భాగం 1 / 4
పులాల్ అంటే ఏమిటి?

శివయోగి గారి “పులాల్ మరుత్తల్” (ఇంద్రియాల తిరస్కరణ) అనే తమిళ ప్రసంగం ఆధారంగా రాసిన నాలుగు వ్యాసాలలో ఇది మొదటిది. మూల ప్రసంగాన్ని చూడండి. ఈ వ్యాసం తమిళ మూలం నుండి అనువదించబడింది.
అందరూ మనుషులుగా, విముక్తి పొందినవాళ్లుగా, వేడుకగా జీవించేవాళ్లుగా మారాలి. అదే నా లక్ష్యం. నా జీవితకాలంలో నేను ఎంత మాట్లాడగలనో అంత మాట్లాడి, మనుషులు ఎంత సంతోషంగా ఉండగలరో అంత దూరం చెప్పి వెళ్లిపోవడమే నా పని.
ఈ రోజు అంశాన్ని నేనే ఎంచుకున్నాను: పులాల్ మరుత్తల్, అంటే పులాల్ను తిరస్కరించడం. ఇది అదే పేరుతో ఉన్న తిరుక్కురళ్ అధ్యాయం కాదు (అక్కడ దీన్ని మాంసం మానడం అని అర్థం చేసుకుంటారు). ఇది నేను చెప్పే పులాల్ మరుత్తల్.
పులాల్ అంటే ఏమిటి?
కన్ను, చెవి, ముక్కు, నోరు, చర్మం: ఇవి ఐదు. ఒక్కొక్కటిగా చెబితే తమిళంలో “పులన్”, అంటే ఇంద్రియం. అన్నీ కలిపి చెబితే దాని పేరు “పులాల్”.
“కన్ను పోయిన దారిలో కాలు పోవచ్చా?” అని అడుగుతారు. దీని అర్థం ఏమిటి? కన్ను ఒకదాన్ని అందంగా ఉంది అంటుంది. నిజంగా కన్ను అందంగా ఉంది అని చెప్పిందా, కన్ను ద్వారా చూసిన మనసు అందంగా ఉంది అని చెప్పిందా? ఇదే ప్రశ్న. అది కంటికి అందంగా ఉందా, మనసుకు అందంగా ఉందా? కన్ను ద్వారా చూసింది కన్నా, మనసా?
మనసు స్పష్టం కానివాడు ఇంద్రియాలకు బానిసై, ఇంద్రియాలన్నిటినీ మూర్ఖంగా ఉంచుకుంటాడు. ఒక మూర్ఖుడికి కంటితో ఏం తెలుస్తుంది? అతను పదునుగా చూస్తాడా? “ఇది నాకు తెలియదు” అని మాత్రమే అంటాడు.
ఇంద్రియాలను తిరస్కరించాలా?
కన్ను సరిగ్గానే ఉంది; దాన్ని తిరస్కరించకూడదు. చెవి సరిగ్గానే ఉంది; దాన్ని తిరస్కరించకూడదు. “మరి పులాల్ మరుత్తల్ అని ఎందుకు మాట్లాడుతున్నారు?” అని అడుగుతారు. తిరస్కరించకూడదు అన్నదే నా మాట.
కంటిని మెలకువతో గమనించండి. దృశ్యం నాకు ఎలా కనిపిస్తోంది? కన్ను తెరిచాను, దృశ్యం కనిపిస్తోంది. ఎందుకు కనిపిస్తోంది? నేను దాని మీద ఆసక్తి పెడుతున్నానా, అది నా మీద ఆసక్తి పెడుతోందా? నేను చూస్తున్నాను కాబట్టి అది నాకు కనిపిస్తోందా?
