ಭಾಗ 1 / 4

ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು?

ಇದು ಶಿವಯೋಗಿ ಅವರ “ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್” (ಇಂದ್ರಿಯ ನಿರಾಕರಣೆ) ಎಂಬ ತಮಿಳು ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ನಾಲ್ಕು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಮೂಲ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೋಡಿ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ತಮಿಳು ಮೂಲದಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಎಲ್ಲರೂ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ, ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದವರಾಗಿ, ಸಂಭ್ರಮದವರಾಗಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಅದೇ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ. ನನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಹೇಳಿ ಹೋಗುವುದೇ ನನ್ನ ಕೆಲಸ.

ಇಂದಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ: ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್, ಅಂದರೆ ಪುಲಾಲನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು. ಇದು ತಿರುಕ್ಕುರಳಿನ ಅಧ್ಯಾಯವಲ್ಲ (ತಿರುಕ್ಕುರಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಾಹಾರ ತ್ಯಜಿಸುವುದರ ಕುರಿತ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೂ ಇದೇ). ನಾನು ಹೇಳುವ ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್ ಇದು.

ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು?

ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು, ಬಾಯಿ, ಚರ್ಮ: ಇವು ಐದು. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ “ಪುಲನ್” (ಇಂದ್ರಿಯ). ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ ಅದರ ಹೆಸರು “ಪುಲಾಲ್”.

“ಕಣ್ಣು ಹೋದ ಕಡೆಗೆ ಕಾಲು ಹೋಗಬಹುದೇ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಕಣ್ಣು ಒಂದನ್ನು ಸುಂದರ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಸುಂದರ ಎಂದು ಹೇಳಿತೇ, ಅಥವಾ ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ನೋಡಿದ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿತೇ? ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅದು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತೇ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತೇ? ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ನೋಡಿದ್ದು ಕಣ್ಣೇ, ಮನಸ್ಸೇ?

ಮನಸ್ಸು ತಿಳಿಯಾಗದವನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗುಲಾಮನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮೂರ್ಖರನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಏನು ಕಾಣುತ್ತದೆ? ಅವನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆಯೇ? “ಇದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕೇ?

ಕಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ; ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು. ಕಿವಿ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ; ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು. “ಹಾಗಾದರೆ ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಮಾತು.

ಕಣ್ಣನ್ನು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿ. ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ? ಕಣ್ಣು ತೆರೆದೆ, ದೃಶ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ? ನಾನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಡುತ್ತೇನೆಯೇ, ಅದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಡುತ್ತದೆಯೇ? ನಾನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅದು ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೇ?

ಇಂದ್ರಿಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಬಯಸದಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ, ಏನನ್ನೂ ಯೋಚಿಸದಿರುವಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಕಣ್ಣು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕಿವಿ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೂಗೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಇವೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಬಂದವು?

ಮನಸ್ಸು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಬಂದದ್ದರಿಂದ. ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆ? ಯಾಕೆ ನಿದ್ರಿಸದೆ ನಿದ್ರಿಸಬಾರದು? ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿಟ್ಟು, ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬಾರದು?

ತವಂ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಅವಂ ಮಾಡುವವನು

ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲೇ ವಳ್ಳುವನ್ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ:

“ತವಂ (ತಪಸ್ಸು) ಮಾಡುವವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದವರು ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಅವಂ (ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮ) ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.”

ಅವಂ ಮಾಡುವವನಿಗಾಗಿಯೇ ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಅವಂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವನಿಗೇ ಪುಲಾಲನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ತವಂ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೆಲ್ಲ ಸುಂದರವಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು.

ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ; ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಳಿಂದ ಆಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಬಹುದು. ಕಣ್ಣು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಕಿವಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಅವು ಹೇಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದು? ಈ ವಿದ್ಯೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದೆ. ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರಲು, ಉಳಿಯಲು, ಒಡನಾಡಲು ಜಾಗ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಈಗಿನಿಂದ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ನಾನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಗೋಳಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಬದುಕದಿರುವವರಿಗೆ. ಬದುಕಲು ಬಯಸುವ, ತನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ನಾನು ವಿಶೇಷ. ನಾನು ಸಭ್ಯತೆಗಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಸುಳ್ಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಬದಲಿಸಿ ಹೇಳಬಹುದು; ಸತ್ಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ನಾನು ಟೀಕಿಸಬಹುದು

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಪುಲಾಲಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಹೋರಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ನನ್ನಂತೆ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನಂತೆ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಅವನು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಅವನ ನೆಮ್ಮದಿ, ಅವನ ಸಂತೋಷ, ಅಷ್ಟೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವನ ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಅವನು ನನಗೆ ಗುರು. ನನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ನಾನು ಟೀಕಿಸಬಲ್ಲೆ.

