ని ఒప్పుకోవడానికి సిద్ధంగా లేవు. అందుకే కష్టం నీకే.
దేవుడు చేతులు ఎందుకు ఇచ్చాడు?
మీలో ఎవరూ కష్టపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండండి. దేవుడు మన కోసం చాలా చేసింది. అక్కడికి వెళ్లి అడుక్కోకండి; తీసుకోండి. దానికి మీరు అర్హులే.
ఆయనే ఇచ్చేటట్టయితే మనకు చేతులెందుకు? నేరుగా ఒక గొట్టం పెట్టి తినిపించి ఉండవచ్చు కదా? మడిచి వేలాది పనులు చేయగల వేళ్లను ఎందుకు ఇచ్చాడు? నీకు కావాల్సినదాన్ని నువ్వే ఉత్పత్తి చేసుకుని నువ్వే వేడుక చేసుకో అనే. నీ ఇంద్రియాలను కూడా అలాగే ప్రత్యేకంగా తయారుచేశాడు.
గుడి ఒక వేడుక
మళ్లీ చెబుతున్నాను: “తిరస్కరణ” అనే మాటను తీసేసి, ఇంద్రియాలకు విశ్రాంతినివ్వండి. దీన్ని “ఇంద్రియాలకు విశ్రాంతి ఎలా” అని పెట్టుకోవచ్చు; అంశం మాత్రం “పులాల్ మరుత్తల్”యే.
మూర్ఖపు మాటలన్నీ విని మీ కళ్లనూ చెవులనూ అవమానించకండి. కళ్లు మూసుకున్నా, చెవులు మూసుకున్నా, నాలుకతో రుచి చూడకపోయినా నష్టం మీకే. మంచి కన్ను, చెవి, ముక్కు, నాలుకను పాడుచేసుకోకండి. రుచి చూడదగినదాన్ని రుచి చూసి, చూడదగినదాన్ని చూసి, వినదగినదాన్ని విని, వాసన చూడదగినదాన్ని వాసన చూసి జీవించాలి.
అందుకే గుడి కట్టి పెట్టారు. అక్కడ తినడానికి ప్రసాదం, చూడటానికి ఒక దృశ్యం, వినడానికి గంటల నాదం, వాసన చూడటానికి సుగంధ ద్రవ్యాలు. ఇంద్రియాలన్నీ వేడుక చేసుకోవడానికి ఒక సందర్భం. గుడి ఒక వేడుక; ఉల్లాసంగా ఉండాల్సిన చోటు. చాలా మతాల్లోనూ ఇలాగే; ఇంద్రియాలన్నీ తృప్తి పొందాలి.
జీవితాన్ని వేడుక చేసుకోండి. ఇంకో సందర్భంలో మాట్లాడతాను.
బాగుండండి. చక్కగా ఉండండి. వేడుకగా ఉండండి. మిమ్మల్ని విలువైనవాళ్లుగా మార్చుకోవడం మీ చేతుల్లోనే ఉంది. నేను ఒక అవకాశం; నన్ను వాడుకోవచ్చు.