ఇంద్రియాన్ని సరిగ్గా గౌరవిస్తే, నేను కోరుకోనప్పుడు నా ఇంద్రియాలు ఏమీ చేయవు. నేను నిద్రపోతున్నప్పుడు, దేని గురించీ ఆలోచించనప్పుడు ఏం జరుగుతుంది? కన్ను చూడదు. చెవి వినదు. నాలుకా ముక్కూ అంతే. ఇవన్నీ ఎలా విశ్రాంతి పొందాయి?
మనసు విశ్రాంతి పొందడం వల్ల. ఎప్పుడూ మనసును విశ్రాంతిగా ఉంచితే ఇంద్రియాలు ఎలా ఉంటాయి? నిద్రపోకుండానే ఎందుకు నిద్రపోకూడదు? కన్ను, చెవి అన్నీ తెరిచే ఉంచుకుని, మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచి, ఎందుకు ఊరికే ఉండకూడదు?
తపస్సు చేసేవాడూ, వ్యర్థం చేసేవాడూ
పులాల్ మరుత్తల్ గురించి మాట్లాడకముందే వళ్ళువర్ చెప్పేశాడు:
“తపస్సు చేసేవారే తమ అసలు కర్తవ్యం చేసేవారు; మిగతావారు
ఆశలో చిక్కుకుని ‘అవం’, అంటే వ్యర్థమైనది చేస్తారు.”
అవం చేసేవాడికే పులాల్ మరుత్తల్. ఈ లోకంలో కోటానుకోట్ల మంది ఏం చేస్తున్నారు? అవం చేస్తున్నారు. అతనికే పులాల్ను తిరస్కరించాల్సి వస్తోంది. తపస్సు చేసేవాడికి ఇంద్రియాలన్నీ అందమైన ఇంద్రియాలే.
కన్ను, చెవి, ముక్కు అందరికీ ఒకటే; చూపులో మనిషికీ మనిషికీ కొంచెం తేడా ఉండవచ్చు. కన్ను దృశ్యాన్ని చూపిస్తుంది, చెవి శబ్దాన్ని వింటుంది. అవి ఎలా విశ్రాంతి తీసుకోవాలి? ఈ విద్య నా దగ్గర ఉంది. మీరు నాతో ఉండటానికి, బస చేయటానికి, కలిసి మెలిసి ఉండటానికి చోటు ఏర్పాటు చేసి ఉంచాను. ఇప్పటిదాకా సాధన చేయకపోయినా ఇప్పటి నుండైనా చేసి చూడండి. నేను వెళ్లిపోయాక వాపోయి ప్రయోజనం లేదు.
నేను ప్రమాదకరమైనవాడిని, జీవించనివాళ్లకు. జీవించాలనుకునే, తనను తాను గౌరవించుకునే ప్రతి ఒక్కరికీ నేను ప్రత్యేకమైనవాడిని. నేను మర్యాదగా మాట్లాడను; నిజం మాట్లాడతాను. అబద్ధాన్ని మార్చి మార్చి చెప్పవచ్చు; నిజాన్ని మార్చలేం.
నా గురువును నేను విమర్శించవచ్చు
ఈ సందర్భంలో నా గురువును తలచుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే ఈ పులాల్ గురించి, ఇంద్రియాల తిరస్కరణ గురించి ఆయన పోరాడాడు, సమాజానికి చెప్పాడు.
నాలాగా ఒక సంస్థను నిర్మించడం ఆయనకు ఇష్టం లేదు. ఆయన నాలాగా సమాజంతో పోరాడటానికి రాలేదు. ఆయనకు ఆయన ప్రశాంతత, ఆయన సంతోషం, అంతే అనిపిస్తుంది. అది ఆయన విషయం. కానీ ఆయన నాకు గురువు. నా గురువును నేను విమర్శించగలను.
మీరూ నన్ను విమర్శించవచ్చు. కొందరు నా గురించి వీడియోలు పెడుతున్నారు; పొగుడుతూనో తిడుతూనో. నాకు సంతోషమే. వాళ్ల మనసులో నేను జీవించాను. సరైనదా తప్పా అన్నది తర్వాతి సంగతి.