ನೀವೂ ನನ್ನನ್ನು ಟೀಕಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವರು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಡಿಯೋ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ; ಹೊಗಳಿಯೋ ಬೈದೋ. ನನಗೆ ಸಂತೋಷವೇ. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಎಂಬುದು ಎರಡನೆಯ ವಿಷಯ.

“ಇಂಥ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು” ಎಂದು ಒಬ್ಬನು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೇ ಬಂದು ಕೇಳಬಹುದಲ್ಲ. ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತೀಯೋ, ಅದು ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ನನಗಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅವನು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಬೂನು ಮತ್ತು ಬಹುಮತ

ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಾಬೂನು ಹಚ್ಚಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು ಎಂದು ನಿನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ; ಬರೀ ನೀರೇ ಸಾಕು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ? ಬರೀ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯುವವರು ಬಹುಮತದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಸಾಬೂನು ಬೇಕು ಎಂದವನೂ “ನಾನೇಕೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಳಸಬೇಕು?” ಎಂದು ಒಂದು ನ್ಯಾಯ ಹೇಳಿ ನೀರಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಾಬೂನು ಹಚ್ಚುವವರು ಬಹುಮತದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನೀರೇ ಸಾಕು ಎಂದವನೂ ಸಾಬೂನು ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ.

ಯಾವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು

ನನ್ನ ಗುರು ಹೋರಾಡಿ ಹೇಳಿದ: “ಪುಲಾಲ್ ಪುಲಾಲ್ ಎಂದು ಮೂಢತನ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ.” ಪುಲಾಲ್ ಪುಲಾಲ್ ಎಂದು ಮಾತನಾಡುವುದು ಮೂಢತನವಂತೆ, ಮೂರ್ಖತನವಂತೆ.

ಮೊದಲು ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು. ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ, ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕು. ನನಗೆ ಅದು ಏನೆಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನನಗೆ ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ನೀವು ಏನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ? ನೀವೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರಲ್ಲವೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಗುರುವನ್ನು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟಿರಿ. ನೀವೂ ಹೋಗಿ, “ನನಗೆ ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಗುರುವಿಗೂ ಅದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ. ನೀವಾಗಿಯೇ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿರಿ. ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಎಂದರೇನು? ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

ವಳ್ಳುವನ್ ಹೇಳಿದ ಊನ್ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆ

ವಳ್ಳುವರನ್ನು ಓದಿ ಪುಲಾಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ವಳ್ಳುವರ್ ನನ್ನ ಗುರುವಿನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಗುರು ಅವರನ್ನು ಮೂಢ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ವಳ್ಳುವನ ಬಳಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಉತ್ತರವಿದೆ:

“ತನ್ನ ಊನ್ (ದೇಹದ ಮಾಂಸ) ಬೆಳೆಸಲು ಬೇರೊಂದರ ಊನ್ ತಿನ್ನುವವನು ಹೇಗೆ ಅರುಳ್ (ಕರುಣೆ) ನಡೆಸಿಯಾನು?”

ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಿನ್ನಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ? ಊನನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ತಿಂದರೆ ದೇಹ ಬೆಳೆಯುವುದು ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ದೇಹ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಹಸಿವಿಗಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಊನ್ ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ತಿಂದರೆ, ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ; ಬೊಜ್ಜು ಬರುತ್ತದೆ. ವಳ್ಳುವನ್ ಹೇಳುವುದು ಇದೇ: ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಒಂದು ಕೆಲಸವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಹಸಿವಿಗೆ ತಿನ್ನು. ವಳ್ಳುವನ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೇಳಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ತಿರುಪ್ಪುಗಳ್ ಹಾಡಿದರೆ ಬಾಯಿ ಘಮಘಮಿಸುತ್ತದೆಯೇ?

ತಿರುಮಂದಿರವೂ ಪುಲಾಲ್ ಮರುತ್ತಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ. “ತಿರುಪ್ಪುಗಳ್ ಹಾಡುತ್ತ ಹಾಡುತ್ತ ಬಾಯಿ ಘಮಘಮಿಸುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಸ್ನಾನದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೇಸ್ಟ್, ಬ್ರಷ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೂಲೆಗಿಟ್ಟು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ತಿರುಪ್ಪುಗಳ್ ಹಾಡಬಹುದು. ಬಾಯಿ ನಾರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಘಮಘಮಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರೂ ಪೇಸ್ಟ್, ಬ್ರಷ್ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಲ್ಲವೇ?

ನನಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ವಯಸ್ಸಿದ್ದಾಗ ಚರ್ಚಾಸಭೆಗಳಿಗೆ (ಪಟ್ಟಿಮನ್ರಮ್) ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ತಿರುಪ್ಪುಗಳ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಬಾಯಿ ವಾಸನೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ, ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನಾದರೆ ಬಾಯಿ ನಾರುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಎಂದರೇನು?