“ఇలాంటి మనిషిని చూడటమే తప్పు” అని ఎవరైనా అంటే, అతను నా దగ్గరికే వచ్చి అడగవచ్చు కదా. ఆ అవకాశాన్ని మళ్లీ మళ్లీ ఇస్తూనే ఉన్నాను. నువ్వు దేన్ని తప్పు అంటున్నావో, అది నీకు సంబంధించినది, నాకు కాదు అని చెబుతాను. అందుకే అతను రాడు.
సబ్బూ మెజారిటీ
టాయిలెట్కు వెళ్లి వచ్చాక సబ్బుతో కడుక్కోవాలని నీకు అనిపిస్తుంది; ఉత్త నీళ్లు చాలని నాకు అనిపిస్తుంది. నేను తప్పు అని నువ్వు ఎలా చెప్పగలవు? ఉత్త నీళ్లతో కడుక్కునేవాళ్లు మెజారిటీ అయితే, సబ్బు కావాలన్నవాడు కూడా “నేనెందుకు రసాయనాలు వాడాలి?” అని ఒక సమర్థన చెప్పి నీళ్లకు మారిపోతాడు. సబ్బు వాడేవాళ్లు మెజారిటీ అయితే, నీళ్లు చాలన్నవాడు కూడా సబ్బు వాడతాడు.
దేన్ని తిరస్కరిస్తున్నామో తెలియాలి
నా గురువు పోరాడి చెప్పాడు: “పులాల్ పులాల్ అని మూర్ఖత్వం మాట్లాడుతున్నారు.” పులాల్ పులాల్ అని మాట్లాడటం మూర్ఖత్వమట, వెర్రితనమట.
ముందు పులాల్ అంటే ఏమిటో నాకు అర్థం కావాలి. పులాల్ మరుత్తల్ అని ఎవరైనా చెబితే, పులాల్ అంటే ఏమిటో తెలుసుకునే తిరస్కరించాలి. నాకు అది ఏమిటో కూడా తెలియదు.
నాకు “కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి” ఇష్టం లేదు. నేను ఇలా చెబితే మీరు ఏం అర్థం చేసుకుంటారు? మీరూ జ్ఞానులు అయిపోయారు కదా, ఇక్కడికి వచ్చి మీ గురువును చూసేశారు. మీరూ వెళ్లి, “నాకు కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి ఇష్టం లేదు, ఎందుకంటే మా గురువుకూ అది ఇష్టం లేదు” అంటారు. మీకు మీరే నిర్ణయించేసుకున్నారు. కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి అంటే ఏమిటి? పులాల్ అంటే ఏమిటో మీకు తెలుసా?
వళ్ళువర్ చెప్పిన శరీరాన్ని పెంచుకోవడం
వళ్ళువర్ను చదివి పులాల్ గురించి మాట్లాడుతున్నారు. కానీ వళ్ళువర్ నా గురువు ముందుకు వచ్చి ఉంటే, నా గురువు ఆయన్ని మూర్ఖుడు అని అనేవాడు కాదు. ఎందుకంటే వళ్ళువర్ దగ్గర మంచి సమాధానం ఉంది:
“తన మాంసాన్ని పెంచుకోవడానికి ఇతర ప్రాణి మాంసాన్ని తినేవాడు
దయను ఎలా కలిగి ఉంటాడు?”
ఎందుకు తినకూడదు అంటున్నాడు? “ఊన్”, అంటే శరీర మాంసాన్ని పెంచుకోవడం కోసం తినడం వల్ల. తింటే శరీరం పెరుగుతుంది, అది సహజం. కానీ నేను శరీరం పెరగడానికి తినడం లేదు, ఆకలి కోసం తింటున్నాను. శరీరం పెరగాలని అనుకుని తింటే, తింటూనే ఉంటాం; ఊబకాయం వస్తుంది. వళ్ళువర్ చెప్పేది ఇదే: తినడాన్ని ఒక పనిగా పెట్టుకోకు. ఆకలికి తిను. వళ్ళువర్ స్పష్టంగా ఉన్నాడు; చాలా అందంగా చెప్పి పెట్టాడు.
తిరుప్పుగళ్ పాడితే నోరు పరిమళిస్తుందా?
తిరుమందిరం కూడా పులాల్ మరుత్తల్ గురించి మాట్లాడింది. “తిరుప్పుగళ్ పాడుతూ ఉంటే నోరు పరిమళిస్తుంది” అంటారు. అలా అయితే బాత్రూంలో పేస్ట్, బ్రష్ అన్నీ పక్కన పెట్టేసి రోజూ ఉదయం నాలుగు తిరుప్పుగళ్ కీర్తనలు పాడవచ్చు. నోరు దుర్వాసన రాదని మాత్రమే కాదు, పరిమళిస్తుందని అంటున్నారు. కానీ వాళ్లు కూడా పేస్ట్, బ్రష్ కొంటూనే ఉన్నారు కదా?
నాకు ఇరవై ఏడు ఇరవై ఎనిమిదేళ్ల వయసులో పట్టిమండ్రాలకు, అంటే బహిరంగ చర్చా వేదికలకు, ఆసక్తిగా వెళ్లేవాడిని. అక్కడ ఒకాయన తిరుప్పుగళ్ గురించి మాట్లాడేవాడు. ఆయనకు నోటి దుర్వాసన. మంచి మనిషి, అది వేరే విషయం. మంచి మనిషి అయితే నోరు వాసన రాదా?
కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి అంటే ఏమిటి?
అలా అయితే పులాల్ అంటే ఏమిటో నేను చెప్పాలి. మీరు కూడా “అయ్యా, కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి అంటే ఏమిటి?” అని అడగాలి. అడగకపోతే, వచ్చే వారం “మా అయ్యకు కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి ఇష్టం ఉండదు” అని చెప్పుకుంటూ తిరుగుతారు.
అది ఏమీ కాదు, దోసకాయ. దానికి నేను పెట్టుకున్న పేరే కిచ్చిలిక్కాయ్ ముచ్చిలి. నాకు అది అరగదు, ఇష్టం లేదు. మీకు ఇష్టం కావచ్చు. నాకు ఇష్టం లేదని నీకూ ఇష్టం ఉండకూడదా?
గమనించడమూ, నిశితంగా చూడటమూ
పులాల్తో అంటిపెట్టుకుని కలిసి మెలిసి ఉండేవాడిని “పులాల్ ఉణ్ణి”, అంటే మాంసం తినేవాడు అంటారు (తమిళంలో “ఉణ్ణు” అంటే తిను). ఆ పదంతో పాటు గుర్తొచ్చే ఇంకో పదం ఉంది: “ఉన్నిప్పుగా చూడు” అంటారు, అంటే నిశితంగా చూడు అని. ఉన్నిప్పుగా చూడటం అంటే ఏమిటి? పదునుగా, కత్తిలా, పెన్సిల్ మొనలా. కంటికి పదును పెట్టుకుని చూడటం. చూడటం ఒకటి; ఉన్నిప్పుగా చూడటం ఇంకొకటి.
ఒక ముందస్తు అభిప్రాయంతో ఒకదాన్ని చూస్తే దాని పేరు జాగ్రత్తగా చూడటం. “అక్కడ అది ఉందా?” అని చూస్తే అది గమనించడం. “అక్కడ ఏం ఉంది?” అని చూస్తే అది “ఉన్నిత్తల్”, నిశితంగా చూడటం. రెండిటికీ తేడా ఉంది.
ఒకడి దగ్గర కత్తి ఉందా, పొడిచేస్తాడా అని చూడటం గమనిక. అతని దగ్గర ఏమున్నా లేకపోయినా, పదునుగా, స్పష్టంగా చూడటం ఉన్నిత్తల్.
ఇంద్రియాలు ఎలా పనిచేస్తాయి?
నాలుక మీద బెల్లం పెడితే, నాలుకకు తగలడం వల్ల రుచి తెలుస్తుంది. శబ్దం వినిపిస్తోంది అంటే లోపల ఉన్న కర్ణభేరి కదులుతుంది; ఆ కదలిక ధ్వనిగా మారి లోపలికి వెళ్లి అర్థమవుతుంది. దృశ్యం కనిపిస్తోంది అంటే, బింబం కంటి మీద పడుతుంది. ముక్కుకు వాసన తెలుస్తుంది కదా, అది ఎక్కడ తగిలితే తెలుస్తుంది?
ఎవరైనా నేర్పిస్తేనే తెలుసుకుంటాం; “అవసరం లేదు” అనుకుంటాం. కానీ అవసరం ఉంది. కన్ను మూస్తే దృశ్యం మాయమవుతుంది, చెవి మూస్తే శబ్దం పోతుంది. ముక్కులో వాసన ఎక్కడ తగులుతుందో తెలిస్తే ఏం చేయవచ్చు? ముక్కు పక్కభాగంలో తగిలితే వాసన తెలుస్తుంది అంటే, దాని మీద ఏదైనా పేస్ట్ పూసేయవచ్చా లేదా?
“సైన్స్ చెప్పింది కదా.” సైన్స్ చెప్పిందా? సైన్స్ చెప్పకపోతే ముక్కుకు వాసన తెలియదా? వాసన ఎక్కడ తగిలితే వస్తుంది? వాసన ముక్కులో ఉందా, అక్కడ ఉందా?
వాసన ఎక్కడ ఉంది?
“ఈయన ఇలాంటి అడ్డదిడ్డమైన ప్రశ్నలు అడుగుతున్నాడేమిటి. మేమేదో వాసన చూశాం, వెళ్లాం, వచ్చాం అని ప్రశాంతంగా ఉన్నాం” అంటారు. ధ్యాన కేంద్రాల్లో “అది పైకి ఎక్కుతుంది, లాగుతుంది, తిరుగుతుంది” అని చెప్పినవన్నీ ఒప్పుకున్నారు; ఈ ప్రశ్న అడగమని ఎవరైనా చెప్పారా?
వాసన ఎక్కడ ఉంది? “పువ్వులో ఉంది.” పువ్వులో ఉన్న వాసన నా ముక్కుకు ఎలా వచ్చింది? “దగ్గర పెడితే వస్తుంది.” దగ్గర పెడితే వచ్చింది అంటే, దానికి కాళ్లూ చేతులూ ఉన్నాయా? ఇంకా ఘోరంగా అడుగుతాను: నడిచి వచ్చిందా, ఎగిరి వచ్చిందా?
“శూన్యంలో వస్తుంది.” శూన్యంలో రాదు. గాలి ఉండటం వల్ల వస్తుంది. నా ఊపిరి గాలి దాని మీద తగిలి, మళ్లీ నేను లోపలికి పీల్చుకున్నప్పుడు వాసన నాకు వస్తుంది. ఊపిరిని ఈ వైపు వదిలేసి ఇంకో వైపు తిరిగితే ఆ వాసన నాకు రాదు. వదిలిన గాలిని అక్కడి నుండి కొంచెం తిరిగి పీల్చుకుంటేనే నాకు వస్తుంది.
మీ ముక్కును రుద్ది వాసన చూడండి; ఒక వాసన వస్తుంది. ఎప్పుడైనా చేసి చూశారా? స్నానం చేయనప్పుడు చెవిని బాగా రుద్ది వాసన చూడండి. ఇలాంటివన్నీ చేసి చూడండి.