ಹಾಗಾದರೆ ಪುಲಾಲ್ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಬೇಕು. ನೀವೂ “ಅಯ್ಯಾ, ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಎಂದರೇನು?” ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕು. ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ವಾರ “ನಮ್ಮ ಅಯ್ಯನವರಿಗೆ ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತೀರಿ.

ಅದು ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಸೌತೆಕಾಯಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಹೆಸರೇ ಕಿಚ್ಚಿಲಿಕ್ಕಾಯ್ ಮುಚ್ಚಿಲಿ. ನನಗೆ ಅದು ಜೀರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಿನಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಬಾರದೇ?

ಗಮನಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಉನ್ನಿಪ್ಪಾಗಿ ನೋಡುವುದು

ಪುಲಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಒಡನಾಡುವವನನ್ನು “ಪುಲಾಲ್ ಉಣ್ಣಿ” (ಪುಲಾಲ್ ಉಣ್ಣುವವನು, ಮಾಂಸಾಹಾರಿ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. “ಉಣ್ಣು” ಎಂಬ ಪದದೊಂದಿಗೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪದವಿದೆ: ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ “ಉನ್ನಿಪ್ಪಾಗಿ ನೋಡು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಉನ್ನಿಪ್ಪಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಎಂದರೇನು? ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ, ಚಾಕುವಿನಂತೆ, ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಮೊನೆಯಂತೆ. ಕಣ್ಣನ್ನು ಮಸೆದುಕೊಂಡು ನೋಡುವುದು. ನೋಡುವುದು ಒಂದು; ಉನ್ನಿಪ್ಪಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಇನ್ನೊಂದು.

ಒಂದು ಪೂರ್ವನಿರ್ಧಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಹೆಸರು ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡುವುದು. “ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಇದೆಯೇ?” ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಗಮನಿಸುವುದು. “ಅಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ?” ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಉನ್ನಿಸುವುದು. ಎರಡಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.

ಒಬ್ಬನ ಬಳಿ ಚಾಕು ಇದೆಯೇ, ಅವನು ಇರಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುವುದು ಗಮನ. ಅವನ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಇರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಉನ್ನಿಸುವುದು.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ?

ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಲ್ಲ ಇಟ್ಟರೆ, ನಾಲಿಗೆಗೆ ತಾಗುವುದರಿಂದ ರುಚಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದ ಕೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಒಳಗಿನ ಕಿವಿತಮಟೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಕಂಪನ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ದೃಶ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಬಿಂಬ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದಲ್ಲ, ಅದು ಎಲ್ಲಿ ತಾಗಿದರೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ?

ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; “ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೆ ದೃಶ್ಯ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಶಬ್ದ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲಿ ತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಮೂಗಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಾಗಿದರೆ ವಾಸನೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಂಟನ್ನು ಸವರಬಹುದೋ ಇಲ್ಲವೋ?

“ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳಿದೆಯಲ್ಲ.” ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳಿದೆಯೇ? ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲಿ ತಾಗಿದರೆ ಬರುತ್ತದೆ? ವಾಸನೆ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿದೆಯೇ, ಅಲ್ಲಿದೆಯೇ?

ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?

“ಹೀಗೆ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾರಲ್ಲ. ನಾವು ಏನೋ ಮೂಸಿದೆವು, ಹೋದೆವು, ಬಂದೆವು ಎಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದೆವು” ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ. ಧ್ಯಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ “ಅದು ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತದೆ, ಎಳೆಯುತ್ತದೆ, ಸುತ್ತುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರಿ; ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳು ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೇ?

ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? “ಹೂವಿನಲ್ಲಿದೆ.” ಹೂವಿನಲ್ಲಿರುವ ವಾಸನೆ ನನ್ನ ಮೂಗಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು? “ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟರೆ ಬರುತ್ತದೆ.” ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟರೆ ಬಂತು ಎಂದಾದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲು, ಕೈ ಇದೆಯೇ? ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಡೆದು ಬಂತೇ, ಹಾರಿ ಬಂತೇ?

“ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ.” ಬರಿಯ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಗಾಳಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಉಸಿರುಗಾಳಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ತಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ನಾನು ಒಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ವಾಸನೆ ನನಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಉಸಿರನ್ನು ಈ ಕಡೆ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡರೆ ಆ ವಾಸನೆ ನನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿಟ್ಟ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮತ್ತೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಮೂಗನ್ನು ಸವರಿ ಮೂಸಿ ನೋಡಿ; ಒಂದು ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎಂದಾದರೂ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ಸ್ನಾನ ಮಾಡದಿರುವಾಗ ಕಿವಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಜ್ಜಿ ಮೂಸಿ ನೋಡಿ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ.